Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
47v
Einzelbild herunterladen
 

LiberGATIIE

QueſtioiiijUtꝝ corpꝰ chriſti ſit dimenſiue ſub alijs ſpeciebus ſiuecircūſcriptiue. ⁊ ꝙ ſic videt̉. qꝛ om̄e qd̓ hꝫ extēſionē ſiuedimēſionē. et ab iſta nō abſtrahit̉. ſed ē alicui eſt ibi dimenſiue. Sꝫ corpus chriſti ſub argumēto nō abſtrahit̉a dimēſiōe. cū ſit organicū. ibi. ⁊ habeat ꝑtem ⁊ ꝑtem. gͦeſt ibi dimēſiue ſiue circūſcpͥtiue Itē corpus xp̄i nonabſtrahit̉ a ſuis ꝓpͥetatibꝰ Sꝫ ſicut d̓t ph̓s. ꝓpͥum ē poſitōis pͥmo loco adherere ſub̓e in ſex pͥncipijs. gͦ ſi nō abſtrahit̉ ab alijs ꝓpͥetatibꝰ magis remotis. nec a pōe. ſecpoſitio eſt ordinatio ꝑtiū ī loco. gͦ. ⁊c̄. Itē omē corꝑqd̓ eſt alicubi localiter. ē ibi circumſcpͥtiue. Sꝫ corpusxp̄i in ſacramēto ē localiter. qꝛ dicit Innocētius ꝙ īꝑbus locis exiſtit. Sꝫ hͦ nō ē niſi ſub ſacr̄o. gͦ. ⁊cͣ. Iteꝫom̄e corpus qd̓ eſt alicubi ita ꝙ nec excedit nec excedit̉ab eo in quo eſt. nō eſt tm̄ localit̓ ſed etiā circūſcpͥtiue etdimēſiue. Sꝫ corpus xp̄i tl̓r eſt ſub ſacro gͦ. ⁊c̄. Contra eſſe diffinitiue ē ſuꝑius ad eſſe circūſcpͥtiue. ſꝫ corpꝰxp̄i nō ē diffinitiue ſub ſacro. vt ꝓbatū eſt. gͦ. ⁊c̄. Itē omne qd̓ ē dimēſiue alicubi eꝗͥtur illi in qͦ eſt. gͦ ſi dimēſiueeſt equat̉ hoſtie. ſcindat̉ gͦ hoſtia. ⁊ tūc ſil̓r equabit̉ ꝑti.ergo vnū ⁊ idē ē equale ꝑti et toti. qd̓ qͥdē d̓s nō p̄t facere. qꝛ tūc idē eſſꝫ maiꝰ ⁊ minus ſeip̄o. ⁊ duo ꝯͣdictorie opoſita ſimul vera. ⁊ bicubitū eqͣle monocubito. Iteom̄e qd̓ ē in aliquo ꝯterminatiue. ſi ſit dimēſiue ncc̄e ēꝯfiguratiue. hͦ pꝫ. gͦ cū corpꝰ xp̄i ſit ibi ꝯterminatiue. qꝛnec excedit nec extedit̉. ſi ē dimēſiue. eſt eiuſdē figure. ergo orbicularis ⁊ ſubtilis. Itē om̄e qd̓ ē alicubi inſeꝑablit̓. ſi ē ibi dimēſiue mouet̉ ad motū eiꝰ in quo ē. ſiue trāſferat̉ ſiue trāſuertat̉. ſꝫ corpꝰ xp̄i ē in hoſtia inſeꝑabilit̓.gͦ ſi ē ibi dimēſiue. ſicut hoſtia vertit̉. ita ⁊ corpus. ⁊ itahabebit aliqn̄ caput ſuꝑius. aliqn̄ pedes Si ad hͦ oīarn̄deas ꝑ miraculū. qꝛ illd̓ eēt veꝝ ſi eſſꝫ ꝑ naturā. hͦ nōſoluit. qꝛ ꝑ miraculū nunqͣꝫ ſeꝑatur diffinitio a diffinito ſꝫ iſte rōes ꝓcedūt nō ẜm accn̄tales ꝓpͥetates ſed ꝑ ꝓpͥas rōes ſiue diffinitōes. ℟º. dd̓m. ꝙ illud dr̄ eſſe dimēſiue alicubi. qd̓ ita eſt ī illo qd̓ totū in toto. ⁊ ꝑs in ꝑte ẜm cōmēſuratōnē. ⁊ hmōi nō debuit eſſe corpꝰ chriſti.ſub ſacro. qꝛ tūc ncc̄riū eſſꝫ illi eqͥri ⁊ ꝯfigurari. ſicut ꝓbant rōes p̄dicte. Sꝫ hͦ nō ꝯgruebat veritati ſacramenti. qꝛ ſupra ſicut ꝓbatū eſt ad ꝟitatē ſacri reqͥrit̉ ꝙ ſit ibin ꝗntitate ſua. ⁊ ſi eqͥretur hoſtie nō eſſet in ſua q̄ntitate. ſꝫ cōfirmaret̉ nō in ſua figura. ⁊ ideo hͦ nō debuit fieri. ſꝫ debuit fieri vt corpus hn̄s ſuā ꝑfectōꝫ eſſꝫ ī hoſtiailla. et ita habēs ſuā dimēſionē nō eſſꝫ ibi dimēſiue. Cōcedēde gͦ ſūt rōes ad hoc inducte. Ad illd̓ qd̓ obr̄. qd̓habet dimēſionē ē dimēſiue. dd̓m ꝙ hoc verū ē ſi ſit ibiſicut locatū ī loco. ſꝫ nō ē ibi ſic. ſꝫ tanqͣꝫ ſignatū contētū in ſigno. ⁊ qꝛ eodē mō ſigͣtur ī ꝑua hoſtia vt ī magnaeodē mō cōtinet̉. Ad illd̓ qd̓ ob̓r ꝙ nō abſtrahit̉ a ꝓpͥetatibꝰ. dd̓m ꝙ ꝓpͥetates corꝑis xp̄i ſūt duplices. Quedā abſolute. vt eē bicubitū ⁊ talis figure. Quedā relatvt videri ⁊ tāgi. ⁊ tm̄ locū occupare. Ab abſolutis nōabſtrahit̉. tū ꝓpter veritatē ſacri. qꝛ oꝑtet vt magnumcorpꝰ ſit ī ꝑua ſpē. tū ꝓpt̓ vtilitatē fidei quā oꝑtet occl̓tari. Scd̓ꝫ hͦ ſciēdū ꝙ p̄t ē ordīatio ꝑtiū ī toto. ⁊ ab hacnō abſtrahit̉. de hac loqͥt̉ ph̓s. Et ꝑtiū ī loco. ⁊ ab hac abſtrahit̉ ꝓpt̓ ſacr̄i ꝟitatē. Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ ē ibi localit̓. dd̓m ꝙ aliqͥd dr̄ ibi eē localit̓. aut qꝛ ē ẜm corꝑalē pn̄tiā. aut qꝛ ẜm cōmēſuratōꝫ corꝑi debitā. Primo mō eſtibi localiter. ſecūdo mō nō. īmo tm̄ ī celo. Un̄ Innocētius diſtinguit eē localiter ꝯͣ eſſe ſacr̄alit̓. Ad illd̓ qd̓obr̄ ꝙ ꝯterminatiue eſt ibi. dd̓m ꝙ eſſe conterminatiued̓r dupl̓r. Unoº pͥuatiue. qꝛ nec excedit nec excedit̉. ⁊ ſic

ex hoc nō ſeqͥtur eſſe dimēſiue. Alioº. poſitiue. qꝛ pͥmuꝫrn̄det pͥmo. ⁊ poſtremū poſtremo. ⁊ mediū medio. ⁊ qd̓ſic ē ibi dimēſiue. Sꝫ ſic nō ē ibi co pꝰ xp̄i. ⁊ iō nō ē ibidimēſiue ſiue circūſcpͥtiue. qͣꝫuis nō excedat nec excedat̉. Queſtio v eqꝛ mediū medio nō rn̄det.Utꝝ corpꝰ xp̄i ſit ī qͣlibet ꝑte hoſtie. Et ꝙ ſic vr̄. qꝛ itadicit hyla. ⁊ hr̄ de ꝯſe. di. ij. vbi ꝑs ē corꝑis. ibi ⁊ totū. gͦ cūī qͣlibet ꝑte hoſtie ſit aliqͥd de xp̄o ponere. gͦ ī qͣlibet ꝑteeſt totū pōere. Itē ſignemꝰ vna ꝑtē eq̄ magnā. impoſſibile videt̉ ꝙ ſit ibi pes ſicut totū corpꝰ. ergo cū maiorisnobilitatis ſit totū cōtinere qͣꝫ ꝑtē. ⁊ nō ſit maiꝰ impoſſibile. vr̄ ꝙ hͦ ſit tenēdū. Itē ꝯſtat ꝙ pꝰ fractōꝫ ē totuſxp̄s ī ſingulis ꝑtibꝰ in quotcūqꝫ fiat ꝑticio. ſꝫ ꝑ fractōꝫnihil nouū ibi efficit̉. ergo an̄ fractōꝫ erat totū in qͣlibetꝑte. Si dicas ꝙ ē ex ꝯn̄ti ſic̄ ī ſpeculo. n̄ valet. qꝛ ī ſpeculo gn̄at̉ ſpēs ī ſingulis ꝑtibꝰ ab obiecto. ſꝫ ibi nō ē aliqd̓ ampliꝰ bis faciēs corpꝰ xp̄i de nouo venire. qꝛ v̓ba lōgo tꝑe ſūt an̄ dcā. gͦ ſꝑ ē ibi totū. Itē corpꝰ xp̄i ſub ſacͣmēto ſublimat̉ ad excellētiorē modū een̄di qͣꝫ ſpūs. ſpiritꝰ eī tm̄ ī vno loco ē. ſꝫ corpꝰ xp̄i pn̄s ē pl̓ibꝰ. gͦ ſi ſpūseſt ita ī toto ꝙ ī qͣlibꝫ ꝑte. multo fortiꝰ corpꝰ xp̄i. Itēin ꝯuerſiōe panis ē totū omogeneū. gͦ q̄libet ꝑs hꝫ rōeꝫtotiꝰ. ergo cū nō ſit maior rō qͣre iſta ꝑs ꝯuertat̉ ī hāc ꝑtē qͣꝫ ī illā. qͣ rōe ī vnā ⁊ ī oēs. ergo ſi q̄libet ꝑs ī totū. pꝫ⁊cͣ. Itē hͦ ip̄m on̄dit̉ ꝑ impoſſibile. ſignemꝰ aliquā ꝑteꝫeſſe ibi. aut ē ibi totū aut ꝑs. Si totū. habeo ꝓpoſitumSi ꝑs. tūc diuidat̉ hoſtia. hec aūt ē ꝑs aut ē totum. Siꝑs gͦ xp̄s ē diuiſus. Si totū ⁊ pͥus nō erat. gͦ plꝰ ꝯtinethec ꝑs hoſtie qͣꝫ pͥus. ergo de ncc̄itate ē aliqͥd ibi ꝯuerſūin ꝑtes qd̓ pͥus nō fuerat. ⁊ vlteriꝰ locꝰ ē mutatꝰ. qꝛ ꝑsilla ceſſit alijs ꝑtibꝰ q̄ de nouo eē ibi incipiūt. Itē eſtoꝙ fieret cōſecratio ī pane qͥ eēt maioris qͣꝫtitatis qͣꝫ corpus xp̄i. tūc vel aliqͣ ꝑs hodie eēt vacua a cōtinētia corporis xp̄i. aut corpus xp̄i ē ibi maiꝰ qͣꝫ ſit ꝑ naturā. auteſt in qͣlibet ꝑte. Sꝫ pͥmū eſt ꝯͣ ꝑfectōꝫ ſacri. ſcd̓m ꝯͣ ꝑfectionē corꝑis xp̄i. ergo terciū ē ponēdū. Sꝫ ꝯͣ. ſi vbipars. ibi totū. ergo vbi vna ꝑs ibi q̄libet. ergo ꝑs nō ēa ꝑte diſtincta. ergo corpus xp̄i eſt ibi ꝯfuſū Itē ſi totū eſt in qͣlibet ꝑte. ergo cū poſſibile ſit hoſtiā diuidi ininfinitū. vr̄ ꝙ corpꝰ xp̄i erit ibi infinities. Itē tātūdemfacit ſi ē in toto totū qͣꝫtū ſi ē in qͣlibet ꝑte totū. ergo ponere ꝙ ſit in qͣlibet ꝑte ē pōere ſuꝑfluitatē. Itē ad hͦ ſacͣmētū cōcurrit v̓bū et el̓m ⁊ intētio. ſꝫ intētio mīſtri ē ꝙſubto tali ſpē totꝰ ſit xp̄s. nec ferl̓ ītētio eiꝰ ſuꝑ ꝑtes. qꝛtes ſūt īnumerabiles. ergo ī illis nō ē totus. ℟º. dd̓ꝫꝙ duplex ē h poſitio. AAliqͦꝝ em̄ poſitio ē ꝙ ſubto taliſpē ſit totū corpꝰ. ita ꝙ ſub nulla ꝑte totū an̄ fractōem.ſed pꝰ fractōem ē in qͣuibet ꝑte totū. ⁊ hͦ dicūt venire nōa virtute ꝯuertēdi. qꝛ hͦ nō eſt ꝑ ꝯuerſionē. ſed ꝑ inſeꝑabilē vnionē. Sicut em̄ vbi corpꝰ ibi aīa xp̄i ꝓpt̓ cōiūctionē. ſic cū hec ꝑs ꝯtineat aliquā ꝑtē corꝑis ⁊ inſeꝑabilit̓. Rurſꝰ illa ꝑs nō poſſet diuidi ab alijs. qꝛ corpꝰ ē incorruptibile ꝓpt̓ ꝯiūctōꝫ. Qꝛ ſeꝑat ꝑtē hoſtie ab hoſtiatotū trahit ſecū Et ponūt exēplū ī ſpeculo. qꝛ imago hꝫeē ſpūale qd̓ nō p̄t diuidi. ⁊ ī alt̓a ꝑte ſpeculi remāet ꝑsimagīs. ſil̓r ⁊ tota. Sil̓e etiā dicūt ī aīaſēſibili q̄ nata ēeē ī corꝑe anuloſo ꝓpt̓ ꝯſil̓em rōꝫ īꝑtibꝰ ⁊ toto. Un̄ qn̄diuidit̉ ꝑs a toto. remanet ī ea tota aīa. Sic ſuo mō inꝓpoſito. Un̄ qꝛ nō ē ponēdū ī hͦ ſacro niſi qd̓ ncc̄e ē. ⁊ rōcogit pꝰ fractōꝫ eē ī ꝑtibꝰ diuiſiuis hoſtie. an̄ fractionēaūt ponūt eē ī oībꝰ ꝑtibꝰ. qꝛ rō cogit nolūt āpliꝰ ponereAlioꝝ opīo ē ꝙ corpꝰ xp̄i ita ē ī toto ꝙ ī qͣlibꝫ ꝑte ī qͣ ſaluat̉ ſpēs totiꝰ. ⁊ hͦ qͥdē ponūt n̄ ꝓpt̓ ncc̄itatē. ſꝫ ꝓpt̓ rōꝫ īducētē ⁊ ī ꝯuerſiōe ⁊ ī fractōe. In ꝯuerſiōe. qꝛ cū totum

L7

32

28

29

30

31