Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
140r
Einzelbild herunterladen
 

DI.XXV

ſacr̄a ab)licꝭ. ſi ab ill̓ forma eccl̓ie ẜuet̉. ⁊ ab eis celebrataꝟa eē ⁊ rata qͣꝫtū ad ſe. qͣꝫtū ꝟo ad effectuꝫ. falſaeē ⁊ īania. ⁊ ī his qͥ male tractāt. ⁊ in his qͥ maleſuſcipiūt. iō irrita ⁊ falſa. qꝛ qd̓ ꝓmittūt ⁊ ꝯferre credūt. n̄ tribuūt. Dānāda ēt dicūt̉. qꝛ illicite dātibꝰ vl̓ accipiētibꝰ ſūt ī iudiciū. Polluta ētdicūt̉. n̄ qͣꝫtū ad ſe. ſꝫ ꝓpt̓ īdignā hereticoꝝ tractationē. Iō gre. cōionē arrij vocat execratōeꝫei īnocē. bonoſij ordīatōꝫ. dānatōꝫ. n̄ ꝙ ita in ſeſu nt. ſꝫ qꝛ male dātes vl̓ accipiētes tales fac̄. Sic̄ēt thiero. ſacrificia eoꝝ panē luctꝰ vocat. n̄ qͣꝫtuꝫa d ſe. ſꝫ qͣꝫtū ad effectū. Nōnulli ꝟo tradūt ilophereticos qͥ ī eccl̓ia ordīati ſt̓. ius ordinādi ⁊ſecrādi ēt cū ſeꝑati fuerīt hr̄e. Qui ꝟo ī ſciſmaſe vl̓ hereſi poſiti ab eis ordīati ⁊ īuncti fuerīt.illo iure carēt. Iōqꝫ cū ordīare volūt. vulnꝰ potiꝰ infligunt qͣꝫ gratiam conferunt. Agit d̓ vicio qd̓ īcidit circa ordinis dationeꝫet ſuſceptionē .ſ. ſymonia qͣꝫtū ad culpā. d De ſymōiacꝭ ꝟo nō ē ābigēdū qͥn ſint heretici. qͥ tn̄ an̄ ſententiā degͣdatiōis ⁊ ordināt etꝯſecrāt. Et lꝫ ſymōiaci ꝓpͥe dicant̉ qͥ inſtar ſimōis magi imp̄ciabilē gr̄am p̄cio ꝯducē volūt.et qͥ ꝓ mīſterio ſacro p̄ciū recipiūt ī modū gieꝫi. Giezite vob cādi ſūtᵇ oēs tn̄ ⁊ dates ⁊ accipicentes ſymōiaci dicūt̉. ⁊ᶜ vtriqꝫeadē ſententia percellunt̉. Agit de ſymonia qͣꝫtum adenam. Differt tn̄ int̓ eos qͥ ordināt̉a ſymōiacꝭ ſcient̓. ⁊ eos qͥ ignorant̉. Qui eī ſcient̓ a ſymōiaciſſe ꝑmiſerit ꝯſecͣri. imo execrarid̓ eoꝝ ꝯſecͣtio oīno irrita ē.ᵈ Quiꝟo ordināt̉ a ſymōiacꝭ qͦs cū ordināt̉ neſciūt eē ſymōiacos. qͥet tūc ꝓ catholicꝭ hn̄t̉. eoꝝ ordinatio miẜicordit̓ ſuſtinet̉.

Si ꝟo aliqͥ obiecerit ſe n̄ ꝯſecͣtiones emere. ſꝫ res ip̄as q̄ ex ꝯſecratiōe ꝓueniūt. penitꝰ deſiꝑeꝓbāt̉. nāᵉ qͥſqͥs hoꝝ altern̄ venedit ſine qͦ alterū nō hēt̉. neutꝝvēdere derelinqͥt. Symōiacet̉aūt hereẜ triꝑtita ē diſtinctio.alij enī ſymōiace a ſymōiacꝭ ordinant̉. alij ſymōiace a non ſymoniacꝭ. alij nō ſymōiace a ſymoniacꝭ. Un̄ nicol̓. pa. Statuimus decretū d̓ ſymōiaca triꝑtitahereſi .i. d̓ ſymōiacꝭ ſymōiace ordinātibꝰ vl̓ ordīatꝭ. ⁊ d̓ ſymoniacꝭ ſymōiace a nō ſymōiacis. ⁊ d̓ ſymōiacꝭ nō ſymoiace aſymōiacꝭ. Symōiaci ſymōiaceordīati vl̓ ordīatores ẜm canones a ꝓpͥo gͣdu decidāt. Symoniaci ēt ſymōiace a nō ſymōiacis ordīati ſil̓r ab officio remoueant̉. Symōiacos ꝟo n̄ ſymoniace a ſymōiacꝭ ordīatos miſericordit̉ ꝑ manꝰ impoſitiōꝫ ꝓtꝑis ncc̄itate ī officio ꝑmittimꝰꝑmanere. Qd̓ ītelligēdū eſt dehis qͥ ordināt̉ a ſymōiacꝭ igͦrātes eoſeē ſymōiacos. hos facitſymōiacos nō reatꝰ crimīs ſedordīatio ſymōiaci. Alexan.pa. d̓ his qͥ violēt̓ a ſymōiacꝭ vl̓hereticꝭ ordināt̉. Sil̓r cū d̓cernit alexā. pa. ſymoniacos oīnodānādos ac deponēdos. ſubintelligēdū ē niſi violēt̓ qͥs attractus fuerit. De his eī ⁊ a qͥbuſlibet hereticis violenter ordinatis dicit Innocentius ꝙ poſſunt habere aliquem coloremexcuſatiōis ſi ſtatim diſceduntab eis. ⁊ peſſimo eoꝝ ꝯciliabulo renunciant.

Nota ēt h̓ ꝙ licet poſſit ſaltari ab vno ordīeomiſſo alio. p̄t̓miſſo tn̄ ſacerdotio nō pōt eēcp̄s. extra d̓ exceſ. p̄la. ex lr̄is īfi. Si ꝟo omiſit diaconatuꝫep̄s ē. ſꝫ illū ordinē queꝫ omiſit dare n̄ p̄t. jͣ.q. j. ita tn̄ n̄ ē inbaptiſmo quiaē ſacr̄m pͥmum.b Oēs tn̄ etdātes ⁊ accipientes ſymoiacidicūt̉. Ur̄ maledicere. qꝛ ſymōſolū voluit emere. gͦ ſoli ēptores ſymōiaci d̓bēt dici. ⁊ vēditores gyczite. Itē plꝰ fec̄ gyezi qͣꝫ ſimō. qꝛ ſimō ſolū voluit emē. ſꝫ gyezi vēdidit. gͦ magꝭ ab ip̄o debēt d̓noīari℟º dd̓ꝫ ꝙ ſimo iō voluit emere vt pꝰ vēderꝫ. iō vtrūqꝫmalū ⁊ pctm̄ ſibi imputat̉. ⁊ iō vtriqꝫ ab ip̄o d̓noīant̉.Qd̓ ob̓r d̓ volūtate. dd̓ꝫ ꝙ qꝛ iſte iā tꝑe gr̄e reuelate. etmaiorē ptātē ⁊ ſpūaliorē voluit emē ⁊ iterū pactuꝫ voluit face̓. iō gͣuiꝰ ſatis ⁊ enormiꝰ peccauit qͣꝫ ille qͥ peeqt ex qͣdā lib̓alitate. ⁊ credebat ille ꝙ eēt modicū. ſꝫ pena lepre ſempit̓ ne on̄dit qͣꝫmagnū eēt illud ſcelꝰ.c Utriqꝫ eadē ſnīa ꝑcellūt̉. Ur̄ male dicē. qꝛ gͣuiꝰ peccat̉ vēdētes vt vr̄ qꝛ minꝰ app̄ciāt qͣꝫ emētes. gͦ ꝗͣuiꝰ debet pūiri. Cōtrariū vr̄. qꝛ emētes p̄ſtāt illi occaſionē vtaccipiat vltra ſortē. gͦ ſi gͣuiꝰ peccat vſuras accipiensqꝫ dās. pꝫ ⁊cͣ. ℟º dd̓ꝫ ꝙ qͣꝫtū ad genꝰ pctī ē vni formi-

tas. qꝛ vt̓ qͣꝫ gr̄e īſpūſſcī fac̄ iniuriā. ſꝫ gͣuiꝰ perſat̉ pctm̄ ẜꝫ maiore appetitū ⁊intēſionē libidinis. ⁊ ẜꝫ ſtatuꝑſone vēdētiscmētis. gͣuiꝰ opeccat ep̄s vendēs qͣꝫ ſb̓ditusemēs. qꝛ tn̄ genus pctī ē idēvtriqꝫ cadē ſertentia ꝑcellunt̉d Qui ꝟo odinant̉ a ſymo.⁊cͣ. Ur̄ male dicere. qꝛ tales ſymōiaci ordinātes ſūt irregl̓ares. ⁊ n̄ hn̄t executionē. ⁊ nullus dat qd̓ n̄ hꝫgͦ n̄ dāt executionē. Itē ponat̉ꝙ aliqͥs ſymōiacuſ qͥ ē mihi notus ſuſtīeat̉ abeccl̓ia. ⁊ ip̄e eſtep̄s meꝰ. ⁊ egocōpellor ad ſacroſ ordīeſ. q̄rit̉qͥd nūc face̓ debeā. Si eī ſciēt̉ordiner a ſymoniaco ſū irregularis ⁊ puniortāqͣꝫ ſymōiacꝰ.ſi nobedio pecco mortalit̓ etſcādalizo. gͦ vr̄.y ī tali caſu ſithō ꝑplexꝰ. ℟º.dd̓ꝫ ꝙ ī pͥmo caſu executionemhꝫ a iure. qd̓ ꝓpter igͦrātiā talē reputat cū excuſatū. ordineꝫꝟo hꝫ a ſymōiaco. Iniſcd̓o dꝫ qͣꝫtū p̄t ſubt̓ fugē. ꝙ ſi n̄p̄t magis patit̉ qͣꝫ agat. ⁊ hēt̉ tc̄ ꝓ excōicato. vn̄ vel dꝫordīes differre. vl̓ ad aliū ep̄ꝫ ire. ſꝫ ſi n̄ p̄t ad aliū dꝫ ſuſtinē. ⁊ cū eccl̓ia ſuſtīeat dꝫ ⁊ ip̄e ſuſtine ſic̄ ille qͥ igͦrat.e Qu̓iſqͥs hoꝝ alterū vēdit ⁊cͣ. Ur̄ male dicē. qꝛ iuspronatꝰ ānexū ē̄ fūdo īſeꝑabilit̓. gͦ cum ius pr̄onatꝰ ſitſpūale. ⁊ n̄ poſſit vēdi ſine ſymōia. īpoſſibile ē ꝙ talisfūdꝰ ſine ſymōia vēdat̉. ℟º dd̓ꝫ ꝙ mgr̄ n̄ loqͥt̉ d̓ tꝑalibꝰqͥbꝰ ānexa ſt̓ ſpūalia. ſꝫ ecōtra d̓ ſpūalibꝰ qͥbꝰ ānexa ſt̉tꝑalia. ſic̄ ē p̄bēda. ⁊ ī talibꝰ hꝫ locū ꝟbū mgr̄i n̄ ī pͥmis.Fūdꝰ eī n̄ ē ānexꝰ iuri pr̄onatꝰ. ſꝫ magis ecōuerſo. Ueldd̓ꝫ ꝙ ītelligit d̓ eo qd̓ ita iūctū ē. ſpūali ꝙ tꝫ locū ſpūalis. ſꝫ fūdꝰ ſiue villa cuiꝰ pr̄onatꝰ ānexū ē tꝫ ꝟe rōnē reitꝑal̓. f Symōiace āt hereẜ triꝑtita eſt diſtincio. 3

De hiſ quidic̄t ſe emere corꝑalianō ſꝑūalia

Symōiacoꝝ tripl̓xdiſtinctio.

Nicolauſpapa.

hiero. ſuper oſce.

h

C

A 2