Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
91v
Einzelbild herunterladen
 

LiberDeCundus

appetitū materie. tūc eſt appetitus ad aliqͥd extra. ⁊ itanec poſſibilitas ad cōpoſitiōem q̄ p̄exigit in cōpoſitionibꝰ appetitū ⁊ inclinatiōeꝫ. licꝫ aut aīa rōnalis cōpoſitionē habeat ex mat̓ia ⁊ forma. appetitū tn̄ hꝫ ad ꝑficiendū corꝑalē materiā. ſicut corpꝰ organicū ex materia ⁊forma cōpoſitū eſt. ⁊ tn̄ hꝫ appetitū ad ſuſcipiēdū aīamQueſtioIIIUtrū aīa Ade ꝓducta fuerit an̄ corpꝰ. vel poſtea. Etꝙ an̄ videt̉ ꝑ textū gen̄. jͣ. Faciamꝰ ho. ad ima. ⁊c̄. hͦ dictū eſt. vj. die. ſꝫ poſt. vij. ſubdit̉. Formauit deꝰ hoīe:de limo terre. igit̉ pͥma formatio ad aīam refert̉. ſcd̓a accorpꝰ. gͣ priꝰ fuit facta aīa qͣꝫ corpꝰ. Itē hͦ vr̄ rōne. Sihō ex ꝑte corporis cōicat cū aīalibꝰ brutis. ita ex ꝑte aīocōicat cū angelis. gͦ ſicut corpꝰ hoīs ꝓductū eſt eodemdie cū aīalibus brutis. ſic ſpūs eiꝰ rōnalis debuit ꝓduci eodē die cū angelis. gͦ ⁊c̄. Itē aīa Ade ſe hꝫ ad copus ſicut euiternū ad tꝑale. ⁊ ſicut euū ad tp̄s. ſed euieſt priꝰ tp̄e. ⁊ euiternū priꝰ tꝑali. gͦ priꝰ videt̉ debuiſſeduci aīa Adeqͣꝫ corpꝰ cui debebat vniri. Itē ſubſtātia ſpūalis a corꝑe nō dependēs qͣꝫtū ad eſſe. nō dependet qͣꝫtū ad ꝓductionē. ſꝫ ſpūs rōnalis Ade ab eiꝰ copore nō dependebat quātū ad eſſe. ergo nec quātū acꝓductione. corpꝰ aūt a ſpū dependebat. qꝛ ſine illo ꝑmanere nō poterat. gͦ ſi abſolutū eſt an̄ depēdens. pridebuit ꝓduci aīa quā corpꝰ. Itē maior eſt diſtātia īterſpūale ⁊ corꝑale qͣꝫ ſit īter corꝑa miſcibilia. ſꝫ corꝑa miſcibilia priꝰ ꝓducta ſūt ſeꝑatīqꝫ ſint ad inuicē ad cōſtitutiōeꝫ tercijmixta. ergo aīa priꝰ debuit̉ ꝓduci quā copori vniri. gͦ nō eſt creata in corꝑe ſꝫ extra. Itē tāto alquid priꝰ dꝫ ꝓduci quāto magꝭ appropinqt pͥmarie rerū origini. ſꝫ aīa plus appropinqͣt ad deū qͥ eſt pͥncipiūoīm quā corpꝰ hūanū. cū ſit ei ſimilior ⁊ ſimplicitateſpūalitate. gͦ ⁊c̄ Cōtra gen̄. ij. Formauit deꝰ ho. de liter. ⁊ inſpirauit in faciē eiꝰ ſpiraculū vite. Qd̓ exponiid eſt ſp̄m fecit. ſꝫ ſpiraculū vite ſpirare. nihil aliud eſtquā aīam hoīs creare. gͦ ſi priꝰ creauit corpꝰ quā ſpirculū inſpiraret. priꝰ igr̄ ꝓduxit corpꝰ quā aīam. Itaīa naturalit̓ eſt forma corꝑis. ſꝫ naturalis forma autſimul ꝓducit̉ cū mat̓ia. aut ſeqͥtur materiā. igr̄ aūt aīnō eſt forma naturalis. aut ſic̄ forma naturai ꝓducta ēpoſt corpꝰ. vel ſil̓ cū corꝑe. nō igr̄ an̄. Itē quāto forma nobilior eſt. tāto vltimior. ſꝫ aīa rōnalis nobiliſſima eſt inter oēs formas naturales. gͦ vltima. ergo ꝓduci debuit poſt vegetabilē ⁊ ſenſibilē. Itē ordinata productio ꝓcedit ab imꝑfecto ad ꝑfectū. ſi gͦ ꝑfectio oīumopeꝝ facta eſt in hoīe. ⁊ maxīe quātū ad aīam. vr̄ ꝙ hōquātū ad aīam ꝓduci debuit vltīo poſt oīa. Itē ſi aīaꝓducta eſſꝫ an̄ corpꝰ. cū hr̄et vſū li. ar. nihil eſſꝫ īpediens nec retardās. ergo vr̄ ꝙ an̄ vnione ad corpꝰ meruiſet vel demeruiſſet. ergo corpꝰ nō eſſet ꝑticeps oīs mnriti ip̄ius aīe. nec aīa deberet renumerari ī corꝑe. ꝙ ſi hͦfalſū eſt. planū eſt aīam Ade an̄ corpꝰ ſuū nō fuiſſe productā. Itē ſi aīa Ade an̄ corpꝰ eſſet ꝓducta. aut appetiuiſſet vniri corꝑi. aut nō. Si nō. ergo vnio eiꝰ ad corpus nō eſſet natural̓. nec vnio eiꝰ ad corpꝰ fieret ꝑ materiā. Si ſic. appetebat igit̉ corpꝰ qͦd nō hēbat. ſi gͦ corpus ei deferebat̉. ip̄a in appetēdo affligebat̉. ergo penaerat ei an̄ culpā. ℟º. dd̓m ꝙ quāuis circa iſtā q̄ſtioneꝫvideat̉ dubitaſſe egregiꝰ doctor Aug. qꝛ vtraqꝫ ꝑs videtur poſſe ſuſtineri ꝓbabilit̓. ⁊ ordo cōgruus ſeruarivtrobiqꝫ. tenendū tn̄ eſt tanqͣꝫ veꝝ ⁊ magꝭ cōgruū ꝙ aīaAde ꝓducta fuerit ī corꝑe. nec deꝰ eā ꝓduxerit an corporis formatiōeꝫ. Licꝫ em̄ videat̉ ſatis rōnabilit̓ poſſedici ꝙ deꝰ an̄ corpꝰ aīam eiꝰ ꝓduxerit. vt oſtēderet eā a

corꝑe nō depēdere ſꝫ ꝑ ſe ſubſiſtere. vt etiā cū hͦ ꝑiter on̄deret ꝯformitatē eiꝰ ⁊ nature angelice. tā ī rōnis capacitate ꝑ quā eſt aīa imago. qͣꝫ ī btītudine ad quā aīa etangelꝰ hn̄t ordinari. Loge tamē rōnabiliꝰ vr̄ ponere ꝙaīa ꝓducta ſit ſtatī in corꝑe. tūc qꝛ aīa vnit̉ corꝑi vt ꝑfectio naturalis cui naturalit̓ appetit copulari. adeo vtſine illo pena ſit ei eſſe ⁊ ab illo ſeq̄ſtrari. tum qꝛ etiamvnit̉ ſic̄ motor mobili. ita ꝙ ſine ip̄o nō p̄t mereri nec demereri. ⁊ iō nō debuit āte corpꝰ ꝓduci. ne āte culpā puniret̉. ⁊ ne abſqꝫ corꝑe mereret̉ vl̓ demereret̉. Huic aūtpoſitiōi nō tm̄ ꝯcordat rō. īmo etiā ſcripture ſuffragat̉auctoritas q̄ dic̄ poſt ꝓductionē ⁊ formatiōeꝫ hoīs. deum ſibi vite ſpiraculū īſpiraſſe. Huic igr̄ ꝑti tāqͣꝫ ꝓbabiliori ⁊ ſecuriori adheredo ꝯcedere poſſumꝰ rōes hācꝑtē aſtruētes. Ad illd̓ ꝟo qͦd pͥmo obijcit̉ ī ꝯͣriū de textudd̓ ꝙ alteꝝ eoꝝ eſt dictū ꝑ recapitulatiōeꝫ. vel pͥmū eſtdictū ꝑ anticipatiōeꝫ. meliꝰ tamē ē dicere ꝙ ſcripturailld̓ recapitulet vt addat. Ad illd̓ ꝙ obijcit̉ ꝙ corpꝰ ſil̓ꝓductue cū brutꝭ. gͦ ⁊c̄. dd̓ ꝙ nō eſt ſil̓e. ꝓductio em̄ corporis ſic ꝯcordat ꝓductiōi brutoꝝ aīmaliū. vt ꝓductiorōnalis ſpūs nō diſcordet. īmo potiꝰ illoꝝ īꝑfectiōemſua dignitate ꝯẜuet. ꝓductio ꝟo ſpūs ſic ꝯcordat ꝓductiōi angeloꝝ. vt minime ꝯcordet ꝓductiōi corpoꝝ humanoꝝ. qͥ qͥdē ſpectat ad t̓re ornatu. cuiꝰ ornatus ꝓductio. ſpectat ad diē ſextū. Ad illud ꝙ obijcit̉ de cōꝑaratiōe euiterni ad tꝑale. dd̓m ꝙ ⁊ ſi ſb̓a euiterna ex ꝑtepoſt ſe plus extēdat qͣꝫ tꝑalis. vtpote qꝛ caret finc. nontamē oꝫ ꝙ a ꝑte āte. maxime ſi ſit talis ꝙ ſui ꝓductioneappetitū rei tꝑalis hēat termīare. ⁊ ſic fuit ī aīma AdiEt p̄terea ſi illd̓ poſſit eſſe veꝝ de euiterno qͦd pure hꝫrōnem euiterni. nō tn̄ hꝫ ꝟitatē de eo qͦd ſic hꝫ roneꝫ eūrterni ꝙ etiā tꝑalis. aīa em̄ rōnalis inqͣtū aīat corpustrāſmutabile. hꝫ tꝑe mēſurari. Ad illd̓ ꝙ obijcit̉ ꝙ aīanō depēdet a corꝑe qͣꝫtum ad eſſe. dicenduꝫ ꝙ ⁊ ſi nō dependet a corpore tāqꝫ īdigens eo ad ſui ꝯẜuatiōeꝫ. dependet tamē ꝑ appetitꝰ ſui inclinatōeꝫ quā hꝫ ad ip̄m ſicut materia ad formā ꝓpͥam. ⁊ iō ſicut forma ꝓducit̉ inmateria. ſic aīa Ade ꝓduci debuit ī corꝑe ꝓpͥo. Ad illud qd̓ obijcit̉ de corꝑibꝰ miſcibilibꝰ. dd̓. ꝙ nō eſt ſimile. qꝛ clemēta q̄ miſcēt̉ nō depēdēt ad īuice. ⁊ vnū p̄t hr̄eeſſe cōpletū ſine altero. nō ſic aūt de aīa ⁊ eiꝰ corꝑe. qͦrūvtrūqꝫ ab altero depēdet. Ad illud ꝙ obijcit̉ ꝙ oīa origini pͥme magꝭ approximat. dd̓ꝫ ꝙ cū deꝰ ſit alpha ⁊ o.pͥncipiū ⁊ finis. ⁊ rōnalis creatura ī vtraqꝫ hītudine ſitei ꝓpinqͣ. ꝓpͥe tamē loq̄ndo āgelica natura plꝰ ei appropinqͣt ī rōne pͥncipij. ⁊ hūana plꝰ ī rōe finis. iō īter oēscreaturas pͥor oīm creata eſt ſapīa ſiue creatura angelica ⁊ dignitate ⁊ origīe. ⁊ poſt oīa ꝓducta eſt aīa hūanatāqͣꝫ finis oīm ⁊ ꝯẜuatio. ⁊ iō qͣꝫuis multū approximetdeo inqͣꝫtū tenet rōnem origīs. nō minꝰ tn̄ approximatdeo qͣꝫtū hꝫ rōnem finis. ⁊ iō cōpetētiꝰ fuit ea ꝓduci poſteriꝰ qͣꝫ priꝰ. Hec dicta ſūt de aīa Ade. nā de alijs aīalibus infra loco ſuo queretur.Onſeq̄nter q̄rit̉ de ꝓductiōe pͥmi homīs ex ꝑtec corꝑis. Et circa hͦ qrunt̉ tria. Primo q̄riturvtꝝ corpꝰ pͥmi hoīs ꝓduci debuit pure de natura celeſti. Scd̓o qͣrit̉ vtꝝ ꝓductū fuerit pure de natura elemētari. Tercio qͣrit̉ vtꝝ cōditu fuerit̉in cōplexione equali aut inequali.QueſtioꝘ corpꝰ Ade ꝓduci debuerit pure de natura celeſtioſtēdit̉ ſic. Nobiliſſime forme dꝫ dari nobiliſſima materia. ſed nobiliſſima inter formas eſt aīa rōnalis inocens ⁊ abſqꝫ peccato qͣlis fuit aīa Ade. ſed nobiliſſima

26

27

28

29

3

5