XVI

da. Factus ē gͦ hō ad imagineꝫdei ⁊ ſil̓itudinē ẜm mētē qͣ irrōnabilibꝰ an̄cellit. Sꝫ ad imaginē ẜm mēoriā ⁊ ītelligētiā ⁊ dilcōeꝫ. Ad ſil̓itudinē ẜm īnocētiam ⁊ iuſticiā q̄ ī mēte rōnali naturalit̓ ſūt. Uel imago cōſiderat̉ ī cognitōe veritatꝭ. ſil̓itudoī amore ꝟtutꝭ. vel imago ī alijsoībus. ſil̓itudo ī een̄tia qꝛ ⁊ immortal̓ ⁊ īdiuiſibil̓ ē. Un̄ aug.in li. de qͣꝫtitate aīe. Aīa fcā ē ſimil̓ d̓o. qꝛ īmortalē et īdiſſolubilē fec̄ eā d̓s. Imago gͦ ꝑtinetad formā. ſil̓itudo ad naturamFactꝰ eſt gͦ hō ẜm aīam ad imaginē et ſil̓itudinē nō pr̄is vl̓ filijvel ſpūſſctī ſꝫ totiꝰ trinitatꝭ. ita⁊ ẜꝫ aīam dr̄ hō eē imago d̓i. qꝛimago d̓i ī eo eſt. Sicut imagod̓r et tabula et pictura q̄ in ea ēſꝫ ꝓpt̓ picturā q̄ ī ea ē ſil̓ ⁊ tabula et imago appellat̉. Ita ꝓpimaginē trinitatꝭ etiā illd̓ in qͦ ēimago noīe imaginis vocat̉Ex ꝟitate det̓mīata concludit cōcluſionē correlariā ꝙ hōd̓r imago. et ad imaginē. filiusimago non ad imaginem.Quocirca hō et imago d̓r. ⁊ ad

imaginē. filiꝰ āt imago non adimaginē. qꝛ natꝰ nō creatꝰ: eqͣl̓⁊ ī nullo diſſimil̓. hō creatꝰ eſt ad̓o n̄ gēitꝰ. n̄ parilitate eqͣlis ſꝫ qͣdā ſil̓itudīe accedēs ei. UndeAug. ī li. vij. d̓ tri. In gen̄. legit̉Faciamꝰ hoīeꝫ ad imagineꝫ ⁊ſil̓itudīeꝫ nr̄am. Faciamꝰ ⁊ noſtrāpluralit̓ dixit. ⁊ niſi ex relatiuis accipi nō oꝑtet vt face̓ intelligātur pr̄ et filiꝰ et ſpūſſctūsad imaginē pr̄is et filij ⁊ ſpūſſovt ſb̓ſiſteret hō imago d̓ij. Sedqꝛᵈ non oīno eqͣl̓ fiebat illa ima d̓go tanqͣꝫ nō ab illo nata ſꝫ ab eocreata. iō ita imago d̓r. ꝙ et adimaginē. qꝛ nō eqͣtur parilitate. ſꝫ accedit qͣdā ſil̓itudīe. Filāt ē imago. ẜ nō ad imaginemqꝛ eqͣlis pr̄is. Dictꝰ eſt gͦ hō adimagine ꝓpt̓ imparē ſimilitudinē. Et iō nr̄am vt imago trinitatꝭ eē hō ītelligat̉. nō trinitatiequalis ſicut filiꝰ pr̄i. Ecce oſtēſū ē ẜm qͥd hō ſit ſil̓is deo ſcꝫ ẜmaīam Sꝫ ⁊ ī corꝑe qͣndā ꝓpͥetatē hꝫ q̄ hͨ indicat. qꝛ ē erecta ſtatura ẜm quā corpus anime rationali congruit. quia in celuꝫerectum eſt.

mum enī arguit de impropͥetate. qꝛ diuina een̄tia noneſt ꝓpͥe imago. Secūdū de falſitate. qꝛ filius nō ē imago noſtra. et de hͦ etiā qd̓ d̓t ꝙ hō nō ē imago ſꝫ ad imaginē. Terciū arguit de incertitudīe. qꝛ auctoritatem exſcpͥtura nō hꝫ. Aliꝰ modꝰ exponēdi ē de imagine creata. et iſte eſt triplex. Unꝰ qͥ ſicn̄ exponit vt imaa go p̄cedat ſil̓ituli dinē. ⁊ d̓t ꝙ imago ē ī nat̉alibꝰ ⁊ſil̓itudo in gͣtuitis. Scd̓s qͥ ſiexpōit. vt ſil̓itido cōcomitetuimagineꝫ. et iſtieſt ꝙ imago ſit īpotētia cōgͦſcerdi. ſil̓itudo ī potentia diligeneTerciꝰ modſic expōit vt ingo ſeqͥtur ſil̓itudinē ẜm rē. ⁊ iſtedicit ꝙ ſil̓itudoeſt ī mat̓ia ⁊ imgo ī forma. Oēshos mōs apprebat mgr̄ et ſuſtinet. et ſatis viotur probabileſcpͥtura de imagine creata īteligat. qͣꝫuis etiāpoſſit ītelligi deincreata. Ueꝝ ēenī ꝙ homo predeſtinatꝰ ē vt cōformet̉ imagī filij dei. nec iō magiſter illā poſitonē redarguithͦ nō ſit veꝝ. ſecqꝛ illa imago nō ꝓpͥe p̄t dici nr̄a. vel etiaꝫ qꝛ nō ſolūmōfiliꝰ eſt imago nō ꝓpͥe p̄t dici nr̄a vl̓ etiā qꝛ non ſolūmōfiliꝰ ē imago. ſꝫ etiā ho. cuiꝰ cōtrariū dicebat̉ in illo mōexponēdi. Ad illd̓ ꝟo qd̓ ob̓r ꝙ imago non pōt ſtare ꝓcreata imagīe. dd̓m ꝙ īmo. qꝛ imago accipit̉ in abſtractōe. et ſic pōt dici hō fieri ad imaginē. ſicut tabula di-

citur fieri ad imaginē qn̄ ſibi impͥmit̉ imago herculis.hinc eſt ꝙ homo non tm̄ eſt imago. ſed etiā ad imaginēqꝛ nō ẜm om̄e quod eſt imago. īmo differt ab imagine.filius ꝟo ẜm om̄e qd̓ ē eſt imago pr̄is et iō ſolū eſt imago. nō ad imaginē d Nō omino equalis fiebat. ⁊cͣ.Cōtra quod creatur nō ē ꝑ naturam ſed per artē ſed qd̓ eſt perartē n̄ vniuocat̉cū eo qd̓ ē ꝑ naturā. īmo eqͥuocatur. gͦ eqͥuoced̓r imago de filio dei et homīe.℟o. Qd̓m eſt ꝙimago d̓ filio di⁊ hoīe. nec dicit̉eqͥuoce nec dicitur vniuoce. ſedanalogice ẜꝫ prius et poſteriusQd̓ gͦ ob̓r ꝙ illd̓qd̓ creat̉ ē ab arte. dd̓m ꝙ q̄daꝫeſt ars cuiꝰ oꝑatio cōſeqͥtur naturā. et opꝰ iſtiꝰartis ſic ē artificiale ꝙ nō eſt naturale. ⁊ iō opꝰiſtius artis cum.oꝑe nature ī eodeꝫ noīe faciunteqͥuocatōnē. ſic̄homo pictus ethomo verꝰ Quedā eſt ars qͥ ē fūdamētū nature.⁊ opus illiꝰ artꝭbn̄ eſt nat̉ale. qꝛfabricatꝭ ip̄m natura. et talis eſtars. cꝰ opꝰ ē creare. ⁊ iō nō oꝑtebit eē eqͥuocatōꝫ Uel dicendū ꝙ ideo eſt equiuocatio qn̄ dicit̉ hō pictus ⁊ homo verus qꝛ hoc nomen homo pͥmo ⁊ principaliter imponit̉ hoī ꝟo. et iō cū d̓r de hoīe picto alia ē acceptō etalia ſignificatio. nō ſic imago pͥmo et principaliter impōitur dei filio. ſed om̄i ei quod expreſſe repn̄tat alteꝝ.

¶ D intelligētiā huiꝰ ꝑtis circa duo incidit h̓ qōPrimo q̄ritur qͣliter hō ſit imago ẜm cōſiderationē abſolutā. Secūdo qualit̓ ſit imago ẜꝫ cōſideratōnē relatā. Circa pͥmū querūtur tria. Primo q̄rit̉ vtꝝ ſit imago dei vere. Secūdo vtrū ſit imago d̓i naturalit̓. Tercō vtrū ſit imago dei ꝓpͥe. Qº..IꝘ homo ſit imago d̓i ꝟe oſtendit̉. gen̄. j. faciamꝰ ho.ad ima. ⁊c̄. hͦ nō eſt niſi ꝟbū trinitatꝭ. gͦ. ⁊c̄. Itē Ecc̄ixvij. d̓s de terra creauit hoīem ⁊ ẜm ima. ſu. fe. il. ſi igihō factus ē ẜm imaginē dei. hō eſt imago dei. Itē qd̓maxime natū vniri alteri. maxime natū eſt ei cōfigurari et cōformari. amor eī qꝛ vnit trāſformare dicit̉ amāte in amatū. ſicut d̓t aug. ſꝫ cū creatura rōnal̓ vt homomaxime nata eſt vniri deo. ⁊ in ip̄m intēdere ꝑ amorem

gͦ maxīe natus ē ei cōfigurari et aſſimulari. ſi igit̉ imago d̓t ſil̓itudīem exp̄ſſā. pꝫ. ⁊c̄. Itē qd̓ ꝟe rep̄ſentat aliqͥd ẜm eiꝰ nobilē actū. ⁊ ẜm diſtinctionē ⁊ ordinē. vereeſt eiꝰ imago. ſꝫ homo ꝟe rep̄ſentat deū ẜm eiꝰ nobiliſſimū actū qͥ eſt intelligere. non ſolū enī rep̄ſentat deū inqͣꝫtū eſt ens et viuēs. ſed etiā inqͣꝫtū eſt intelligēs. ⁊ iterū rep̄ſentat diſtinctionē et originē que eſt īꝑſonis qntū ad memoriā et intelligētiā et volūtatē. gͦ homo vereeſt dei imago. Contra nihil eſt illd̓ qd̓ fit ad ſeip̄m. ſꝫhō factꝰ ē ad imaginē dei. ſic̄ d̓r gen̄. jͣ. gͦ hō nō ē imago.Itē vbicūqꝫ ē imagͦ ibi ē ſil̓itudo. vbicūqꝫ ē ſil̓itudo. ibieſt idētitas aliqͣ. vbicūqꝫ aūt ē idētitas ibi ē cōueniētiain aliqͦ tercō. ſi igit̉ d̓s et creatura ī aliqͦ tercō nō conueniūt. creatura nō p̄t eē ſil̓itudo d̓i. et ita nec imago. Itē

Y

jͥbꝰ conſiderat̉ imago et ſimili

Aug. ī. xvli. detrini.

Ꝙ hō etẜm corpuspōt dici fac̄tus ad ſimilitudinēdei

Pp 2