Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
154v
Einzelbild herunterladen
 

LiberQuartu.

ſus qui tranſfert corꝑis ptāteꝫ in alterā eſt conſenſꝰ.dicit accipio te in meam. ſꝫ nullꝰ pōt accipere aliquā īſuā niſi qui facit ſe ſuā. gͦ abſqꝫ cōſenſu mulieris nll̓ꝰ ēcōſenſꝰ viri. Itē quātū cumqꝫ vendā tibi aliqͥd nō fitcōtractꝰ nec aſtrictio niſi tu emas. gͦ pari ratōne nunqͣꝫtrāſfert̉ ptās viri in ml̓ierē niſi ml̓r ꝯſentiat. Si gꝰ ip̄aē coacta. nō vr̄ eē obligatio aliqua. Rº. dd̓m ꝙ q̄rerevtrū cōſentiēti in renitētē fiat ꝑiudiciū. ē q̄rere vtꝝ mr̄imōiale vīculū claudicet vt ex ꝑte ſit ſolidū ⁊ ex ꝑte ꝯtritū. ⁊ hͦ ē qͣrē vtꝝ aliqͥs ſit vir cuiꝰ nō ē vxor. ⁊ aliqͣ ſit vxor q̄ nō habet viꝝ. ⁊ h̓ ē in ſeip̄a queſtio ſoluit̉ ꝓ eo ꝙ inea oppoſita implicāt̉ ꝓpter naturā mr̄imōialis viculiqd̓ ē relatiuū ⁊ mutuū. qd̓ ſigͣt ip̄a cōꝑatio ⁊ relatō vxoris ad virū. dico igit̉ ꝙ mr̄imōiū nō pōt eſſe claudū qͣꝫtūad vinculū. qꝛ ſi mulier in vita ē ⁊ ī diſſenſu ꝑſeuerat tāſigno qͣꝫ cord̓. nullū ē mr̄imoniū. Nec vnꝰ acquirit poteſtatē aliquā in alterū ꝓ eo ꝙ in altero extremo defuitcōſenſꝰ. Un̄ primꝰ nō ſe habet ꝑ modū efficiētꝭ ſꝫ diſponētꝭ. ⁊ id̓o ſi ſcd̓s adueniat tūc ꝑficit mr̄imōiū ꝓ eo ꝙ iāhabꝫ ꝯſenſum mutuū qͥ ē eius pͥncipiū cōpletū. ⁊ ex tūcvir obligat̉. ⁊ ei p̄iudiciū ad ꝯſenticdū īꝑſonā aliā gn̄at̉Ad illd̓ gͦ qd̓ obr̄ ꝙ p̄t renūciare iuri ſuo dd̓. ꝙ huic iurinō renūciat̉ niſi ꝑ votū aūt mr̄imōiū. ⁊ qm̄ ī tali cōſenſun̄ ē votū nec eſt mr̄imoniū. ⁊ nemo ē qͥ accipiat illd̓ ius.id̓o ulle cōſenſꝰ nullū pōt ꝑ ſe p̄iudiciū generare. Acillud qd̓ obr̄ ꝙ ptās tranſfert̉ ꝑ cōſenſum anī. dd̓m ꝙ ītrāſlatiōe ptātꝭ huius duo ſunt .ſ. donatio ⁊ acceptio.Quātū ad donationē attinet hͦ ē ꝯſenſꝰ ꝓprij qͣꝫtū ad receptiōeꝫ hͦ ē ꝯſenſꝰ alieni. ⁊ qꝛ ille nō ē ibi. ideo nō ē trāſlatio. Ad illd̓ qd̓ obr̄ ſi illa ꝯſentiat. dd̓m ꝙ tūc incipitobligari. ⁊ nō rōne cōſenſꝰ alieni tm̄. ſꝫ rōue ſui qͥ p̄ceſſerat in actu ⁊ erat in habitu. qui et ſi non obligaretquia non erat qui acciperet. ideo alieno conſenſu aduenic̄te ille ꝯſenſꝰ hꝫ vim obligādi qͣꝫuis priꝰ nō haberetPoſſꝫ tn̄ dici ꝙ in tali caſu ꝯſenſꝰ viri renouari debꝫvl̓ ꝟbo vl̓ ſigno. Ad illd̓ qd̓ obr̄ qd̓ efficaciº cōſentitdd̓m ꝙ ſi iſte nō obliget̉ hͦ nō eſt ꝓpt̓ defectū intenſiōisqꝛ nō ſic ſufficient̉ ē intenſꝰ. ſꝫ qꝛ nō eſt mutuꝰ Ad illud qd̓ obr̄ de vinculo charitatis. dd̓m ꝙ charitas ꝓuteſt viculū qd̓ facit vnū corpꝰ ſpirituale. nūqͣꝫ eſt quinſit in vtroqꝫ extremoꝝ. alioqͥn nō facit vnū. Et in mr̄i.monto fiūt vnū ſpōſꝰ ⁊ ſpōſa. ⁊ ſigͣt̉ ꝯiūctio dei ⁊ aīenūqͣꝫ claudicat. iō nll̓ꝰ eſt ꝯſenſꝰ qͣꝫtū ad vim ſacramētiſi libertatē hꝫ in vna ꝑſona ⁊ coactionē in alia. Queſtio. iij.Utꝝ aliqͥs poſſit ad mr̄imōiū cōpelli ꝑ p̄ceptū patris.Et voco h̓ ꝯpulſiōeꝫ vt obedire teneat̉. Et ꝙ ſic vr̄. qꝛGn̄. xxviij. dr̄ ꝙ yſaac vocauit filiū ſuū iacob. p̄cepitqꝫei dices. ne accipias vxorē ⁊cͣ. ꝯſtat ꝙ yſaac nō p̄cepitniſi qd̓ potuit ⁊ debuit gͦ pōt hͦ filio p̄cipere. tē Col̓.iij. filij obedite ꝑentibꝰ veſtris ꝑ om̄ia. gͦ in om̄ibꝰ q̄ nōſt̓ ꝯͣ ſalutē tenet̉ pr̄i filiꝰ obedire. Un̄ glo. placet d̓o ſi ꝑom̄ia obeditis. ita tn̄ ſi dn̄o obeditis. Si gͦ mr̄imōiū n̄ ēꝯtra ſalutē. pꝫ ⁊cͣ. Itē ſicut ſe hꝫ pr̄ ſpūalis r̄ſpectu.mrimōij ſpūal̓. ita pr̄ carnalis r̄ſpectu carnal̓. Sꝫ dn̄spapa pōt p̄ciꝑe alicui ſub pē̄a excōicatōnis ꝙ ep̄atū accipiat. gͦ pr̄ carnal̓ ꝙ filiꝰ cū ml̓iere q̄ vult ꝯtrahat. Itēſtultꝰ ē qͥ iurat ⁊ ſe obligat ꝓ alio qͥ n̄ ē ei obligatꝰ. vt ſi iurarē ꝓ extranco ꝙ ip̄e ad ſctm̄ Dyoniſiū iret. ſi gͦ ꝑentesiurāt ꝓ filijs gͦ vr̄ ꝙ filijs ſuis poſſint p̄cipere. vt iuramēta ſua debeāt implere. Itē ſi aliqͥs ꝯtrahat ſpōſa

lia cū aliqͣ nōdū ē mr̄imōiū cōtractū ⁊ tn̄ ꝑ eccleſiaſticū p̄ceptū cōpellit̉ ad ꝯtrahēdū ſi gͦ pōt cōpelli ab cp̄o pariratōne vr̄ ꝙ poſſit ꝯpelli a pr̄e ſuo. Cōtra in eo in qͦ pares ſumꝰ vnꝰ nō tenet̉ obedire mādato alteriꝰ. Sꝫ qͣꝫtūad ius mr̄imōij oēs ſt̓ pares. gͦ nō vr̄ ꝙ pr̄ poſſit filioīꝑare. Itē pr̄e imꝑāte mr̄imoiū. filiꝰ ſine pctō pōt caſtitatē vouere. gͦ nō tenet̉ pr̄i obedire Itē filiꝰ ſi vultreligiōem ītrare nō tenet̉ pr̄i det̓mināti religiōeꝫ obedire īmo inquācūqꝫ pōt ſine pctō ītrare. qꝛ tale votū ē ſpōtaneū. Si gͦ mrimoniū debꝫ eē libeꝝ. pꝫ ⁊cͣ. Itē nemopōt me ꝯpellere ad ꝑpetuā ẜuitute. ſꝫ vir eo ꝙ ꝯtrahitcū vxore dat ei ſui corꝑis ꝑpetuā ptāteꝫ. gͦ nō vr̄ ꝙ inhͦ teneat̉ qͥs alicui obedire. Itē ſi teneret̉ obedire. tūcſponſalia ꝑ parētes cōtracta abſqꝫ cōſenſu filiorū nubētiū eſſent ſtabilia. ſꝫ hͦ ē cōtra iura canōica ⁊ ciuilia. ergo ⁊cͣ. ℟º. dd̓m ꝙ ſic̄ oſtēdūt rōnes vltime mr̄imoniꝯtractꝰ dꝫ eē liber oīno. tū rōne ſigͣtiōis tū etiā rōne tl̓is⁊ tante obligatōnis q̄ in illo ꝯtractu ꝯſiſtit ⁊ id̓o n̄ ē p̄cipiēdū a parētibꝰ filio p̄cepto obligatorio ꝙ ꝯtrahat. qꝛpōt cauere ſi vult. ⁊ iteꝝ ſi vult cōtrahere ad huc ꝑ p̄ceptū nō pōt pr̄ ad ꝯtrahēdū cū hac vl̓ cū illa eū obligare.niſi charitas vl̓ rōnabilis cauſa cū liget. vl̓ ꝓmiſſio ipſiꝰ volūtaria. Ratōnabilis aūt cauſa ligat. qn̄ pr̄ hꝫ inimicicias. ⁊ nō pōt euadere niſi filiꝰ cū cōſanguinea īimici ꝯtrahat. Uel qn̄ pat̓ ꝓhibet filio ne ꝯtrahat cū ml̓iere mala ob ꝓmiſſiōeꝫ volūtariā. vt qn̄ ip̄emet ſe obligatꝯtrahēdo ſpōſalia. piudiciū ſibi generat in hoc ꝙ inchoat mr̄imōiū vn̄ tenet̉ ad cōſūmādū. ⁊ ad hͦ cōpelli pōt ꝑmādatū eccleſiaſticū. Et ꝑ hoc pꝫ r̄ſpōſio ad pͥmū in cōtrariū ⁊ ad vltimū. Naꝫ yſaac rōnabilit̓ p̄cepit illd̓ qd̓iacob alias tenebat̉ facere. tū ꝓpt̓ maliciā ml̓ieꝝ. tū etiam qꝛ ſemē chanaan de terra illaerat diſperdēduꝫ. ⁊ illd̓clare inſinuat̉ intextu. ⁊ clariꝰ ī quodā libello qͥ d̓r teſtimōiū pr̄iarchaꝝ. Ad illd̓ qd̓ obr̄ de obidientia r̄ſpectipr̄is. dd̓m ꝙ illa diſtributio intellgit̉ ſoluꝫ qͣꝫtū ad ea q̄ſt̓ de paterna honorificatiōe. ⁊ qͣꝫtū ad ea q̄ ſpectant adregimē familie Si āt qͣꝫtū ad alia ītelligat̉. ꝯſiliū ē nō p̄ceptū. ⁊ hͦ īnuit gloſa q̄ dicit p̄ lacet deo ⁊c̄ Ad illd̓ qd̓obr̄ de mr̄imonio ſpūali rn̄dent aliqui ꝙ papa nō pōt p̄cipere qꝛ ꝯſenſꝰ dꝫ eē liber. ſꝫ poſt ſuſceptionē. pōt p̄cipere adminiſtrationeꝫ. Sꝫ tn̄ iſtud nō vr̄ ſecurū dicerecū tota die vidcamꝰ fieri ꝯtrariū. Et id̓o dicūt aliqͥ ꝙſimplicit̓ pōt p̄cipere. Nec ē ſil̓e de patre carnali. qꝛ pr̄ſpūalis ptātis plenitudiuē ſuꝑ filios ſuos hꝫ āpliꝰ qͣꝫpater carnalis. Et p̄terca nō eſt tāta ſeruitꝰ ⁊ tā indiuiſibilis copula in mr̄imōio ſpūali ſicut in carnali. ⁊ hocpꝫ qꝛ papa pōt deponere ⁊ abſoluere ab ep̄atu. Tertiꝰmodꝰ dicēdi ē ꝙ vbi rōnabilis cauſa ē .ſ. neceſſitas velcōis vtilitas poteſt p̄cipi. ⁊ ille tenet̉ obedire. ⁊ qm̄ ſemper p̄ſumēdū ē ꝙ tātꝰ pr̄ ex cauſa rōnabili moueat̉ niſiexpreſſe appareat ꝯtrariū. credēdū ē ꝙ ſubditꝰ obediretenet̉. Ꝙ ſi ſciret ſe inſufficiētē ⁊ indignū ⁊ videret ſibiimminere ꝑiculum aīc. credēdū ē ꝙ non teneret̉ obedire.Hec enī obediētia modicū aūt nihil de ſuo dꝫ hr̄e. matxime tꝑibꝰ modernis Quicqͥd tn̄ ſit. nō ē ſimile de iſtemrimonio ⁊ de illa ratōne iā viſa. Ad illd̓ qd̓ obr̄ d̓iuramēto infra patebit. qꝛ nulliꝰ ē roboris. ſꝫ cuiuſdāſo lacij ⁊ ſolēnitatis. qn̄ parētes iurant ꝓ paruulis. necobligantur ad aliud niſi ꝙ bona fide ad hoc laborabūtꝙ matrimonium compleatur. Ultimum patet. quiatalis ſibi preiudicium generauit ex propria obligatione

lo

16

II

12

13

17

14

18

15

19