Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
47r
Einzelbild herunterladen
 

qͥ ītelligit xp̄m māducari ẜm qd̓ ꝯmedit̉ caro cuiſlibꝫaīalis ꝑ fruſtra. ſꝫ tn̄ multū ꝓdeſt eā veracit̉ aſſum̄ti ſb̓ſacro. Sil̓r pꝫ alid̓. qꝛ p̄ſentia corꝑis n̄ auget dei ꝟtutē.ſꝫ ꝯgruū ē ꝙ dn̄s ex ſua pn̄tia corꝑali aliqd̓ munꝰ ſpūalibꝰ tribuat. ⁊ lꝫ n̄ valeat illi qͥ credit eū n̄ poſſe oꝑari niſi vbi eſt corꝑaliter. credenti tamē multū valet. ſicut ml̓tū valuit zacheo pn̄tia corꝑis xp̄i. Queſtio. ij. bUtrū corpus xp̄i ſit ī altari ẜm ſuā naturalē qͣꝫtitatem.an ſit ibi a qͣntitate abſtractū. ⁊ ꝙ magis abſtractū videt̉ Aug in expōe pſalmi. iiij. de cōſe. di. ij. corpꝰ ī quoreſurrexit ī vno tm̄ loco eſſe oꝑtet. ꝟitas aūt eius vbiqꝫdiffuſa ē. gͦ ī ſacro ē ꝟitas. nō tn̄ ē ſua corꝑeitas ſiue qͥntitas. Itē videt̉ rōe. qꝛ ī hͦ ſacr̄o ſolū ē xp̄s vt cibꝰ ſꝑūal̓.ſꝫ q̄ntitas nihil fac̄ ad eē cibi ſpūalis. ergo. ⁊c̄ Itē impoſſibile ⁊ nō intelligibile ē duas dimēſiōes eē ſimul. gͦſi diuīa maieſtas cōtēꝑat ſe nr̄e infirmitati in hͦ ſacr̄o. gͦnō dꝫ facere vt corpꝰ xp̄i ſit cū qͣꝫtitate. ⁊ cū abſtractō ſitmagꝭ rōnabilis ⁊ magis intelligibilis. facit qd̓ rōnabilius ē. Itē ml̓to ꝯgruētiꝰ ē ſeꝑari ſub̓aꝫ ab accn̄te. qͣꝫ ecōuerſo Sꝫ ī hͦ ſeꝑatur accn̄s a ſub̓a ī ſpēbꝰ. gͦ ī re cōtentaſub̓a a qͣꝫtitate. Cōtra Aug. de ꝟbis euāg. totꝰ ꝑ partes māducat̉ ī ſacramēto. ⁊ manet integer totus in celoſꝫ totus ⁊ ꝑs dicūt qͣntitatē. ergo ⁊c̄. Itē corpꝰ xp̄i ē viuēs. ⁊ ſi viuēs organicū. et ſi organicū qͣꝫtū. ergo ſi in altari nō abſtrahit̉ a vita. nec aqͣꝫtitate. Itē corpꝰ xp̄i ſiuexp̄s ibi videt ⁊ audit qͣꝫuis nō loquat̉ ne dep̄hēdat̉. ſedſēſꝰ exteriores p̄ſupponūt qͣntitate. ergo ē ibi ẜm qͣntitatē. Itē ſi nō ē ibi qͣntitas. deponit qͣntitatē. ſꝫ depoſitōaccn̄tis abſoluti inducit trāſmutatōnē ẜm forma. gͦ corpꝰ xp̄i gl̓ificatū trāſmutat̉. ℟º. qͥdā dixerūt ꝙ ī ſacramēto altaris ē xp̄s nō tm̄ vt ſignificatꝰ ſꝫ etiā ꝯtētꝰ. ſedtn̄ nō eſt ẜm ſuā q̄ntitatē. nec etiā ẜm alia accn̄tia. quiaiſta nihil faciūt ad finē huiꝰ ſacramēti qͥ ē cihare. Et rōnē huiꝰ hn̄t ex hͦ ꝙ ibi ē corpꝰ xp̄i. qꝛ trāſfert̉ aliqͥd ī ip̄mſꝫ illd̓ ē pure ſub̓a ⁊ nō accūs. qꝛ alia accidētia manent.id̓o trāſſub̓at̉ ī ſub̓am. ita ꝙ ē abſtracta ab oībꝰ accn̄tibꝰSꝫ hͨ poſitio qͣꝫuis nō ſit erronea. ē tn̄ errori ꝓpinquaideo qꝛ et ſi ſub̓a corꝑea poſſit intelligi eſſe ſine qͣntitate⁊ alijs accn̄tibꝰ. nūqꝫ tn̄ intelligit̉ bn̄ eſſe. ſi ergo nō hꝫ.tūc male ē. Et rurſus qͣꝫuis ſub̓a poſſit abſtrahi a antitate. tn̄ ꝙ corpꝰ viuat ⁊ ſit organicuꝫ ⁊ nō ſit qͣꝫtū. hͦ neceſſe nec intelligi p̄t. ⁊ ex hͦ ſeqͥt̉ corpꝰ xp̄i. nec bn̄ ibi eſſe.nec viuere qd̓ nephas ē dicere. Propt̓ea dd̓m. ꝙ ī altari nō tm̄ ē corꝑis xp̄i ꝟitas. īmo etiā qͣntitas. Et ad intelligētiā obiectoꝝ notādū ꝙ et ſi ī ſacͣmēto fieridebeantmiracula. nō tn̄ dn̄t t̉ieri niſi qͥ ꝯgruāt ſacramēto. ſacramentū aūt illud ē miſteriū fidei. et ideo ē veꝝ ⁊ occultūQꝛ veꝝ. iō cū dicit̉. hͦ ē corpꝰ meū. corpꝰ panis trāſit īcorpꝰ xp̄i ⁊ h̓ ⁊ vbicūqꝫ dicat̉. Ex hͦ orit̉ duplex miracl̓mPrimū eſt qꝛ panis trāſit ī corpꝰ xp̄i integꝝ ⁊ ꝑfectum⁊ alid̓. qꝛ corpꝰ xp̄i ītegꝝ ē vbi cūqꝫ fit hͨ trāſſub̓atio. itatotū et ꝑſcm̄ ī ꝑuo loco. et vnū ī pluribꝰ locꝭ. Qꝛ ꝟo occultū. iō dn̄t manere ſpēs ⁊ oīa ſenſibilia ip̄o nō aꝑenteEt ex hͦ duplex ē miraculū. Unū qꝛ accn̄tia ſūt fine ſubiecto. Alterū ꝟo ꝙ eſt ibi corpꝰ clariſſimū. ⁊ ē pn̄s ⁊ nōvidet̉. Ex his patet obiecta. Primū em̄ qd̓ d̓t aug. ꝙ veritas vbiqꝫ ⁊c̄. nō diſtinguit ꝟitatē ꝯͣ qͣntitatē. q ē de ꝟitate corꝑis. ſꝫ ꝯͣ appropͥatōꝫ ſenſibilē. qꝛ tm̄ in vno locoaꝑꝑet. Patet etiā ſeqn̄s qꝛ qͣꝫtitas facit ad ſacramentiꝟitatē ⁊ ꝑfectōꝫ. vt corpꝰ ꝯtentū ſit hn̄s oēm ꝑfectōem Ad aliud dd̓m ꝙ diuītas noſtre infirmitati ſe cōtēperat ſaluata integritate ſacramenti. ⁊ p̄terea ſic ſe contemꝑat vt intellcm̄ excedat. et fides locū ⁊ meritū habeat Ad vltimū dd̓m. ꝙ et ſi d̓s vtrūqꝫ faciat. tamēnulla eſſet vtilitas. nec qͣntū ad ꝟitatē. nec qͣntū ad coloratōem. ſi corꝑis xp̄i ꝟitas a qͣꝫtitate abſtraheret̉. ⁊ ꝓp

ter hͦ nō valet. qꝛ nō dꝫ h̓ fieri niſi qd̓ ꝯgruit ſacramēto QueſtioUtꝝ corpus xp̄i ſit ſub ſpēbꝰ diffinitiue. et ꝙ nō videt̉.qꝛ illd̓ loco diffinit̉ qd̓ ē ī vno ſolo loco. ſꝫ corpꝰ xp̄i ſubſacr̄o ē in pluribꝰ locis. gͦ ⁊c. Probatio mīoris. oē qd̓ ēvbicūqꝫ ꝯſecrat̉ ī pluribꝰ locꝭ ē. ſꝫ corpꝰ xp̄i ē tale. gͦ ⁊c.tē oē illd̓ ī qd̓ poſſibile ē pl̓a ī pluribꝰ locꝭ ꝯuerti. poſſibile ē ī pl̓ibꝰ locꝭ eē. ſꝫ corpꝰ xp̄i ē hꝰ i. gͦ ⁊c. ſꝫ nullum tl̓ehꝫ eē d̓iffinitū. gͦ ⁊c̄. Itē vbicūqꝫ ſe extēdit ꝟtꝰ ꝟbi et cl̓mextēdit ēt ſacr̄m. ſꝫ ꝟtꝰ ꝟbi n̄ ē determīata ad locū ſicut pꝫſil̓r el̓m qd̓ ē panis. gͦ nec hͦ ſacr̄m. gͦ nec corpꝰ xp̄i īteriꝰcōtētū. Itē qd̓ ē in vno loco ⁊ p̄t ſine ſui mutatiōe eē īalio nō ē ibi diffinitiue. ſꝫ corpꝰ xp̄i ē hmōi. qꝛ ē ī ce lo etp̄t ſine mutatōe ſua eē in loco alio vt in altari. gͦ ⁊c. Cōtra. oē indiuiduū ē h̓ ⁊ nūc. ſꝫ corpꝰ xp̄i ē indiuiduū. gͦ eſth̓ et nūc. ſꝫ qd̓ ē hic ⁊ nūc ē in loco diffinitiue. gͦ ⁊c. Si dicas ꝙ corpꝰ xp̄i qͣꝫuis ſit īdiuiduū. tn̄ ē vnitu ſb̓e īmēſe.⁊ rōe illiꝰ vniōis hꝫ ꝙ ē ī pluribꝰ locꝭ. ſi iſta ē ſufficiēs rōgͦ ab inſtanti ꝯceptōis fuit ī pluribꝰ locꝭ. qd̓ ſtultū ē dicere. Preterea illa vnio n̄ aufert ei qͥn ſit īdiuiduū. gͦ nōaufert eē h̓ ⁊ nūc. nec eē diffinitū. Itē ſi xp̄s ī ſacro p̄teē ī pluribꝰ locꝭ. eſto ꝙ tria loca ſint. ī illis poſſibile ē eēcorpus chriſti. ergo poſſibile eſt eſſe vbiqꝫ. Sed hoccū ſit ſoliꝰ dei. īpoſſibile ē alteri ꝯuenire. ergo ⁊ cetera.Itē qd̓ ſic ē in aliqͦ ꝙ mouet̉ ad motū illiꝰ. in illo ē diffinitiue. ſꝫ xp̄s mouet̉ ad motū totalis ſpecici. gͦ ⁊c. Prebatio mīoris. cū trāſfert̉ ſpēs. vere d̓r trāſſerri corpꝰ xjverū. gͦ ⁊ c ℟º. ſic̄ dicit innocc̄. quēadmodū dei filiusẜm diuītate hꝫ triplicē modū eēndi. in oībꝰ ꝑ eēntiā. ī ijſtis ꝑ gr̄am. ī xp̄o ꝑ vnionē. Sic corpꝰ xp̄i localit̓ ē ī colo. ꝑiōalit̓ ī ꝟbo. ſacr̄aliter ī altari. hͦ tertio mō dicit ip̄ꝫreꝑiri ī pluribꝰ locꝭ. qꝛ plures ſūt ſpēs ꝯtinētes. vn̄ ꝑ ſeloq̄ndo ē ī vno loco tm̄ in qͦ diffinit̉ ſicut īdiuiduū. quiaꝟo multa in ip̄m ꝯuertuntur que ſunt in diuerſis loci⁊ ipſum per conſequens eſt in diuerſis locis ẜm illunmodū ẜm quē multa in ip̄m ꝯuertūt̉ ⁊ hͦ ſub ſacro. Und̓notandū ad ītelligentiā obiectoꝝ ꝙ corpus xp̄i c̄ indiuiduū. ⁊ indiuiduū in qd̓ plura ꝯuertūt̉ ẜm ſe. Quia īdiuiduū ē. incelo tm̄ in ꝓpͥo ⁊ diffinito loco ē. Qꝛ ꝟo in ip̄mplura ꝯuertūt̉. n̄ hꝫ terminū ſb̓e limitatū ad vnū locū. ſꝫextēdit ſe ad locū ꝯuerſiōis. ⁊ ꝙ ꝯuerſiōis loca n̄ pn̄t eēoīa nec vnū ſolū īmo plura. qͣꝫtū ad hͦ nec īmēſe ē ſicutdeꝰ. nec oīno diffinite ſicut aliqd̓ īdiuiduū. ſꝫ medio mōſicut deꝰ ẜm modū eēndi. ꝑ gr̄am n̄ in oībꝰ ſed ī pluribꝰSi gͦ q̄rat̉ rō qͣre corpꝰ xp̄i ē ī pluribꝰ locis. credo ꝙ hecſit ro. qꝛ plura ꝯuerrūt̉ in ip̄m totū. et ī pluribus locis.Si q̄rat̉ qͣre plura. dd̓m ꝙ dn̄s inſtituit. Et ſi q̄rat̉ rō īſtitutōis. dd̓ ꝙ cibꝰ ſpūalis ⁊ cōis. iō natū ē cibare plures. ⁊ iō plura ꝯuertūt̉ īip̄m. aptitudinē aūt cibādi ſpiritualit̓ hꝫ ex vniōe cū diuītate. actū ꝟo ex illo ſacro. ⁊ iōinſtitutū ē vt plura ī illud corpꝰ ꝯuertāt̉ ⁊ ſub hͦ ſacro.Qd̓ obr̄ pͥmo de indiuiduo pꝫ. qꝛ vl̓tra rōem indiuiduihꝫ ꝙ plura ꝯuertant̉ in ip̄m ī diuerſis locis. vn̄ ſic̄ īdiuiduū in qd̓ alia pn̄t ꝯuerti ẜm ꝑtē pōt eē in maiori loco.ſie illud in qd̓ alia ꝯuertūt̉ totalit̓ ī diuerſis locis p̄t ēin pluribꝰ locis. Ad aliud pꝫ rn̄ſio. qꝛ nō ī oībꝰ p̄t eēꝯuerſio. qꝛ ſacerdos n̄ haberet locū ad cuiꝰ mīſteriū fit.Poſito aūt ꝑ īpoſſibile ꝙ tm̄ eſſent tria loca. tūc dd̓ ꝙeēt vbiqꝫ. ſꝫ n̄ ſicut deꝰ. qꝛ deꝰ ē vbiqꝫ ꝓpt̓ ſui īmēſitateꝫvn̄ nulli p̄t abeē. ſed corpꝰ xp̄i ē vbiqꝫ ꝓpt̓ locoꝝ paucitatē Ad illud qd̓ obr̄ de motu trāſſb̓atōis dd̓m ꝙ corpus xp̄i mediū tenet inter ſe īmēſū ⁊ eē diffinitū. ⁊ iō qd̓ammō ē īmotū ⁊ qd̓ammō mobile. Mobile qͥdē ī vnoloco. ⁊ īmotū in alio. ⁊ in eadē hoſtia n̄ mouet̉ ad motūꝑtiū. nec ꝑ ſe. nec ꝑ accn̄s. niſi trāſferat̉ tota hoſtia. ſi gͣſimpl̓r mutaret̉ ⁊ oīno. bn̄ argueret. ſꝫ hͦ n̄ hꝫ ꝟitatem.

13

2G

21

14

22

150

24

25

F(7

26

19