¶ De idoneitate ordinādorūmaxime qͣꝫtū ad etatē. f¶ Sacri inqͥt canōes ſanxer̄t.vt ſubdiacōꝰ n̄ ordīe ī an̄. xiiij.ānos. nec diaconꝰ an̄. xxv. necp̄ſbyt̓ an̄. xxx. deīde ſi dignꝰ fuerit ad ep̄atū eligi p̄t. qd̓ nos eti

am pari mō ſeruare iubemus.Itē fabianº. Siqͥs. xxx. etatꝭ n̄impleuerit ānos. nullo mō preſbyter ordinetur. ⁊ ſi valde ſitdignus. quia ⁊ ipſe dominusxxx. annorum baptiſatus eſt. ⁊ſic cepit docere.

Querit̉ qͥbꝰ modis ꝯtrahit̉ ſimōia ⁊ ꝯſueuit dici ꝙ qͥrqꝫ modis. qͥ his ꝟſibꝰ ꝯtinēt̉. Munꝰ. lingua. timor. c.ro cū fama ppl̓ari. Nō faciūt gͣtis ſpūale dari. gͦ ẜꝫ hͨvr̄ ꝙ mgr̄ inſufficient̓ treſ modos aſſignet. Iuxta hocq̄rit̉ d̓ ſufficiētia hoꝝ modoꝝ. cum enī fama ſit bonusodor ſicut bonū exēplū. n̄ viidorūitē.ꝙ ſit qͥd tꝑale.fItē in ve. le. haōes ſanxer̄t.bebat̉ ſacerdodīet̉ an̄. xiiij.tiū iure ꝓpinqͥꝰ an̄. xxv. nectatis. gͦ cū illudde ſi dignꝰ fuenō eſſꝫ pctm̄. n̄vr̄ ⁊cͣ. ℟º dd̓matū eligi p̄t. qd̓ nos etiꝙ ꝓprie loq̄nꝰſymōia ē in p̄cio qd̓ qͥdē intēdit quariciā. maxīe cū int̓uenit pactio. ⁊ ita ſymōia denoīat̉ hic a mgr̄o. Et pōtfieri triplicit̓. qꝛ preciū pōt dari ita ꝙ ſymoiacꝰ n̄ recipit. vtpote. qꝛ dat̉ collateralibꝰ. vel pōt dari a collateralibꝰ ordīati. vel pōt ipſe ordinatꝰ dare ordīatori. tūceſt ſymōia ī ordīs ſuſceptiōe. ⁊ ꝓprie loq̄ndo ī his tribꝰmodis. Uel alit̓. qꝛ aut ordīatꝰ dat ⁊ ille recipit. ⁊ tūcſymōiacē ordīat̉ a ſymōiaco. Aut qꝛ nec iſte dat nec ille recipit. ſꝫ ille al̓s fuit ſymōiacꝰ. ⁊ tūc ordīat̉ n̄ ſymoniace a ſymōiaco. Penes hͦ ſumit̉ diſtinctio mari ſatꝭſufficiēs. ſꝫ ī cōi diſtinctiōe modoꝝ accipit̉ ſymōia generaliꝰ. a qͣ pauci ſūt hodie īmunes ī clero reſpectu ml̓titudīs. vtpote. qn̄ ille qͥ ordīes tribuit. vel aliꝰ ex cauſa īordīata acqͥrit ſiue ordinē ſiue bn̄ficiū. ⁊ iſti ſūt. v.¶D intelligētiā pn̄tis diſtinctiōis duo pͥncipai lit̓ querunt̉. Prīo q̄rit̉ d̓ ptāte ordinādi. SecūIdo d̓ poſſibilitate ordinādoꝝ. Circa pͥmū querunt̉ quattuor. Prīo vtrū ſolꝰ cp̄s poſſit ordīare. Secūdo vtrū ep̄s hereticꝰ poſſit ordīes dare. Tertio vtꝝſymōiacꝰ ep̄s aliquē valeat ordinē vēdē. Quarto vtrūordīes dās ſymōiace hocipſo fiat hereticꝰ.¶ Queſtio. j.¶ Ꝙ ſolꝰ ep̄s poſſit ordīare on̄dit̉ Heb̓. xiij. ſine vllaꝯtradictiōe qd̓ minꝰ ē a maiore. ſꝫ ordinū collatio eſt ꝑbn̄dictionē. gͦ ncc̄e ē ꝙ ille qͥ ordīes ꝯfert eminētiā habeat vltra oēs ordīes. ſꝫ tal̓ nō ē niſi ep̄s. gͦ ⁊cͣ. Itē iſido. ī li. ethymol̓. c. xij. loq̄n̄s d̓ officio ep̄i dic̄. ipſe ⁊ ſūmus ſacerdos eoip̄o ⁊ pōtifex maximꝰ noīat̉. ip̄c eniꝫefficit ſacerdotes atqꝫ leuitas. ip̄e oēs eccl̓iaſticos ordines diſpoſuit. ¶ Itē rōne vr̄. qꝛ eiꝰ ē in eccl̓ia ordinesꝯſtituere. cuiꝰ ē eccl̓iaꝫ gub̓nare. ſꝫ gub̓natio eccl̓iaruꝫſpectat ad ep̄os qͥ ſunt ſuꝑintēdētes. gͦ ⁊ diſpēſatio odinū. ¶ Itē eiꝰ eſt ī eccl̓ia ordīes ꝯferre ad quem ſpectat ī eccl̓ia filios gn̄are ꝑfectos. ꝓ eo ꝙ ordo collocatin ſtatu ꝑfectiōis. Sꝫ hͦ ē illiꝰ ſoliꝰ qͥ ē ſpōſuſ. h̓ aūt eſtep̄s. gͦ ⁊c̄. ¶ Itē maioris dignitatis ē ordīes diſpēſareqꝫ ſit ſacr̄m ꝯfirmatiōis dare. ſꝫ pͥmū eſt ep̄oꝝ tm̄. gͦ etſecūdū. ¶ Cōtra. j. Timoth̓. iiij. Noli negligere gr̄amq̄ tibi data ē ꝑ impoſitionē manuū preſb̓ri. gͦ in pͥmitina eccl̓ia p̄ſb̓roꝝ erat manꝰ ep̄is imponē. gͦ ⁊ ordinaregͦ ⁊cͣ. ¶ Itē ordīatio ordinū pͥncipaliū fit ꝑ manuū impoſitionē. ergo cui cōpetit manuū impoſitio. cōpetitctptās ordinādi. ſꝫ pͥma competit p̄ſbyteris. erge ⁊cͣ.Probatio medie diſ. xxiij. p̄ſbyt̉ cū ordinat̉ ep̄o eū bn̄dicēte. ⁊ manū ſuꝑ caput eiꝰ tenēte. ⁊ eēs p̄ſbytery qͥ p̄ſentes ſūt manꝰ ſuas iuxta manꝰ ep̄i teneāt ſuꝑ caputilliꝰ. ergo ⁊cͣ. ¶ Itē qd̓ ꝑfectū eſt. p̄t ī tale qͣle ip̄ꝫ ē. ſed

modi quoꝝ ſufficientia patet ſic. Si aliqͥs inordinatimouet̉. aut ex timore male hūiliāte. ⁊ ſic ē vnꝰ modus.Aut ex amore male inflamāte. ⁊ tūc cū triplex ſit amorſcꝫ ſuꝑbia vite que amat hoīes. ⁊ ꝯ cupiſcētia carnis.et ꝯcupiſcētia oculoꝝ. Penes ꝯcupiſcētiā oculoꝝ accipit̉ illa que ēamin nūmo q̄ comItep̄hendit oē terimpleuerenū ⁊ obſequium vile. Peneſſbyter oamorē carrialeꝫdignus.accipitur aliudnimebꝝ. ſcꝫ. caroqd̓ cōprehēdit īordīatū amoreꝫſiue reſpectu ꝓpinqͦrū ſiue reſpectu alioꝝ. vt ſiqͥſ arnore fornicarie ꝓmoueret filium fornicarie. Si aūt qͣꝫtūad ſuꝑbiā duplicit̓. Aut ꝓut appetit fauorē vt hyporcrita. ⁊ ſic eſt fauor ſiue fama ppl̓aris. aut ꝓut appertit laudari. ⁊ ſic lingua. ⁊ ſic patet ſufficiētia. Uel vt diſtinguat̉ munꝰ a manu. a lingua. ⁊ corde. ⁊ duplex motiuū timor ⁊ amor. ⁊ ſic erūt. v. modi. ⁊ ꝑ hͦ patet nūerus ⁊ ſufficiētia. Ad illud qd̓ obijcit̉ de fama. dicendꝙ fama magnū bonū eſt nō appetēti ſicut viro iuſto.ſed appetēti ⁊ laborāti ad hͦ nō eſt magnū bonū ſic̄ hypocrite. vn̄ Prouerb̓. x. Memoria iuſti cū laudibꝰ. etnomē imꝑioꝝ putreſcit. Ꝙ ob̓r de ꝯſanguītate nō eſtſimile. qꝛ ſacerdotiū veteris legis erit carnale. ſꝫ illudnō eſt ſpūale. ⁊ ſic patēt ea que ſint circa iſtā partem.ordo ſacerdotal̓ ē ordo ꝑfectꝰ. ergo p̄t ī tale qͣle ip̄m eſtergo vr̄ ꝙ ſacerdos ſacerdotē poſſit facc̄. ¶ Iteꝫ plꝰ ēcorpꝰ dn̄i ꝯficē qͣꝫ aliquē ordīare ī aliqͦ gͣdū eccl̓iaſticoſꝫ pͥmū eſt n̄ tm̄ ep̄i ſꝫ ēt ſacerdotis. gͦ pari rōne vr̄ ꝙ ordinatio clericoꝝ. ¶ Itē plꝰ p̄eſt ſacerdos diacono qͣꝫp̄eſt ep̄s ep̄o. ſꝫ cp̄s p̄t aliū ꝓmo uere ⁊ ꝯſecrare ī cp̄m.ergo multo fortiꝰ ſacerdos p̄t facē diaconū. ꝓpt̓ hͦ ē qd̓cū minꝰ a maiore bn̄dicat̉ quē. ep̄s p̄t bn̄dicē ep̄m. ⁊ qd̓ampliꝰ ē archicp̄m. qd̓ adhuc maiꝰ ē hoſtiēẜ bn̄dicit ꝑapā ¶ ℟º dd̓m ꝙ ſic̄ ſacri cunōes dicūt. ẜm ius cōe nōp̄t aliqͥs ordīes diſpēſare p̄ ſertim ordines ſacros niſiſolus ip̄s. Huiꝰ ſtatutū cortū hꝫ ex ſacͣ ſcpͥtura. ⁊ ſpūſſcī ordīatiōe. Ex ſacͣ ſcpͥrura. qꝛ cū dn̄s duo genera diſcipl̓oꝝ habuit. qͦſdā in nūero duodeno. qͦſdā in nūero ſcptuageſimo. pͥmes apl̓os noīauit ſuꝑ qͦs fundauit eccl̓iaꝫ. ip̄os m̄ pͥrno fūdādo ī ſe. alios ſimplices diſcipl̓os appellauit. ⁊ apl̓is pͥmo fuit collata ptās imponēdi manꝰ ⁊ cōſecrādi. n̄ āt ſimplicibꝰ diſcipul̓. ſic̄pꝫ ex textu ⁊ ex glo. Act̉. viij. Et qm̄ apl̓is ſucceſſerūtcp̄i. diſcipl̓is ꝟo ſacerdotes ſimplices ſic̄ hēt̉ diſ. xxj.ca. ī no. teſta. ⁊ ita pꝫ ꝙ aucͣtas ordinādi ⁊ manꝰ imponēdi ẜm formā eccl̓ie pͥmitiue cp̄is appropͥat̉. Unde etapl̓s ſcribēs timotheo. j. Timoth̓. v. dic̄. manus citonemī imꝑe ſueriſ. Cōſiliū etiā ſpūſſcī cōcordat. quo ⁊ſcpͥture ſūt edite ⁊ cōſtitutiōeſ eccl̓iaſtice qꝛ ē ordo. poteſtas ē. ſiue ī ordīe ptās tradit̉. iō ab eo dꝫ tradi qͥ ptātem hꝫ. ⁊ inqͣꝫtū hꝫ ptātē. Potētē aūt gͣdꝰ diſtribuere ⁊cōferre n̄ eſt cuiuſlibꝫ potetis. ſꝫ eiꝰ qͥ in potētia ſupereminet. ſic̄ pꝫ ēt ī regimīe curie ſecl̓aris. Ad hͦ ergo ꝙordo recte tradat̉ diſponit ſpūſſctūs. qꝛ tradit̉ ab eo qͥnō ſolū ordinē hꝫ. ſꝫ qͥ etiā hꝫ ordīes ꝑ qͦs ē potēs ſic̄ etalij. ⁊ eminētiā dignitatis ꝑ quā pēt ſuꝑ alios. Hincūt dicimꝰ ordine. qͥ dic̄ ordinē cū eminētia. iō patet ꝙ

8

5