XXIIIDi.

triplex potentia aīe ẜm quā regitur corpus ⁊ erudit̉ ⁊nutritur ẜm quā ad exteriꝰ comꝑatur .ſ. ſenſitiua. generatiua. ⁊ ꝓgreſſiua. ⁊ ideo organa iſtarū potentiarū debent inungi. Et qm̄ qͥnqꝫ ſūt organa deſeruiētia quinqꝫſenſibꝰ. ſcꝫ. os. ocl̓i nares aures. ⁊ manꝰ. ⁊ lūbi deẜuiūtgeneratiue. pedes ꝟo virtuti ꝓgreſſiue. ⁊ ideo iſte ſeꝑtem ꝑtes inungūtur. ⁊ ſic patet ꝙ nec totū corpus debꝫinungi nec vna ꝑs determinata. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉de infirmitate ſpūali ꝙ nō determinat partem. dicendū qͣꝫ verū ē ꝙ nō determinat ꝑtem in qua ſit. verūtamēdetermīat ꝑte ꝑ quaꝫ cōtrahitur. ⁊ per hoc patent duoſequētia de anīa ꝙ eſt in qualibet ꝑte corꝑis ⁊ de potentia intellectiua. qm̄ et ſi aīa ẜm eſſentiā ſit in qualibꝫ ꝑte corꝑis tota. ⁊ ẜm potentiā intellectiuā ꝑtem determinatā corꝑis nō cōcernat. tamē ẜm potentiā ſenſitiuam⁊ oꝑatiuā determinat ſibi aliquas ꝑtes corꝑis orgāizatas in quibꝰ delectatur. ⁊ ẜm quarū delectatōes diuerſa incurrit peccata. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de baptiſmo dicendū ꝙ nō eſt ſimile pro eo ꝙ in originali tota caro fedatur. ſed in venialis peccati cōmiſſione aliqͥs actꝰ ſpecialis potētie cōcernitur. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ in oppoſitū de corde. dd̓m ꝙ et ſi de cordis affectu ꝓcedant om̄iatamē ꝑ diuerſas potētias ſubminiſtrantes. ¶ Ad illd̓qd̓ obr̄ de vnctōne confirmatōis. dd̓m ꝙ nō eſt ſimile.ꝓ eo ꝙ illa eſt ꝯͣ puſillanimitatē ⁊ verecūdiam determinate. ſed hec ꝯͣ venialia pctā que reſpiciūt actus oīꝫ potētiarū. ¶ Ad illud qd̓ obr ꝙ ergo plura ſūt ſacramētadicēdum ꝙ ille ꝑtes nō inungūtur niſi ꝓut concurruntin vnū cui deſeruiūt. ⁊ ẜm cuius nutū mouent̉. ⁊ ideoqꝛ vnctio ē in his ẜm vnā naturā ⁊ ꝑ cōparationeꝫ advnū. ideo vnū eſt ſacramentū. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ d̓illis qui ꝑdunt hec membra. dicendū ꝙ qͣꝫuis ſūt mutilati. tamen debent inungi. Et ſi tu obijcias ꝙ eſt implicatio falſi in forma. dicendū ꝙ falſum eſt. quia ceci libenter vellent videre. ⁊ ſurdi auditū deſiderāt. qͣꝫuis n̄audiant. ⁊ ideo recte debent in talibꝰ membris inungi.quia ꝑ talia membra aut peccauerūt. aut peccare voluerūt ſaltem veniali appetitu. Si tu queras. cuꝫ ꝑ mēbragenitalia maxime culpa in homībus ꝯtrahatur ſiue ꝑpetretur venialis ⁊ mortalis vt quid non inungunturdd̓m ꝙ hoc eſt ꝓpter feditatē membri ꝓpter quam natura rōnalis erubeſcit nō ſolū tangere ſed videre. ſꝫ qd̓plus ē nomīare. ⁊ amplius erubeſcit cogitare. ⁊ id̓o abſit ꝙ oleū ſctm̄ debeat ibi apponi ſed loco illoꝝ membrorū inungūtur lumbi. Credo etiā ꝙ cōꝑatitur verecūdieinfirmoꝝ. qꝛ nemo ē rōne vtens qͥ non erubeſcat mēbrailla alijs demōſtrare. immo ip̄emet erubeſcit videre.¶ Queſtioiiij.h.Quotiens debeat hoc ſacramentum dari. ⁊ qr̄. vtꝝ debeat iterari. Et ꝙnō videt̉ primo. quia nulli ſacramētofacienda eſt iniuria. ſed qͥ iterat ſacr̄m facit ei iniuriamergo ⁊c̄. ¶ Itē ꝑ ſimile videtur. qꝛ vnctio epiſcoꝑal̓ fiue confirmatōnis non iterat̉. ergo nec vnctio extrema¶ Diſt. xxiiij. de ſacr̄o ordinis qͣꝫtum ad ea quead illud diſponunt.Unc ad ꝯſideratōꝫ ſacre ordinatōis accedamꝰIHec ē ſexta ꝑs in qͣ de ſexto ſacramēto agitur.Poſſet tamē diuidi cōtra totā p̄cedētē. In p̄cedētibꝰ enī egit de ſacr̄is q̄ reſpiciūt det̓minatā ꝑſonā. h̓agit de his q̄ reſpiciūt multitudinē eccleſiaſticā. ⁊ pͥmode ordine. ſecūdo de mr̄imonio. Qualitercunqꝫ diuidatur ⁊ ordinetur p̄dicta ꝑs. iſta in qua agit de ordinis ſa

iterari debet rōne cōſimili. ¶ Itē hoc videtur ꝑ denominationē. qꝛ dr̄ vnctio extrema. ſed vnius hoīs vnaeſt mors ⁊ vnū extremum. ergo tm̄ ſemel debet inungi¶ Contra quotiens iteratur morbꝰ. ⁊ medicina. ſed tāmorbꝰ ſpiritualis qͣꝫ corꝑalis iteratur .ſ. veniale peccatum. ⁊ corꝑalis infirmitas. ergo ⁊c̄. ¶ Item aliqͥs qͥ eſtin periculo ẜm humanū iudiciū ⁊ opinionē medicoruꝫeſt inungendus. qꝛ p̄ſumit̉ ꝙ laboret in extremis. Si gͦille idē ī extremis al̓s laborare p̄t. vr̄ ꝙ inungi dꝫ. Iuxta hoc queritur. ſi aliquis ſacerdos incipit inungere. ⁊in inunctōne deficit. vtrū debeat a capite incipi vel ꝑfici. Et iterū. vtrū aliqͥs in eadē infirmitate debeat bisinungi. vtputa in infirmitate incurabili. ¶ ℟º. dd̓m.ꝙ iſtud ſacr̄mi ſicut innuitur aꝑte in lr̄a. ⁊ debet ⁊ p̄t iterari. Si aūt querat̉ rō huius. dd̓m ē ꝙ generalis ratioquare ſacr̄m nō debeat iterari ē. qꝛ effectꝰ eius ē perpetuus qͥ nō iteratur. vnde caracteris imp̄ſſio nō ē generalis tatio. ſed potiꝰ effectus ꝑpetuatro. vnde exqͦ panisſemel conſecratus ē non debet amplius conſecrari. qͣꝫuis nō impͥmatur ibi caracter. ⁊ ſimiliter oleū bn̄dictuꝫnon debet amplius benedici. ſiue cōſecratum non debꝫamplius conſecrari. Quoniā igit̉ in vnctōne extremanō impͥmitur nec datur effectus ꝑpetuus maxime ſi hōab infirmitate reſurgat. ideo ſecūda operatio ſacramēti neceſſaria ē. ⁊ ideo iterari pōt ⁊ debet medicina abſqꝫaliqua ꝯtumelia ſacramēti. ¶ Ad illud ergo qd̓ obijcitur ꝙ ibi fiat iniuria in iteratōne. dd̓m ꝙ hoc veruꝫ eſtqn̄ iteratur ſacr̄m ⁊ nihil nouū efficitur. hoc aūt ī ꝓpoſito nō habet locū. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de vnctōne ꝯfirmatōis. dd̓m ꝙ non ē ſimile. qꝛ ibi ē effectus caracterisqui eſt ꝑpetuus. ꝑpter quem amplius ſacramentū i: erari nō debet. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de denomīatōne dicōdum ꝙ vnctio extrema ē dupliciter. Aut ſcd̓m veritatem. aut ẜm nr̄am opinionē. Primo mō nō iteratur. ſꝫſecundo mō ſic. ⁊ ita frequenter accidit multos inungi.¶ Ad illud quod queritur ſi ſacerdos deficit vtꝝ ſit inīciandū. Dicendū ꝙ potius ē ſupplendum quod inchoatum ē. ꝓ eo ꝙ quelibet vnctio ſpecialē habet formam.ſicut patet aſpicienti. attamē generaliter conueneruntin remiſſione peccati. ¶ Ad illud quod querit̉ de infumitatibus ꝓlixis. aliqui volunt dicere ꝙ poſt annumiterari pōt ꝓ eo ꝙ completa eſt reuolutio corpoꝝ ſuperiorum. Sed abſurdum valde videt̉ ſacramēta regulari ſcd̓m motum aſtroꝝ. ⁊ ideo poteſt aliter dici ꝙ nullꝰin aliqua infirmitate inungēdus ē. niſi cum p̄ſumit̉ adexitum appropinquare. ⁊ hoc eſt ex infirmitatis aggrauatōne. quem ſtatum natura diu ſuſtinere non poteſt.īmo aut vincit aut vincitur. ſi ergo infirmus nō moriatur ſed diutius viuat. ⁊ ſi nō ꝑfecte curetur. curatur tamen aliquo mō ab intenſione morbi. ⁊ ideo venialia itedire poſſūt. ⁊ iteꝝ infirmitas corꝑalis aggrauatur. id̓opōt ⁊ debet ſacramentū vnctionis iterari. ⁊ ſic patet reſponſio ad obiecta.cramēto duas hꝫ. In pͥma em̄ determīat de ipſo ſacr̄oIn ſecūda de diſpenſatōne huiꝰ ſacr̄i. īfra. diſt. xxv. ſoſet etiā q̄ri ſi heretici ab eccleſia p̄ciſi. ⁊c̄. Prima ꝑs duas hꝫ. In pͥma determīat de his que diſponūt ad ordinē .ſ. bona vita ⁊ tōſura. In ſcd̓a de ipſis ordinibꝰ. ibi.Hoſtiarij ijdē ⁊ ianitores ſūt. ⁊c̄. Prima ꝑs diuidit̉ induas. In pͥma oſtendit cū ſeptē ſint ordines ꝓpter ſignandā ſcꝫ grām ſepti formem. ꝙ nemo digne accipit ordines qͥ nō eſt ī gr̄a. ⁊ hec ē diſpoſitio interior. In ſecūda ꝟo determinat de diſpōne exteriori q̄ qͥdē eſt tonſura. ibi

44

45

46

51

58

52

49

53

54

56

55