Druckschrift 
... in Tertium librum .. (1493)
Entstehung
Seite
150v
Einzelbild herunterladen
 

LiberTert ius

quia eſt alterius habitus ⁊ excellentioris. vicꝫ dotisſuccedētis ip̄i ꝟtuti ſpei. Ad illud quod obijcitur.ibi ſaluat̉ expectatio ⁊ cōſūmatur certitudo. Dd̓m ꝙ n̄eſt ibi expectatio ꝓpͥe. qꝛ nihil nouū auget̉ beatis reſpectu cuius ſit expectatio in eis. Preterea certitudo iſtanō cōpletur. ſed ibi eſt aliud genus certitudinis. iſta eīex ꝑmiſſione. illa ꝟo ē ex rei exhibitōne ⁊ ꝑfectiſſima tentione. Ideo nō ſeqͥtur ꝙ habitus ſpei habeat ſaluari ingloria. qͥn potius ip̄a ſpes ex hoc magis oſtēdit̉ euacu Queſtioanda.III Utrū habitus ſcientie euacuet̉ in patria. Et ꝙ ſic vr̄ꝑ auctoritatē apl̓i. j. Corinth̓. xiij. Siue ꝓphetie euacuabūtur. ſiue lingue ceſſabūt. ſiue ſciētia deſtruet̉ Sꝫ qd̓deſtruit̉ ſimpl̓r euacuat̉. gͦ. ⁊cͣ. Itē ẜm ꝙ vult mgr̄ Hugo de ſcō victo. in didaſcol̓. ſcientie inuēte ſūt ꝓpter indigētias ⁊ neceſſitates ſupplēdas ex ꝑte anīe vel ex ꝑtecorꝑis. Si gͦ in patria tollet̉ om̄is indigētia. vr̄ ꝙ euacuet̉ om̄is ſcia. Itē aīa beata om̄ia cognoſcit in verbo⁊ aꝑte. ⁊ cōtinue. ita ꝙ ab illo aſpectu nō pōt ſeparari.gͦ vr̄ ꝙ nullus alius habitus cognitōis vel aſpectꝰ beate anime ꝯueniat. videt̉ gͦ ꝙ habitus cognitōis qͥ eſt invia. ſimpliciter tollat̉ in pria. alioqͥn erit ibi fruſtra.Itē qd̓ plus habet de lumīe ⁊ veritate. minus ē euacuabile. ſed in habitu fidei plus ē de rōe veritatis ⁊ luīs ꝙͣin habitu ſcientie acqͥſite. Ip̄a enī fides innitit̉ pͥme veritati ꝓpter ſe. ⁊ in ip̄a etiā ē lumē gr̄e diuinitꝰ ei date ⁊infuſe. gͦ multo minus eſt euacuabilis habitus fidei qͣꝫhabitus ſciētie. Si ergo habitus fidei cuacuabitur inſtatu patrie. videt̉ ſimiliter ꝙ ⁊ habitus ſcientie. Itemhabitus ſciētie ē ꝑ collatōnem cauſe ad effectū. ⁊ ꝑ quādam ratiocinatōnem ⁊ diſcurſum. ſꝫ impoſſibile eſt inpatria huiuſmōi diſcurſū reꝑire. gͦ neceſſe eſt habitū ſcientie ſimpliciter tolli et euacuari. Sꝫ ꝯͣ. Anẜ. in li. deſimilitudinibꝰ. tūc iuſti cetera ſcient que deꝰ fecit ſcienda. ibi a ſingulis om̄es. ibi ab om̄ibꝰ ſinguli cognoſcentur. nec vnqꝫ om̄ino latebit qua pr̄ia. qua gente. q̄ ſtirpe qͥs editus ſit. Si gͦ noticia taliū manebit. multo fortius manebit ſciētia q̄ eſt habitꝰ cognitiuus vniuerſalium. ergo nō videt̉ ꝙ ſciētia ph̓ica habeat euacuari in patria. Itē dicit ph̓us. Sciētia nō deſtruit̉ niſi aūt ꝓptecorruptōnē a ꝑte ſcibilis. aut ex ꝑte medij. aut ꝓpter obliuionē a ꝑte ſciētis. ſed nullū hoꝝ erit ī patria. gͦ nullomodo videt̉ ꝙ ibi deſtruat̉ et euacuetur ſcientia. Itemxp̄s erat cōprehenſor. ⁊ tamē nihilominꝰ habuit ſcientiam cōpetentē ſtatui vie. Angeli etiā ſūt cōprehenſores⁊ tn̄ nihilominus habēt habitū ſcientie qͦ cōgͦſcūt res inꝓpͥo genere. gͦ gloria ſecū cōpatitur ſcientiā. igit̉ nec deſtruit nec euacuat ip̄am. Ite maioris dignitatis eſt ſcire ſylogiſare ⁊ aliqͥd demonſtrare qͣꝫ poſſe localiter moueri atqꝫ diſcurrere. ſꝫ ab ip̄is beatis nō tollet̉ agilitasad motu. igit̉ nec habitus diſponēs ad ſylogizanduꝫ etdemōſtratiue aliqͥd cognoſcendū. ergo nō videt̉ euacuandus. Itē ſi ſcientia euacuaret̉ ⁊ tolleret̉ in tranſitu d̓hac vita. igit̉ eſſet cōputanda int̓ bona tranſitoria. igit̉ſicut rep̄heſibiles ſūt et ſtulti qͥ laborāt eſſe diuites. ſividētur oēs eſſe ſtulti qͥ laborāt eſſe ſciētes. cū equal̓ cōditionis ſit vetula et vnus ruſticellus. ſicut eſt vnꝰ magnus clericus. ꝙ ſi hoc minus cōueniēter dicitur. videtur ꝙ ſciētia nō euacuetur. ℟º. ad p̄dictoꝝ intelligētiā eſt notādū. ꝙ hic eſt triplex modus dicēdi. Quibuſdam enī videt̉ ꝙ habitus harū ſcientiarū acqͥſitarū liboraliū ſiue aliarū om̄ino euacuent̉ ⁊ ſimiliter deſtruant̉.Hic enī habitus habet imꝑfectōem ſibi iūctam inſeꝑarabiliter. ⁊ ideo ei alius habitus longe ꝑfectior ſuccedꝫ

nō ſolū ille qͦ qͥs cognoſcet om̄ia in verbo limpide ⁊ apte. ſꝫ etiā habitꝰ qͥ erit ꝑ ſpēs ⁊ ſimilitudīes vniuerſiordinis cauſaꝝ mūdi. qͥ datus fuit ip̄is ſpiritibus angelicis. et dabit̉ om̄ibꝰ glorificatꝭ. ꝑ quē cetera cognoſcētetiā eadē ip̄a q̄ modo cognoſcūt multo excellētius atqꝫnobilius cognoſcēt. Alioqͥn ſi nō daret̉ eis alius habitus nouus ab iſto. nō eēt in beatis reꝝ creaturuꝫ ẜm ꝓpriū genus ꝑfecta cognitio. qd̓ ꝯͣ veritatē eſt ⁊ ꝯͣ Anẜ.Et ſic ꝯcedūt in pr̄ia tolli iſtu habitū ſciētie ꝓpter nobiliorē habitū ſuꝑuenientē. Et licet hͦ ſcīa deſtruat̉. nō tn̄fruſtra laborat qͥ cā acqͥrit. qm̄ per ip̄aꝫ manuducit̉ hōad cognitōem dei ⁊ ꝓmotōem fidei. ⁊ ita ad augmētummeriti. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ad cōplemētū p̄mij. Et ꝓpterca ſicut nōfruſtra credit aliqͥs licet fides euacuet̉ in pr̄ia. ſic etiaꝫnō fruſtra deficit. licet ibi (vt dicūt) ſimpl̓r euacuet̉ iſtaſciētia. Alijs aūt videt̉ al̓r dd̓m eſſe. vicꝫ ꝙ ſcīa nō om̄inō euacuet̉. Eſt enī ibi ꝯſiderare habitū ⁊ vſū. In pr̄iaaūt tollit̉ qͣꝫtū ad vſū qͥ imꝑfectōis ē. ⁊ manet qͣꝫtum adhabitū qͥ facit ad ip̄ius anīe decorē ⁊ pulchritudinē Sienī manebūt ibi cicatrices vulnerū ⁊ note cogitatōnuꝫad cōmendationē meriti ⁊ decoratōnē merētiū. magꝭ rōnale videt̉ ꝙ manēt ibi habitꝰ ſcīarū q̄ faciūt ad ip̄iꝰ aīedecorē ⁊ ornatū. Tercijs aūt al̓r videt̉ eſſe dd̓m. ꝙ curtria ſit cōſiderare in ip̄a ſcīa. vicꝫ habitū ⁊ vſū. ⁊ modūScīa qͣꝫtū ad habitū manet ⁊ cōpletur. qͣꝫtuꝫ ꝟo ad vſūmutat̉ ſꝫ nō tollit̉. qͣꝫtū aūt ad modū ſimpliciter euacuatur ⁊ deſtruit̉. Habitꝰ enī nō tollit̉. qꝛ ꝑfectōi nō reꝑignat. nō em̄ repugnāt iſta duo. deū videre. ⁊ ſcire ꝓpoſitōes et cōcluſiones ⁊ pͥncipla geometrie ⁊ alicuiꝰ alterius ſciētie Uſus ꝟo nō tollit̉ omino. qꝛ ſi eēt habitꝰ abſqꝫ vſu et actu. eſſet incōpletus ſiue minus cōpletus qd̓nequaqͣꝫ cōpetit ẜm ſtatū illū ꝑfectiſſimū ⁊ completiſſimū. mutat̉ tamē ꝓpter annexā imꝑfectōnem Modusꝟo qͥ attēdit̉ in diſcurſu ⁊ inquiſitione. ⁊ q̄dam ſucceſſiua rōcinatōne ⁊ collatōne ſimpliciter deſtruit̉. ꝓ co ꝙin patria modus cognoſcēdi erit ꝑ ſimplicē aſpectū. cūibi habeat̉ deiformis intellectꝰ ꝑ gl̓ie cōplementū. ⁊ ſicẜm iſtā opinionē ſciētia quodāmodo ſaluat̉. ⁊ qͦdāmodo mutat̉. ⁊ quodāmodo deſtruit̉ ⁊ euacuat̉ Hic aūt tercius modus dicēdi magꝭ ꝯſonat ip̄i gloſe. j. Corin. xiij.et auctoritati mgri. Magꝭ etiā cōſonat recte rōni. ideomagis dꝫ ⁊ pōt ratōnabiliꝰ ſuſtineri. Igit̉ iuxta huncmodū cōcedi pn̄t rōnes q̄ oſtēdūt ꝙ ſcia nō om̄ino euacuat̉. Manet enī ſicut oſtēdūt qͣꝫtū ad habitū ẜm ſtatūmagꝭ ꝑfectū. manet etiā qͣꝫtū ad actū. vicꝫ qͣntū ad ſimplice aſpectū Ad illd̓ ꝟo qd̓ primo ob̓r in ꝯrium deauctoritate apoſtoli iā patet reſpōſio. qꝛ dicit̉ ſcientiadeſtrui. nō qꝛ habitus deſtruat̉ ⁊ euacuet̉. ſꝫ qꝛ tollit̉ ille ſciēdi modus qͥ vt dcm̄ eſt habet fieri ꝑ diſcurſum Ad illud qd̓ ob̓r de Hugo. ꝙ ſcientie inuēte ſūt ꝓpindigētiā. Dd̓m ꝙ Hugo nō aſſignat totā cauſam. ſeaſſignat cauſā que mouet homīes ẜm ſtatū p̄ſentis vitead inuentionē ſcientie. Quāuis enī hoīes moti fuerūtꝓpter indigentias amouendas. huiuſmodi tamen habitus magis ordinari habent ad intelligentias noſtraſperficiendas. quod quidem nō tantum compedit ſtatui vie. ſed etiam patrie. Ad illud quod obijcituranima omnia cognoſcit in verbo actu. ⁊c̄. Dicendumꝙ ſicut dcm̄ fuit de xp̄o ꝙ anīa xp̄i nō ſolummodo habuit cognitōnem reꝝ ī verbo. ſꝫ etiā ẜm ſe ꝑ habitū ſibiinnatū ita et angelis beatis ꝯuenit idem ꝓpter ꝑfectonē cognitōis. nō ſolū reſpectu diuerſitatis cognoſcibiliū. ſꝫ etiā qͣꝫtū ad variū cognoſcēdi modū. ita etiā in beatis intelligendū eſt eſſe. qꝛ cognitio reꝝ in verbo. et in

34

36

37

38

35