DI.XIX

ptione naturale humidum. ſed quia humidum radicale paulatim ꝯſumitur. nec pōt reꝑari ꝑ quodcūqꝫ alimetū. ideo data eſt virtus ſpecialis cuidā ligno qd̓ dictum eſt lignū vite. ꝑ cuiꝰ ſūptionē reꝑaret̉ humidū radicale. ⁊ hoc quidē nō fuit ex ꝯditione nature. ſed ex beneficio ꝯditoris. ſicut dicit Aug. Similiter etiā qͣꝫtuꝫad terciū genus qd̓ quidē fit ꝑ extrinſecā leſionē. Adāem̄ fortis ⁊ potēs erat ad repellendū nociua. ſapīēs etdiligēs ad p̄cauenda. nec habebat nociua extrinſeca. ⁊ideo ydoneitatē habebat vt ꝑ nullius leſionē incurreret mortē. verū tn̄ ꝙ beſtie ⁊ ſi qua aīalia ſūt que nocerepoſſēt. ip̄m minime lederēt. nec in ſōno. nec in vigilia.hoc nō erat a natura. ſꝫ a dei ſpeciali ꝓuidētia. q̄ ita eūcuſtodiebat vt ſub pedibꝰ eiꝰ oīa ſubiacerēt. vt nihil cuperet ip̄m offēdere. ⁊ ſi cuperet nō valeret. Et ſic pꝫ ꝙmortalitas q̄ fuit in ſtatu īnocētie qͣꝫtum ad aptituonē fuit a natura. qͣꝫtum ad cōplementū fuit a gr̄a. ⁊ ꝑꝓ magna ꝑte pꝫ rn̄ſio ad obiecta. Rōnes em̄ q̄ probāꝙ nō fuit ſimpliciter a natura. ꝯcedende ſūt. qꝛ verumꝯcludūt. Ad id vero ꝙ obijcit̉ ꝙ fuit a natura. qꝛ fuit ei innata. dd̓m ꝙ nō ome qd̓ ineſt homini a pͥncipioſue natiuitatis naturale eſt. niſi extēdat̉ hoc nomē naturale. multa em̄ bona gratis data ꝯcreant̉ ⁊ dant̉ cunatura. ſicut planū eſt. ⁊ iō illud nō valet. Ad illud qd̓obijcit̉ ꝙ mors nō poterat interuenire niſi p̄uia culpdd̓m ꝙ no erat ſolū ꝓpter naturā. ſed ꝓpter beneficiūgratie qd̓ erat nature ſuꝑadditū. qꝛ em̄ originalis iuſticia faciebat naturā īmortalē eſſe. ⁊ hāc nō poterat perdere niſi ꝑ culpā. iō mors nō poterat interuenire niſiculpā. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ innocētia erat a natura.ſimiliter ⁊ īmortalitas. dd̓m ꝙ innocētia dupliciter p̄tdici. Uno modo pͥuatiue. qꝛ priuat culpā. Alio mō poſitiue. qꝛ ponit iuſticiā ꝯtrariā. Innocētia aūt nō eratcauſa immortalitatis ẜm ꝙ dicit purā priuationē. ſecẜm ꝙ importat originalē iuſticiā merito cuiꝰ erat ī aīavis totius corporis cōtentiua. Ad illud qd̓ obijcitꝙ continuatio vite eſt ex coniunctione anime ⁊ corꝑisdd̓ꝫ ꝙ ad coniūctionem vite nō ſufficit appetitus. ſicutad beatificationem nō ſufficit appetere beatitudinem.ſed neceſſaria eſt vlterius virtus ad ſatiſfaciendum appetitui. omnis em̄ natura appetit eſſe ⁊ durare. non ſolum hoīm. ſed etiā brutorum. nō tn̄ in oībus eſt immortalitas. ⁊ ideo non ſeqͥtur ꝙ ſi a natura ſit continuatioappetitus. ꝙ a natura ſit continuatio īmortalitatis.Et ꝑ hoc patꝫ rn̄ſio ad illud ꝙ obijcit̉ ꝙ ab eodē eſt datio eſſe. ⁊ conſeruatio. dd̓m em̄ ꝙ ſi illud ſit verū de conſeruatione q̄ eſt ad tēpus. nō tn̄ eſt verū de ꝑpetuatiōemulta em̄ ſūt q̄ pn̄t eſſe dare ⁊ tn̄ nō pn̄t perpetuareAd illud qd̓ obijcit̉ ꝑ eſum ligni vite ⁊ aliorum lignoꝝpoterat ineſſe conſeruari. dd̓m ꝙ iſta non erat tota ca.īmo neceſſaria erat diuina virtus protegēs. ⁊ ꝓhibensnociua. ⁊ interior virtus conſeruas et concilians contraria. Preterea ꝙ lignum vite talem effectum haberetſpeciale donum erat dei. ſicut etiam ꝙ tanto tempore veſtimenta ⁊ calciamenta populi iſrael potueruntſibi prebere obſequia. Et ſic patet illud.QueſtioUtrum eadem eſſet immortalitas innocentie per eſſertiam cum immortalitate glorie ſi homo ſtetiſſet. Et ꝙſic videtur. Aug. de vera religio. Per chriſtum recuperamus quod perdidimus in Adam. Sed illa īmotalitas quam recuperamus per chriſtum eſt immortalitas glorioſa. ergo ⁊cͣ. Item potentia materie diſpoſita. eſt eadem per eſſentiam cum ſeipſa indiſpoſita. ſed

immortalitas innocētie ⁊ immortalitas glorie ſic ſe habent ſicut potentia indifferens ⁊ potentia diſpoſita diſpoſitione que eſt neceſſitas. cum igit̉ in ſtatu innocentie poterat mori ⁊ non mori. in ſtatu glorie neceſſe habeat non mori. ergo ⁊c̄. Item li. ar. confirmatum etnon confirmatum eſt idem per eſſentiam. ſimiliter etcharitas. ergo pari ratione et immortalitas. ſed ſicutſe habet hec immortalitas ſic ⁊ illa. ergo ⁊cͣ. Itē immortalitas in ſtatu innocentie non eſt alia a mortalitate in ſtatu miſerie. quia non eſt poſt peccatum data noua potētia. nec ablata. ergo pari ratione in ſtatu innocentie et in ſtatu glorie non eſt alia ⁊ alia immortalitasItem ſi homo ſtetiſſet tranſferretur ad immortalitatem ita ꝙ nullius proprietatis nobilis in eo fieret deꝑditio. ergo cum immortalitatis in homine diceret conditionem nobilē. ſi tranſferretur. illa immortalitas nōamitteretur. ſed non ſunt in eodem homine due īmortalitates ſimul et ſemel. ergo immortalitas innocentieet immortalitas glorie non differrent. Sed contra.quod habet aliud et aliud principium proximum diffirens per eſſentiam. eſt differens per eſſentiam. ſed immortalitas in ſtatu innocentie ⁊ in ſtatu glorie habentaliud et aliud principium differens per eſſentiam. qꝛ illa eſt a gloria. iſta eſt a gratia gratis data. ergo differunt per eſſentiam. Item non eſt tranſitus ab eodeꝫin idem. ſed tranſitus eſt ab immortalitate innocentiead immortalitatem glorie. ergo illa immortalitas ⁊ iſtanon ſunt eadem. Item quorum oppoſita ſunt diuerſa. ipſa ſunt diuerſa. ſed immortalitas ſtatus innocentie non opponitur mortalitati cum ſimul ineſſent eidēAdam em̄ ⁊ mortalis erat et immortalis. ſed immortalitas glorie opponitur illi. ergo non eſt eadem cum illaimmortalitate. Item licet vita Ade eſſet vna ⁊ continua ſi ſtetiſſet in via ⁊ patria. ſtatus tamen vite ⁊ conditio eſſet alia ⁊ alia. quia conditio animalitatis ⁊ ſpiritualitatis nō habent idētitatem ſed potius oppoſitionem et diuerſitatem. ergo cum immortalitas nō dicatſolum vitam ſed potius conditionem vite ẜm ſtatumanimalē ⁊ ſpiritualē. videtur ꝙ immortalitas ſit alia ⁊alia. Iem hocipſū videtur per illud quod dicit in littera. Alia eſt īmortalitas quam amiſimus. alia quam inreſurrectione ſperamus. Et hac auctoritate exp̄ſſe colligitur ꝙ alia ſit īmortalitas vie ⁊ alia patrie. ℟º. adpredictoꝝ intelligentiā eſt notādū ꝙ cū idē ſit ſignatūin principali ⁊ deriuatiuo ſiue in abſtracto ⁊ concreto. idē eſt ſignatum huiꝰ qd̓ eſt mortale. ⁊ eius quod eſtīmortalitas. Immortale aūt dicit̉ qd̓ eſt aptū natū ſiuepotens nō mori. īmortalitas igit̉ idē eſt qd̓ potentia ſiue aptitudo ad nō moriēdū. ⁊ hec potētia ad non moriendū nō eſt aliud qͣꝫ potentia anime in regendo ⁊ ꝯtinuando corpus vt nunqͣꝫ deficiat nec ab ea ſeꝑaret̉. hecaūt potētia cōſequit̉ ip̄m lib̓. ar. et ei ꝯformat̉. Unde ſicut in ſtatu innocētie hō poterat peccare ⁊ nō peccare.ſic aīa poterat corpus ꝯtinere ⁊ nō ꝯtinere. ⁊ hō poterat mori ⁊ nō mori. Quia vero in ſtatu glorie impoſſibile eſt. li. ar. peccare. impoſſibile eſt etiā aīam corpus deſerere. Et qꝛ in ſtatu miſerie neceſſe habet peccare. ⁊ aliqn̄ in peccato eſſe. ſaltē in ſua origine. ideo impoſſibileeſt aīam corpori vnitā ꝯtinuare quēadmodū ip̄ius liar. potētia in ſtatu innocētie ⁊ glorie eſt eadē per eſſentiā. differēs ſolū ẜm ſtatum ⁊ diſpoſitionē ſuꝑadditamſic illa potētia cōtinuandi ⁊ regēdi corpus q̄ d̓r īmortalitas. per eſſētiam eſt eadē differēs ſola ſuꝑaddita diſpoſitione. Et ideo cū q̄rit̉ vtrū īmortalitas innocētie

37

85

9

40

45

42

43

44

Ss 2