UI.XXV

duo reqͥrunt̉ ad hoc ꝙ ep̄us poſſit ordinē conferre .ſ. ꝙille habeat illū ordinē. ⁊ ꝙ habeat ep̄alē dignitatē. Aliarō eſt. qꝛ ſi paſſim oībꝰ eſſet cōceſſum. tot admitterēturad ordines. ꝙ nō ſeruaret̉ ordo. īmo potiꝰ genarareturcōfuſio. ⁊ ideo diſpoſitū ē dei cōſilio ꝙ ſolis ep̄is ordinum diſpenſatio ⁊ aliorū officioruꝫ vt cōſecratio abbatum. monialiū. ⁊ eccleſiarū ⁊ ꝯſimiliū cōcedat̉. Poſſetetiā alia rō aſſignari. ſiue ex hͦ ꝙ ep̄s ſponſus ē. ſiue exhoc ꝙ ſacr̄m ordinis ſtatū ꝑfectiōis dicit. ideo his quihn̄t ptātis emin ētiā debuit reſeruari. ⁊ ep̄s tanqͣꝫ ſponſus filios .i. dfectos debuit generare. Prima tn̄ rō multum valet. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de īpoſitiōe manuū p̄ſbyteri. dd̓m ꝙ p̄ſbyter vocat̉ ibi ſenior. ⁊ apl̓s intelligebatſeip̄m ꝑ impoſitiōeꝫ manꝰ p̄ſbyteri. Gloſa. p̄ſbyteꝝ vocat ep̄m. vel p̄ſbyteri .i. p̄ſbyterorū. qꝛ ſicut dicit̉ ius. ſaltem tres ſacerdotes debēt manꝰ imponere. ſꝫ tn̄ ip̄i nonimponūt vt dantes ptātē vel ordinē. qꝛ ab vno ſoli dari pōt ⁊ debet. vn̄ ip̄i nō bn̄dicūt. ſꝫ ſolꝰ ep̄s. ſꝫ hͦ ē in ſignū cōſecratiōis ſue. Et ꝑ hͦ patet ſequēs. qꝛ manuumppoſitis nō facit ordine niſi illa que iūcta ē bn̄dictiōi¶ Ad illud qd̓ obr̄ de ꝑfectiōe. dd̓m ꝙ ē ꝑfectio ſufficientie ⁊ redūdātie. Ad hͦ aūt ꝙ aliqͥd faciat aliud ſibi ſimile vel ꝑfectū nō ſufficit ꝙ ſit ꝑfectū ꝑfectiōe ſufficiētie ſed redūdantie. Et qm̄ in ſacerdote ē ꝑfectio ſufficiētic. in ep̄o rōne eminētie ſuꝑaddite ē ꝑfectio redūdantieideo hec ꝑfectio ſufficit ad generādū filios ꝑfectos nōpͥma ¶ Ad illud quod obijcit̉ ꝙ plꝰ eſt corpꝰ dominicōſecrare. ⁊cͣ dicēdū ꝙ illud argumētū peccat. duplicit̓Primo qꝛ poteſtas ordinādi p̄ſupponit ordinationē ⁊ſuꝑaddit. ꝑ quā nō ſolū eſt ordinatꝰ ſꝫ etiā ordi nator. ⁊iō pͥma eſt falſa. Et iteꝝ ꝯn̄a nō valet. qꝛ nō ſequitur.ſi aliqͥs pōt in maiꝰ ꝙ poſſit in minꝰ. niſi maius includat illudiminꝰ. vt ferre duos modios includit vnū. nōſic eſt in ꝓpoſito. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ magis ſuꝑat ſacerdos diaconū ⁊c̄. dd̓m ꝙ verū ē ꝙ magꝭ ſuꝑatqꝫ ep̄sſuꝑat ep̄m qͥ ē iam. ⁊ ſuꝑ illū nō hꝫ poſſe. ſꝫ non magisque ſuꝑat ille qͥ nō ē ep̄s in actu. illū qͥ ē ep̄s in potentiaPreterea ⁊ ſi magis ſuꝑet in ordine ẜm quē accipit̉ rōordinati nō tamē in ordīe ẜm quem accipitur ratio ordinātis qualis ē in ipſo nō in preſbytero. ⁊ ideo nō valet illud. ¶ Ad illud qd̓ vltimo q̄rit̉ quō ep̄s benedicitep̄m. dd̓m ꝙ hͦ nullū ē in cōuenies. qꝛ nō bn̄dicit̉ niſi inquātū caret ordine ſiue dignitate ep̄ali. ⁊ ſic maior eſt.Sꝫ tūc adhuc reſtat q̄ſtio quō bn̄dicit archiep̄m cuꝫ ille ſuꝑior ſit. ⁊ nō poſſit dare ꝙ nō habet. Si tu dicasꝙ hͦ facit autoritate ſummi pontificis qͥ ſuꝑeſt. tūc nōminor reſtat q̄ſtio de ip̄o qualiter ſummꝰ pontifex benedicat̉ ab ep̄o hoſtienſi. Si tu dicas ꝙ xp̄s dedit ei hancptātem autoritatiue. q̄ro. dato ꝙ ip̄e nō eſſet. nec eēt cōmiſſa alteri. nūquid nō poſſet ſummꝰ pontifex conſecrari. ⁊ ꝓpter hoc dd̓m ꝙ inſolubiliter veꝝ ē ꝙ dic̄ apoſtolus ꝙ minor a maiore bn̄dicit̉ ꝓ ſtatu in quo bn̄dicit̉na ſine cōtradictione verū ē. ꝙ nullꝰ dat alij maioreꝫ dignitatēqͣꝫ habeat. nec minimū ordine dare pōt que nōhabet. ⁊ ideo ep̄s ꝯſecrās archiep̄m vel papā oīno nontribuit ei niſi ꝯſecratione ep̄alem. Sꝫ ille ampliorē habet autoritatē ⁊ iuriſditione a ſubditoꝝ electiōe ſuo cōſenſu. ⁊ dn̄i inſtitutiōe qͥ ordinauit Petrū ⁊ eius ſucceſſores ſuꝑ totam eccleſiā. volēs vt oēs qͥ canonice electi fuerint. eandē quā ⁊ Petrꝰ habeant ptātem.¶ Queſtio. ij.Utrū ep̄s hereticus poſſit dare ordines. Et ꝙ ſic videtur Augꝰ. cōtra ꝑmenianū dicere. ſicut dicimꝰ in baptiſmo ꝙ ꝑ eos dari poſſit. ita ⁊ in ordinatiōe. ⁊ ad hoc

ſunt plures autoritates in littera. Item ratione videt̉quia ſicut ſe habet ſacerdos ad ptātem cōficiēdi. ſic ſehabet ep̄us ad ptātem ordinandi. ſed ſacerdos qͣꝫtūcūqꝫ hereticus ſi habeat intentionē faciēdi qd̓ facit eccl̓iavere cōficit. ergo ⁊ hereticus ep̄us vere ordinat ſi formā eccleſiaſticam ſeruat. ¶ Itē ſi aliqͥs catholicꝰ ītraeccl̓iam ordinet̉. ⁊ poſt in hereſim labat̉. ſi iterū reuertatur nō reordinat̉. ergo ordines labendo in hereſim nonamiſit. pari rōne nec cp̄s dignitatē ſiue gradū ep̄alē. ergo ep̄s hereticus habet illā dignitatē ſiue excellentiā ordinis. ergo ⁊ oꝑationē ꝯſequetē ip̄am de facto. ergo ſiordinat ordinatū ē. ¶ Item caracter eque vere ē in malis vt bonis. ⁊ eque vere impͥmit̉ malis vt bonis. ergopari rōne eque bene datur a malis ſiue ꝑuerſis vt a bonis. ergo cū eſſentia ordinis in caractere cōſiſtat. pꝫ ⁊cͣ.¶ Cōtra Innocētius dicit ⁊ habet̉ in littera. cōſtat eūqui honorē amiſit. honorē dare nō poſſe. ſed talis ē hereticus. ergo ⁊c̄. ¶ Iteꝫ. jͣ. q. j. bn̄dictio illi in maledictionē cōuertit̉. qͥ ad hoc ꝙ fiat hereticus ordinat̉. ergo ſiꝑ maledictionē nullꝰ ꝓmouet̉ ad ordinē. pꝫ ⁊c̄. ¶ Itemplus ē aliquē ad ordinem ꝓmouere qͣꝫ abſoluere vel ligare. ſed hereticus p̄ciſus nullū pōt abſoluere vel ligare. gͦ nullū pōt ad ſacrū ordinē ꝓmouere. ¶ Itē inferiorptas nō pōt agere niſi ꝑ cōtinuationē cum ſuꝑiori ⁊ ꝓpria ptāte. ſed ptātis plenitudo ē in ſummo pontificea qͦ ſeꝑatꝰ ⁊ diſtinctꝰ ē hereticꝰ p̄ciſꝰ. ergo vterqꝫ nihiloīno pōt dare de his que ſpectat ad eccl̓iaſticas poteſtates. Rª. dd̓m ꝙ ⁊ ſi iſta q̄ſtio aliqn̄ fuerit dubia multum apd̓ p̄claros doctores de oībꝰ ſacris tā de baptiſmoqͣꝫ de alijs. ꝙ nō eēt apud hereticos. tn̄ ꝑ illuſtriſſimūdoctorē Augꝭ. aꝑte ē nobis hec queſtio patefacta ꝙ ſacramenta eccl̓iaſtica apud hereticos qͥ formā eccl̓ie ſeruant. ⁊ intentionē hn̄t faciēdi qd̓ facit eccl̓ia. ſunt qͣꝫtūad ꝟitatē. qͣꝫuis nō ſint qͣꝫtū ad vtilitatē. quia ſacra diſpenſant. ſꝫ tn̄ fructū ſacroꝝ nō reportāt. ꝓ eo ꝙ ſpūſſanctus nō cōfert gratiā extra catholicā eccl̓iam. ⁊ id̓oin oībꝰ ſacr̄is que hn̄t ꝟitatē differentē ab vtilitate. gerneraliter verū ē. ꝙ apud hereticos pn̄t eē. oīa autē ſacramēta ſunt talia p̄ter ſacrm penitētie. cuiꝰ res ē interior cōtritio. ſine qua nulla vera ē abſolutio. ⁊ cū q̄ nulla abſolutio eſt vana vel inutilis. ideo oīa pn̄t diſpenſare ⁊ diſpenſant veraciter p̄ter ſolā abſolutionē penitentie. ⁊ ideo nulla iterant̉ p̄ter illa niſi forte vnctieextrema. ⁊ ſic cū ordo habeat caracterē qͥ p̄ter ſpūſſancti gr̄am qua peccata delent̉ exiſtit. dd̓m ꝙ ꝑ eos pn̄tyraciter diſpenſari. Ad illud gͦ qd̓ obr̄de Innocentio etGregorio. ad illas duas autoritates. dd̓m ꝙ ideo dicitur reciꝑe maledictionē qꝛ gr̄am nō recipit. ideo diciturnō reciꝑe honorē. quia n̄ recipit executōeꝫ q̄ ordinat̉ abheretico p̄cioſo qͥ io d̓r ordine amiſiſſe. ꝓ eo ꝙ ordīs executionē amiſit. nō qꝛ amiſit caracterē qͥ deleri non pōt¶ Ad illud qd̓ obr̄ de ptāte abſoluēdi. dd̓m ꝙ nō ē ſil̓equia abſolutio ſacerdotalis aut nulla ē aūt ſine fictiōeē. nullus aūt ſciēter ab heretico abſoluit̉ qͥ careat fictōeAliter tn̄ pōt dici ꝙ ptās qͣdruplex reꝑit̉ in miniſtriseccleſie. Quedā nāqꝫ eſt fundata ſuꝑ ordinem pͥncipaliter vt ptās cōficiendi. Quedam ſuꝑ iuriſditionē canonicam principaliter. vt poteſtas cōmunicādi. Quedam ſuper ordinem ⁊ eminentiam. vt ptās ordinandiQuedā ſuꝑ ordinē ⁊ iuriſditionē. vt ptās abſoluendi⁊ ligandi in foro penitentiali. Et qm̄ caracter auferrinon poteſt. idco poteſtas que conſequitur caracteremde facto auferri non poteſt. Sꝫ quoniam iuriſditio deſcendit ordinate a ſuperiori ad inferius. ita ꝙ plꝰnitur

I1

12

I6

13

14

l5

1

18

A 3