LiberSecundus
Cōtinuat dicta dicēdis. aIs excurẜ q̄ ſupra de hoh minis creatiōe p̄miſimꝰeffectui mancipar̄ atqꝫordīe explanare nūc ſuſcipimꝰvbi hec cōſiderāda vident̉. ſcꝫqͣre creatꝰ ſit hō ⁊ qͣlit̓ inſtitut⁊ qͣlis ⁊ quō factꝰ. Deinde qͣliſit lapſus. poſtremo qualit̓ ⁊ ꝑq̄ ſit reꝑatꝰ. Hoꝝ aūt pͥmo ⁊ ſecundo poſita .i. cām creationishūane ⁊ modū īſtitutiōis ſuꝑiꝓ modulo nr̄e facultatꝭ tractauimꝰ Ideoqꝫ ſuꝑeſt vt qual̓ vl̓quō factꝰ ſit diſcutiamꝰ.Inducit aucͣtē ſacre ſcripture in qͣ on̄dit̉ ꝑ quē modū hōductꝰ comꝑet̉ ad ſuū effectiuūprincipiumIn gen̄. legit̉. Faciāꝰ hoīeꝫaad imaginē ⁊ ſil̓itudineꝫ nr̄am⁊c̄. In eo ꝙ dic̄ faciamus. vnaoꝑatio triū ꝑſonaruꝫ on̄dit̉. ī hͦꝟo ꝙ dicit ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē nrāꝫ. vna ⁊ eqͣlis ſubſtantiatriū ꝑſonaꝝ mōſtrat̉ Ex ꝑſonaem̄ pr̄is hic dicit̉ ad filiū ⁊ ſpm̄ſanctū. Nō angel̓ vt qͥdā putātb qꝛʰ dei ⁊ angeloꝝ nō ē vna ⁊ eadē imago vl̓ ſil̓itudo.Subdit p̄dicte aucͣtis explanatōnē ꝙ imago ⁊ ſil̓itudo accipit̉ hic a diuerẜ diuerſimōe.Imago āt ⁊ ſil̓itudo in hͦ locovel increata intelligit̉ .i. trinitatis eēntia ad quā factꝰ eſt hōvl̓ creata in qͣ factꝰ ē hō. ⁊ ip̄i homini cōcreata Increatā eī imaginē q̄ deꝰ ē intellexiſſe vr̄ Beda cū dic̄. nō eē vnā imaginemdei ⁊ angeloꝝ. ſꝫ triū ꝑſonaꝝ. ⁊iō ꝑſonis nō angel̓ fit ibi ſermoImpropͥe tn̄ imago d̓r. qꝛ imago relatīe ad aliud d̓r cuiꝰ ſil̓itu
dinēgerit ⁊ ad qd̓ rep̄ſentandūfacta ē. ſic̄ imago ceſaris q̄ ip̄iſil̓itudinē p̄ferebat ip̄m qͦdāmōrepn̄tabat. Propͥe aūt imagod̓r id ad qd̓ aliud fit. Sicut exēplū ꝓprie d̓r qd̓ ſūmit̉ ex aliqͦ. ⁊exemplar exqͣ ſumit̉ aliqͥd. Ponit̉ tn̄ ⁊ aliqn̄ abuſiue alteꝝ proaltero. ita ⁊ minꝰ ꝓprie accipit̉imago eēntia trinitatis. ſi tn̄ eanoīe imaginis ī hͦ loco ītelligit̉Ponit explanationeꝫ inducteaucͣtis ẜm alioꝝ opinionē. dFiliꝰ ꝟo ꝓprie imago pr̄is d̓r ſicut sͣ in tractatu de trinitate diximus. Un̄ᶜ fuer̄t nōnulli qͥ itadiſtinxerūt vt imaginē in hͦ loco intelligerēt filiū. hoīeꝫ ꝟo n̄imaginē. ſꝫ ad imaginē factū dicerent. qͦs refellit apl̓s dicens.Uir qͥdē ē imago ⁊ gl̓ia dei. hecnāqꝫ imago .i. hō cū d̓r fieri adimaginē nō qͣſi ad filiū d̓r fierialioqͥn nō diceret̉ fieri ad imaginē nr̄am. Quō eī nr̄am diceret̉. cū filiꝰ ſoliꝰ pr̄is imago ſit.Fuerūt āt ⁊ alij ꝑ ſpicatiꝰ hͦ tractantes qͥ ꝑ imaginē filiū. ⁊ ꝑ ſimilitudinē ſpm̄ ſctm̄ ītelligerētqͥ ſil̓itudo ē pr̄is ⁊ filij. Et iō pl̓iputauer̄t dici nr̄am. id referentes ad ſil̓itudinē tm̄. ad imaginē ꝟo ſubītelligēdū eē meā. hominē ꝟo ⁊ imaginē eē. ⁊ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē factū eē tradiderūt. ⁊ imaginē imaginis eſſe⁊ ſil̓itudinis.Pōit explanatōnē īducte auctoritatꝭ ẜm ſuā opinionē.Uerū tn̄ hec diſtinctio lꝫ reprobabil̓ penitꝰ n̄ videat̉. qꝛ de medio motiū .i. aucͣtibꝰ ſctōꝝ n̄ manat. cōgruentiꝰ in ip̄o hoīe imago ⁊ ſil̓itudo q̄renda ē ⁊ ꝯſiderā
a faciamus hominē ⁊c̄. Queritur de ratōne quā reddit mgr̄ cū dicit. In eo ꝙ dicit faciamꝰ vna oꝑatō triūꝑſonarū oſtenditur. cū em̄ indiuiſa ſint oꝑa trinitatis.⁊ tres ꝑſone ita oꝑate ſint ſimul om̄ia alia ſicut fecerūhomine videt̉ ꝙ quēadmodū in ꝓductione homīs dicitur faciamꝰ. itadeberet dici in ꝓductione alioꝝItē q̄rit̉ qͣre in ꝓductiōe hoīs vtitur legiſlator verbo pͥme ꝑſone .ſ.faciamꝰ in ꝓductione alioꝝ vebo t̓tie ꝑſone ſcdixit ⁊ fecit. Inxta hͦ aūt ē qō qre diſtinguit inꝓductionē hoīs⁊ beſtiaꝝ. cū eodem die ꝓductſint ad ornatumeiuſdē elementi℟ꝰ. dd̓m ꝙ inductione hoīs n̄tm̄ erat manifeſtatio trinitatiin veſtigio. ſecetiā ẜm imaginēiō tribus ꝑſonispluraliter attribuit̉ hoīs ꝓductio. vt on̄datuꝙ ī hoīe trinitarep̄ſentat̉ exp̄ſſein alijs ꝟo innuat̉ trinitasquo mō. licetrita explicite ⁊ro imaginis nōcōuenit vlli ꝑſone q̄ pōt loqͥ ꝑ ſeiō in ꝓductioneius vtit̉ verboprīe ꝑſone ⁊ itoqꝛ hec creaturacellit alias ī gradū ⁊ dignitate.iō ꝓductionē hominis diſtīguiaꝓductione beſtiarū. licet ꝓpcōueniētiā in onando terraꝫ inopus vniꝰ dieconueniāt. ⁊ ſipꝫ rn̄ſio ad q̄ſitab Dei ⁊ angeloꝝ nō ē vna ⁊c̄Contra. qꝛ cumangelus ſit imago dei. qd̓ conformat̉ angelo ꝑ cōſeq̄nsconformatur deo. gͦ qd̓ eſt imago angeli eſt imago dei.Item vnum opus p̄t eſſe dei ⁊ angeli. gͦ parirōne ꝙ eadem imago. ℟º. dd̓m ꝙ qꝛ imago dicit ordinē ad illud
cuius eſt imago tanqͣꝫ in finē ⁊ ordinē immediatū. cumimpoſſibile ſit deum ⁊ angelum eiuſdem rei eſſe finemimmediatum ⁊ vltimū. impoſſibile ē eandem imaginēeſſe angeli ⁊ dei. qꝛ vero deus cooꝑatur angelo. ⁊ om̄eqd̓ ē ab angelo ē a deo. iō poſſibile ē vnū opus ſil̓ eſſe ⁊angeli ⁊ dei Necvalet illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ſi aliquisrepn̄tat angeluꝫꝑꝯn̄s repn̄tat deum. qͣꝫuis enī inferri valeat ꝙ creatura q̄ repn̄tatangeluꝫ repn̄tatdeuꝫ mediate. nōtn̄ p̄t inferri ꝙ rep̄ſentet īmediatec Fuerūt nonnulli ⁊c̄. Cōtra.vr̄ ꝙ cōuenient̓dixerint ꝑ illudqd̓ d̓r Ro. viij.qͦs p̄deſtīauit cōformes fieri imacginis filij ſui.Iteꝫ ꝙ ita oporteat intelligi vr̄.Aut em̄ imagoibi ſtat ꝓ re creata. aut ꝓ re increata. Si ꝓ re creata. gͦ idem ē dicere. Faciamushō. ad imagi. qd̓faciamus hoīeꝫad ſeip̄m. Si ꝓincreata ſꝫ illaneſt niſi filius. gͦvr̄ ꝙ expoſitō ila ſit recta. ꝓpt̓hͦ q̄rit̉ q̄ iſtaꝝ expoſitōnū qͣs magiſter in lr̄a aſſignat ſit tenenda℟ꝰ. dd̓m ꝙ duplex ē modus exponendi iſtā auctoritatē. Faciamꝰ ho. ⁊c̄. vnusintelligendo deimagine increata. alter ꝟo intelligendo de imagine creata. Primꝰ modꝰ triplicat̉. vnꝰ ē vt imago ⁊ ſil̓itudo referatur ad idemſcꝫ ad eſſentiamin tribus ꝑſoniſScd̓s modꝰ ē vt imago ⁊ ſimilitudo referat̉ ad idē. ſcꝫad ꝑſonā filij. Tertiꝰ modꝰ exponēdi ē vt imago referatur ad filiū. ⁊ ſil̓itudo ad ſpm̄ ſctm̄. Ita hos oēs modosponit mgr̄ qͦs tn̄ nō a ꝓpbat. licꝫ ſuſtineri poſſint. Pri-
DI. XVI
j. Cox. j.
Itē alioruꝫopinio
3
L