Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
144r
Einzelbild herunterladen
 

Ui.XXVI

one qͣꝫtuꝫ ad tp̄us.Um aliaſacramēra poſt pecatum ⁊ ꝓpter peccatū exordiū ſūpſerūt: mr̄imonij ſacr̄m etiā an̄ pctm̄ legit̉ īſtitutū a dn̄o. nō tn̄ ad remedium: ſꝫ ad officiū. Refert eī ſcriptura Gen̄. ī adā miſſo ſoporoatꝫ vna de coſtis eiꝰ ſūpta. ⁊ exīde ml̓iere formata. viꝝ ī ſpū ītelligentē ad quē vſū ml̓ier facta eēt: poſt extaſim ꝓpheticedixiſſe. hoc nūc os ex oſſibusmeis: ⁊ caro de carne mea. ꝓpter hͦ relinq̄t hō prēꝫ ⁊ matrē⁊ adherebit vxori ſue. ⁊ eruntduo ī carne vna. Cōiuguātinſtitutio duplex eſt. Una ātectm̄ ad officiū facta eſt ī ꝑadiſo. vbi eēt thorꝰ īmacl̓at ⁊ nuptie honorabiles: ex qͥbꝰ ſineardore ꝯciꝑent: ſine dolore parerēt. Altera poſt peccatū adremediū facta exͣ ꝑadiſū: ꝓpiillicitū motū deuitāduꝫ. Prīavt natura ml̓tiplicaret̉. Scd̓avt naͣ exciꝑet̉ ⁊ vitiū cohiberetur. Nā ⁊ an̄ peccatū dixit deꝰ.Creſcite ⁊ ml̓tiplicamī. ⁊ poſtpctm̄ oībꝰ pene hoībꝰ ꝑ diluuium ꝯſumpris. Ꝙ ꝟo an̄ peccatum inſtitutū fuerit ꝯiugiū adofficiū. pꝰ peccatū ꝟo ad remedium ꝯceſſuꝫ Augꝰ. teſtat̉: dicens. Qd̓ ſanis ē ad officium:egrotꝭ ē ad remediū. Infirmitas eī incōtinētie q̄ eſt ī carneꝑ pctm̄ mortuā: ne cadat ī ruinā flagitioꝝ excipit̉ honeſtatenuptiaꝝ. Si ꝟo n̄ peccaſſēt primi hoīes: ſine carnis īcentiuoac feruore libidinis ip̄i ac ſucceſſores eoꝝ ꝯuenirent. Et ſic̄remunerabile eſt aliqd̓ bonuꝫopꝰ: ſic coitꝰ eoꝝ bon eēt ⁊ remunerabil̓. Quia ꝟo ꝓpt̓ peccatū letalis ꝯcupīe lex mēbrisnr̄is īheſit: ſine qͣ nō fit carnal̓ꝯmixtio: rep̄hēſibil̓ ē ⁊ malꝰ cōitꝰ niſi excuſet̉ ꝑ bōa oꝑa ꝯiugi Det̓mīat de matrimōij īſtitutōe qͣꝫtuꝫ ad modū b

Prīa īſtitutio hūit p̄ceptū.ſcd̓a īdulgētiā. Didicimꝰ eī abapl̓o. Hūano generi ꝓpt̓ vitādā fornicatōeꝫ īdultū eē ꝯiugium. Indulgētia ꝟo qꝛ melioranō eligit: remediū hꝫ nō p̄miūa qͥ ſi qͥs declīauerit: meret̉ exitiale iudiciū. Ꝙ ẜm īdulgētiaꝯcedit̉ volūtariū ē n̄ nccͣariū. alioqͥn trāſgreſſor eēt qͥ illd̓ n̄ faceret. Et p̄t ſane ītelligi illudſub p̄cepto dcm̄ hoībꝰ pͥmis an̄pct̄m̄: creſcite ⁊ ml̓tiplicamī.etiā pꝰ pctm̄ tenebāt̉ vſqꝫ qͦ eſtfacta ml̓tiplicatio: poſtqͣꝫ ẜm īdulgētiā mr̄imōij ꝯtractꝰ fuit.Ita etiā pꝰ diluuiū: qͦ vniuerſūpene humanū genꝰ deletū eſtẜm p̄ceptū dictū eſt filijs noe. acreſci. ⁊ ml̓:ipli. Multiplicatoꝟo hoīe: ẜm īdulgētiā ꝯtractūē: nō ẜꝫ īꝑiū. Indulgētia ātdiuerſis modis accipit .ſ. ꝓ cōfeſſiōe. ꝓ r̄miſſiōe. ꝓꝑmiſſiōeEt ē ꝑmiſſio ī nouo teſtamētod̓ mīoribꝰ bōis ⁊ d̓ mīoribꝰ malb De mīoribꝰ bōis ē ꝯiugiū qd̓ bn̄ meret̉ palmā: ſꝫ ē ī remediuꝫ cDe mīoribꝰ mal̓. i. d̓ veīalibꝰ ēcōitꝰ: qͥ ſit cā īcōtinētie. Illd̓ .ſ.ꝯiugiū īdulget̉ .i. ꝯcedit̉. Illd̓ꝟo .i. coitꝰ talis permittit̉: id ētolerat̉: ita qd̓ non ꝓhibet̉.Remouet dubiū d̓ ſcd̓is nuptiis qd̓ hꝫ ortū ex p̄dictꝭCFuerūt āt nōnulli heretici nuptias deteſtātes: qͥ taciani appellati ſūt. hi nuptias oīno danat: ac pares fornicatōibꝰ alijſqꝫ corruptōibus faciūt. nec recipiūt ī ſuorū numero: ꝯiugiovtētē marē vl̓ feīaꝫ. Ꝙ āt resbōa ſit ꝯiugiū nō mō ex eo ꝓbatur ꝙ dn̄s legitur ꝯiugiū īſtituiſſe int̓ pͥmos parētes: ſꝫ etiā ꝙī chana galylee nuptijs īter fuit xp̄us. eaſqꝫ miracl̓o cōmedauit aqͣ in vinum cōuerſa. Quietiā poſtea virū dimittere vxoreꝫ ꝓhibuit: niſi cauſa fornicatiōis. Apl̓us etiam ait. Uirgonō peccat ſi nubat. Cōſtat ergo reꝫ bonā eſſe matrimoniū.alioqͥn nō eſſet ſacr̄m. Sacramentū em̄ ſacrū ſignū eſt.

In ꝑte iſta ſidubitatōnes cuca lr̄aꝫ. ⁊ pͥmo q̄rit̉ d̓ ſitu huiꝰ ꝑtis. Uidet̉ em̄ qſacrꝫ mrimōij deberet pͥmo ſituarri ſiue pͥmo d̓ eotractari. Primūqͥdē qꝛ pͥus ē qd̓aīale ē. deīde qd̓ſpūale. ſꝫ matrimōiurſpicit ſtatum aīalē. aliudſpūalē. gͦ ⁊cͣ. Itēmrimōiuꝫ ē pͥmūint̓ oīa īſtitutū.gͦ pͥmo debuit deeo tractari. ℟ºī ꝙ ſic̄ tactū ē ſacͣmēta n̄ ordinant̉ẜꝫ ſtatū ꝑfectō iſvl̓ īꝑfectōis. necẜꝫ tp̄s īſtitutōisſꝫ ordināt̉ ẜm cōꝑatōeꝫ ad ſtatuꝫhoīs īdigētꝭ hisſacris. et qm̄. v.pͥma ſacra reſpiciūt īdigētiaꝫcipaliter ī ſe. ſeduo vltima ſumtad alterū .ſ. ordo⁊ cōiugiū. int̓ cetera minꝰ hn̄t deꝓpͥetate ſacroꝝno. le. ⁊ minꝰ d̓fectiōe. cum nitꝑis ſit indulgtia. iō recte poſalia det̓mīat d̓po. ⁊ ſic patꝫ reſio ad ob̓a.cudicm̄ ē filijiōe. creſci. ⁊ ml̓.⁊cͣ. cū illd̓ idē dictū ſit beſtijſ q̄ n̄ſt̓ rōis capacesquō tale p̄ceptūpoturi dari. ℟ꝰdd̓ꝫ ꝙ hoī fuit ⁊edictio ⁊ p̄ceet morale etſacrale. bn̄diet.rōne potētie īnerādo. p̄cepturōe capacitatꝭratio cinādo. p̄cptū ſacrale ronꝯiūctōis īdiuiſibilis ī ſignificā.do. Ex hͦ patꝫ qbeſtijs ſolū fuit

bn̄dictō illd̓ ꝟbūqꝛ n̄ ſt̓ rōis capaces. Ptꝫ et ꝙ ifuit ſacrale niſiratiōe inſtitutionis mr̄imonij incōiunctōe adam⁊ eue q̄ poſtmodū eſt ſecuta.b De minoribus bonis ē coniugiū qd̓ nō meret̉ palmaꝫ. Uidetur hoc falſū.quia om̄e qd̓ fitex charitate meret̉ palmā. ſꝫ aliquis pōt ex charitate ꝯtrahere ⁊vxorē cognoſcere ergo ⁊c ℟º.dicendū ꝙ illudverbū aūt ītelligitur quādo qͥsvtit̉ cōiugio advitandā fornicationē. aut intelligitur de palmaẜm ꝙ dicit quātdaꝫ ſuꝑexcellentiam ad merituꝫqͣꝫtū ad aureolāſiue qͣꝫtū ad fructu ſexageſimū.e De mīoribꝰmalis .i. de venialibꝰ ē cōitꝰ qͥ fitcauſa incōtinentie. Uidetur falſuꝫ dicere. quiaincōtinentia eſtpeccatuꝫ mortale. ergo et concubitus qͥ fit ꝓpt̓incōtinentiam ēmortale peccatūRº. dicenduꝫ ꝙcōcubitum fiericauſa incontinetie dupliciter poteſt ītelligi. Autvt cōtinentia intendat̉ vt aſpernenda. aut ita ꝙintendatur vt aſſequenda ſiue ꝓſequēdā. Et primo modo intelligit magiſter. ſecundo modo opponit. Utrū autem ſit pctm̄ ī eoꝙ ſic cōīre ītēditmeliꝰ patebit̉

DI.XX

j. Corin.vij.

Gen̄. ij.

Cōiugij inſtitutio eſtuplex.

Quibꝰ modis accipit̉indulgētia

4

Gen̄. ij.

Ioh̓. ij.

Mat. v.

j. Corin.vij