s corꝑis myſtici. gͦre1ritas ī euāgelio aꝑte doceat. hīcc Aug. ait.ᶜ Eccl̓ie charitas q̄ perſpm̄ ſcrm̄ diffundit̉ in cordibuseoꝝ qͥ ꝑticipes ſui ſūt pctā dimittit. eorū q̄ nō ſunt tenet. Idem.Sacerdotes pn̄t cōfitētibꝰ parcere. quibꝰ em̄ remittūt remittit deus. Lazarū em̄ de monumento ſuſcitatū obtulit diſcipulis ſoluendū. per hͦ on̄dens poteſtatē ſoluēdi cōceſſaꝫ ſacerdotibus. Dixit em̄. Quodcūqꝫ ſolueris ſuꝑ terrā erit ſolutū ⁊ ī celo. ⁊c̄. hoc ē. Ego deꝰ. ⁊ oēs celeſtis curie ordines. ⁊ oēs ſancti īgloria mea laudant vobiſcū etcōfirmāt quos ligatis ⁊ ſoluitisNon dixit quos putatis ligare⁊ ſoluere. ſed in qͦs exercetis opus iuſticie et mīe. Aliter auteꝫvel alia opera veſtra in pctōresnon cognoſco. Idē. Cū veracit̓ad deū ꝯuerſo pctā dimittūt̉. abeis dimittūt̉ quibꝰ ip̄e veraci cōuerſiōe cōiungit̉. Spūſſctūs eadimittit qui datꝰ ē oībus ſctīs ſibi charitate coherentibꝰ. ſiue ſenouerint corꝑaliter. ſiue nō. Similiter ſi alicuiꝰ tenent̉ pct̄ā. abeis tenent̉ a quibꝰ ille cordis pͣuitate diſiungitur ſiue notis corporaliter ſiue ignotis. Oēs mali ſpūalit̓ a bonis ſeiuncti ſunt.Ecce hic dicit pctā dimitti ⁊ teneri a ſctīs viris. ⁊ tn̄ ſpm̄ ſctm̄ea dimittere dicit. Et qd̓ maioriꝯſideratōe dignū eſt. idē etiā dicit ꝙ deus per ſe vel per ſāctosſuos tm̄ dimittit pctā. Ait enimſic. Sacr̄m gr̄e dat deꝰ etiā ꝑ malos. ip̄am ꝟo gr̄am non niſi ꝑ ſeip̄m. vel per ſctōs ſuos. Et ideoremiſſiōem pctōꝝ vel per ſeip̄mfacit. vel per ip̄ius colūbe membra qͥbus ait. Si cui dimiſeritisdimittēt̉. Ecce qͣꝫ varia a doctoribus tradunt̉ ſuper his. ⁊ ī hactanta varietate qͥd erit tenēdūhoc ſane dicere ac ſētire poſſumus ꝙ ſolus deꝰ dimittit pct̄ā ⁊
l0ſ4 ſſItem aliquis hypocrita qui habet ſigrſoluitur a facerdote. qro ergo hic an clretinet. ⁊ tn̄ eccl̓ie ꝯtulit ptāteꝫligandi et ſoluēdi. ſed aliter ip̄eſoluit ⁊ ligat. aliter eccl̓ia. Ip̄eem̄ ꝑ ſe tm̄ ita dimittit pctm̄. qꝛ⁊ aīam mundat ab interiori macula. et a debito eterne mortisſoluit.¶ Determinat modū ꝑ quemſacerdotes ſoluūt et ligāt a peccatis.Non aūt hoc ſacerdotibus conceſſit. quibus tn̄ tribuit ptātemſoluēdi ⁊ ligādi .i. oſtendēdi homines ligatos vel ſolutos. vnd̓dn̄s leproſuꝫ ſanitati prius ꝑ ſereſtituit. deinde ad ſacerdotesmiſit. quorū iudicio on̄dereturmūdatꝰ. Ita etiā lazaꝝ iam viuificatū. obtulit diſcipulis ſoluēdum. qꝛ ⁊ ſi aliqͥs apud deū ſit ſolutus. nō tn̄ in facie eccl̓ie ſolutus habet̉ niſi ꝑ iudiciū ſacerdotis. In ſoluēdis gͦ culpis vel retinēdis. ita oꝑat̉ ſacerdos euāgelicus ⁊ iudicat ſicut olim legalis in illis qui cōtaminati erantlepra q̄ peccatū ſignat. Un̄ hiero. ſuꝑ matheū. vbi dn̄s ait petro. Tibi dabo claues regni celorū etᵈ quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ d̓terrā erit ligatū ⁊ in celis. ⁊ qd̓cūqꝫ ſolueris ſuper terrā erit ſolutū ⁊ in celis. Hūc inqͥt locū qͥdā nō intelligenteſ aliqͥd ſumūtde ſuꝑcilio phariſeorum. vt dānare innoxios. vel ſoluere ſe putent noxios. cū apud deū nō ſētentia ſacerdotū. ſed reorū vita q̄rat̉. In leuitico ſe on̄dere ſacerdotibus iubent̉ leproſi. qͦs illi n̄ faciūt leproſos vel mūdos.ſꝫ diſcernūt qͥ mūdi vel īmūdi ſt̓Ita ⁊ hic aperte on̄dit̉ ꝙ nō ſedtur deus eccl̓ie iudicium que ꝑſurreptiōem ⁊ ignorātiā interdum iudicat. deus autē ſemperiudicat ẜm veritatē. Et ī remittendis vel ī retinēdis culpis. ioiuriſ ⁊ officij hn̄t eccl̓iaſtici ſacerdotes qd̓ oliꝫ habebāt ſub lege
c ¶ Eccleſie charitas q̄ per ſpiritū. Uidet̉ hͦ Aug. falſūdicere. qꝛ ſolus deus peccata dimittit. ſꝫ eccleſie chariꝰtas non ē deus. ſed vnitas corꝑis myſtici. gͦ ⁊c̄. Si tu dicas ꝙ charitaseccleſie accipit̉non formaliterſed exēplarit̓ ꝓcharitate queēſpūſſanctꝰ. Sꝫmiliter poſſꝫ dicere ꝙ deus celiet terre pctā dimittit. ⁊ ita nonmagis cōpetereccleſie qͣꝫ alij.℟ꝰ. dd̓m ꝙ charitas ibi ſtat prcharitate creataqd̓ pꝫ ꝑ determinatiōꝫ adiunctācū dicit. qͥꝑ ſpiritūſanctu diffiditur. Hec autēdicitur dimittere pctā qͣꝫtuꝫ admeritū. ſicut exponit īfra qꝛ viri ſctī ꝑ charitatē ſuā merent̉ gͣtiā pͥmaꝫ. Uel iōdicit̉ dimitterequia nll̓i dimittunt̉ niſi eis quirecipiunt̉ intraeccleſiam vnitatem. vnde heretici et ſciſmaticiqͣꝫdiu extra eccleſiam in hereſi etſciſmate perſeuerant. gratiā necſibi nec alijs valent aliqualiterīpetrare. de adultis loq̄ndo.d ¶ Quodcūqꝫligaueris ſupeterram ⁊c̄. Obcontra iſtā Hro. expoſitiōemquia ſi iſtud eētſolum per oſtenſionem. nulla gͦdria eſſet ſacerdotis noui teſtamenti ad vetusEt iterum. ſi ſacerdos eſt arbit⁊ penas p̄t ẜm
detur ꝙ au. voluntatem ſuam pomi ſoluere et ligare.ſoluitur a ſacerdote. q̄ro ergo hic an clauis errat. an nōItem alquis hypocrita qui habet ſigna cōtritiōis abSi errat. gͦ nondeberet eū abſoluere. ſed hͦ falſūeſt. qꝛ iudex ẜmea que apparentdebet iudicare.Si non errat. ergo videtur ꝙ talis ſit ſolutus incelis. ℟º. dd̓mꝙ qͣꝫtū ad abſolutiōem a culpaſacerdos ſe habꝫꝑ modū demonſtrātis. qͣꝫtū adabſolutionem apena ſe habet ꝑmodū dimittentis. Sed attendendū eſt ꝙ efficacia ſacramenti pendet ex idoneitate ſuſcipiētis. actus enimactiuoꝝ ſunt inpatiēte diſpoſito. Dico igit̉ ꝙ ītalē qui videturcōtritꝰ habꝫ clauis effectūqͣꝫtuꝫē de ſe. ſꝫ ꝙ n̄ hꝫhͦ ē ex fictōe illiꝰita ꝙ qͣꝫuis clauis non erret. tiille errat ⁊ decipit. Si autemīle qui ſoluit olligat ẜm voluntatem ita ꝙ nonẜm ſcientie veliuris regulaꝫ ꝓcedat. ſic clauisnon habꝫ efficaciam. et contratales qui volebant ad votumſoluere ⁊ ligarloquitur Hierenymꝰ. on̄dēs hͦde ſuꝑcilio et ſuperbia ꝓcedere.vnde ſicut facramenta priuant̉efficacia. aut qꝛnon recte adminiſtrantur. autquia non recteſuſcipiuntur. ſicde clauibꝰ oportet intelligi.
Augꝰ. ſuꝑIohanne.
In lib. depenitētia.
Iohā. xj.
Ma. xvj.
Hieroni.
Ma. xvi.
Leui. xij.