LiberQuartus
nis. qm̄ eī officiū mediatōis ſacerdotibꝰ cōpetit. ſic̄ cōpetit offerre dona ⁊ ſacrificia ꝓ pctīs. nec ſolis ep̄is. netiā laycis. ſꝫ etiā diſpēſatio huiꝰ ſacr̄i. cuiꝰ efficacia pͥncipalit̓ ꝯſiſtit in orōne fidei. cuiꝰ eſt ſacerdos ⁊ mīſter d̓rōne ſui officij. ¶ Ad illud qd̓ ob̓r de ꝯfirmatiōe. dd̓. ꝙnullo mō eſt ſil̓e. Primū. qꝛ ꝯfirmādi pn̄t adire ep̄m. n̄ſic inungēdi. Preterca manuū īpoſitio ſolis apl̓is cōpetebat. ſꝫ infirmoꝝ curatio vſqꝫ ad alios diſcipulosdeſcēdebat. at ſacr̄m ꝯfirmatōis ē ſacr̄m īpoſitiōis manuū. ſacr̄m vnctōis ē ad curatōꝫ ordinatū. ¶ Ad illudqd̓ ob̓r ꝙ in moralibꝰ nobilius ē vti inſtrumēto ⁊c̄. dd̓ꝫꝙ illud neceſſitatē hꝫ vt plurimū ī moralibꝰ. Et rō huiꝰeſt qm̄ gradꝰ dignitatꝭ eſt ī eis ẜm ordinatōꝫ ad finē. etvtens inſtrumēto īmediatiorē oꝑans qͣꝫ fabricās. ſꝫ inhijs oꝑbꝰ eccl̓ie ē gradꝰ ẜm cōꝑatōꝫ ad primū pͥncipiū.exqͦ fluit totū regimē ⁊ oꝑatio in corꝑe eccl̓ie. ⁊ iō virtꝰprior ſuꝑiorē. Un̄ ſuꝑior eſt ep̄s qꝛ ordinat ſacerdotē adcelebrandū. qͣꝫ ip̄e ſacerdos qͥ celeb̓rat. ſic ī ꝓpoſito ē intelligēdū. Pretea nō eſt tāte ẜuitutis olcū ꝯſecrare ſic̄infirmos inungere. Primū eī ſufficiēter potuit fieri abvno. ſcd̓m ꝟo mīme. iō voluit ſpūſſctūs ſcd̓m magꝭ cōnunicari qͣꝫ primū. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ eiuſdē eſt formā inducere cuiꝰ ē materiā p̄parare. dd̓m ꝙ veꝝ ē de forma q̄ ꝑficit illā p̄paratōꝫ. ſicut faber fabricādo ferrū inducit formā enſis. ſic ep̄s qn̄ bn̄dicit inducit ꝯſecratōꝫſꝫ ppt̉ hͦ nō oꝑtet ꝙ illo oleo vtat̉ ſicut nec faberenſe.¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ꝟbuꝫ ⁊ elemētū faciūt ſacr̄m. dd̓.ꝙ veꝝ ē in aliqͥbꝰ ſacris qͦꝝ diſpēſatio oībꝰ ē cōmiſſa. ſꝫnō eſt veꝝ in oībꝰ vt in euchariſtia. ⁊ ſic intelligēdū devnctōe extrema. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de extremo mortis articulo. dd̓m ꝙ deuotio p̄t ſupplere abſentiā ſacerdotis. ⁊ iō nō eſt neceſſe oībus cōmitti. maxime cū ſacerdos ſatis de facili poſſit adeſſe. niſi abſit ꝓpter negligētiam infirmi. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de ſctā genouefa.dd̓m ꝙ ſicut ſupra habitū eſt ꝙ quidā abſoluerūt merito. quidā ex officio. Sic intelligedū eſt in ꝓpoſito. Un̄ſicut ad ſolos ſacerdotes ꝑtinet abſoluere. tn̄ viri ſancti frequēter impetrāt vite merito. qd̓ alij faciūt ex officio. ſic et in vnctōe intelligendū eſt.¶ Queſtio¶ Cui debeat ſacramētū iſtud dari. ⁊ ꝙ ſolis infirmisvidet̉ ꝑ illud qd̓ d̓r Iaco. vltimo. infirmat̉ qͥs in vobisinducat p̄ſbyteros. gͦ illis indicit̉ ꝙ p̄ſbyteros inducāt.et hoc videt̉ maxime ꝑ litterā ſequētē. oratio fidei ſaluabit infirmū. Iteꝫ ꝙ ſolis rōne vtentibꝰ on̄ditur ꝑ textūcū dicit̉. inducat p̄ſbyteros. ⁊ poſt. ſi in pctīs fuerit. ſiergo peccare ⁊ in pctīs eſſe ē ꝓpriū adultoꝝ ⁊ rōne vtētiu. videt̉ ⁊c̄. Itē ꝙ ſolis in ꝑiculo mortis exn̄tibus videtur ꝑ ip̄am denoīationē q̄ dicit̉ vnctio extrema. gͦ ſolis in extremis debet dari Contra. ꝙ nō ſolis infirmisdebeat dari videt̉ ꝑ ip̄am glo. q̄ dicit infirmat̉ quis invobis mente ⁊ corꝑe ſcꝫ vel fide. ergo nō ſolū infirmantibus corꝑaliter ſꝫ etiā infirmantibꝰ ſpūaliter debet dari Itē vnctio hec debet dari appropinquātibꝰ ad mortem ⁊ exn̄tibꝰ in ꝑiculo mortis. Sed qͥ ingredit̉ iuſtumbellum in ꝑiculo mortis eſt. ergo ⁊c̄. Itē ꝙ nō ſolis rōevtentibꝰ videt̉. qꝛ nō ſoli tales infirmant̉. ſed etiā alij qͥindigent alleuiatione vt ꝑuuli ⁊ ſtulti. ergo videt̉ ꝙ debeat eis hoc ſacramentū dari. qd̓ eſt vnctio infirmoꝝ.Itē hoc ꝓbat̉ ex textu in quo dicit̉. infirmat̉ qͥs ī vobisquis tenet̉ infinite. ergo qͥcunqꝫ infirmat̉ dꝫ inungi.¶ ℟º. dd̓m ꝙ hoc ſacramētū eſt principalit̓ ad venialia delenda ẜm ꝙ pn̄t ꝯuenientē reciꝑe effectū. et per hͦeſt in alleuiationē aīe aggrauate a corꝑe corruptionem
habente. ⁊ ideo iſtud ſacramētū dꝫ dari ſolis infirmisqui peccare potuerunt venialit̉. et hijs ꝓut ſunt in articulo mortis. ſi em̄ poſſunt a culpa veniali liberari conuenienter et ſufficiēter. et hoc innuit̉ in ip̄o textu. ſtatꝰinqͣꝫ infirmitatis. Et hoc eſt ꝙ dicit̉. infirmat̉. Periculum in hoc ꝙ dicit̉ qͥs. qͣſi diſcretiue ⁊ notabiliter ⁊ grauiter. ita ꝙ deficit ꝟtus nature et auxiliū medicine. Diſcretio ꝟo rōnis in hoc ꝙ dicit̉ inducat p̄ſbyteros. Etiteꝝ in hoc qd̓ ſubinfert. ſi in pctīs fuerit remittent̉ ei.Concedēde igit̉ ſunt rōnes mōſtrātes hoc ſacramētuꝫdari debere ſolis infirmis rōne vtētibꝰ ⁊ in ꝑiculo motis exn̄tibꝰ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de glo. dd̓m ꝙ iſtuintelligit̉ vel ſubdiſiūctiue. nec excludit̉ infirmitas corporalis ſed p̄ſupponit̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de hijs qintrant iuſtū bellū. dd̓m ꝙ ⁊ ſi tales ſint in ꝑiculo mortis ẜm fortunā. nō tn̄ ẜm naturā. Sacramēta aūt eccleſiaſtica nō fortunā ſequunt̉ ſed naturā reſpiciūt. Si tuobijcias de illo qͥ dānatus ē per ſnīaꝫ. dicendū ꝙ talisinfamis eſt in facie eccleſie. etiā ſi ẜm ꝟitatē nō habeatculpa. ⁊ ſic pꝫ rō illa. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ alij indigent alleuiatōe. dicendū ꝙ ad hͦ principalit̓ ſacramētūiſtud nō ordinat̉. ſicut pꝫ in ip̄a forma. ſꝫ ad peccatoruꝫremiſſionē. que ꝑ ſenſus exteriores ꝑpetrata ſunt. ⁊ iōnō dat̉ infantibꝰ nec naturaliter ſtultis ¶ Ad illud qd̓obijcit̉ de hoc noīe quis. dicenduꝫ ꝙ magͣis diſcretiuetenet̉ qͣꝫ infinite. Et ſi tu obijcias ꝙ talis modꝰ nō cōpetit illi noº. dicendū ꝙ falſum eſt. quia talis modus annexus ē mō accipiendi interrogatiue.¶ Queſtio¶ In quo loco debeat fieri vnctio. Et ꝙ totū corpꝰ debeat inungi videt̉. qm̄ talis vnctio aut eſt ꝯtra infirmitatē corꝑalē. aut ꝯtra īfirmitatē ſpūalē. Si ꝯtra corꝑalem. cū ergo mortalis infirmitas ꝑ totū corpus diffuſaſit. totū debet inungi. Si ꝯtra ſpūalem. ſed ſpūalis infirmitas nō ꝯcernit aliquā ꝑtem determinate. ergo ⁊c̄Item vnctio ſacramētalis ſignat vnctionē gratuitā etſpūalem q̄ eſt in anima. ſed aīa eſt in qualibet ꝑte corporis tota. ergo ⁊c̄. Item vnctio deuotiōis reſpicit aīamẜm potentiā intelleciuā. ſed illa nulliꝰ ꝑtis corꝑalis eſtactus. gͦ nulla ꝑs corꝑis determinate dꝫ inungi. gͦ totūcorpꝰ inungendū eſt. Item cū quis purificatur ab originali totus īmergit̉ ſi ſit aqua ſufficiens. gͦ ſil̓r ſi oleuꝫeſt ſufficiens totus videt̉ inungendꝰ. Sꝫ ꝯtra Math.xv. de corde ꝓcedunt cogitatōes male. furta ⁊c̄. ẜm illd̓oīa peccata ex corde ꝓcedūt. gͦ ad deletionē peccatorumſignandā ſufficit locū cordis inungere. Itē vnctio ꝯfumationis in vnica parte ſola fit ſcꝫ in fronte. gͦ pari ratione ⁊ ibi vnctio huiꝰ ſacramēti. Itē ſi in pluribus ꝑtibus diſtincte. ergo plures ſunt vnctiones. ergo pluraſunt ſacramēta. Pes em̄ ⁊ manus ſpecie differūt ẜm naturam organizationis. Item ſi diuerſis ꝑtibus debꝫ fieri inunctio. cum ꝯtingat frequēter multa membra cororis amittere ex ſola egritudine. videtur ꝙ egritudo lifruitione ſacramenti faciat carere. quod nō eſt conuᵉniens. queritur ergo que membra debeāt inungi. ⁊ vtimutilata debeant inungi. ¶ ℟ꝰ. dicendum ꝙ in talibꝰvt ſepe dictū eſt finis imponit neceſſitatē hijs qui ſuntad finem. qm̄ iſtud ſacramentū principaliter ordinatuᶠad venialiū deletionē. ẜm ꝙ ex textu beati Iacobi inuenitur. ⁊ venialia ꝑpetrant̉ ab aīa ẜm mutationē ip̄iꝰ adcarnem corruptam. ⁊ hoc eſt ꝑ potētias ꝑ quas vniturcorpori vt organico. ideo recte in deletione talium peccatoꝝ debet medicamētū exterius adhiberi ẜm id ꝙ habet ſenſibile circa ortana ip̄arum potentiaꝝ. Eſt auteꝫ
32
33
3
40
41
341
42
35
36
37
43
38