Di.X
¶ Reſumit errorem ſuꝑius poſitum cū ſua ratione ꝙ in altarinon ſit verū corpus xp̄i. vt ip̄minfringat veritatis on̄ſiōe. dSatis rn̄ſum eſt hereticis ⁊ obiectōibus eoruꝫ qui negant verum corpus xp̄i in altari eē. ⁊ paneꝫ in corpꝰ. vel vinū in ſanguinem miſtica conſecratiōe conuerti dicētes. Quis audeat māducare dn̄m ſuū. Quis etiā audeat dicere qͦtidie formari corpus xp̄i de materia vel ſubſtantia que non fuit caro virginis.Manifeſtando veritatē cōuincit errorē. oſtendens duplici veritate ꝙ corpꝰ xp̄i vere poſſit eſſe in altari¶ Hec ⁊ hijs ſimilia obijciūt illi in diuino miſterio legē natureſectantes. quorum ꝑfidiam ſubdita ꝯuincunt teſtimonia. Aitenim veritas. Accipite. hoc eſtb corpus meum. Item Amb̓.ʰ Sitantum valuit ſermo helye vt
ignem tantū d̓ celo deponeret̉non valebit tm̄ ſermo xp̄i vt ſubſtantias mutet. De totius mundi oꝑibus legitur. quia ip̄e dixit⁊ fctā ſunt. ⁊c̄. Sermo igitur. i.filius qui potuit ex nihilo facerequod non erat. non poteſt ea q̄ſunt in id mutare quod nō erātNon enim minus eſt cauſare qͣꝫſutare nouas naturas rebusItem ſi ordinem q̄rimus. viromixta femina generare ꝯſueuerat. Liqͣt ergo ꝙ preter natureordineꝫ virgo generauit. ⁊ hocqd̓ ꝯficimus corpus ex virgineeſt. Quid ergo hic queris nature ordinem in xp̄i corpore. cump̄ter naturaꝫ ſit ip̄e ꝑtus ex virgine.¶ On̄dit ꝙ corpus xp̄i non ſolum poteſt eſſe in altari. immo ēvere poſt ꝯfecratōemItem ante bn̄dictōnem aliaſpecies noīat̉. poſt ꝯſecratiōeꝫcorpus ſignificatur. Ante con-
o ¶ Cotio .ſum eſt heretici⁊c. Contra. qꝛhijs duabus obiectionibꝰ ip̄s n̄rn̄dit .ſ. de manducatōe dn̄i noſtri. qd̓ vr̄ eē irreuerentie. ⁊ deformatōe corporis xp̄i qd̓ videtur eſſe demētie℟º. dd̓m ꝙ ſolutio huius ſecūdiarticuli patebitin ſequenti di. d̓cōuerſiōe. A lterius vero .ſ. deirreuerentia patet ex ſequentibꝰquia non manducat̉ manducatōne carnali ſedſpūali. ſicut medicina ſalutifera. ⁊ hoc non eſtirreuerentia. immo magis irreuerentia domini contemnere
orpusxp̄i vere ē in altari multiplici auctoritate.Satis reſponſū eſt hereticis ⁊ obiectōibꝰ eoꝝ. ⁊c̄. Supͣreprobauit magiſter errorē ponentiū corpus xp̄i nō eēvere in altari. ⁊ hoc reſpondendo eorū ſophiſticis obiectōibus. in parte iſta veritatem fidei confirmat. oſtēdens ꝙ corpus xp̄i vere eſt in altari multiplici autoritate. ⁊ ſimiliter cum hoc oſtendens qua virtute ſit ibi. Ethabet hec pars tres partes. In prima reſumit erroremſuperius poſitum cum ſua ratione. vt ipſum infringatveritatis oſtenſione. In ſecunda manifeſtando veritatem conuincit errorem. ibi. Hec ⁊ hijs ſimilia obijciunta ¶ Satis rn̄ſum eſt hereticiTontra. qꝛhijs duabus obiectionibꝰ ip̄e n̄rn̄dit .ſ. de manducatōe dn̄i noſtri. qd̓ vr̄ eē irreuerentie. ⁊ deformatōe corporis xp̄i qd̓ videtut eſte demērie℟º. dd̓m ꝙ ſolurio huius fecudearticuli patebitin ſequenti di. d̓cōuelſi. A lterius vero .ſ. deirreuerentia patet ex ſequentibꝰia-
Unde multum ſubleuatur homo ad prauitatē intelligētie. ¶ Ad illud ergo quod obijcitur in cōtrariuꝫ ꝙ ibiꝯfuſio. dd̓m ꝙ non eſt. qꝛ ⁊ ſi ꝑtes nō diſtinguātur ẜmpoſitōem in loco. diſtinguūtur tamē ẜm poſitō em̄ ī toto. ⁊ iō nō eſt ibi confuſio. qꝛ ē ibi poſitio qͥ ē ordinatioꝑtium in toto. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ infinicies eēt. doꝙ qͣꝫuis anima ſit in qualibet ꝑte corꝑis. tamen ſemel ē.quia vnū eſt corpus. ſimiliter in vna hoſtia. qͣꝫuis in oībus ꝑtibꝰ ē ibi. tn̄ ſemel. nec hoſtia ē diuiſibilis īꝑtes infinitas. ita ꝙ rō totiꝰ .ſ. panis vel ꝓprietatis ꝯn̄tis ſaluet̉. qꝛ in diuiſiōe cōtinui ē ſtatꝰ naturalis qͣꝫtū ad ꝑtesẜm formā. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de ſuꝑfluitate pꝫ rn̄ſio exiam dictis. ꝙ em̄ corpꝰ xp̄i ſit in ſingulis ꝑtibus hoc facit ad ſacramenti veritatem ⁊ fidei vtilitatem in ꝓmouendo ipſum intellectum. ⁊ ideo non ſuperfluuit.¶ Ad illud quod obijcitur de intentione. dicenduꝫ qnon oportet ꝙ ſpecialiter et diſcrete feratur intētio miniſtri ſuper omnes partes. ſed quia omnes partes habent rationem totius. ſufficit ꝙ ſuper totum. ⁊ ſic in qͣlibet parte quod in toto⁊c̄ ¶ In tertia concludit veritatem iam probatam. ibi.Ex hijs alijſqꝫ conſtat ⁊c̄. Prima parte ⁊ vltima remanentibus indiuiſis. media diuiditur in duas. In pͥmaon̄dit duplici autoritate ꝙ corpꝰ xp̄i vere p̄t eē ī altari.In ſcd̓a on̄dit ꝙ nō ſolū p̄t eē. īmo vere pꝰ ꝯſecratōꝫ ibiItē an̄ bn̄dictōꝫ alia ſpēs noīat̉ ⁊c̄. Et vireqꝫ autoritates habent ſecum rōnes coniunctas. Nam prime duedicunt ꝙ ꝟbi virtꝰ. ⁊ ꝟtꝰ ſpūſſancti que potuit in vterovirginis mirabiliter ⁊ preter ordinem nature formarecorpus chriſti. poteſt ſimiliter ymo multo fortius ſubſtantias in id quod non erant mutare. Similiter dueſequentes dicunt ꝙ panis conuertatur in verum corqus. ⁊ ibi fit corpus vbi erat panis. hoc fit ſecreta poteſtate ⁊ virtute ſpirituſſancti.medicinam.b ¶ Si tātūluit ſermo hely⁊c̄. Queritur⁊hoc Ambro. ꝟ.bo vnde hoc habuit ſermo Auta ſe. aut aliundeNon a ſe ꝯſtat.Non aliūde vtvidetur. quoniam aꝑpetere vl̓petere conſumptionem aliorūnon eſt charitatis. cum charitas dictet contrarium. Sedſi non eſt ex charita:e. non eſt exaudienda petitio. ergo ⁊ cetera℟º. dicendumꝙ ſermo dei dicitur valuiſſe. n̄quia potētia fuit in helya vl̓ eiꝰſermone ad illd̓faciendum. ſed
33
34
35
I5
38
p̄s. xxxij.
Augꝰ. ī li.de ſacris.
Matheixxvj.
Ambro.