LiberGATIIE
¶ QueſtioiiijUtꝝ corpꝰ chriſti ſit dimenſiue ſub alijs ſpeciebus ſiuecircūſcriptiue. ⁊ ꝙ ſic videt̉. qꝛ om̄e qd̓ hꝫ extēſionē ſiuedimēſionē. et ab iſta nō abſtrahit̉. ſed ē alicui eſt ibi dimenſiue. Sꝫ corpus chriſti ſub argumēto nō abſtrahit̉a dimēſiōe. cū ſit organicū. ibi. ⁊ habeat ꝑtem ⁊ ꝑtem. gͦeſt ibi dimēſiue ſiue circūſcpͥtiue ¶ Itē corpus xp̄i nonabſtrahit̉ a ſuis ꝓpͥetatibꝰ Sꝫ ſicut d̓t ph̓s. ꝓpͥum ē poſitōis pͥmo loco adherere ſub̓e in ſex pͥncipijs. gͦ ſi nō abſtrahit̉ ab alijs ꝓpͥetatibꝰ magis remotis. nec a pōe. ſecpoſitio eſt ordinatio ꝑtiū ī loco. gͦ. ⁊c̄. ¶ Itē omē corꝑqd̓ eſt alicubi localiter. ē ibi circumſcpͥtiue. Sꝫ corpusxp̄i in ſacramēto ē localiter. qꝛ dicit Innocētius ꝙ īꝑbus locis exiſtit. Sꝫ hͦ nō ē niſi ſub ſacr̄o. gͦ. ⁊cͣ. ¶ Iteꝫom̄e corpus qd̓ eſt alicubi ita ꝙ nec excedit nec excedit̉ab eo in quo eſt. nō eſt tm̄ localit̓ ſed etiā circūſcpͥtiue etdimēſiue. Sꝫ corpus xp̄i tl̓r eſt ſub ſacro gͦ. ⁊c̄. ¶ Contra eſſe diffinitiue ē ſuꝑius ad eſſe circūſcpͥtiue. ſꝫ corpꝰxp̄i nō ē diffinitiue ſub ſacro. vt ꝓbatū eſt. gͦ. ⁊c̄. Itē omne qd̓ ē dimēſiue alicubi eꝗͥtur illi in qͦ eſt. gͦ ſi dimēſiueeſt equat̉ hoſtie. ſcindat̉ gͦ hoſtia. ⁊ tūc ſil̓r equabit̉ ꝑti.ergo vnū ⁊ idē ē equale ꝑti et toti. qd̓ qͥdē d̓s nō p̄t facere. qꝛ tūc idē eſſꝫ maiꝰ ⁊ minus ſeip̄o. ⁊ duo ꝯͣdictorie opoſita ſimul vera. ⁊ bicubitū eqͣle monocubito. ¶ Iteom̄e qd̓ ē in aliquo ꝯterminatiue. ſi ſit dimēſiue ncc̄e ēꝯfiguratiue. hͦ pꝫ. gͦ cū corpꝰ xp̄i ſit ibi ꝯterminatiue. qꝛnec excedit nec extedit̉. ſi ē dimēſiue. eſt eiuſdē figure. ergo orbicularis ⁊ ſubtilis. Itē om̄e qd̓ ē alicubi inſeꝑablit̓. ſi ē ibi dimēſiue mouet̉ ad motū eiꝰ in quo ē. ſiue trāſferat̉ ſiue trāſuertat̉. ſꝫ corpꝰ xp̄i ē in hoſtia inſeꝑabilit̓.gͦ ſi ē ibi dimēſiue. ſicut hoſtia vertit̉. ita ⁊ corpus. ⁊ itahabebit aliqn̄ caput ſuꝑius. aliqn̄ pedes Si ad hͦ oīarn̄deas ꝑ miraculū. qꝛ illd̓ eēt veꝝ ſi eſſꝫ ꝑ naturā. hͦ nōſoluit. qꝛ ꝑ miraculū nunqͣꝫ ſeꝑatur diffinitio a diffinito ſꝫ iſte rōes ꝓcedūt nō ẜm accn̄tales ꝓpͥetates ſed ꝑ ꝓpͥas rōes ſiue diffinitōes. ¶ ℟º. dd̓m. ꝙ illud dr̄ eſſe dimēſiue alicubi. qd̓ ita eſt ī illo qd̓ totū in toto. ⁊ ꝑs in ꝑte ẜm cōmēſuratōnē. ⁊ hmōi nō debuit eſſe corpꝰ chriſti.ſub ſacro. qꝛ tūc ncc̄riū eſſꝫ illi eqͥri ⁊ ꝯfigurari. ſicut ꝓbant rōes p̄dicte. Sꝫ hͦ nō ꝯgruebat veritati ſacramenti. qꝛ ſupra ſicut ꝓbatū eſt ad ꝟitatē ſacri reqͥrit̉ ꝙ ſit ibin ꝗntitate ſua. ⁊ ſi eqͥretur hoſtie nō eſſet in ſua q̄ntitate. ſꝫ cōfirmaret̉ nō in ſua figura. ⁊ ideo hͦ nō debuit fieri. ſꝫ debuit fieri vt corpus hn̄s ſuā ꝑfectōꝫ eſſꝫ ī hoſtiailla. et ita habēs ſuā dimēſionē nō eſſꝫ ibi dimēſiue. Cōcedēde gͦ ſūt rōes ad hoc inducte. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. qd̓habet dimēſionē ē dimēſiue. dd̓m ꝙ hoc verū ē ſi ſit ibiſicut locatū ī loco. ſꝫ nō ē ibi ſic. ſꝫ tanqͣꝫ ſignatū contētū in ſigno. ⁊ qꝛ eodē mō ſigͣtur ī ꝑua hoſtia vt ī magnaeodē mō cōtinet̉. ¶ Ad illd̓ qd̓ ob̓r ꝙ nō abſtrahit̉ a ꝓpͥetatibꝰ. dd̓m ꝙ ꝓpͥetates corꝑis xp̄i ſūt duplices. Quedā abſolute. vt eē bicubitū ⁊ talis figure. Quedā relatvt videri ⁊ tāgi. ⁊ tm̄ locū occupare. Ab abſolutis nōabſtrahit̉. tū ꝓpter veritatē ſacri. qꝛ oꝑtet vt magnumcorpꝰ ſit ī ꝑua ſpē. tū ꝓpt̓ vtilitatē fidei quā oꝑtet occl̓tari. Scd̓ꝫ hͦ ſciēdū ꝙ p̄t ē ordīatio ꝑtiū ī toto. ⁊ ab hacnō abſtrahit̉. de hac loqͥt̉ ph̓s. Et ꝑtiū ī loco. ⁊ ab hac abſtrahit̉ ꝓpt̓ ſacr̄i ꝟitatē. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ ē ibi localit̓. dd̓m ꝙ aliqͥd dr̄ ibi eē localit̓. aut qꝛ ē ẜm corꝑalē pn̄tiā. aut qꝛ ẜm cōmēſuratōꝫ corꝑi debitā. Primo mō eſtibi localiter. ſecūdo mō nō. īmo tm̄ ī celo. Un̄ Innocētius diſtinguit eē localiter ꝯͣ eſſe ſacr̄alit̓. ¶ Ad illd̓ qd̓obr̄ ꝙ ꝯterminatiue eſt ibi. dd̓m ꝙ eſſe conterminatiued̓r dupl̓r. Unoº pͥuatiue. qꝛ nec excedit nec excedit̉. ⁊ ſic
ex hoc nō ſeqͥtur eſſe dimēſiue. Alioº. poſitiue. qꝛ pͥmuꝫrn̄det pͥmo. ⁊ poſtremū poſtremo. ⁊ mediū medio. ⁊ qd̓ſic ē ibi dimēſiue. Sꝫ ſic nō ē ibi co pꝰ xp̄i. ⁊ iō nō ē ibidimēſiue ſiue circūſcpͥtiue. qͣꝫuis nō excedat nec excedat̉.¶ Queſtio v eqꝛ mediū medio nō rn̄det.Utꝝ corpꝰ xp̄i ſit ī qͣlibet ꝑte hoſtie. Et ꝙ ſic vr̄. qꝛ itadicit hyla. ⁊ hr̄ de ꝯſe. di. ij. vbi ꝑs ē corꝑis. ibi ⁊ totū. gͦ cūī qͣlibet ꝑte hoſtie ſit aliqͥd de xp̄o ponere. gͦ ī qͣlibet ꝑteeſt totū pōere. Itē ſignemꝰ vna ꝑtē eq̄ magnā. impoſſibile videt̉ ꝙ ſit ibi pes ſicut totū corpꝰ. ergo cū maiorisnobilitatis ſit totū cōtinere qͣꝫ ꝑtē. ⁊ nō ſit maiꝰ impoſſibile. vr̄ ꝙ hͦ ſit tenēdū. ¶ Itē ꝯſtat ꝙ pꝰ fractōꝫ ē totuſxp̄s ī ſingulis ꝑtibꝰ in quotcūqꝫ fiat ꝑticio. ſꝫ ꝑ fractōꝫnihil nouū ibi efficit̉. ergo an̄ fractōꝫ erat totū in qͣlibetꝑte. Si dicas ꝙ ē ex ꝯn̄ti ſic̄ ī ſpeculo. n̄ valet. qꝛ ī ſpeculo gn̄at̉ ſpēs ī ſingulis ꝑtibꝰ ab obiecto. ſꝫ ibi nō ē aliqd̓ ampliꝰ bis faciēs corpꝰ xp̄i de nouo venire. qꝛ v̓ba lōgo tꝑe ſūt an̄ dcā. gͦ ſꝑ ē ibi totū. ¶ Itē corpꝰ xp̄i ſub ſacͣmēto ſublimat̉ ad excellētiorē modū een̄di qͣꝫ ſpūs. ſpiritꝰ eī tm̄ ī vno loco ē. ſꝫ corpꝰ xp̄i pn̄s ē pl̓ibꝰ. gͦ ſi ſpūseſt ita ī toto ꝙ ī qͣlibꝫ ꝑte. multo fortiꝰ corpꝰ xp̄i. ¶ Itēin ꝯuerſiōe panis ē totū omogeneū. gͦ q̄libet ꝑs hꝫ rōeꝫtotiꝰ. ergo cū nō ſit maior rō qͣre iſta ꝑs ꝯuertat̉ ī hāc ꝑtē qͣꝫ ī illā. qͣ rōe ī vnā ⁊ ī oēs. ergo ſi q̄libet ꝑs ī totū. pꝫ⁊cͣ. Itē hͦ ip̄m on̄dit̉ ꝑ impoſſibile. ſignemꝰ aliquā ꝑteꝫeſſe ibi. aut ē ibi totū aut ꝑs. Si totū. habeo ꝓpoſitumSi ꝑs. tūc diuidat̉ hoſtia. hec aūt ē ꝑs aut ē totum. Siꝑs gͦ xp̄s ē diuiſus. Si totū ⁊ pͥus nō erat. gͦ plꝰ ꝯtinethec ꝑs hoſtie qͣꝫ pͥus. ergo de ncc̄itate ē aliqͥd ibi ꝯuerſūin ꝑtes qd̓ pͥus nō fuerat. ⁊ vlteriꝰ locꝰ ē mutatꝰ. qꝛ ꝑsilla ceſſit alijs ꝑtibꝰ q̄ de nouo eē ibi incipiūt. ¶ Itē eſtoꝙ fieret cōſecratio ī pane qͥ eēt maioris qͣꝫtitatis qͣꝫ corpus xp̄i. tūc vel aliqͣ ꝑs hodie eēt vacua a cōtinētia corporis xp̄i. aut corpus xp̄i ē ibi maiꝰ qͣꝫ ſit ꝑ naturā. auteſt in qͣlibet ꝑte. Sꝫ pͥmū eſt ꝯͣ ꝑfectōꝫ ſacri. ſcd̓m ꝯͣ ꝑfectionē corꝑis xp̄i. ergo terciū ē ponēdū. ¶ Sꝫ ꝯͣ. ſi vbipars. ibi totū. ergo vbi vna ꝑs ibi q̄libet. ergo ꝑs nō ēa ꝑte diſtincta. ergo corpus xp̄i eſt ibi ꝯfuſū ¶ Itē ſi totū eſt in qͣlibet ꝑte. ergo cū poſſibile ſit hoſtiā diuidi ininfinitū. vr̄ ꝙ corpꝰ xp̄i erit ibi infinities. Itē tātūdemfacit ſi ē in toto totū qͣꝫtū ſi ē in qͣlibet ꝑte totū. ergo ponere ꝙ ſit in qͣlibet ꝑte ē pōere ſuꝑfluitatē. Itē ad hͦ ſacͣmētū cōcurrit v̓bū et el̓m ⁊ intētio. ſꝫ intētio mīſtri ē ꝙſubto tali ſpē totꝰ ſit xp̄s. nec ferl̓ ītētio eiꝰ ſuꝑ ꝑtes. qꝛtes ſūt īnumerabiles. ergo ī illis nō ē totus. ¶ ℟º. dd̓ꝫꝙ duplex ē h poſitio. AAliqͦꝝ em̄ poſitio ē ꝙ ſubto taliſpē ſit totū corpꝰ. ita ꝙ ſub nulla ꝑte totū an̄ fractōem.ſed pꝰ fractōem ē in qͣuibet ꝑte totū. ⁊ hͦ dicūt venire nōa virtute ꝯuertēdi. qꝛ hͦ nō eſt ꝑ ꝯuerſionē. ſed ꝑ inſeꝑabilē vnionē. Sicut em̄ vbi corpꝰ ibi aīa xp̄i ꝓpt̓ cōiūctionē. ſic cū hec ꝑs ꝯtineat aliquā ꝑtē corꝑis ⁊ inſeꝑabilit̓. Rurſꝰ illa ꝑs nō poſſet diuidi ab alijs. qꝛ corpꝰ ē incorruptibile ꝓpt̓ ꝯiūctōꝫ. Qꝛ ſeꝑat ꝑtē hoſtie ab hoſtiatotū trahit ſecū Et ponūt exēplū ī ſpeculo. qꝛ imago hꝫeē ſpūale qd̓ nō p̄t diuidi. ⁊ ī alt̓a ꝑte ſpeculi remāet ꝑsimagīs. ſil̓r ⁊ tota. Sil̓e etiā dicūt ī aīaſēſibili q̄ nata ēeē ī corꝑe anuloſo ꝓpt̓ ꝯſil̓em rōꝫ īꝑtibꝰ ⁊ toto. Un̄ qn̄diuidit̉ ꝑs a toto. remanet ī ea tota aīa. Sic ſuo mō inꝓpoſito. Un̄ qꝛ nō ē ponēdū ī hͦ ſacro niſi qd̓ ncc̄e ē. ⁊ rōcogit pꝰ fractōꝫ eē ī ꝑtibꝰ diuiſiuis hoſtie. an̄ fractionēaūt ponūt eē ī oībꝰ ꝑtibꝰ. qꝛ rō cogit nolūt āpliꝰ ponereAlioꝝ opīo ē ꝙ corpꝰ xp̄i ita ē ī toto ꝙ ī qͣlibꝫ ꝑte ī qͣ ſaluat̉ ſpēs totiꝰ. ⁊ hͦ qͥdē ponūt n̄ ꝓpt̓ ncc̄itatē. ſꝫ ꝓpt̓ rōꝫ īducētē ⁊ ī ꝯuerſiōe ⁊ ī fractōe. In ꝯuerſiōe. qꝛ cū totum
L7
32
28
29
30
31