Druckschrift 
... in Tertium librum .. (1493)
Entstehung
Seite
151r
Einzelbild herunterladen
 

DI.R

pprio genere ſimul ſe cōꝑati pn̄t qͣꝫtū ad habitū ⁊ qͣꝫtuꝫad actum. qꝛ vna ad alterā ordinat. Ad illud quodob̓rꝙ fides plus hꝫ de ꝟitate ⁊ luīe qͣꝫ habitꝰ ſcīe. dd̓m ꝙ⁊ ſi illud poſſit ꝯcēdi. tn̄ ex hͦ nō ſeqͥtur ꝙ hēat cuacuari. qꝛ lumē fidei inqͣꝫtū hmōi eſt. hꝫ inſeꝑabiliter ſibi adiūctū aliqͥd qd̓ nō eſt cōpoſſibile cū ſtatu gl̓ie ſicut ī p̄cedētibus oſtenſū fuit. Nō ſic aūt ē de habitu ſciētie. quiqͣꝫtū ē de ſua rōe tāto ꝑfectiorē qͣꝫto certior ⁊ clarior. iōhꝫ tolli qͣꝫtū ad habitū. ſicut fides ad pn̄tiam gl̓ie Ad illd̓ qd̓ ob̓r ꝙ ſcīa eſt ꝑ coll̓onē cauſe ad effectumquēdā diſcurſū collatm̄. dd̓m. ꝙ ip̄e arguit de ſcientia qͣꝫtū ad modū quē in pn̄ti hꝫ. de qͦ dcm̄ eſt. rōe cuiusconceſſum eſt ſcientiam euacuari. ⁊ rōne cuius apl̓s eāin futuro aſſerit deſtruendam.Onſequēter querit̉ de duratōne charitatꝭ ꝑ cōparatōnē ad ip̄m p̄miū. Et circa hͦ querunt̉ tria¶Primū ē vtꝝ ꝑ gl̓iam ꝯtingat charitatis habitū euacuari. Secūdū eſt. vtꝝ ꝯtingat charitatꝭ habitūin prīa dilatari Terciū ē. vtꝝ ꝯtingat charitatꝭ ordinēin priaimitari. QueſtioUtꝝ ꝯtingat charitatꝭ habitū ī patria euacuari. Et ꝙnō vr̄. j. Coꝝ. xiij. Charitas nunqͣꝫ excidit Glo. ibi. necin hͦ ſcl̓o nec ī futuro. et ſi oꝑa eiꝰ ceſſent. Itē actꝰ charitatis ē diligere deū ꝓpter ſe ⁊ ſuꝑ oīa. ⁊ ex toto cord̓. ⁊ extota aīa. ⁊ ex tota mēte. ſꝫ iſte actus magꝭ cōpetit ſtaturglorie qͣꝫ vie. gͦ habitus charitatis maxime cōpetit ſtatui glorioſo. ⁊ ſi hͦ tūc nō euacuatur ī illo. Item ip̄iꝰ caritatis ſiue amoris eſt vnire iuxta illud qd̓ dicit beatusDyo. Amorē dicimꝰ vnitiuā vim. ſꝫ magꝭ vnimur inpria qͣꝫ in via. gͦ. ⁊c̄. Itē amoris ē aſſimulare. iuxta illud qd̓ dicit Hug. de ſcō vic. ꝙ aīa ī eiꝰ qd̓ diligit imaginē trāſformat̉. ſꝫ magꝭ erimꝰ ſil̓es ī pr̄ia qͣꝫ nūc. ẜm illud. j. Ioh̓. iij. Cū apparuerit. ſil̓es ei erimꝰ. Si gͦ ſtatuigl̓ie maxime cōpetit ꝑfectō aſſimulatōis. vr̄ ꝙ ⁊ maxītcōpetat illi ſtatui habere habitū charitatis. Sꝫ cōtra. j.Coꝝ. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectū eſt euacuabitur qd̓ ex ꝑte eſt. illd̓ aūt eſt ex ꝑte qd̓ ē imꝑfectū. ſꝫ charitas ē imꝑfecta. qꝛ ignis eſt ī ſyon. ⁊ caminꝰ in irl̓m. ẜm ꝙ dr̄ ī yſa.gͦ vr̄ ꝙ habitꝰ charitatꝭ euacuet̉ in pr̄ia. Itē ceſſante cāceſſat effectus. gͦ euacuata cauſa euacuat̉ effectus. ſꝫ fides generat ſpem. ſpes generat charitatē. cū igit̉ in patria euacuet̉ habitꝰ fidei ⁊ ſpei vt ſupra on̄ſum fuit. vtſimilit̓ ꝙ euacuet̉ habitꝰ charitatꝭ. Itē qd̓ ordīat ad aliquē fine ⁊ terminū ceſſat cū ꝑuentū eſt ad illū. Sꝫ charitas ē pondꝰ inclinās aīam et eleuās eā vt tendat ſurſū. cū gͦ aīa ſurſū ꝑ gloriā fuerit collata. vr̄ ꝙ iā amplinō habeat charitatis habitū Itē q̄nto maior ē vnio aīead deū. tāto aīa ꝑfectius beatificat̉. ſꝫ magꝭ vnitur qd̓vnit̉ īmediate qͣꝫ qd̓ vnit̉ ꝑ mediū. gͦ ſi aīa ꝑfecte beati ficat̉ in gloria. vr̄ ꝙ inter aīam et deū nō ſit ponere charitatē mediā. vr̄ gͦ ꝙ ceſſet habitꝰ charitatis. ſuꝑuenientecōplemēto beatitudīs. ℟º. dd̓m. ꝙ abſqꝫ dubio charitas in pr̄ia nō euacuat ſꝫ ꝯſūmat̉ ẜm ꝙ expreſſe dicitapoſ. Ad cuiꝰ intelligētiā ē notādū ꝙ quedā eſt diſpoſitio q̄ reſpectu diſpoſiti hꝫ oppōem Quedā ꝟo eſt queſimplicit̓ diſpōit. Et pͥma qͥdē ꝑ aduentū eius ad qd̓ diſponit euacuat̉. Secūda ꝟo ꝑficit̉ ⁊ ꝯſūmatur. ⁊ hmōieſt euidēs exemplū. Nā pͥmo mō diſponit mediꝰ colorad extremos. ⁊ tepiditas ad frigiditatem. ⁊ ſuꝑueniēteextremo medius color tollit̉ ꝓpter hͦ ꝙ mediū nō tm̄ adextremū diſponebat. ſꝫ etiā repugnabat. Scd̓o mododiſponit tranſparētia ad lume. nā ſuꝑueniēte luminc.tranſparētia ⁊ ꝑuietas nō tollit̉. ſꝫ magꝭ ꝑficit̉ ⁊ decoratur. Per hūc etiā mādū intelligendū ē in ip̄arū ꝟtutuꝫ

habitibꝰ q̄ diſponūt ad glorie cōplemētū. Nā quedamdiſponūt ſic ꝙ habēt aliqͣ mō oppōnem. ſic̄ fides ⁊ ſpesque dicūt ip̄ius crediti ⁊ ſperati abſentiā ⁊ carētiā. qͦꝝoppoſita ſūt in gloria .ſ. viſio aꝑta ⁊ tentio firma. iō neceſſe ē hos habitꝰ tolli et euacuari ꝑ aduētū glorie. Et ēalia diſnō q̄ nō hꝫ rōem oppōis ſꝫ tm̄ diſpōis. ⁊ talis diſpoſitio ē charitas q̄ ad gloriā diſponit. ſicut imꝑfectūad ꝑfectū. nō tn̄ hꝫ repugnātiā ad ip̄m. īmo cōformitatē exp̄ſſam. ⁊ iō qͣntū ad habitū nō euacuat̉. ſꝫ dū tollit̉imꝑfectio. ip̄e habitꝰ ꝑficit̉ ⁊ ꝯſummat̉. Si aūt queratrō huiꝰ quare charitas magꝭ ꝯſūmat̉ cōplemēto glorieqͣꝫ aliꝰ habitꝰ ꝟtutis theologice. huiꝰ p̄t triplex rō aſſignari. Prīa attēdit̉ penes qͣlitatē ip̄oꝝ habituū. Alteraꝟo penes digͣtatē potētiaꝝ. Tercia ꝟo penes largitatēdiuīoꝝ numeꝝ. Quātū ad differētē qͣlitatē hītuū rō fumit̉ talis. qꝛ dilectio eſt reſpectu abſentꝭ ⁊ pn̄tis. viſioꝟo ⁊ tentio nō ē niſi reſpectu habiti ⁊ pn̄tis. expectatioꝟo ⁊ credulitas ē tm̄mo reſpectu nō habiti ⁊ abſentꝭ. etiō tā actꝰ qͣꝫ hītus ip̄ius charitatis ſtatui patrie ⁊ vie ēcōmunis. ⁊ ꝑ hͦ magis ꝯformis ē charitas vie charitati patrie. qͣꝫ hitus credēdi habitui videndi. vel qͣꝫ expectatio tentōi. Penes dignitatē ip̄aꝝ potētiaꝝ attendit̉rō ſic. qꝛ ſic̄ vult Bern̄. de amore dei. Cibi defic̄ intellectꝰibi ꝓficit aſtectꝰ. Et dyoni. de diui. no. ca. vij. de ſapīadicit ꝙ ml̓to altiꝰ aſcēdit affectꝰ nr̄ ⁊ vis affectiua qͣꝫ visagnitiua. Ait em̄ ſic. Oꝑtet cognoſcere intellectu nr̄mqͥndā habere potētiā ad intelligēdū ꝑ quā videt intelligibilia. vnitōꝫ ꝟo excedētē intellectꝰ naturā ꝑ quā ꝯiūgit̉ ad ea q̄ ſunt vltra ſe. ⁊ qm̄ altiꝰ eleuat̉ ip̄a vis vnitiua in hoīe. iō hꝫ qͣndā p̄cipuā excellētiā dignitatꝭ. ⁊ habitus ip̄am ꝑficies eſt alijs hītibꝰ maior ⁊ excellētior. acꝑ hͦ ſtatui glorie ꝯformior. Penes largitatē etiā diuīorū numeꝝ rō ſumit̉. qꝛ virꝭ ſctīs dn̄s largitatē ſue benignitatis qd̓āmō cōicat. ⁊ p̄guſtare fac̄ dulcedinē eternerefectōis. vt in tribulatōibꝰ nō ſuccūbāt. ⁊ in vaſtitateheremi p̄ ariditate ⁊ inopia refectōis nō deficiāt. Cuꝫ gͦſaꝑe celeſtia nō poſſit niſi guſtꝰ diſpoſitꝰ ẜm diſpoſitōꝫilli ſtatui ꝯueniētē. diuīe largitatꝭ munꝰ hͦ reqͥſiuit. vtguſtui nr̄o daret̉ hītus ⁊ diſpoſitio ẜm quā ſtatui glorie eēt ꝯformis. Hec āt diſpoſitio ē hītus charitatis ꝑquā diſpoſiti ſumꝰ ad ſpūalia degūſtāda ẜm ꝙ vult magiſter Hugo. Iō charitatis hītus nō euacuat̉ ſꝫ magꝭꝯſummat̉ in patria. Et ꝯcedēde ſunt rōnes qͣ ſunt adꝑtē iſtā. Ad illud ꝟo qd̓ pͥmo ob̓r ī cōtrariū ꝙ ꝑfectieuacuat illud qd̓ eſt ex ꝑte. dd̓m ꝙ ex ꝑte dr̄ eē aliqͥd duplicit̓ ẜm ꝙ dupl̓r dr̄ eē aliqͥd ẜm qͥd. Uno mō dr̄ aliqͥdẜm qͥd qd̓ tm̄ deficit ab eo qd̓ eſt ſimpl̓r. ſic̄ albꝰ ẜm pedē eſt albꝰ ẜm qͥd. Alio mō dr̄ aliqͥd ẜm qͥd qd̓ nō tm̄ deficit ſed etiā repugͣt. ſic̄ hō mortuꝰ reſpectu hoīs Sic ⁊aliqͥd d̓r eē ex ꝑte duplicit̓. Uno mō ẜm ꝙ ſonat in īꝑfectionē. alio mō ẜm ꝙ ſonat in īꝑfectōꝫ ⁊ oppoſitōeꝫ. Etpͥmo mō p̄t dici charitas ex ꝑte. ⁊ qd̓ ſic ē ex ꝑte nō euacuat̉ ſꝫ ꝯſūmat̉ ⁊ qd̓āmō integratur. vt qͣſi totū ex ꝑ̄tibꝰꝯficiat̉. Scd̓o aūt mō hītus fidei ⁊ ſpei ē ex ꝑte. ⁊ hͦ mōdic̄ Apl̓s id qd̓ ē̄ ex ꝑte fore euacuādū cū venerit id qd̓ꝑfectū ē Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ ceſſante cā ceſſat effectusdd̓m ꝙ fides ⁊ ſpes n̄ dicūt̉ eē cā charitatꝭ niſi qꝛ diſponūt ad actū eiꝰ. ⁊ hͦ nō ſimplicit̓ ſꝫ ẜm ſtatū vie. Naꝫ inſtatu pr̄ie ip̄a viſio diſpōit ad diligēdū ꝑfecte. ⁊ iō rō illa nō valet. qꝛ nec ꝓprie ē cā. nec ẜm oēm ſtatū. Ad iſlud qd̓ ob̓r ꝙ ordinans ad aliquid ceſſat obtento eo adquod diſponebat ⁊ inclinabat. dd̓m ꝙ illud eſt verumde eo quod ſolum habet rationem vie. charitas autemnō tm̄mō eſt diſpoſitio ad tendendū ⁊ eundū in celū. ſꝫ

5o

41

43

44

A2

45

46