LiberSecundus

D intelligētiā huiꝰ ꝑtis incidit h̓ qō de ꝓductione hoīs qͣꝫtū ad duo. Primo q̄ritur de ꝓductioue ip̄ius qͣꝫtū eſt ex ꝑte aīe Secūdo qͣꝫtū eſt exꝑte corꝑis. Circa pͥmū querūtur tria. Primo qͣrit̉. vtꝫaīa pͥmi hoīs ꝓducta ſit de dei ſb̓a. Scd̓o querit̉ vtrūꝓducta fuerit ex aliqͣ cauſa. Tertō querit̉. vtꝝ ꝓductafuerit ante corpus vel poſt. ſiue in corꝑe an extra.QueſtioꝘ anima humana ſit ex dei ſb̓a. oſtendit̉ pͥmo aucͣteGen̄. ij. Inſpirauit ī faciē eiꝰ ſpi. vi. ſꝫ inſpiratio eſtegreſſū alicuiꝰ ab intrīſeco. gͦ ſicut ſpūs ſcūs qͥ ē eiuſdnature cū ſpirāte. ſic humanꝰ ſpūs qͥ fuit īſpiratꝰ a d̓oeſt de nat̉a diuīa Si tu dicas ꝙ īſufflatō vl̓ inſpiratiop̄t eē rei diuerſe ꝑ naturā. Ob̓r qꝛ glo. d̓t ſuꝑ illd̓ Iph̓Inſufflauit ī eos ⁊ dixit eis ac. ⁊c̄ Aug. d̓t ibi ꝙ ī hͦ on̄dit ex ſe ꝓcedere ſpm̄ſcm̄. ſi gͦ d̓s inſufflauit ī faciē hoīsſpiracl̓m vite. vr̄ ꝙ ſpūm hoīs ꝓduxit ex ſe. Itē Ecc̄.vltīo. Donec puluis reuertat̉ in terrā vn̄ erat. ⁊ ſpiritꝰredeat ad deū qͥ dedit illū. ſi igit̉ ſpūs redit addeū ſicupuluis redit ad terrā. ſicut hoqͣꝫtū ad carnē ē de terra.ita vr̄ ꝙ qͣꝫtū ad ſpm̄ ē de d̓i ſb̓a. Itē Actu. xvij. Genꝰenī dei ſumus. ſicut qͥdā ꝓ ph̓arū nr̄oꝝ dixerūt. ſꝫ q̄ ſūteiuſdē gn̄is ſūt eiuſdē nat̉e. gͦ nos et d̓s ſumꝰ eiuſdē nature. ſꝫ nō qͣꝫtū ad corpꝰ. gͦ qͣꝫtū ad aīam. gͦ aīa eſt de deiſb̓a. Itē rōe videt̉. Oīa corꝑalia ꝓducūtur ex aliqͣ materia q̄ eſt ī oībꝰ corꝑalibꝰ vnaʳ. gͦ pari rōe ſpūalia ꝓducūtur ex aliqͣ ſpūali nat̉a q̄ ī oībꝰ ſpiritibꝰ ſit vna. ſꝫ ſritual̓ ſb̓a ī oībꝰ reꝑta ꝑ idētitatē nō eſt niſi diuīa. 1gaīa fcā eſt ex dei ſb̓a. Itē ſolꝰ d̓s eſt īmortal̓ ꝑ naturā.nulli cōuenit īmortalitas ꝑ naturā niſi qd̓ eſt vel deꝰ vex deo. nulli aūt cōuenit eē imaginē dei niſi cui conuenieē īmortalē ꝑ naturā. nō enī imago eēt ſicut d̓t Aug. ſmortis termio clauderet̉. ſi gͦ aīa rōnalis naturaliter ēimago. gͦ naturaliter ē īmortal̓. gͦ de dei ſb̓a ꝓducta fuitItē deꝰ eſt lux ſpiritualis q̄ eſt fōs oīs illūiatōis ſpūaſicut ſol ē fons illūiatōis corꝑalis. ſꝫ corꝑa lūioſa ſuneiuſdē nat̉e cū luce ⁊ cū ſole. gͦ pari rōe ſpūs naturalilūioſi ſūt eiuſdē nat̉e cū fōte lucꝭ ſpūal̓. ſꝫ qͥcqͥd ē eiuſdenat̉e cū d̓o. vel ē deꝰ vel de deo. gͦ. ⁊c̄. Cōtra Gen̄. j. F.ciamꝰ ho. ad ima. ⁊ ſi. no. hͦ nō eſt dcm̄ ẜm corpꝰ. gͦ ẜnaīaꝫ. igit̉ aīa hoīs fcā ē. ⁊ circa diuinā naturā nō caditfactio vel mutatō. gͦ nō eſt ex dei nat̉a vel ſb̓a. Itē ſi aīaeſt ex dei natura. cū aīa ſit ꝑs hoīs. dei natura venit accōſtitutōnē hoīs. ſed ꝑs ē minꝰ nobilis qͣꝫ totū. gͦ deuseſt minus nobilis qͣꝫ hō. ſed hͦ eſt falſū. ⁊ imꝑiū diceregͦ ⁊c̄. Itē ſi aīa ē ex diuīa nat̉a. aut gͦ hꝫ aliquā formaſuꝑinductā illi nat̉e ex qͣ eſt. aut nullā. Si nullā. gͦ novr̄ eē nec fcā nec a deo diuerſa. Si aliquā. gͦ diuīa nat̉.eſt ip̄ius aīe mat̓ia. ſed qd̓ ē mat̓iale pͥncipiū alicuiꝰ eſtminꝰ cōpletuꝫ ⁊ imꝑſcm̄. gͦ deꝰ eſt incōpletꝰ ⁊ imꝑfectꝑ naturā qd̓ eſt blaſphemia. Itē ſi anīa ē ex dei ſb̓a. eaīa dep̄uat̉. gͦ cōtingit diuinā ſb̓aꝫ dep̄uari. ⁊ ſi cōtingidei ſb̓am deprauari. gͦ d̓s nō eſt ſūme bonus. cū igit̉ rationalis ſpūs peccare poſſit. ſicut pꝫ. rōnal̓ ſpūs nō ē exdeo. Itē ſi aīa ē ex deo. aut igit̉ ꝑ generatōne. aut ꝑ ſpiratōnē. Si pͥmo mō. tūc aīa nihil aliud ē qͣꝫ ꝟbū. Si ſecūdo. tūc aīa nō eſt aliud qͣꝫ ſpūs. ſic igit̉ oīs hō eēt deꝰItē ſi aīa hoīs eēt ex deo. aut de toto deo. aut de ꝑte. Sde ꝑte. gͦ deꝰ ē cōpoſitꝰ. ⁊ habet ꝑtem ⁊ ꝑtem. qd̓ eſt om̄no falſu. Si de toto. ſed d̓s eſt immēſus ⁊ infinitꝰ. gͦ ciiuſtibet hoīs aīa eſt īmēſa ⁊ infinita. ⁊ ſi hͦ. qͥlibet hō eſtop̄s. qd̓ nullꝰ dubitat eē falſū. ℟º. dd̓m. ꝙ aliqͦꝝ poꝯ ſitio fuit ꝙ ītellcūs hūanus non erat aliud qͣꝫ intellcūsdiuinꝰ. ſed diuinꝰ intellcūs dicebat̉ ꝓut cōſiderabat̉ ī

ſe. humanꝰ ꝟo ꝓut ꝑficiebat corpꝰ aliqͦd. ſꝫ cū deus nullius ſit ꝑs cōſtitutiua ꝓpter ſuā ſūmā ꝑfectōnē ⁊ abſolutione. poſitio hec fuit ſtulta ⁊ erronea. Eſt ⁊ alia poſitō nō minꝰ ſtulta et impia manicheoꝝ vicꝫ ꝙ ſpūs rationalis ſit dei ſubſtātia ⁊ nat̉a. dicūt enī ꝙ in hoīe eſtduplex aīa. ſicut recitat aug. ī li. de duabꝰ aīabꝰ. quarūvna inclinat ad bona. ⁊ alia inclinat ad mala. ⁊ illa q̄facit mala nunqͣꝫ pōt facere bona. ⁊ illa q̄ inclinat adfaciēdū bonū eſt de dei nat̉a. ſed hec poſitio multiplicit̓a ꝟitate eſt aliena. Primū. qꝛ ponit deū eiuſdē nat̉e eſſecū creatura. ⁊ alicuius creatu re eē materiā. cū pōit creaturā fieri ex dei ſubſtātia. ⁊ hāc poſitōnē ſequūtur innumerabilia incōuenientia. ⁊ hͦ p̄cipuū eſt qꝛ implicatin ſe duo oppoſita. dū ponit aīam a deo eē factā. ⁊ eaꝫeē de diuina ſubſtātia. Deuiat etiā a ꝟitate in hͦ ꝙ pōitin nobis duas aīas. ſed hꝰ improbatō meliꝰ tāgetur infra. Et iō tertia poſitō ē vera ⁊ catholica ꝙ aīa nō ē ꝓducta de dei ſubſtātia. deus enī ad creaturas ſe hꝫ ī roefficiētis ⁊ formalis et finis. ſed nullo mō p̄t ſe hr̄e ī ratione materialis qͣꝫtūcūqꝫ creatura ſit nobilis. ⁊ iō rationes hͦ ꝓbātes cōcedēde ſūt. Ad illud ꝟo qd̓ ob̓r ꝙ inſpi. ī fa. ⁊c̄. dd̓m ꝙ īſpirare idē ē ibi quod ſpūm facere⁊ factū corꝑi inſinuare. ſimilit̓ ⁊ inſufflare eſt flatū hominis facere. ⁊ factū corꝑi infūdere. Un̄ ſicut qn̄ deusres ꝓduxit ꝟbo nō fuit ibi vox materialis. ſic qn̄ inſufflauit nō fuit mediātibꝰ faucibꝰ ⁊ inſtr̄is corꝑalibꝰ. ⁊ iōnō valet illd̓ ſimile de Ioh̓. xxij. ad lrām ſufflauit. ⁊ illainſufflatio erat ꝓceſſiōis ſpūſſācti ſigͣtio et oſtenſio.Ad illud quod ob̓r de Eccsͣ. et ſp̄s redeat ad deū. ⁊c̄.dicēdū ꝙ ſicut corꝑis reſolutō ſtat cū ꝑuētū ē ad terrāſic mutabilitas aīe tūc demū ſtat qn̄ cōiūgit̉ ei ẜm queꝫfcā ē. In ſolo enī deo inuenit ꝑ ſpūm quietem. At iō nōvult ſapiēs dicere ꝙ ſpūs redeat ad deū ꝑ corruptōnēſicut corpus īterrā. ſed ē ſimilitudo qͣꝫtū ad qͥetatōneꝫAd illud quod ob̓r ꝙ genꝰ dei ſumꝰ. dd̓m ꝙ genꝰ dupliciter accipi p̄t. Uno mō ꝓpͥe. ⁊ ſic dicūtur aliqͣ cōuenire in genere q̄ cōueniūt in aliqͣ forma ⁊ nat̉a cōi. Alioaccipit̉ large. et ſic dicūtur aliqͣ conuenire in genere inquibꝰ ē aliqͣ cōueniētia ſpēalis ẜm btītudinē analogie.et ſic dicit Aug. xij. de tri. ꝙ aīa cogͦſcit in qͣdā luce ſuigeneris. et vocat illā lucē lucē increatā quā d̓t eē ſui generis ꝓpter hͦ ꝙ eſt ſpūalis. ſicut aīa. ⁊ ſic intelligit̉ verbum apl̓i. Ad illud qͦd ob̓r ꝙ corꝑalia ſūt ex aliqͦ vnorn̄dēdū eſt ꝙ hͦ nō cōcludit ꝙ ſpūs rōnales fiāt ex deo.illud enī vnū ex qͦ fiūt corꝑalia eſt ens in potētia reſpetu illoꝝ. deꝰ aūt reſpectu nulliꝰ p̄t eē in potētia. ⁊ iō exhͦ nō ſeqͥtur ꝙ ſpūales ſubſtātie ꝓducātur de diuina natura. Ad illd̓ qd̓ ob̓r ꝙ ſolus d̓s ē īmortalis ꝑ naturādd̓ꝫ. qͣꝫtū ſufficit ad pn̄s. qꝛ infra habebit̉ de īmortalitate. ꝙ īmortalitas ꝑ naturā dicta de deo intelligit̉ ꝑ puationē oīs gr̄e. ſiue gr̄a dicat aliqͥd ſuꝑadditū nature. ſiue dicat gratuitā influentiā ꝑ quā cōſeruat̉ natura. qꝛdeꝰ ſeip̄o ꝑmanet. anīa aūt et ſi de ſui natura ſit ad ꝑmanēdū idonea. tn̄ nunqͣꝫ ꝑmaneret niſi cōẜuaret̉ ꝑ gratiitā dei influētiā. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ d̓s ē lux ſpūalidd̓ꝫ ꝙ nō ē ſil̓e de luce ſpūali ⁊ corꝑali oīno. Lux enimſpūalis q̄ d̓s eſt cū ſit ſimpliciſſima. nō p̄t eē ꝑfectō reꝝdiuerſarū naturarū. Cū aūt ſit om̄ipotētiſſima p̄t producere et facere lucē creatā aliqͦ mō ſibi cōformē. qͥ tamſibi nō ſufficit poſtqͣꝫ ꝓducta eſt. niſi aſſit ei ſūma lucisinfluentia. Et ſic intelligendū eſt in aīa humana ꝙ ip̄ahꝫ lucē ꝓrſus creatā ꝑ quā cōplet̉. q̄ a luce eterna ⁊ producit̉ et cōẜuat̉. lux aut corꝑalis in diuerſis corꝑibꝰ poteſt reꝑiri vt ꝑfectō. cū nō ſit forma oīno ſimplex. ſꝫ ſit

10

.12

13

14

I.

9