ꝓuiſū in ſacīm. Qꝛ ꝟo ꝑ pctm̄ ē amiſſa ꝯẜuatio indiuidui ſalua nihilominꝰ illa q̄ ē ſpē̄i. iō remā ſit mr̄imōiū.ſꝫ nō remāſit illd̓ ſignū. habuer̄t tn̄ aliqd̓ ſignuꝫ qͦuſqꝫxp̄s naſceret̉. Si tūc q̄rat̉ qͣre magꝭ qtū ad nutritiuaꝫ⁊ gn̄atiuā adā habuit ſacra. qͣꝫ qͣꝫtū ad alias potentias⁊c. dd̓m ꝙ iſta fuer̄t in vſū. ⁊ in talē vſū qͥ veniebat exīdigētia. nā adā nec ꝑ ſe pot̓at ꝯẜuari. nec ꝑ ſe pot̓at generare. ⁊ iō īdiguit aliqͥbꝰ qͥbꝰ vteret̉. ⁊ qꝛ vſꝰ exteriorishoīs ⁊ īdigētia īportabāt ſil̓itudinē īteriorꝭ. qꝛ aīa nō ꝑſep̄t viuere. niſi reficit̉ a xp̄o. nec ſil̓r ꝑ ſe bona oꝑa facere niſi fecūdet̉ ab ip̄o. iō pꝫ vltimuꝫ ꝙ vtrūqꝫ fuit ſacramētū. nec penes alios ſenſꝰ oꝑtuit alia ſacra īſtitui.¶ QueſtioA qͦ fuerit ſacim mr̄imōij īſtitutū. Et ꝙ a deo vr̄ ꝑ illd̓Mat. xix. Quos deꝰ ꝯiūxit hō nō ſeꝑet. hͦ d̓r de ꝯiuctōeqē in mr̄imōio. gͦ ſi iſta ē a deo. pꝫ ⁊cͣ. Ttē hͦ ip̄m vr̄. quiagen̄. jͣ. dixit eis deꝰ. creſcite ⁊ ml̓ti. Sꝫ illd̓ cremētū cratꝑ vſū actꝰ mr̄imōial̓. gͦ mr̄imōiū fuit a deo īſtitutū. Itēhͦ ip̄m on̄dit̉ ꝑ rōnē qꝛ ſi ſacra ſūt a volūtate hūana. ⁊ oētale ē variabile ⁊ mutabile. ⁊ cū ſacra ſint īmutabilia.vr̄ ꝙ n̄ ſolū hͦ ſꝫ etiā oīa alia ſint a d̓o īſtituta. Itē ſacr̄aqͣꝫto maiora ſūt tāto a maiori īſtituēda ſūt. ſꝫ ſacr̄m matrimōij ē̄ p̄cipue magnū ſic̄ d̓r Eph̓. v. Sacr̄m hͦ magnūē. gͦ a maxīo deo nō ab hoīe īſtitutū fuit. Cōtra īſtitutiomrimōij fuit in illo ꝟbo hͦ nūc os ex oſſibꝰ meis. ⁊ carode carne ⁊c̄. ſꝫ iſtd̓ ꝟbū fuit ade nō dei. gͦ fuit īſtitutū abhoīe nō a deo. Itē ſacr̄m mrimōij ē īſtitutū a deo. ⁊ ī hisq̄ ſūt a deo īſtituta n̄ p̄t hō etiā aliqͥd mutare nec diſponere. gͦ nec circa mr̄imōiū. ſꝫ tota die diſpē̄ſat̉ qͣꝫtū adhͦ ſacr̄m. gͦ ⁊cͣ. Itē nō legit̉ deū eē locutū de mr̄imoio niſiqn̄ dixit. Creſcite ⁊ mul. ⁊cͣ. ⁊ cū hͦ ⁊̓ cm̄ ſit beſtijs ⁊c̄. vr̄ꝙ etiā int̓ beſtias ꝯſtituit. ſꝫ hͦ ē īcōueniēs. gͦ ⁊c̄. Itē mr̄imoniū ꝯtrahit̉ ꝑ hūanū ꝯſenſū. gͦ ē ꝯtractꝰ hūanꝰ. ſedꝯtractꝰ hūani ſūt īſtituti ab hoībꝰ. gͦ ⁊c̄. ℟º. dd̓. ꝙ īſtitutio mr̄imōij ē a deo. Sꝫ nota ꝙ ꝗdā ſunt ſacr̄a q̄ ſūt pure fidei. ſic̄ baptiſmꝰ ⁊ ꝯfirmatio ⁊ ꝯſil̓ia. ꝗdā āt n̄ tm̄ſūt fidei. ſꝫ etiā natural̓ dictamīs. ⁊ tl̓ia ſūt pnīa ⁊ mr̄imoniū. ſꝫ tn̄ nō oīno ſūt de dictamīe iurꝭ natural̓. Quepͥmo mō ſūt deꝰ īſtituit mādādo. q̄ ſcd̓o mō īſtituit īteriꝰ illuſtrādo. ⁊ ſic īſtituit mr̄imōiū. Un̄ ipſe nō p̄cepitadā ꝙ cuā duceret in vxorē. ſꝫ illuſtrauit eū īteriꝰ. vt ītelligeret cā ſibi dādā ī vxorē. ⁊ oībꝰ poſteris ꝑ libeꝝ cōſenſū vxores illo mō ꝯiūgi. Un̄ adā ſic illuſtratꝰ dixit.hͦ nō os ex oſſibꝰ ⁊c̄. Et ſic̄ dic̄ mgr̄ in lr̄a ꝓph̓ice c locutus. ⁊ iō ꝟbū illd̓ nō fuit a ſemetip̄o ſꝫ a deo. ⁊ iō īſtitutio hꝰ ſacri fuit a deo. ⁊ ſic pꝫ pͥmū Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ tūchō etiā nihil mutare p̄t. dd̓. ꝙ hō nihil mutare p̄t quoddn̄s īſtituit ſacral̓r q̄ ad formā ⁊ qͦ ad materiā qͣꝫtū illitꝑi ꝯgruebat. excipiēdo ſolū pr̄em ⁊ mr̄em. ⁊ qꝛ alie ꝑſone ẜm diuerſa tꝑa debebāt ꝯgruere īſtitutiōi. de legitimitate ꝑſonaꝝ reliqͥt eccl̓ie diſpēſandū. ⁊ circa hāc diſꝑēſat eccl̓ia. Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ dn̄s nō ē locutꝰ d̓ mr̄imoīoniſi ibi. creſcite ⁊ mul. dd̓. ꝙ falſū ē. īmo locutꝰ ē ꝑ adāqn̄ adā ſpūſcō illuſtratꝰ dixit illd̓ ꝟbū īꝑſona dei. ⁊ hocpꝫ. qꝛ Mat. xix. repetit illd̓ vt ꝟbū dei. Ad illd̓ qd̓ obr̄ꝙ ē ꝯtractꝰ hūanꝰ. dd̓. ꝙ nō ē pure hūanꝰ. ⁊ hͦ pꝫ ſic. Inmrimōio nāqꝫ duo ſūt. ⁊ mutua obligatio. ⁊ obligationis mutue īdiſſolubilitas. ⁊ qͣꝫuis pͥmū ſit hoīs. ſecūdūē tn̄ īſtituētꝭ. ⁊ rōe illiꝰ īdiſſolubilitatꝭ p̄cipue mr̄imōiūtenet rōnē ſacr̄i ⁊ ſigni. ⁊ iō nō ab hoīe ortū hꝫ ſꝫ a deo. ⁊hͦ meliꝰ patebit īfra qn̄ aget̉ de īſolubilitate mr̄imonij.¶ QueſtioQual̓r fuit īſtitutū mr̄imōiū. Et ē qō vtꝝ īſtitutio mr̄imonij fuit ſb̓ p̄cepto. Et ꝙ ſic vr̄ ꝑ textū gen̄. qꝛ p̄ceptū
ē eis ꝙ creſcerēt ⁊ multiplicarent̉. ſꝫ nō pot̓at hͦ fieri niſi ꝑ ꝯtūctionē marꝭ cū feīa. hͦ aūt ē mr̄imōiū. gͦ mr̄imoniū fuit īſtitutū ſub p̄cepto. Itē mgr̄ in lr̄a. pͥma īſtitutōmr̄imōij habuit p̄ceptū. ſꝫ pͥa fuit ī ꝑadiſo. gͦ ⁊cͣ. Itē rōevr̄. qꝛ mr̄imōiū ordinatū erat ad ꝯẜuatione ſpē̄i qͣꝫtū adgn̄atiuā. ⁊ eſus lignoꝝ ordīatꝰ erat ad ꝯẜuationē indiuidui qͣꝫtū ad nutritiuā. qꝛ ⁊ ſi nūqͣꝫ moreret̉. tn̄ det̓mīato tꝑe in aliā vitā trāſferret̉. ſꝫ eſus cadebat ſub p̄ceptogꝰ ⁊ coitꝰ. Itē oēs qͥ pn̄t tenent̉ ꝓ loco ⁊ tꝑe ml̓tiplicare ꝓlē ſpūalē. reuocādo .ſ. hoīem a pctō. gꝰ cū ẜm ſtatūpͥmū ml̓tiplicatio corꝑal̓ eēt ꝯiūcta ſpūali. vr̄ ꝙ oēs tenebant̉. ⁊ ſic vr̄ īſtitutū fuiſſe mr̄imōiū ſub p̄cepto. Cōtra ſi fuit inſtitutū ſub p̄cepto. aut gͦ illd̓ p̄ceptuꝫ fuitiuris naturalis. aut poſitiui. Nō poſitiui. qꝛ vnū folūfuit. Nō iurꝭ naturalis. qꝛ adhuc maneret. gͦ nll̓o mōfuit inſtitutū ſub p̄cepto. Itē ſꝑ licitū fuit homī facereqd̓ meliꝰ ē. ſꝫ meliꝰ ē oīno ꝯtinere qͣꝫ coīre. qꝛ caſtitas ꝟginalis ē dignior ꝯiugali. gͦ licuit nō coire nec nubere.ſꝫ nō licuiſſet ſi fuiſſet vel eēt ſub p̄cepto. ⁊ ſic ⁊cͣ. Itē ſip̄ceptū fuit. cū abel vxorē nō habuerit. vr̄ ꝙ peccaueritſꝫ ꝯſtat ꝙ hͦ ē falſū. qꝛ abel ē pͥmꝰ iuſtoruꝫ ſic̄ teſtat̉ dn̄sMat. xxiij. a ſanguine abel iuſti. gꝰ ⁊c̄. Itē ad mr̄imoniū reqͥrit̉ liber cōſenſus. gͦ nullo mō artari debuit hēp̄ceptū. ℟º. dd̓. ꝙ pͥma īſtitutio mr̄imōij p̄ceptū hūitſic dic̄ mgr̄. ⁊ p̄ceptū illd̓ fuit affirmatū ⁊ fuit iuris naturalis. Sꝫ attēdēdū ꝙ ius naturale q̄dā dictat ſimpl̓q̄dā ẜꝫ tꝑs. Simpl̓r. vt deū amādū. ſecūdū tꝑs. vt oīaee cōia. Dico gͦ ꝙ p̄ceptū de vſu mr̄imōij fuit naturaleſcd̓o mō. qꝛqͣꝫdiu pauci erāt. dictabat ius naturale ꝙmultiplicāda eēt ꝓles ad cultū dei. Sꝫ ceſſante iſto ſtatu ceſſauit p̄ceptū. ⁊ iō īſtitutio ſcd̓a tꝑe legis gr̄e habuit indulgentiā nō p̄ceptū. ⁊ ex hͦ pꝫ rn̄ſto ad obiectum.Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ nō tꝑe legis nature īſtitute nec etiancorrupte in ſtatu pͥmo ꝑfectiꝰ fuit continere qͣꝫ nubere.Prīo qͥdē. qꝛ nō erat pruritꝰ nec turpitudo aliq. Scd̓oꝟo qꝛ erat obediētie meritū. Un̄ celibatꝰ ioh̓is nō p̄fert̉ꝯiugio abrae. Ad illd̓ qd̓ ob̓r de abel. dd̓. ꝙ illd̓ erat p̄ceptū affirmatiuū ⁊ iō non obligabat ad ſꝑ. ſꝫ ꝓ loco ⁊tꝑe. ⁊ iō nō peccauit. qꝛ nōdū ſeminauit. Ad illd̓ quodobijcit̉ de libertate ꝯſenſus. dd̓m ꝙ ſic̄ p̄ceptū non autfert motū caſtitatis qͥ magis motꝰ gratuitꝰ ⁊ liberal̓ ē.ſic nō aufert libertate ꝯſenſꝰ nec dirimit. iō qͣꝫuis dn̄sp̄ciꝑet ꝯtractionē mr̄imonij cū aliqͣ. tn̄ vt cū hac qͥs contraheret vel cū alia reliqͥt in mera libertate ꝯtrahentis.Vnſeq̄nter qͣꝫtū ad ſcd̓m articulū q̄rit̉ de mr̄imonij integritate ⁊ circa hͦ q̄runt̉ tria. Prīo queriturde integritate qͣꝫtū ad ſignificationē. Scd̓o qͣꝫtū ad cauſalitate. Tertio qͣꝫtū ad vtrūqꝫ.¶ QueſtioQuid ſit in ſacr̄o mr̄imonij ſignū. ⁊ qͥd ſignatū. ⁊ cuꝫ ſignū in ſacr̄is ſit elemētū ſic̄ dic̄ Hugo. qꝛ ſacr̄m eſt elementū ex ſil̓itudine repn̄tās. ⁊ cū h̓nullū ſit elemētū. vtꝙ h̓ nullū ſit ſacr̄m. ⁊ ſi nullū ſacr̄m. nō vr̄ hr̄e ſignificationē ſacr̄i. Si tu dicas ꝙ vir ⁊ mulier ſe hn̄t in rōe ſacr̄iCōtra differt elemētū ab eo qͥ ſuſcipit ſacr̄m. ergo ſi viri ⁊ mulieris eſt ſacramentū illd̓ vt ſuſceptiuū. nō ergovt figuratiuū. Itē ſic̄ in no. le. appropinquit ꝟitas. itano. le. tꝑe .ſ. ꝟitatis debuerūt ſigna ſacroꝝ euidētiora cōcū ergo vir ⁊ mulier fuerūt ſꝑ materia huiꝰ ſacr̄i. videt̉y in no. le. nō ſunt materia ſiue elemētū. Si dicas ꝙ ꝟbū qͦ expͥmit̉ ꝯſenſus ē elemētū. Cōtra hͦ ē qd̓ illd̓ ſꝑ fuitoportunū. Si dicas ꝙ addita ē bn̄dictio anuli ⁊ nuptiarū. hoc nihil ē. qꝛ hec nō ſunt de ſubſtātia ſacri. Iteꝫ q̄ro qͥd ſit ſignatū in hoc ſacro. ⁊ videt̉ apl̓s dicero
12
13
14
8
15
9
10
11