DI.XVIII

ſit abſoluere ⁊ ligare a peccato. et opponit ad vtrāqꝫ ꝑtem. on̄dens primo ꝙ non poſſit. cSed querit̉ vtrū a peccato ſoluere valeat ſacerdos .i. a culpa. vt culpe maculā abſtergat. vel debitum eterne mortis ſoluere valeat. Quidā arbitrati ſunt. cū peccator dupliciter ligatus teneat̉vt predictum eſt. ſcꝫ mentis cōtagione ac cecitate. ⁊ debito future pene. alterum curariꝑ deum.alterum ſolui ꝑ ſacerdotem. Patitur enim perpeccatum quaſdam tenebras interiores ⁊ maculas. a quibꝰ niſi liberetur. proijcietur in tenebrasexteriores. Cum autem liberatur ab his. ſuſcitatur a morte peccati. Unde apl̓s. Surge qui dormis et illuminabit te chriſtus. Solus enim xp̄usnon ſacerdos aīam reſuſcitat. ac pulſis tenebrisinterioribus ⁊ maculis. eam illuminat ⁊ mūdatqͥ anime faciē lauāt. debitū vero eterne pene ſoluere ꝯceſſit ſacerdotibus. Qd̓ in reſurrectōe lazari ſignatum aſſerūt. quē chriſtus pͥus per ſe interius viuificauit. deinde foras exire iuſſit. eūqꝫadhuc ligatū ſoluere apl̓is p̄cepit. quia vt aiuntipſe interius animam a caligine maculaqꝫ pctīemundat. ſacerdotibus vero dedit vinculum et̓ne mortis ſoluere. ¶ Alij vero dicunt ſolū deumnon ſacerdotem debitum eterne mortis dimittere. ſicut ⁊ animam interius per ſe viuificat. nectamen diffitentur ſacerdotibus traditam poteſtatem pctā dimittendi et retinendi quibus dictum eſt. quorum remiſeritis pct̄ā ⁊c̄. Sicut enimxp̄s retinuit ſibi poteſtatem baptiſmi. ita ⁊ penitentie. Et ideo ſicut interius gratia ſua animaꝫilluminat. ita ⁊ ſimul dehitum eterne mortis relaxat. Ipſe enim per ſeip̄m peccata penitentiumtegit. ⁊ tunc tegit quando ad penam non reſeruat. Tunc ergo tegit. quā do debitū pene ſoluitꝘ aūt ip̄e tegat aperte dic it Augu. exponens illum locum pſalmi. Quorū tecta ſunt peccata. ideſt cooperata et abolita. Si e nim texit deus peccata. noluit aduertere. Si nolluit aduertere. noluit animaduertere. id eſt purrire ſed ignoſcereIta ergo dicit a deo tecta. vt deus non videat. i.eternaliter puniat. Uidere em̄dei. peccata eſt ad penam imputare. Auertere autem faciema peccatis. hoc eſt ea adpenam non reſeruare. Item Hieronimus. Quibus deus dimittit peccata tegit ne in iudicioreuelentur. Item CaſſiodorꝰQui grauia habent peccata. alijs deus imputat. alijs per miſericordiam non imputat̉. Exhis aperte oſtenditur ꝙ deus ipſe penitenteꝫ ſoluit a debito pe

ne. et tunc ſoluit quando intusilluminat inſpirando veraꝫ codis contritionem. Cui ſententie ratio ſuffragatur et autoritates atteſtantur. Nemo enim vere compungitur de peccato habens cor contritum et humiliatum niſi in charitate. Qui autēcharitatem habet. vita dignuseſt. nemo autem ſimul ⁊ vita ⁊morte dignus ē. Nō ē ergo tūcligatus debito eterne mortis. filius enim ire eſſe deſijt. ex quodiligere ⁊ penitere cepit Et tūcergo ſolutus eſt ab ira que nonmanet ſuper illum qui credit inchriſtum. ſed ſuper illuꝫ qui nōcredit. non ergo poſtmodum ꝑſacerdotem cui cōfitetur ab iraeterna liberatur. a qua iam liberatus eſt per dominum exquodixit. confitebor. Solꝰ ergo deus hominem interius mundata peccati macl̓a. ⁊ a debito eterne pene ſoluit. qui per prophetam ait. Ego ſolus deleo iniquitates ⁊ peccata populi. ItemAmbroſius.ʰ Uerbum dei di­ bmittit peccata. ſacerdos et iudex. Sacerdos quidem officiūſuum exhibet. ſed nullius poteſtatis iura exercet. Idem. Illeſolus peccata dimittit. qui ſopro peccatis noſtris mortuus ēItem Auguſtinus. Nemo tollit peccata niſi ſolus deus qui ēagnus tollens peccata mundi.Tollit autem et dimittendo q̄facta ſunt. ⁊ adiuuando ne fiāt⁊ perducendo ad vitaꝫ. vbi omnino fieri non poſſunt. His alijſqꝫ pluribus teſtimōijs docetur.dominum ſolum per ſe peccatadimittere. ⁊ ſicut dimittit quibuſdam. ita et aliorum quorundam peccata retinet.¶ Oſtendit ꝙ ſacerdotes poſſint ſoluere et ligare a peccato¶ Nec ideo tamen negamꝰ ſacerdotibꝰ ꝯceſſā ptātē dimittēdi et retinendi peccata. cū hͦ ve-

iudicis non eſtpeccata dimittere ſꝫ potius punire. male igiturvidetur hoc aſſgnare. Dicitienim in p̄s. Caccepero tempꝰego iuſticias iudicabo. Item videtur littera ſequens contradicere. ſacerdoſ officiū ſuū exhibetſed nullius ptātis iura exercet.℟5º. dd̓m ꝙ ambroſius. tangithic triplicē modum dimittendi peccata. ſcilicet ẜm clauē autoritatis. ⁊ hec ēdei iudicantis.Scd̓m clauemexcellentie. ⁊ heceſt verbi incarnati. Scd̓m clauē miniſterij. ethec eſt ip̄ius ſacerdotis. Et ſicpatet quomodoilla diſtinguūt̉⁊ patet ꝙ noncontrarietas inlr̄a. Uult em̄ ambroſius dicere ꝙpeccata dicunt̉dimitti a ſacerdote. nō ꝑ modūefficiētis. ſed minīſtrātis. ⁊ hͦ d̓lr̄a ſequēs Acilld̓ qd̓ obr̄ ꝙ iudex punit. dd̓mꝙ duplex ē iudiciū. Unū ī pn̄ti.⁊ hͦ ē iudiciū ī penitētie foro. et hͦmagis ē miſcd̓ieqͣꝫ iuſticie. quiamō ē tempꝰ miſericordie. Alid̓iudicium poſtremū. ⁊ illd̓ ē iuſticie. qd̓ ſignāternotās dicit. cuꝫaccepero tempª⁊ de illo opponitnō aūt de iſto. etſic patet illud.

b ¶ Uerbuꝫ deidimittit pctā. ſacerdos et iudeQuerit̉ circa hͦverbum ambro.quid vocetur ꝟbum dei. Si filius dei. ſꝫ ille idēeſt iudex. ſcꝫ deifilius. ergo nonbene diuidit exoppoſito. Item

Opinio qͦrundam.

jrRōe vtit̉ī ad ꝓbādūquod dicit

Eph̓e. v.

Ioh̓. xi.

Alioꝝ ſentētia ꝟior.

Iſa. xlij.

Ioh̓ .xx.

Ambroſijauc̄te probat idem.

Aug. ꝯͣ iulianum.

js. xxxi.

Iohan. i.

Hleroni.

Caſſioti.