LiberQuartus

neutrā ex ip̄is hēat. nͨ ip̄i adulteri vnqͣꝫ in cōiugio cōpulent̉.Itēʰ nec ꝓpͥe vxori licet ſibi reddere debitū. quā ſibi reddidit ilicitā ſororem eiꝰ cognoſcēdonec poſt mortē vxoris lꝫ ei veladultere cōpulari ī ꝯiugiū. ItēLacharias papͣ. Cōcubuiſti cūſorore vxoris tue. ſi feciſti. neutrā hēas. ⁊ vxor tua ſi nō fueritꝯſcīa ſcelerꝭ. ⁊ ꝯtinere nō vult.nubat in dn̄o cui vult. Tu ꝟo ⁊adult̓a ſine ſpe ꝯiugij maneatꝭ⁊ dū viuitꝭ pnīam agite. Ꝙ aitcui vult nubat. intelligēdū ē pmortē viri. vn̄ Greg. Qui vxores ſuas ī adulterio dep̄hēdūt.nͨ ille nͨ illa aliā vxorē accipiatvl̓ aliū viꝝ qͣꝫdiuābo viuūt. Siꝟo adultera mortua fuerit. vireiꝰ ſi vult nubat. adult̓a ꝟo nū-

qͣꝫ ⁊ ſi mortuꝰ fuerit vir eiꝰ. ſꝫ oībus diebꝰ pnīe lamēta ꝑſoluat.Hic de illo adulterio agit̉. qd̓cū cognato viri vl̓ cū cognatavxoris cōmittitur.¶ Nō eſt dimittēda vxor ꝓ aliquā macl̓a ſeu deformitate corris.¶ Illud etiā ſciēdūˡ ꝙ ꝓ aliqͣ ī­ 1firmitate vel macula corporali. nō licet viro vxorē dimittere⁊ ecōuerſo. ſꝫ dꝫ alt̓ alteri ſubſidia ꝓuidere. Un̄ Aug. Si vxorē qͥs hēat ſterilē ſiue deformeꝫcorꝑe. vel debilē mēbris. vel cecā. vel claudā. vel ſurdaꝫ. vel ſiqͥd aliud ſiue morbis vel laboribus doloribuſqꝫ ꝯfectā. ⁊ qͥcqͥd(excepta fornicatōe) excogitari p̄t vehemēter horribile. ꝓ ſocietate fideqꝫ ſuſtineat.

h ¶ Nec ꝓprievxori licꝫ ſibi ⁊c̄.Ur̄male dicere.qꝛ nō p̄t eaꝫ iureſuo pͥuare. ¶ ℟ᵐiſtd̓ n̄ tenet nūc.ſꝫ dꝫ intelligi illud qꝛ nō licet eipetere nec reddere etiā vt ſatiſfaciat ſue ꝯcupīe.Sꝫ tn̄ tenet̉ debitū reddere vxoriexqͦ pctm̄ ſuꝑuenit pꝰ mr̄imonium legittime cōtractu. vn̄ qͣꝫuismr̄imoniuꝫ nonclaudicet qͣꝫtumad vinculū. tam̄qͣꝫtū ad debitumreddēdū claudicare p̄t. ſic̄ ptꝫ deeo qͥ intrat religioneꝫ ſine lnīavxoris. ⁊ emittitvotū ſolēne. ſic in ꝓpoſito intellige. Un̄ iſta decretaD intelligētiā eoꝝ q̄ in pn̄ti diſtinctōe determinant̉ ẜm tria q̄ in ea tā gunt̉ tria pͥncipalit̓ qͦrūt̉¶ Prīo qͣr de īpedimētꝭ mr̄imonij ī generali. Secūdo ī ſpāli de īpotētia coeūdi. Tertio de defectu qͥ vēitex ꝑte li. ar. Circa pͥmū q̄runt̉ duo. Prīo q̄r vtꝝ mr̄imoniū hēat īpedimētū. Scd̓o dato ꝙ hēat plura qr̄ de numero ⁊ ſufficiētia īpedimētoꝝ.¶ Qō. j. a.¶ Ꝙ mr̄imoniū n̄ hēat īpedimētū on̄dit̉. qꝛ mr̄imoniūeſt remediū ꝯͣ morbū ꝯcupīe. gͦ ſi ille morbꝰ ad oēs ſe extendit nullo impediente. vr̄ ſil̓r ꝙ mr̄imoniū. cū medicina debeat ex oppoſito reſpondere morbo. ꝙ mr̄imoniūin oībꝰ eſſe poſſit nullo impediente. Itē nullū aliud ſacramentū hꝫ īpedimētū qͥn ſi aliqͥs ſuſcipiat de facto ſuſceptū ſit. gͦ ſil̓r videt̉ ī mrimonio ꝙ qͣliſcūqꝫ ſit aliquistamē ſi de facto ꝯͣhit ſuſcipit mr̄imōij ſacr̄m. Itē matrimoniū ē inſolubile vinculū. vt ē ſupͣ ꝓbatū. gͦ ſi ꝯͣhaturnūqͣꝫ dirimit̉. gͦ nullū eſt impedimetū qd̓ dirimat iā cōtractū. Itē mr̄imoniū cū ſit ſacramētū oꝑat̉ deꝰ. vn̄ ꝯiūcti mr̄imoialiter dicūtur ꝯiūcti a deo. Sꝫ diuīa oꝑationō hꝫ impedimētū cū deꝰ ſit agēs nobiliſſimū. gͦ mrimoniū nullū hꝫ impedimētū. Cōtra mr̄imoniū īſtitutū eſtin officiū. ſꝫ multi ſūt inepti ad officiū. vtputa ad generādū ꝑ coitū. gͦ multi ſūt nō ydonei ad mrimoniū. gͦ. ⁊c̄.¶ Itē matrimoniū inſtitutū ē ī remediuꝫ. ſꝫ multi ſuntqͥbꝰ nō p̄t eſſe ī remediū. qꝛ nō pn̄t ꝯuenire. ergo ⁊c̄. Itēmulti ſūt qͥ nō pn̄t vnqͣꝫ ſine pctō actū illuꝫ exercere. vtputa qͥ vouerūt ꝯtinētiā. vel qͥbꝰ ē ꝓhibitū ꝯiūgi ab eoqͥ p̄t. Sꝫ om̄e ſact̄m p̄t venire ī vſū ſine pctō cū ordinētad ſalutē. ergo aliqͥ ſūt inepti ad mr̄imoniū. ¶ Iteꝫ nihil ē ſacrū qd̓ fit ꝯͣ diuinū mādatū. ſꝫ ſacr̄m eſt ſacrū ſignū. ergo nihilē ſacr̄m qd̓ fit ꝯͣ diuinā p̄ceptōnē. Sꝫ diuinū p̄ceptū Leuit̓. xviij. ꝓhibet mr̄imoniuꝫ fieri intermulta genera ꝑſonaꝝ. ergo ſi contrahāt de facto nō eſtſacrꝫ. gͦ hꝫ īpedimēta. ℟ꝰ. dd̓. ꝙ ſacr̄ꝫ mr̄imōij hꝫ īꝑedimētū ml̓tiplex ſicut on̄dūt rōes ad hoc adducte. Rōaūt qͣre hͦ ſacr̄m magꝭ hꝫ impedimēta qͣꝫ alia ē duplexUna ē rōe cāe efficiētꝭ. qꝛ qͣꝫuis oīa ſacr̄a ſint a diuina ī

allegant̉ abrogata ſunt.i ¶ Ꝙ ꝓ aliqͣ infirmitate ⁊c̄. Ur̄male dicere. qꝛmagꝭ p̄t ſuſtineri vt plurimumfornicatōis culpa ī qͣ p̄t eē vſusꝯiugij. qͣꝫ illa infirmitas ī qͣ n̄ p̄teē vſus ꝯiugij. gͦſi ꝑ fornicationedimittit̉. vr̄ ꝙ etꝓpt̓ talē infirmitatē poſſit dimiti. ℟º. dd̓. ꝙ nōfit ſeꝑatio poſtꝯiugij ꝯſūmationē niſi fiat ī penā alteriꝰ. et qm̄nemo punit̉ niſiꝓ culpa. ⁊ afflicto afflictio addenda nō eſt. hīceſt ꝓ ꝙ qualicūna vel infirmitate nō eſt vxor reijcienda.ſtitutōe ⁊ humana diſpēſatōe. tn̄ hoc ſacr̄m maxime cōſiſtit ī humana diſpēſatōe. qꝛ ꝑ ꝯſenſū ꝯͣhentiuꝫ oritur.nec hꝫ diſpēſatorē detetmīatū. Alia rō eſt rōe finis. qꝛcū oīa ſacr̄a ſūt ī remediū. iſtud tn̄ nō eſt ī remediū ſꝫ etiam ī officiū. ⁊ cū alia ſint ſpūalia. huic ꝯiūctaᵉ acto carnalis. ſcꝫ cōiūctio q̄ ē ꝑ cōitū. et iō faciliꝰ recipit impedmēta. Ex his patēt obiecta. Qd̓ enī ob̓r ꝙ nullus excliditur a morbo ꝯcupīe. dicēdū ꝙ morbꝰ ille al̓r remediabilis ē qͣꝫ ꝑ mrimoniū. vtputa ꝑ ꝯtinētiā. ¶ Ad illucqͦd ob̓r ꝙ alia ſacr̄a ſe extēdūt ad oēs. pꝫ rn̄ſio. qꝛ nō eſtſimile de hͦ ⁊ de alijs vt viſū eſt. ¶ Ad illud qͦd ob̓r ꝙ eſvincl̓m inſolubile. dicēdū ꝙ veꝝ ē exqͦ ligat. ſꝫ poſſibileeſt aliquos ineptos eſſe ita vt hoc vinculo nō vinciantur. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ diuina oꝑatio nō p̄t impediri dicēdū ꝙ verū eſt vbi deꝰ oꝑatur vt tota cā. ſed nōeſt ſic in matrimonio. īmo neceſſe eſt interuenire ꝯſenſum legittimum. Preterea operatio iſta p̄ſupponit materiam in qua.¶ QueſtioDe numero ⁊ ſufficiētia impedimētoꝝ matrimonij. Etꝙ ſint multa videt̉. qꝛ impedimēta ſūt ꝑ priuatōem veldefectū boni matrimonij. Sꝫ defectꝰ boni malū ē. et vtdicit dyon̄. malū eſt infinitis mōis. qͣꝫuis bonū ſit vnomō. ergo infinitis mōis videt̉ ꝙ poſſit impediri. Itemimpedimēta matrimonij accipiūtur ẜm accidētia ꝑſoarū. Sꝫ vt vult ph̓s accidētia ſūt infinita. ergo ⁊ impedimēta. Maior pꝫ diſcurrēdo in ſingul̓. minor patet ꝑph̓m. Itē impedimēta mr̄imonij reſpiciūt mrimonij cōditionē. ⁊ illud reſpicit ꝑſonas ſingulares Sꝫ ſinglaria ſunt infinita ⁊ indeterminata. ergo ⁊ mr̄imonij impedimēta. Cōtra. Nihil impedit mrimoniū niſi ẜm inſtitutionē dei vel eccl̓ie. ſꝫ inſtitutio dei vel eccleſie qͣꝫtūad mr̄imoniū ē in determinatis ꝯditōibꝰ. ergo. ⁊c̄. Iteꝫimpoſſibile ē ſcire legē matrimonij ⁊ vinculū niſi ſcia lꝫrur illa q̄ iſtud vinculū ſoluūt. ſed lex mr̄imonij ē nobisdetermīata. ergo ⁊ impedimēta. ergo ſunt in numero definito. ¶ Itē hocip̄m ꝓbatur ꝑ hoc quod mgr̄ de hmōi

1o

12

14

15