LiberQuartus

Ouerit quid ſacerdos virtuteclauiū in cōfeſſiōe dimittat.Ic queri iolet ſi pctm̄ iamIIoīno dimiſſuꝫ eſtdeo ꝑ cordis contritionem. ex qͦpenitens votū habuit cōfitēdi.quid poſtea dimittat̉ ei a ſacerdote. Uideo em̄ quo vinculo eūligat .ſ. tꝑalis pene. ſed non a qͦeum abſoluat. Et ideo quero.Ante penitudinē quippe cordiſanima rei maculā hꝫ ⁊ fetorempctī. atqꝫ eterne vltiōis vinculoligata exiſtit. Si ꝟo ad cōfeſſionē ꝑ cordis cōtritiōeꝫ deus ꝑ ſeip̄m ſine miniſterio ſacerdotis⁊ debitū oīno relaxat. ⁊ animainterius purgati a cōtagiōe ⁊ fetore pctī. quid gͦ mūdat. qͥd dimittit ſacerdos. vbi ſūt clauesille qͣs dn̄s tradidit petro ⁊ ſucceſſoribꝰ eiꝰ dicēs. tibi dabo claues regni celoruꝫ. ⁊ quecūqꝫ ligaueris ſuꝑterrā erūt ligata etin celo. et q̄cūqꝫ ſolueris ſuperterrā erūt ſoluta ⁊c̄. Ut aūt premiſſa eſt queſtio plenius explicari valeat. qͣſi altius ducto rhe

te de his clauibus ⁊ vſu earumdiſſeramus.¶ Determinat queſtionē motam.Claues iſte ſunt nō corporalesſed ſpūales .ſ. diſcernēdi ſcīa. etpotētia iudicādi .i. ligādi et ſoluēdi. qua dignos reciꝑe. indignos debet excludere a regno eocleſiaſticus iudex. Qui ſicut hꝫius ligādi ita et ſoluēdi. UndeAmbro. Dn̄s par ius ⁊ ſoluēdieē voluit ⁊ ligādi. qͥ vtrūqꝫ paricōditiōe ꝑmiſit. Ergo qͥ ſoluendi ius non habet. nec ligādi hꝫ.Et infra. Certū ē ꝙ eccl̓ie vtrūqꝫ licet. hereſis vtrūqꝫ nō habꝫIus em̄ hoc ſolis ꝑmiſſum ē ſacerdotibꝰ. Recte ergo eccleſiahoc ſibi vendicat. que veros ſacerdotes habet. hereſis vēdicare non pōt q̄ veros ſacerdotesnon habet. ¶ Uſus ꝟo iarumclauiū ml̓tiplex ē. diſcernere .ſ.ligandos ⁊ ſoluendos. ac deinde ligare vel ſoluere. Qui eniꝫindignos ligat vel ſoluit. ꝓpriapoteſtate ſe priuat .i. dignum pͥuatione ſe facit.¶ Querit vtrum ſacerdos poſ

ter quantitatem peccati. verumētiam propter erubeſcētiam ⁊ accuſationem. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ nōaugent quantitatem. Dicendum ꝙ non augent principaliter. ſed quia augent cōtemptum vel libidine. Neceſt ſimile de bono. quia enī boni ſumus bona facimus.vnde quantitas bonitatis venit ab habitu intrinſeco.ſed quantitas malicie ab actu. quia enim mala facimꝰ.mali ſumus. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ non mutatſpeciem. Dicendum ꝙ eſt eſte nature. ⁊ eſſe moris. Etaliquid eſt alicui accidentale ſcd̓m eſſe nature. quod tamen eſt eſſentiale ſcd̓m eſſe moris. ⁊ qͣꝫuis circumſtantie ſint accidentales actui ſcd̓m eſſe nature. tamen eſſen¶ Diſtinctio. xviij. de confeſſione ſacramentaliin ſe qͣꝫtum ad poteſtatē abſoluentis virtute clauium in foro penitentiali.Ic queri ſolet ſi peccatū iaꝫ omnino dimiſſuꝫ ēa deo. ⁊c̄. Supra egit magiſter de confeſſionequantum ad neceſſitatem a parte penitentis. h̓ſecundo agit de ipſa quantum ad poteſtatē ex parte abſolutionis. Habet autem hec pars duas. In pͥma agitde poteſtate in ſe. In ſecunda in comparatione ad ſuſcipientes. infra. diſt. xix. Poſtqͣꝫ oſtenſuꝫ eſt que ſintclaues apoſtolice. ⁊c̄. Prima pars habet duas. In prima determinat de clauibus ⁊ earum vſu in foro penitētiali. In ſecunda vero in foro iudiciali. ibi. Et eſt aliusa ¶ Anima reimaculam habe⁊ fetorem peccati. ⁊cͣ. Queriturh̓ quomodo iſtadifferant ab inuicem. Querit̉etiem quare pecªcatum potiusdicitur haberefetorem qͣꝫ calorem vel aliam ꝓprietatem rei ſēſibilis. ℟º. dicēdū ꝙ qͣꝫuis peccatum vnum ſitin ſe. tamen ẜmdiuerſam comparationem adiudicium veruꝫtria ſortit̉ vocabula. Iudiciuꝫenim noſtrū tripliciter ſe habetſcꝫ vel per modum ſpeculatiuum. vel ꝓut ſiextendit ad affectum. vel prouiſe extendit ad eſfectum. Similiter diuinum iudicium in triplici ratione habetcōſiderari reſpectu peccati. aut

tiales ſunt ſcd̓m laudem ⁊ vituperium. que laus veniex parte moris vel eius ꝯtrarium. Et ſi tu obijcias. ꝙnon debent dici circumſtantie. Dicendum ꝙ aliqua eſtcircumſtantia reſpectu eſſe naturalis. que non eſt circumſtantia reſpectu peccati ſed forma. vtpote furti accipere rem non ſuam inuito domino. Aliquando circumſtantia eſt accidentalis reſpectu actu actus qͣꝫtumad eſſe nature. ⁊ inquantum peccatum. quia ſine ea nihilominus eſt peccatum. ſicut accipere rem alienam etſacram de loco ſacro. ⁊ ita circumſtantia ⁊ forma. Seccircumſtantia reſpectu peccati furti. quia ſine ea poterat eſſe furtum. ſed forma reſpectu ſacrilegij.modus ligandi ⁊ ſoluendi. ⁊c̄. Prima pars habet duas. In prima querit ⁊ determinat veritatem. In ſecunda ad maiorem enodationem opponit. ⁊ hoc ibi. Sedqueritur. vtrum a peccato ſoluere valeat. Prima ꝑsduas habet partes. In prima mouet ſuam queſtioneꝫIn ſecunda determinat ibi. Claues iſte non ſunt corporales. Similiter ſecunda pars tres habet. In prinma opponit ad vtr āqꝫ partem. oſtendens primo ꝙ ſacerdotes non poſſunt ſoluere a peccato ⁊ ligare. In ſecunda oſtendit ꝙ poſſunta peccato ſoluere ⁊ ligare Intercia determinat modum per quem ſoluunt ⁊ ligant.ibi. Non autem ſacerdotibus hoc conceſſit quibus tamen. ⁊cͣ. vbi oſtendit ꝙ ſacerdotes dicūtur ligare ⁊ ſoluere. vel quantum ad oſtenſionem. vel quantum ad penam temporalem.ꝑ modū ſpeculatiōis. ⁊ ſic dicit̉peccatū maculaꝓpter rōneꝫ turpitudinis quaꝫibi conſiderat.Uel per modu.affectus. ⁊ ſic d̓rpeccatum fetoreo ꝙ ipſum refugit affectꝰ recteordinatus. Uelprout exit in effectū puniendi. etſic pctm̄ eternemortis debitumdicitur. Sortit̉ergo tria nomina ẜm cōꝑatiōꝫad actū triplicēdiuini iudicij .ſ.diſcernendi. apꝓbādi vel reſpuendi. ⁊ tertio ſētētiādi. Uel al̓rpctm̄ cōꝑat̉ adid in quo eſt. etſic qꝛ cū maculad̓r macula. Uead aliū ꝓximuꝫin cuiꝰ affectu n̄ē. ⁊ ſic d̓r fetor ineo. Uel ad deū.⁊ ſic d̓r et̓ne mortis vinculum.

51

DI7VIII

Ma. xvi.

De vſu dauium.