LiberSecundus

te damnationis eterne. vel de morte tēporali in eo cuimors ē pena. tale aūt eſt ſolū aīal rōnis capax. qd̓ ſicutſolum natū ē eſſe miſerū. ſic ſolū natū eſt p̄miari. ſolumnatum eſt puniri. qꝛ ſolū ip̄m eſt cui data eſt vis diſcretiua inter bonū ⁊ malū. veꝝ ⁊ falſum. Un̄ ⁊ ſi beſtia deleat cū occidit̉ vel ledit̉ nō tn̄ punit̉. nō em̄ eſt capax miſerie. ſolus em̄ ille ē miſer qͥ vel ſcit ſe miſeꝝ vel ſcire debet cum malum hꝫ. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ aīa ſenſibil̓ hominis eſt īmortalis. dd̓m ꝙ nō ē ſil̓e. ſenſibile em̄ in homine noīat potentiā .ſ. aīe rōnalis. ſicut infra patebitSenſibile ꝟo in brutis noīat formā q̄ ſubſtantificat̉ inmateria tranſmutabili. ⁊ qꝛ pendet ex illa qͣꝫtum adeſſecorrumpit̉ illa corrupta. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ aīa ſenſibilis ē nobilior omni corpore. dd̓m ꝙ maior nobilitas⁊ minor non facit ad maiorē durationē creature. magenim nobilis etiā ẜm ſtatū nature lapſe hō qͣꝫ ſit lapistn̄ lapis plus durat mō. ſꝫ hͦ facit priuatio corrumpertis cauſe. ⁊ hanc hꝫ aīa ſenſibilis ꝓpter hoc ꝙ fundat̉pendet ex corpore compoſito ex ꝯtrarijs. ſupra quātrarietatē ſb̓limata ē natura celeſtis. Ad illud qd̓ obꝙ aīa ſenſibilis nō ſeneſcit. dd̓m ꝙ veꝝ ē quātū eſt ꝑ ſiſeneſcit tn̄ rōne eiꝰ in qͦ radicat̉ .ſ. rōne corꝑis. rōne cuietiā hꝫ corrumpi. ⁊ hͦ ex ꝯditione ſua primaria. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ bruta ſeruiunt hoībꝰ. dd̓m ꝙ ſeruitium remunerabile non eſt niſi illud qd̓ eſt laudabile. ſola aūpotentia rōnalis ⁊ deliberatiua in qua cōſiſtit arbitilibertas ē in qua cadit laus ⁊ vituperiū. ⁊ ideo quātūcunqꝫ obſequiū ſit magnū ⁊ vtile. nō eſt dignū remunratione niſi factū fuerit ex arbitrij libertate. iō nō deceremunerari animas brutoꝝ. Et ſic patet illud.Dn̄ſeq̄nter q̄ritur qͣꝫtū ad ſecundum articulūqruntur duo. Prīo q̄ritur vtrū anima nō pecde immortalitate Ade ex ꝑte corꝑis. Et circa hcante poſſet corpus ade diſſolui. Secundo qͥritur vtꝝip̄a peccante poſſet ꝑ eſum ligni vite in vita ꝑpetuari.QueſtioCirca quā ſic ꝓcedit̉ ⁊ on̄dit̉ ꝙ etiam ſi Adam norpeccaſſet corpus eiꝰ diſſolui potuiſſet tali rōne. Adain ſtatu innocentie habebat corpus mortale. ſicut mgdicit ⁊ Aug. in lit. ergo corruptibile. ſꝫ omne corruptbile de neceſſitate corrūpetur. ſicut vult ph̓s. qͣꝫuis noom̄e generabile de neceſſitate generet̉. ergo corpꝰ. Adcorruptum fuiſſet. eſto ꝙ in ſtatu innocentie ꝑmanſiſſet. Item ꝯtrarietas ē cauſa pugne. ⁊ pugna in cōpoſito eſt cauſa diſſolutionis. ergo in illo ſtatu in quo p̄eſſe contrarietas. pōt eſſe diſſolutio. ſed corpus Adeetiaꝫ ẜm ſtatū innocentie ex ꝯtrarijs habebat cōpoſitionē. ergo ſtatu illo manente poterat habere diſſolutionem. Item cuicūqꝫ ſtatui cōpetit reſtauratio. cōpetitdeperditō. ſꝫ corpori Ade in ſtatu innocētie cōpetebatreſtauratio ꝑ ſūptione ciboꝝ. gͦ ⁊ eidē corꝑi ẜmſtatū innocētie inerat deꝑditio ſꝫ cuicūqꝫ īeſt deꝑditō ineſt ⁊ cōſumptio. ⁊ in quocunqꝫ ponitur conſumptio ponit̉ etcorruptio. ergo corpus Ade in ſtatu innocētie ꝑſiſtēdiſſolui poterat ⁊ corrumpi. nulla culpa interueniēteItem conſtans eſt ꝙ adam non poterat viuere niſi comederet. cum haberet corpus animale. ſꝫ poterat noncomedere. ergo poterat abſqꝫ vllo peccato corpꝰ eiꝰ deficere. Si tu dicas ꝙ peccaret in non comedendo. qtenebatur comedere. Contra. non ſemper tenebat̉ comedere. qꝛ ſignemꝰ aliquā horā in qͣ tenebat̉. in illa hora aūt. Adam eſuriret. aut non. Si eſuriret. ergo pateretur anteqͣꝫ peccaret. Si nō eſuſriret gͦ natura non indigeret. cum natura bene diſpoſita tempore neceſſita

tis cibum appetat. gͦ non teneret̉ tunc comedere. nec aas. gͦ nunqͣꝫ. Item ſi Adaꝫ ſtetiſſet. aliqͥs de filijs eiu.poterat peccare. ponatur ergo ꝙ peccaſſet ſed poſſibile eſt virum iuſtum a peccatore inſidiante interfici abqꝫ ſua culpa. ſicut Abel interfectus ē a Cayn. gͦ poſſibꝰle eſſet Adam ſaltem dormientē ab eo iugulari. ⁊ ſic iugulatꝰ interiret. culpa ſua nulla interueniente. Itemimpaſſibilitas ē dos corpoꝝ glorificatoꝝ. ſꝫ corpꝰ adein ſtatu innocentie glificatu nō erat. gͦ in ſtatu illo ꝑſiſtens impaſſibilitatē nō hēbat. gͦ ꝑſiſtendo in ſtatu illomori ⁊ non mori poterat. gͦ corpus ade erat diſſolubileaīa nō peccante. Sed ꝯͣ. Iſid̓. de tri. dicit. Si hō in ꝑadiſo innocenter viueret. nec ignis eū vreret. nec aquamergeret. nec abſentia aeris ſuffocaret. nec oīa q̄ nocētmortalibꝰ impedirent. gͦ vr̄ ꝙ ip̄o ꝑmanente in ſtatu innocentie corpus eius non erat reſolubile. Item morseſt pena peccati. ſꝫ omnis pena ē ordinata. pena auteꝫnon ordinat̉ niſi ꝑ culpam. nulli gͦ pōt ineſſe nec pena.nec mors. nec corruptio. niſi cui prius ineſt culpa. igiitaīa nō peccante impoſſibile fuit diſſolui corpus Ade.Item ad hͦ ꝙ debite cōſtituat̉ aliqd̓ compoſitū neceſſeīmateriā ⁊ formā ꝓportionari adinuicē. ſi igit̉ aīa vt forma ⁊ ꝑfectio vnita eſt corpori. impoſſibile erat corpusillud reſolui et corrūpi. niſi aliqua corruptio prius incideret ex ꝑte aīe. ſꝫ corruptio q pōt incidere ex ꝑte aīenon eſt niſi culpe. gͦ impoſſibile fuit corpus Ade reſolui ⁊ pati niſi in aīa culpa fuiſſet p̄ambula. ſteꝫ ſtatusinnocentie medius erat inter ſtatū glorie ⁊ ſtatuꝫ miſerie ſꝫ diſſolutio corporis omnino opponit̉ ſtatui gloriocum igit̉ ſtatui glorie nō oppon eret̉ directe ſtatꝰ innocētie. Adam in ſtatu innocentie ꝑſiſtente corpus eiꝰ nōfuit reſolubile. Item omnis paſſio ē ab aliqͦ repugnante ⁊ p̄dn̄ante. ſꝫ Adaꝫ in ſtatu innocentie exn̄te. vl̓ oīaꝯcordarent ei vl̓ ſubiacerent. igit̉ nihil poſſet corpꝰ eiꝰledere. nec aliquā paſſionē inferre. gͦ corpꝰ eius nō eētpaſſibile nec diſſolubile. Iteꝫ impoſſibile ēſtante rectitudīe alicuiꝰ ipſū obliqͥri. ſꝫ rectitudo oīs ꝯſiſtit in ſubiacendo deo ⁊ p̄ſidendo alijs creaturis tam corꝑi ſuo ꝙetiā brutis. gͦ ſpū rōnali ſtante in puritate innocentie ⁊obedientie. impoſſibile fuit corpus ab eiꝰ voluntate recedere. ſꝫ aīa ſemꝑ appetit vniri corꝑi. gͦ impoſſibile fuit corpꝰ in tali ſtatu diſſolui. ℟º. ad p̄dictoꝝ intelligētiā eſt notandū. ꝙ quēadmodū iuxta ꝟbum ph̓i hec eſduplex. aliqͥd ē nunc īmortale. qꝛ aduerbiū p̄t determīare hͦ qd̓ eſt immortale rōue actus moriendi. vel rōe potentie. ita ⁊ locutio p̄cedens. vtrū corpus hoīs eēt diſſolubile ſiue poſſet diſſolui ip̄o nō peccante. diſtinguidꝫ. Illi em̄ ablatiui abſoluti pn̄t determinari hͦ verbuꝫpoſſet. vel hͦ ꝟbū diſſolui. Si hͦ v̓bū poſſet determīantveritatē hꝫ locutio. Eſt em̄ ſenſus ꝙ adā dū exiſteret inſtatu innocentie poſſe hēbat vt corpꝰ eiꝰ diſſoluereturSi aūt ablatiui illi referant̉ ad actu qͥ eſt diſſolui. ſic locutio eſt falſa. Eſt em̄ ſenſus ꝙ adaꝫ poſſet diſſolui inſtatu innocentie. ita ꝙ ſimul eſſet innocentia ⁊ mortisſiue corruptionis pena. ⁊ hͦ eſt impoſſibile prouidenteordine diuine iuſticie. que nullā inordinatione in vniuerſo ſuſtinet. Si gͦ pena deordinata eſt niſi p̄cedat culpa. ⁊ corporis diſſolutio non pōt aīe pure ⁊ innocentinon eſſe pena. inconueniens vr̄ ⁊ ꝯͣ ordinē diuine iuſticie ꝙ corpus hominis diſſolueret̉ in ſtatu innocentie.⁊ hoc ſancti dicunt. ⁊ rōnes ad hoc inducte on̄dunt. etideo cōcedende ſunt. qꝛ verū ꝯcludūt. Ad illd̓ gͦ qd̓ primo obr̄ ꝙ omne corruptibile de neceſſitate corrumpet.dd̓m ꝙ ph̓us loquit̉ de illo corruptibili cuius regimen

18

TC

9