Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
45r
Einzelbild herunterladen
 

Di.A

ibi pctm̄ omiſſiōis in hoc ꝙ ſe nō ꝑauit tāto hoſpiti ſuſcipiēdo. Et pctm̄ ꝯtēptus. qꝛ xp̄o qͣꝫtū in ſe ē cōtumeliāfacit. Iō dicit apl̓s ꝙ reus ē corꝑis ⁊ ſanguinis dn̄i. qꝛei cōtumeliā facit ⁊ ꝯtēpnit. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ hocſacr̄o nō ꝯtingit male vti. dd̓m ꝙ falſum eſt. qꝛ nō ſoluꝫſacr̄o ſed deo cōtingit male vti. cū ip̄e diligit̉ ꝓpter alid̓Quare aūt virtutibus nō cōtingit male vti patet. quiaip̄e ſunt boni vſus. ⁊ quibus vtit̉ homo formalit̓ cōtintamē male vti vt obiecto. ſic in ꝓpoſito intellige. Ad illud qd̓ obr̄ de medicina. dd̓m ꝙ ſicut corꝑalismedicīa nocet imꝑato. ſic ſpūalis ē imꝑato occaſio nocumenti. qꝛ medicina q̄renda ē cū p̄paratiōe. nō tm̄ corporalis. ſed etiaꝫ ſpūalis illa ſcꝫ q̄ nobiliſſima ē. Adaliud aūt dd̓m ꝙ nō peccat rōe actꝰ ſed circūſtātiē. ſicutſi aliqͥs elemoſinā daret in cōtēptū dei. ſic et ille peccatqꝛ bonū malo mō facit. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ videre ſitpctm̄ ſicut māducare. dd̓m ꝙ nō ē ſil̓e. Primo qͥdē qꝛ nōeſt tante irreuerentie videre ſicut manducare. Scd̓o ꝟoqꝛ māducādo ſacr̄m ſumit̉. ⁊ gr̄a offert̉. ⁊ qn̄ pctōr ꝑſeuerat in pctō tꝑe qͦ dn̄s viſitat ip̄m ꝑſonalit̓ nō tm̄ vocalꝰter. auget ꝯtēptū. iō peccat mortalit̓. Un̄ dd̓m ꝙ ē peccatū ī guſtu ꝓpt̓ duo .ſ. ꝓpt̓ irreuerētiā. ⁊ ꝓpt̓ negligētiā. qꝛ debebat ſe p̄parare ad gr̄am. In viſu qͣꝫtū ad neutrū ē pctm̄. In tactu ꝟo ē medio mō. nā ſi ē pctm̄. hoc eſtſolū ꝓpt̓ irreuerentiā. qꝛ non ē ordinatū ſacr̄m vt tactudet gr̄am. Sed qͥ ē īmundꝰ et fetidꝰ ſpūalit̓. peccatꝭ ſi tangit. qꝛ tāte rei qͣꝫtū in ſe ē facit iniuriā. Diſtinguit̉ tn̄ intactu. qꝛ aut p̄uenit̉ et neceſſitas vrget. qꝛ corpus xp̄i inlocū īmūdū caderet niſi colligeret. ⁊ hoc mō ſi tangit nōpeccat. qꝛ nō ē irreuerentia. alias peccat. Et ſi tu obijcias ꝙ ſemꝑ ē pctm̄. qꝛ bethſamite videntes archā ſuntinterfecti. jͣ. Reg. vj. Sil̓r oza ꝑcuſſus eſt. qꝛ archā tetigit. ij. Reg. vj. dd̓m ꝙ hoc nō fuit figura videntiū ⁊ tāgentiū xp̄m. ſed bethſamite figuram gerunt ſimpliciumhuiꝰ ſacri archana videre volentiū. qͥ ꝓpt̓ timoroſitatēfrequent̉ in fide ꝑeunt ⁊ moriunt̉. Et oza figuraꝫ geritſacerdotū carnaliū qui in pctīs exiſtētes ad ꝯficiēdū accedūt. Nā aliqui dicūt ꝙ nocte cū vxore iacuit. Lralisautē rō quare illi iuterfecti ſunt. eſt quia ꝯͣ dn̄i mandatū fecerūt. qꝛ dn̄s p̄ceperatꝭ ꝙ nullus de plebe videretarchā. Preceperat em̄ vt ſacerdotes eā ferrēt. ⁊ qꝛ vbiqꝫ ꝯͣ p̄ceptū dn̄i fecerūt. iō ꝑcuſſi ſunt. Nūc aūt dicēdūeſt ꝙ qꝛ guſtus facit irreuerentiaꝫ. ſimpliciter peccat qͥguſtat. Quia vero in tactu eſt irreuerētia. licet nō ſemꝑnec tanta. iō nō tm̄ ꝑ eccat. et pōt eē qd̓ ſine pctō faciat.quia in viſu irreuerētia non eſt. iō nulla culpa. niſi aliqͣꝯditio ſuꝑaddita faciat culpam ex ſua deformitate. Utrū peccator ſumēdo corpꝰ xp̄i ſꝑ mortalit̓ peccet. Queſtio. iij.Et ꝙ ſic videt̉. qꝛ inter dignū et indignū nihil ē mediuꝫſed nullus pctōr accedit digne. ergo oīs peccator accedit indigne. ⁊ oīs talis peccat. gͦ peccator ſemꝑ peccatſumendo Itē oīs qui accedit tenet̉ ſeip̄m p̄parare. qꝛdicit apl̓s. jͣ. Coꝝ. xj. ꝓbet aūt ſeip̄ꝫ hō. ſꝫ ſi p̄parat ſe facit qd̓ in ſe ē. ⁊ ſi hͦ tūc deꝰ facit qd̓ in ſe eſt. ⁊ tūc nō ē peccator. gͦ ſi eſt heccator ⁊ accedit. n̄ ſe p̄parauit. gͦ oīs talis peccat. Itē accipiens ſacr̄m et non rem ficte accedit. ſed oīs pctōr manens in peccato mortaliqui accipit ſacr̄m accipit illud ſine re. ergo ficte accedit. ſed quificte accedit peccat mortaliter. ergo ⁊ cetera. Itemſic̄ dr̄ in glo. j. ad Coꝝ. xj. Indigne manducat qui accedit infidelis vel indeuotus. Sed oīs peccator eſt indeuotus. quia charitas facit deuotū qua caret pctōr. ergooīs pctor indigne accedit. Item ſi pctōr qͥ habet pec-

cati mortal̓ ꝯſcīam peccat mortalit̓ accedendo. aut gͦ qꝛhꝫ pctm̄. aut qꝛ ꝯſcīaꝫ. Nō qꝛ ꝯſcīaꝫ qꝛ nō ē malum cognoſcere ſuū peccatū. gͦ quia habet pctm̄. ⁊ ſic ſꝑ mortal̓rpeccat. Item qui peccat ⁊ ignorat minus ē diſpoſitꝰad medicinā. vn̄ Amb̓. dic̄ ꝙ peccat gͣuiſſime qͥ ignoratSi ergo peccat qui accedit cum peccato ignorant̉. multo fortius qͥ accedit cum peccato ſcienter. Item iuſtꝰcredens ſe eſſe in peccato mortali. peccat ſi accedat. ſediuſtus eſt magis diſpoſitus qͣꝫ quilibet peccator. ergomulto magis peccat peccator. Contra. ſi omnis peccator damnabiliter manducat. cū nullus ſcit ſe eſſe iuſtum. omnis homo exponit ſe diſcrimini ſumendo. Itē apoſtolꝰ. nihil mihi ꝯſcius ſum. ſꝫ in hͦ iuſtificatus non ſū. ſed non tenetur hō amplius ſe diſponere qͣꝫy nō habeat remorſuꝫ ꝯſciētie. ergo ſi per hoc nō eſt iuſtificatus. ⁊ qui accedit nō iuſtificatus peccatꝭ. tunc qͥlibet ſumendo peccat. ℟ª. ad predictoꝝ intelligentiam dd̓m ꝙ in hoc ſacramento tenet̉ ꝑcipiens ſe p̄parare. quia deus venit adhabitandū in hoīe. Preparatioaūt non ſemꝑ eſt ſufficiēs. ſꝫ hec eſt ſufficiens qn̄ inimicus dn̄i expellit̉ de hoſpitio ꝑ veram examīatiōem ⁊ cōtritiōem ſiue iudiciū pnīe. Rurſus quia diuina maieſtas ſūma ſe dignatōe humiliat. ⁊ diuina bonitas offertgram. debet ho cū metu ⁊ reuerentia ⁊ cū deuotiōe accedere ad hoc ꝙ digne māducet. Digne gͦ māducare ē ſufficienter ſe p̄parare .ſ. pctī oīs expulſione. reuerentia etdilectione. Quidam igit̉ ſunt qui ſe ſufficienter p̄parātẜm veritatē. Quidam aūt nō ſufficienter ẜm veritatemſufficienter tamen ẜm ꝓbabilitatem. Quidā aūt neutromō ſe p̄parant. īmo contemnūt. Qui ergo ſufficienterſe p̄parat manducat digne. Qui ſe nullo modo p̄paratmanducat indigne. Qui aūt minus ſufficienter ſe p̄parat .ſ. ẜm ꝓbabilitatem potius qͣꝫ veritatem nō manducat digne. quia nō ſe p̄parauit digne ſufficienter. Necindigne. quia ſe p̄parat ꝓbabiliter. talis qͣꝫuis nō recipiat gr̄am. non tn̄ incurrit offenſam. ⁊ ſic patet illud qd̓obijcit de digne ⁊ indigne ſumente. quia eſt ibi mediumqͣꝫuis non ſit mediū inter dignum ⁊ indignum. Acillud qd̓ obr̄ de p̄paratione. dd̓m ꝙ nullus tenet̉ ad hocſufficienter p̄parare ſe. quia nullus poteſt ſcire vtruꝫ hͨfaciat. ſed ꝙ ſe preparat ẜm ſufficiens dictamen ꝯſcientie. ⁊ in hͦ ꝯtentus debet eſſe probabilitate. Ad illudquod obr̄ de indeuoto. dd̓m ꝙ indeuotus ibi dr̄ ille quaccedit cum peccandi ꝓpoſito. ſic̄ ibi patet in gloſa.Ad illud qd̓ obr̄ de eo qui habet ꝯſcientiam pctī. dd̓mꝙ non dr̄ quis peccare. quia recognoſcit pctm̄ ſuū. ſedquia cognoſcit pctm̄ ⁊ de illo nō penitet ⁊ cum illo accedit. hͦ aūt non poteſt eſſe ſine ꝯtemptū. ſecus eſt qn̄ ignorat. Sil̓r patet ſequēs ꝙ ignorans minus eſt diſpoſitus ceteris paribus. Sed ignorans ꝓponens penitere. ⁊ nolens ſciente qui vult in culpa perſiſtere. nēminus ſed magis eſt diſpoſitus. vn̄ ignorātia pctī nōexcuſat rōne ignorantie. ſed ratione ꝓbabilitatis ꝙ ſitgratia. Ad vltimū dd̓m ꝙ iuſtus ex tali ꝯſcīa redditſe magis inhabilem. nō ꝓpter culpam ſed propter ꝯſcientiam erroneā. que qͥdem qͣꝫdiu ꝑſiſtit obligat vt nonrecipiat. ꝓpter hͦ ꝙ non poteſt cum hac ꝯſcientia reciere quin ꝯtemnat. Queſtio. iiij. h Utrum peccat damnabiliter ille qui corpus dominidat ei quem ſcit eſſe pctōrem. Et ꝙ ſic videtur Mathervij. Nolite ſanctū dare canibus. Et. xv. Nō eſt bonuꝫſumere panē filiorum ⁊ dare canibus. Item Ciprianus. ꝙ hiſtrionibꝰ ſacra ꝯmunio debeat dari. puto necmaieſtati diuine nec euangelice diſcipline ꝯgruere.

36

3

B8

49

9

41

42

43

44

45

h 3