UIDEFECAAdus
cōſtitutione ſui corporis. vr̄ igit̉ ꝙ corpus pͥmi homīsnō tm̄ ꝯſtitutū ſit de natura elemetari. verūetiā de natura celeſti. Itē in quolibꝫ organo cuiuſlibet ſēſus dn̄stur aliqd̓ corpꝰ ſimpliciū ſicut on̄dit Aug. ad lr̄aꝫ ſuꝑgen̄. cū igit̉ qͥnqꝫ ſēſus ſint in hoīe. vr̄ ꝙ qͥnqꝫ corꝑa ſintde eiꝰ ꝯſtitutiōe. ergo nō ſolū natura elemētaris ſꝫ etiāceleſtis. Itē ordo ē in aſcēdendo ⁊ in deſcēdēdo. itaēab infimo ꝑuenit̉ ad ſup̄mum ꝑ media. ⁊ ecōuerſo. ſecſb̓a ſpūalis maxima diſtātia diſtat a natura corꝑea etopaca. ⁊ minꝰ a natura ꝑſpicua. ⁊ adhuc minꝰ a natura lūioſa q̄ ē natura celeſtis. ergo vr̄ ꝙ nec corpꝰ aīe necaīa corꝑi vniri debeat niſi natura lucis īterueniēte. vtergo ꝙ corpꝰ pͥmi hoīs nō tm̄ de elemētari. ſꝫ etiā de celeſti natura ꝯſtitutū fuerit. Cōtra/ Ex nullis corꝑibuſꝯſtituit̉ corpꝰ vnicū niſi qͣ pn̄t adinuicem agere ⁊ patihec aūt ſola ſunt hn̄tia ꝯͣrictatē. cū igr̄ natura qͥnti corporis talis ſit ꝙ nō habeat ꝯͣrietatē. nō videt̉ ꝙ veniatꝫad ꝯſtitutione corꝑis mixti. gͦ nō ad ꝯſtitutiōeꝫ corꝑipͥmi hoīs. Itē nihil venit ad ꝯſtitutionē mixti niſi corpus qd̓ ē miſcibile. miſcibile aūt nō ē niſi corpꝰ rare factibile ⁊ ꝯdēſabile. ⁊ oē tale ē corruptibile. nat̉a aūt qͥnti corꝑis ē incorruptibil̓. gͦ nō potuit venire ad ꝯſtitutionē hūani corꝑis. Itē corpꝰ hūanū ẜm ſe totū ē ꝓpabile. gͦ ẜm ſe totū ē generabile ⁊ corruptibile ꝑ naturā.natura qͥnti corꝑis nō recipit gn̄ationē nec corruptōeergo nō vr̄ eſſe de ꝯſtitutiōe hūani corꝑis. Itē ſi eſt de cōſtitutione. q̄ro vn̄ ſūpta ſit illa natura. aut em̄ de celo.aut de terra. Si de celo. gͦ vr̄ ꝙ ab ip̄o celo fiat aliqͣꝝtium ſeq̄ſtratio cū generat̉ hō. Si de terra ꝯtra. nihilde terra ꝙ nō ſit natū ex ip̄a ꝓduci. ſed natura qͥnti coporis nō ē nata ꝓduci de natura alicuiꝰ elemēti. gͦ nec d̓celo nec de terra p̄t ſumi illa natura. ergo nō ē de ꝯſtitutiōe corꝑis hūani. Si tu dicas ꝙ de celo venit ꝑ radiorū īmiſſionem. hͦ nō vr̄ ꝯueniēs. qꝛ īpoſſibile eſt radiūſeꝑari a ſua origine. īpoſſibile ē etiā venire ad alteriꝰ cōſtitutiōeꝫ. cū lumē ī medio ſit ꝑ modū ſpēi ⁊ ydoli q̄ nullo mō veniūt ad ꝯſtitutionē alicuiꝰ rei naturalis. Iſi natura qͥnti corꝑis venit ad ꝯſtitutiōem corꝑis hoīsq̄ro qͥd fiet de ea qn̄ corpꝰ hūanum reſoluit̉. aut em̄ tendit ſurſū. aut ī ꝓpria natura manet deorſū. aut corrūpitur ī aliquod elemētum. Sed non poteſt cedere in aliquod elementum cum ſit ꝑ naturam incorruptibilis.Deorſū ī ꝓpria natura nō ꝯuenit ſibi manere. cū eiꝰ proprius locꝰ ſit eſſe incircūferentia. nō in cētro. Si ſurſūtendit. gͦ vr̄ ſpaciū orbium celeſtiū aliqn̄ āpliari aut cōdēſari. Ꝙ ſi tu dicas ꝙ cedit ī ꝯſtitutione alterius coporis. nec hꝫ corrūpi. cuꝫ ergo ex corꝑe hoīs generant̉vermes atqꝫ buffones et ſerpētes. poneret̉ natura qͥnti corꝑis eſſe de ꝯſtitutione vermiū ſicut de ꝯſtitutionehoīꝫ. Itē q̄ro ꝓpter qͥd natura qͥnti corꝑis veniat ad cōſtitutionē hūani corꝑis. aut emꝓpter cōmixtionē. arꝓpter aīationē. aut ꝓpter ſenſū. aut ꝓpter ītellectū. Eꝓpter cōmixtionē. tūc ergo eſſet de cōpoſitione cuiuſbet mixti. Si ꝓpter aīationeꝫ. tūc eēt de natura cuiuſlibet plāte. Si ꝓpter ſenſificationē. tunc eſſet de natur.cuiuſlibet bruti. Si ergo venit hͦ ē ꝓpter intellectuꝫ ſolum. Sed ꝯͣ. Intellectꝰ nullius partis corꝑis ē actusergo qͣꝫtū ē de ſe nō magis exigit corpꝰ ſuū coponi de natura celeſti qͣꝫ de elemetari. ℟º. ad p̄dictoꝝ intelligentiā ē notādum ꝙ circa hoc ē triplex modꝰ dicēdi. Quidā em̄ dicere voluerunt ꝙ natura celeſtis venit ad ꝯſtitutionē hūani corꝑis ſic̄ elemētū. ꝓ eo ꝙ natura celeſtnō ē alia qͣꝫ natura ignis. ⁊ ideo cū ꝯſtet ignē ad ꝯſtitutianē hūani corꝑis venire. dicūt corpus humanū ex na
tura celeſti cōſtitutum eſſe. hec autē natura ignis ⁊ ſi ꝓut alijs ꝑmiſcet̉ habeat agere ⁊ pati. ⁊ corrūpi ⁊ generari. ⁊ hoc ꝓut ē hic inferius. ꝓut tn̄ eſt in ſpera ſua trāqͥllitatē ⁊ quietē hꝫ. nec ſuſcipit corruptōes. nec ꝑegrinasimp̄ſſiones. Et iſtā ſuā poſitionē ꝑ verba Aug. muniunt qͥ negat eſſe qͥntum corpus ꝓpter qͣtuor corꝑa mūdi. Sed hec poſitio vie ph̓ice ⁊ cōmuni aꝑte repugnat.q̄ p̄ter qͣtuor corꝑa mundi ponit eſſētiaꝫ qͥntā ſuꝑ oēmꝯrietatem eleuatā. qd̓ valde rōnabile ē. ſicut on̄ſuꝫ fuitſupͣ di. xiiij. Nec huic repugnat ſentētia Aug. ſi recte ītelligat̉ ſic̄ ibi expoſituē. Ideo aliter voluerūt alij dicere ꝙ natura celeſtis venit ad ꝯſtitutionē hūani corꝑis.nō ſicut vnū ex elemētis. ſed ſicut mediuꝫ ligās oīa elementa ⁊ illa cōciliās. ⁊ h̓ dicunt exigere dignitateꝫ cōplexionis humane. ꝑ quā corpꝰ hūanum ī ſua pͥma conſtitutione habuit elemēta ī optima cōciliatiōe. habuitetiā ydoneitatē ad hoc vt poſt meriti ꝯſeruatiōem īhabitaret īceleſti māſione. ⁊ ſic debuit habere naturā celeſtem ⁊ elemētarē de ſui ꝯſtitutione. Elemētarem ꝓpterſtatū vie in qͦ cōpetebat ip̄m habere corpꝰ paſſibile. Celeſtem ꝓpt̓ ſtatuꝫ patrie ī quo cōpetebat ip̄m hr̄e corpus clarū ⁊ impaſſibile. ⁊ quēadmodū ī ſtatu vie natura elementaris p̄dominat̉. ſic in ſtatu pr̄ie erit ecōtrario. Hoc aūt ⁊ ſi videat̉ ſatis ꝓbabile eſſe dictū. tn̄ nonmodicā hꝫ calūniam qͣliter natura illa qͥnti corꝑis cuꝫſit īcorruptibil̓. ⁊ cares ꝯͣrietate veniat ad cōmixtionecum alijs elementis. Et iteꝝ. ſi venit. vn̄ venit. ⁊ in qͥdcedit. difficile ē aſſignare. Et ideo ē tercius modus dicendi ꝙ dupl̓r ē loqͥ de natura celeſti. aut ꝑ ꝓpͥetatē. autꝑ cōformitatē. Per ꝓpͥetatem natura celeſtis d̓r eſſe natura qͥnti corꝑis. q̄ ſic ꝑfecta ē ſua forma. vt nullo modo habeat appetituꝫ ad aliā formatiōem. ſic ē actiua ꝙnullo mō p̄t pati ⁊ corrūpi. ⁊ ſic ē natura orbiū. ⁊ ſtellarum ⁊ firmamēti. hec auteꝫ nō venit ad ꝯſtitutionē hūani corꝑis ẜm ſb̓am ⁊ veritatē. ſꝫ ſolum venit ẜm virtutēqꝛ virtꝰ ſtellaꝝ ⁊ orbium īfluendo facit elemētoꝝ ꝯciliationem. q̄ veniūt ad humani corꝑis ꝯſtitutione ẜꝫ remdum actio elemētoꝝ regimē ⁊ directiōem hꝫ ab influcitia corpoꝝ ſuperioꝝ. Alio mō d̓r natura celeſtis ꝑ conformitatē. ⁊ ſic large accipit̉. ⁊ vocat̉ natura celeſtis illud qd̓ ē ꝯforme celo. ⁊ in ſublimitate. ⁊ ī claritate. ⁊ inquadā ſublimatione a ꝯͣrietate. ⁊ ꝑ hunc modū ſpiritꝰqͥ ſunt de cōſtitutione corꝑis viuētis. ⁊ maxime homīsdicunt̉ eſſe nature celeſtis ꝓpter ſubtilitatē ⁊ luminoſitatem. ⁊ ꝓpter hoc etiā ꝙ ſubleuationē hn̄t a naturaꝯͣrietatis. dū ꝯſurgūt ex cōmixtiōe elemētoꝝ ī qͣdā haimonia ⁊ ꝯſonātia. Et qm̄ in corꝑe hūano ſic̄ īfra patbit maiorē harmoniaqꝫ ī aliquo corꝑe mixto. hinc ēꝙeiꝰ calor. ⁊ ſpūs. ⁊ cōplexio magis cōformātur natureccleſti. ⁊ hoc modo accipiēdo naturā lucis ſiue naturāceleſtē large ſiue ꝑ cōformitatem ītrat cōſtitutionē humani corporis. ẜm veritatē magis qͣꝫ ẜm cōſtitutioneꝫalterius mixti. ꝓpter hūane cōplexionis eqͣlitatē et dignitatē. ẜm veritatē tn̄ tā ſpūs qͣꝫ calor qͥ dicunt̉ nature celeſtis ſūt de natura elementari. qꝛ deꝑdunt̉ ⁊ reſtaurantur. ẜm ꝙ exp̄ſſe ph̓i dicunt. Iuxta hāc vitā q̄ ꝓbabilior eſt ⁊ planior ptꝫ reſponſio ad obiecta. Nā rōneson̄dentes ꝙ natura qͥnti corꝑis nō venit ad cōſtitutionem corꝑis hūani loquunt̉ de natura celeſti ꝓpͥe dictaq̄ ē incorruptibilis. ⁊ inalterabilis. ⁊ īmiſcibilis. ⁊ īdonō eſt miſcibilis ad cōſtitutionē tercij. Rationes veroad oppoſituꝫ inducte ꝓcedūt vel de natura celeſti dictaꝑ cōformitatem. ſicut due pͥme auctoritates. vel ſi concludunt de natura qͥnti corꝑis ꝓprie dicta. nō on̄dunt
37
F