DI.XVII
inter naturas corꝑales eſt natura ccleſtis. ergo ⁊c̄.Item motoris ad mobile dꝫ eſſe ꝓportio. ſꝫ aīa rōnaliseſt motor incorruptibilis. gͦ debuit ei dari impaſſibilecorpus. Itē finis imponit neceſſitatē his q̄ ſūt ad finē. ſꝫ totus Adā factꝰ eſt ad ꝑceptionē beatitudinis.locꝰ aūt beatitudinis ſpūalis eſt ip̄e deꝰ. corꝑalis eſt celū. ergo ſicut ſpūs Ade nō quieſcit niſi ī deo. ſic debuitei dari corpꝰ qͦd nō quieſcit niſi ī celo. Hoc aūt eſt corpus de natura celeſti. gͦ ⁊c̄. Itē ſpiritus rōnalis ꝓuabſqꝫ culpa cōditus fuit maxīe erat potēs ⁊ ydoneꝰ adagēduꝫ. ⁊ ꝑfectus erat cognitionis lumine. ⁊ iō ydoneꝰad cognoſcēdum. liber erat volūtate ⁊ rectitudīe. ⁊ id̓ofacilis ad intēdendū ī ſui optimū. gͦ debuit ei dari corpus cui maxime cōpetit agere ⁊ ad cognitiōeꝫ diſponere. ⁊ qd̓ minime hꝫ retardatiōem. hͦ aūt eſt lux ⁊ naturaceleſtis. ergo corpus Ade pure ꝓduci debuit de celeſtcorꝑe. Sed ꝯtra. aīa rōnalis qͦdāmodo eſt oīa. ſi igit̉corpꝰ dꝫ ꝓportionari aīe. corpꝰ eiꝰ dꝫ hr̄e cū oībus ꝯuenientiā. ſꝫ hoc nō haberet ſi eſſꝫ pure de natura celeſti. ⁊nō cōicaret elemētis. gͦ ⁊c̄. Itē anīa rōnalis qͣꝫuis ſitſimplex ī eſſētia. tn̄ eſt multiplex in effectu. ergo ſi corpus ei dꝫ correſpōdere. neceſſe eſt ꝙ corpꝰ eiꝰ habeat varietatē ī partiū cōpoſitiōe ⁊ organizatiōe. ſꝫ hͦ nō haberet ſi eſſꝫ corpꝰ pure celeſte. gͦ ⁊c̄. Itē vegetabilis ⁊ ſēſibilis diſponūt ad rōnalē. ⁊ magis ad ip̄am appropirquāt qͣꝫ natura alicuiꝰ corꝑis. nec alicui corꝑi vnit̉ rationalis potētia abſqꝫ vegetabili ⁊ ſēſibili. nullū igiturcorpꝰ eſt habile ad actū vite rōnalis. niſi priꝰ fuerit habile ad actū vite vegetabilis. tale aūt corpꝰ eſt cimbabile. ⁊ hmōi nō p̄t eſſe pure corpꝰ celeſte. gͦ ⁊c̄. Iteꝫ corpori ſimplici debet̉ vnus motus tm̄. ſiue illud corpꝰ ſitceleſte. ſiue elemētare. corꝑi aūt qd̓ mouet̉ ab aīa debet̉motꝰ in oēm differentiā. cū aīa ſit motor ſufficiēs. gͦ corpus Ade nō potuit eſſe oīno de natura corꝑis ſimplicis. gͦ nec pure de natura celeſti. ℟º. dd̓m ꝙ corpusAde nō fuit pure formatū de natura celeſti ſicut inuittextus gen̄. qͥ dicit eū formatū de limo terre. nec debuipure de natura celeſti formari. īmo de natura elemētari. hoc exigēte ordinis cōgruētia quā in oībus ſuis oꝑibus ſꝑ ſeruat ſapientia diuina Reqͥrebat em̄ hoc ordohoīs ſiue in ſe. ſiue ad creaturā inferiorē. ſiue ad creaturā parē. ſiue ad deū finē. Ordo ip̄ius hoīs in ſeip̄o hͦ requirebat. qꝛ em̄ hō cōditus fuit vt natꝰ multa cognoſcere. nō ſolū cognitione intellectiua ſꝫ etiā ſenſitiua. ideodebuit ei dari corpꝰ multiforme. vt diuerſa organa diuerſitati ſenſuū deẜuirent ad diuerſa obiecta cognoſcēda. Quia vero cōditus fuit in vertilitate li. arbi. vt potens viuere in iuſticia ⁊ mori ꝑ culpā. dari debuit ei corpus qd̓ nō eſſet tm̄ habile ad viuendū. ſꝫ etiā qd̓ poſſetfieri habile ad corrūpendū ſiue moriendū. ⁊ ita ordo hominis ip̄ius reqͥrebat vt corpꝰ daret̉ homini multiforme. ⁊ ad corruptionē poſſibile. ⁊ iō nō celeſte. ſꝫ elementare. Ordo etiā hoīs ad creaturam inferiorē reqͥrebat.Quia em̄ corꝑales nature inferiores facte ſūt vt deẜuirent creature rōnali. ſicut ſupra oſtēſum fuit. facte ſuntetiā vt mediāte illa qͦdāmodo ꝓducant̉ in finē. hinc eſtꝙ debuit fieri rōnalis creatura taliter cōpoſita ꝙ obſequium inferioꝝ creaturaꝝ eſſet ei vtile. ⁊ ꝙ mediāte illa creatura nature inferiores qͦdāmodo ꝓducerent̉ adbeatitudinē. ⁊ ideo vt nature inferiores poſſēt hominideſeruire. ⁊ in hoīe qͦdāmodo glorificari. debuit hō taex natura ſuperioꝝ corpoꝝ qͣꝫ ex natura elemētoꝝ cōſtitui. Ordo etiā ad creaturā parē .i. ad angelū hoc requirebat. Sicut em̄ facta eſt vna rōnalis creatura ꝓpe de
um. ⁊ in loco ſup̄mo. vt in empyreo. ſic debuit fieri aliarōnalis creatura in loco infinito ſcꝫ terra. ⁊ ideo corpꝰeiꝰ cōſtitui debet ex natura tali habitationi cōueniēti. ⁊ideo magis ex natura elemētari qͣꝫ celeſti. Ordo etiā addeum finē hoc reqͥrebat. debebat em̄ hō ſubijci. vt ꝑ humilitatē ſubiectiōis aſcēderet vn̄ angelus ceciderat perſublimitatē elationis. ⁊ ideo debuit ſibi dari corpꝰ conſtitutū de natura īferiori. vt ſeip̄m puluerē reputans.deo ꝑ oīa ſubiaceret. Un̄ ⁊ ſcriptura maluit euꝫ dicerede limo terre ꝓductū. vt ex hͦ hō ꝓficeret ⁊ aſcēderet perhūilitatis meritū. Et ideo cōcedēde ſūt rōnes q̄ ad hͦ inducte ſūt. Ad illud vero qͦd obijcit̉ in ꝯtrariū de nobilitate forme. dd̓m ꝙ nobilitas materie venit ex ordine adformā. Qm̄ igit̉ corpus magis erat ordinabile ad aīamqd̓ erat ꝯſtitutū ex varietate nature. qͣꝫ corpꝰ qͦd eſſꝫ pure celeſte. hīc eſt ꝙ ⁊ ſi illud ſit nobiliꝰ ī ſe. tn̄ in relatiōead formā corpꝰ ex diuerſis elemētis cōpoſitū magꝭ eſtnobile. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ motoris ad mobile dꝫeſſe ꝓportio. dd̓m ꝙ qͣꝫuis aīa ſit īmortalis morte nature. qn̄ tn̄ creata fuit. mori potuit morte culpe. Et qꝛ corpus datū eſt ei nō ſolū ad viuificādū. ſꝫ etiā ad merendū. iō nō ſolū dari debuit corpꝰ aptū eius īmortalitati.ſꝫ etiā aꝑtū eiꝰ ꝟtibilitati. ⁊ iō nō ſolū neceſſariū ad ꝑpetuitate. ſꝫ etiā poſſibile ad mortalitatē. Ad illd̓ qd̓ obijcitur ꝙ hō factꝰ eſt ꝓpter btītudinis ꝑceptionē. dd̓ꝫ ꝙet ſi factꝰ eſt ꝓpter btītudinē. ita tn̄ vt illic ꝑueniret permerita ⁊ bona oꝑa. ⁊ ita priꝰ eſſet viatorqꝫ cōprehēſor.et qꝛ priꝰ oportuit eū trāſire ꝑ viā qͣꝫ ꝑueniret ad patriāiō in pͥmaria ſui ꝯditiōe debuit ei dari corpꝰ ꝯueniensẜm ſtatū vie. Et qꝛ locꝰ ſibi deputatꝰ ad merēduꝫ erat locus īferior ſcꝫ paradiſus t̓reſtris. inde eſt ꝙ cōpetebatcorpꝰ ſuū de natura terreſtri aſſumi. nō pͥncipalit̓ de celeſti. Cū aūt aſſumet̉ ī gloria. tūc corꝑis eiꝰ diſpoſitioerit variata. ſicut declarabit̉ in qͣrto vbi agit̉ de dotibuscorpoꝝ glorificatoꝝ. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ aīa illa eratpotēs ad agendū ⁊ ad cognoſceduꝫ ⁊ ad tēdēdū in deūdd̓m ꝙ ⁊ ſi crat potes ad actionē. nō tn̄ ita ꝑfecte potēserat qͥn eſſet poſſibilis ad defectū. ⁊ iō nō ſeqͥtur ꝙ deberet ſibi ad hec cōplēda dari corpꝰ celeſte qd̓ eſt incorruꝑtibile. ſꝫ magis elemētare qͦd ex bona diſpoſitiōe ⁊ cōplexione eꝗͣli eſſꝫ ydoneū ad agēdū. ⁊ nihilominꝰ ſi hōpeccaret eſſet poſſibile ad patiēdum.QueſtioIIUtrū corpꝰ ade ſiue corpus pͥmi hoīs ꝯſtitutū fuerit denatura pure elemētari. aut ſil̓ cū natura elementari. adeiꝰ ꝯſtitutiōeꝫ ꝯcurreret natura celeſtis. Et ꝙ ſil̓ cū elemētari ꝯcurrit natura celeſtis ad corꝑis hūani ꝯſtitutionē vr̄ velle Aug. ad litterā ſuꝑ gen̄. qͥ dicit ꝙ aīa mediāte luce corpꝰ viuificat ⁊ adminiſtrat. Et eadē eſt rō.Auicēne. ſi em̄ corpus hūanū ſic ꝯditū eſt vt natū eſſetab aīa viuificari. vr̄ ꝙ ad eiꝰ ꝯſtitutiōeꝫ ꝯcurrerit natura lucis. ⁊ hec eſt natura celeſtis. gͦ ⁊c̄. Itē ph̓s in. xvj.li. de aīalibꝰ dic̄ ꝙ in nobis eſt calor igneꝰ. ⁊ calor celeſtꝭqͥ qͥdē eſt calor vitalis. ſꝫ nō eſt accn̄s ſine ſb̓a. gͦ de ꝯſtitutiōe corꝑis noſtri eſt celeſtis natura. Itē impoſſibileeſt ꝯtraria venire ad ꝯformitatē ⁊ vnitatē niſi ꝑ vnū qd̓ſit eleuatū a ꝯrietate. qꝛ ſi illud haberet ꝯrietatē. potiꝰdiſcordiā faceret qͣꝫ cōciliaret. ſi igit̉ natura corꝑalis aꝯrietate eleuata nō eſt niſi natura celeſtis. etiam in corpore viuificabili. neceſſe eſt ꝯrīa elemēta ꝯciliari. maxime. igit̉ videt̉ ꝙ de ꝯſtitutiōe pͥmi hoīs fuerit natura celeſtis. Itē om̄e corpꝰ mediāte anīa rōnali qͦdāmodohꝫ btīficari. ſed nō ꝑtingūt ad btītudinē mediāte aīa niſi qͥ ei vniunt̉. nulla tn̄ corꝑa ei ꝯiungunt̉ niſi q̄ ſunt de
32
33
34
35
Qq 2