LiberTertius

ſum temptatōis. qꝛ facilius eſt deficere qͣꝫ benefacere.Inferri tn̄ pōt ꝙ quātulacunqꝫ gratia expellere p̄t om̄epeccatū. Ad rōes ꝟo que ad oppoſitū adducūtur manifeſte ſūt ſimilit̓ reſpōſiōes. ꝓcedūt em̄ de ip̄a charitateꝑ cōꝑationē ad defctū ꝓnitatis ⁊ difficultatis. ſicut pꝰde pͥmis tribꝰ rōnibꝰ. vel ꝑ cōꝑationē ad terminū ⁊ conſummationē victorie. cui rn̄det ꝑfectio meriti ⁊ magnitudo p̄mij qͣꝫtum ad excellentiā victorie ⁊ corone. ⁊ hocmō ꝯceſſuꝫ eſt ꝙ nō pōt eſſe ꝙ modica charitas reſiſtattemptatōi magne. qꝛ nō patit̉ hoc ordo diuine iuſticieſicut p̄dictū eſt. Et ẜm hanc viā ꝓcedūt tres rōnes vltime. nec oꝑtet ampliꝰ hic morari. qꝛ rōnes ille ꝑ ſe ſatismanifeſte ſunt ꝑtractanti. ¶ Queſtio II b¶ Utrū homo in qͣꝫtalacūqꝫ charitate ꝯſtitutꝰ teneat̉mortē ꝓ xp̄o ſubire. Et ꝙ ſic videt̉ Lu. ix. Qui me erubuerit ⁊ meos ſermones. hūc filiꝰ hoīs erubeſcet cū venerit in maieſtate ſua. ſed xp̄s neminē erubeſcet cū venerit in maieſtate niſi ꝓ mortali peccato. ſi igit̉ ſentētiaiſta generalis ē. vr̄ ꝙ oēs mortaliter peccent qͥ in ꝑiculo mortis erubeſcūt ip̄m dn̄m ꝯfiteri. gͦ oēs tenent̉ mortem ꝓ xp̄o ſubire. Itē. jͣ. Ioh̓. iij. Qm̄ ille aīam ſuā ꝓ nobis poſuit. ⁊ nos debemꝰ aīas ꝓ fratribꝰ ponere. Sixp̄s ꝓ oībus aīam poſuit. vr̄ ꝙ oēs tenent̉ ⁊ debēt mote ꝓ ip̄o ⁊ mēbris eiꝰ ſubire cū ſe obtulerit oportunitasloci ⁊ tꝑis. Itē qͥlibet tenet̉ plus diligere deū qͣꝫ oē creatum qͣꝫtūcunqꝫ ſit imꝑfectꝰ. gͦ qͥlibet tenet̉ ꝓ honore dei⁊ gloria ꝑuipendere ſe ⁊ ſua. Cū igit̉ oportunitas tꝑisſe offert vr̄ ꝙ qͥlibet teneat̉ mortē ꝓ xp̄o ſubire. Itē incōparabiliter plus diligēda ſunt bona eterna qͣꝫ tꝑalia. ſicut incōꝑabiliter ſunt meliora. ſꝫ vnuſqͥſqꝫ libenter datillud qd̓ minus diligit ꝓ eo qd̓ magis diligit. ſi gͦ oēstenent̉ ad diligendū plus vita eternā qͣꝫ tꝑalē. vr̄ ꝙ omnes teneant̉ velle libenter morti exponere pn̄tem vitavt lucrent̉ eternā. ſed qd̓ homo tenet̉ velle ꝓ loco ⁊ tꝑotenet̉ facere. gͦ oportunitate ſe offerente vr̄ ꝙ oēs tenentur mortē ꝓ xp̄o ſubire. Sꝫ ꝯͣ Ioh̓. xv. Maiorē charitatem nemo hꝫ vt aīam ſuā quis ponat ꝓ amicis ſuis. gmor:ē ꝓ xp̄o ſubire vr̄ ꝑfectionis maxime. ſꝫ hoīes imꝑfecti nō tenent̉ ad oꝑa ꝑfectōis. gͦ nō oēs tenētur mortēꝓ xp̄o ſubire. Itē Ro. vj. ſuꝑ illud. humanū dico ꝓpt̓infirmitatē carnis nr̄e. glo. Inueniūtur aliqͥ qͥ p̄ponūtiuſticie dilectionē voluptatibꝰ carnis. ꝓ iuſticia tn̄ penas mortēqꝫ formidāt. ſꝫ ꝯſtat ꝙ ẜm autoritatē apl̓i vtdicit glo. tales ſunt ſerui iuſticie. gͦ cū tales morte refugiant. vr̄ ꝙ nō teneant̉ mortē ꝓ xp̄o velle ſubire. ItemAug. dicit ⁊ habet̉ in fine p̄cedētis di. ꝑfecta charitashec eſt vt qͥs ꝑatus ſit ꝓ fratribꝰ mori. ⁊ hͦ apparet ꝑ hocꝙ p̄lati tenent̉ ad maiorē ꝑfectionē qͣꝫ ſubditi. ⁊ ſummaꝑfectio qͥ a p̄lato exigitur e vt ponat aīam ꝓ ſubditꝭ ẜmillud Ioh̓. x. Bonus paſtor aīam ſuā ponit ꝓ ouibꝰ ſuis. Si gͦ imꝑfecti nō tenent̉ ad oꝑa charitatis ꝑfecte vrꝙ nō omēs teneātur ꝓ xp̄o ⁊ eius mēbris morte ſubire.Itē maius eſt mortē ſubire ꝓ xp̄o qͣꝫ oībus tꝑalibꝰ abrenunciare. ſed nō omnes tenētur tꝑalia oīa relinqueregͦ nō omnes tenētur mortē ꝓ ip̄o ſubire. Ꝙ aūt maioris ꝑfectionis ſit patet ꝑ illud quod dicit Grego. Nōmagnū eſt abnegare quod habes. ſed valde magnū eſtabnegare quodes. Et ꝯſtans eſt ꝙ multomagis eſt abnegare ſeip̄mqꝫ ſua. ⁊ dare corporis vitam qͣꝫ terrenaꝫſubſtantiā. ¶ ℟º. ad predictoꝝ intelligentiā eſt notandum ꝙ ſubire morteꝫ intentione placendi deo hͦ poteſteſſe tripliciter. Uno mō qn̄ adeſt ncc̄itas vel deſerendiiuſticia vel amittendi vitam. Alio mō quādo ſe offert

oportunitas diuinā gloriā manifeſtandi ⁊ edificandieccleſiam. Tertio mō ſolū ex hoc ꝙ vitā ſuā habet eroſam. Primū eſt iuſticie ⁊ neceſſitatis. Scd̓m eſt perſectionis ⁊ ſuꝑerogationis. Tertiū eſt ſeueritatis ⁊ crudelitatis. Unde Augꝰ. illos qͥ ſcmetip̄os p̄focant ⁊ p̄cipitio collidūt propter vite pn̄tis odium dicit eſſe ſceleratiſſimos homicidas. tractās illud Ioh̓is. xij. Quiodit animā ſuā in hoc mundo. in vitā eter. cuſto. eam.Cū ergo queritur vtꝝ om̄es teneātur mortem ꝓ xp̄o ſb̓ire. Dicendū ꝙ pro loco et tempore vbi talis optio det̉vel ꝙ iuſticia deſeratur. vel ꝙ vita perdatur. ibi omnes quantumcūqꝫ ſint imperfecti tenentur mortem ſb̓ire et p̄eligere magꝭ deo dilecto mori qͣꝫ ip̄o offenſo viuere. Ubi vero talis neceſſitas nō imminet nec dat̉ optōtamen offert ſe oportunitas maniſeſtandi diuinā gloriam et edificandi eccleſiam. ſi homo ſe morti exponatmortem ſubire eſt perfectōis ⁊ ſupererogatōis. ad quānō oēs tenentur ꝓ xp̄o. ⁊ ẜm iſtā viā ꝓcedunt rationesoſtendētes ꝙ nō omnes tenētur mortem ꝓ xp̄o ſubire⁊ ideo ſunt concedēde. ¶ Ad illud quod vltimo obijtur de abrenūciatōne ſubſtantie temporalis ⁊ perpeſſione mortis. reſponderi poteſt ꝙ in caſu neceſſitatis p̄ceptum eſt om̄ia temporalia deſerere cuilibꝫ homini ſicut ⁊ mortē ſubire. īmo multo ſortius Unde hoc dat̉ intelligi ꝑ locū a minori. ⁊ ideo ratio illa ſicut ⁊ alie nō cogit niſi ꝓut ſimplicit̓ intelligitur. ita ꝙ homo mera voluntate ꝓmptus eſt temꝑalia abnegare ⁊ mortem ſb̓ire¶ Ad illud ꝟo quod pͥmo obijcitur in ꝯͣrium ꝙ debemꝰin periculo mortis nomen chriſti ꝯfiteri. Dicenduꝫ ꝙverū eſt ſi ſumus in ea neceſſitate poſiti ꝙ confiteri oꝑteat vel negare. Sed poteſt eſſe mediuꝫ inter hoc. quiaimꝑfectus poteſt ſubterfugere ⁊ ſeip̄m occultare nec exhoc dicitur nomen xp̄i erubeſcere. ſed tūc erubeſcere dicitur quando timore mortis negat ipſum xp̄m. Id̓o qͣꝫuis omēs teneātur ad hoc ꝙ nullus neget. non tamē exhoc poteſt concludi ꝙ omnes ſimpliciter teneant̉ ad ꝑferendā mortē. niſi interueniente predicta neceſſitate.Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ qꝛ poſuit animā ſuā ꝓ nobis. nodebemus aīam ꝓ fratribꝰ ponere. Dicenduꝫ ꝙ eſt debitū neceſſitatis. et eſt debitu congruitatis. ſiue debitumad quod obligamur. et debitum ad quod ammonemurBeatus aūt iohānes non intelligit de debito primo mōſed de debito ſecūdo modo. quod magis ſpectat ad ſuꝑogationē qͣꝫ ad neceſſariā ⁊ generalem ſuꝑobligatōeꝫ¶ Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ quilibet tenet̉ plus diligere deuqꝫ omne creatum. Dicendū ꝙ verū eſt. verūtamē ex hͦ n̄ſequit̉ ꝙ hō teneat̉ ꝓ xp̄o deſerere om̄e creatū. qꝛ p̄t habere ſimul xp̄m ⁊ creaturā quā diligit. Pōt enī hō ſiml̓ſeruare corporis vitam ⁊ dei amiciciā. qꝛ nō oꝑtet nec exigit hoc lex charitatis ꝙ ꝓpter dilectionem dei ſuſtineat qͥs mortem. niſi incidat in ſupradictā neceſſitatem.qua ſcꝫ oporteat cum vel xp̄m negare vel mortē ſuſtinere. ¶ Ad illud quod obijcitur vltimo ꝙ homo libetedat illud quod minus eſt ꝓ eo qd̓ magis diligit. dd̓m.ꝙ verū eſt ſi illud aliter adipiſci non poſſit. ⁊ quoniaꝫpōt hō adipiſci vitā etiā p̄ter martyrij tolerātiā. id̓o nōſequit̉ ꝙ oēs teneātur velle ꝓ xp̄o mori ſimpliciter ſedſub cōditōne. vicꝫ. ſi alter ei placere nō poſſit. ⁊ hoc ſolum eſt in articulo predicte neceſſitatis.¶ QueſtioUtrū perfectā charitatem habētes teneātur ea que ſūtꝑfectōnis implere. Et ꝙ ſic vr̄. Mat. v. Eſtote perfecti. ſicut et pr̄ vr̄ celeſtis ꝑfectus ē. hoc dr̄ apl̓is ⁊ apoſtolicis viris. gͦ videt̉ ꝙ oēs viri ꝑfecti teneantur ad ea

8

9

10

311

12

⁊