Druckschrift 
... in Tertium librum .. (1493)
Entstehung
Seite
122v
Einzelbild herunterladen
 

LiberTertius

q̄ ad religionē ꝑtinēt. verū etiād̓ de angelis credimꝰᵈ Spes aūtnō niſi bonarū reꝝ ē. nec niſi futurarū ⁊ ad eū ꝑtinentiū qͥ eaꝝſpem gerere ꝑhibet̉. Inqͥrit vtrū ſpes ⁊ fides fuerit in chriſtoPoſt hec ſuꝑeſt īueſtigare vtꝝfides ⁊ ſpes in xp̄o fuerint. vn̄tractatus iſte ſumpſit exordiū.e Quibuſdā non indocte videtur fidē ꝟtutē ⁊ ſpem in eo nonfuiſſe ſicut in ſanctis iā beatificatis vel in angelis nō ſunt. ettn̄ ſancti crędūt ⁊ ſperāt reſurrectionē futurā. ⁊ angeli eandēcredūt. nec tn̄ ī eis fides vl̓ ſpeſꝟtus ē. qꝛ ⁊ deo ꝑ ſpēm contemplando fruūtur. ⁊ in dei verboreſurrectionem futurā ſiue iudiciū nō ꝑ ſpeculū in enigmateſꝫ p̄clariſſime inſpiciunt. Si em̄qꝛ credūt reſurrectionē futurāideo verū eſt eos fidē habere.ergo ea cōſummata poſt iudici

um ſimiliter ⁊ fidē habere dicētur quia credēt eā p̄teritā. Sedſicut tūc credēt. nec tn̄ fidē quefideles facit habebūt. qꝛ nō credent abſqꝫ ſcientia que nō eritenigmatica ſꝫ ꝑ ſpēm. ita ⁊ modo credūt ⁊ ſperāt reſurrectionem. nec tn̄ fidē hn̄t. qꝛ credendo cognoſcunt. Uenit em̄ eisqd̓ ꝑfectū ē ⁊ euacuatū ē quodex ꝑte eſt. Uenit em̄ cognitio reuacuata eſt fides. Uenit ſpēs⁊ deſijt ſpēs. Ita ⁊ xp̄s in qͦ fuerunt bona patrie credidit qͥdē⁊ ſperauit reſurrectionem tertia die futuram. pro qua ⁊ pr̄eꝫorauit. nec tn̄ fidem ꝟtutem vl̓ſpem habuit. quia nō enigmaticam ⁊ ſpeculareꝫ ſꝫ clariſſimāde ea cognitionem habuit. qͥanō ꝑfectius eā cognouit preteritam qͣꝫ intellexit futurā. Sperauit tamen chriſtus ſicut ī psͣ.ait In te dn̄e ſperaui. nec tamēfidem vel ſpem virtutē habuit

Itē in tꝑalibus ita bn̄ pōt qͥs ſperare pecuniā quā vidꝫqͣꝫ pecuniā quā nō videt. gͦ pari rōne in ſpūalibus. ergoſpes nō debet dici eē de inuiſibilibꝰ. Itē ſpes reſpicit ipſum affectū. viſibile aūt ⁊ inuiſibile reſpicit intellectumgͦſi obiectū ⁊ hītus reſpiciūt eādē potentiā. male dicit̉ſpes eſſe inuiſibilis. ℟º. dd̓m ꝙ īet̓nis bonis ꝑfecte videre ē viuere ſicut dic̄ augꝰꝓpter qd̓ d̓r Io.xvij. hec eſt vitaet̓na vt cogno.te veꝝ deū ⁊c̄. Iōreſpectu eorūdēſpūaliū bonorū.nō videre ⁊ nonhr̄e ſe mutuo cōcōmittant̉. Qm̄gͦ ſpes ē de n̄ habitꝭ. qꝛ nemo ſperat illd̓ qd̓ hꝫ .ſilld̓ qd̓ hn̄dū eſtin reſpectu eternorū bonorū nōhītū ē nō viſumhinc ē ꝙ mgr̄ diīꝙ ſicut fides eſtde inuiſibilibusita ⁊ ſpes. Et h̓ē dr̄ia ꝙ fidesde inuiſibilibusẜm ꝙ ſunt inuiſibilia. ſpes autede inuiſibilibusẜm ꝙ ſunt nō habita ſꝫ hn̄da. Eꝑ hͦ ptꝫ rn̄ſio ad obiecta. Ad illud em̄ qd̓ pͥmo obijcit̉ ꝙcōicant in obiecto. dd̓m ꝙ nō ſubeadē rōne reſpiciuntillud obiectū ſꝫ ſub alia ⁊ alia. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ in tēporalibus bn̄ pōt qͥs ſperare qd̓ videt. gͦ ⁊ in ſpūalibusdd̓m ꝙ nō ē ſil̓e. qꝛ videre corꝑalia nō ē illa hr̄e. ſed bona et̓na videre ē illa poſſidere. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ inuiſibile reſpicit intellectū. dd̓m ꝙ verū ē ſub rōne inuiſibꝰlis. nihilominꝰ pōt reſpicere affectū ſub rōne nō habitid Spes aūt nō niſi bonarū rerū eſt. nec niſi futuraꝫ⁊ ad eum ꝑtinentiū qui earū ſpemgerere ꝑhibet̉. Cōtrahoc obijcit̉ pͥmo rōne primi mēbri. quia dic̄ poeta. hūcego ſi potui tm̄ ſperare dolorē. gͦ ſpes ē malarū rerum.Item ſicut qͥs expectat ꝓpriā exaltationem ita expectataduerſarij ſui cōfuſionē. gͦ ſicut expectat bonū ſuum. itaexpectare poteſt malum alienū. Item obijcit̉ contra ſecundū mēbrū qd̓ dicit nō niſi futurarū. qꝛ beatitudo nōē futura. nec habēda a p̄ſcito. gͦ ſi ſpes nō ē niſi reruꝫ futurarū. nullus p̄ſcitus habet ſp̄em. Itē obijcit̉ ꝯͣ tertiū mēbrū qͦ d̓r ad eū ꝑtinentiū. quia Lucͣ. vltꝭ. d̓r. Nosaūt ſperabamus ꝙ ipſe eēt redēpturus iſrl̓. gͦ contingitſperare bonū cōe. nō ergo tm̄ ſpes ē reſpectu boni ꝓprij. Item Augꝰ. dic̄ ꝙ de nemine deſperandū eſt dum eſtin via. ſed de quo ꝯtingit deſperare. ⁊ ſperare. ergo vr̄ꝙ de alio ꝯtingit ſperare. Item cū fides ⁊ charitas poſſunt nō tm̄mō eſſe de bonis ꝓprijs. ſꝫ ⁊ de bonis cōibus.quare nō ſil̓r eſt hͦ reꝑire de ſpe. ℟º. dd̓m ꝙ ſpes ē reſpectu futuri. reſpectu futuri boni. ⁊ reſpectu futuri boni

ꝓprij ẜm ꝙ accipit̉ ꝓprie ꝓ ipſa ꝟtutē. Reſpectu futuriē inqͣꝫtū diſtinguitur a gaudio ⁊ dolore ⁊ conuenit cumamore. quia ille due affectiones ſunt reſpectu p̄ſentiumſed iſte due reſpectu futurorū. Reſpectuboni ē inqͣꝫtuꝫdiſtinguitur a timore. quia timore reſpectu diſcōueniētis. ſpes aūt reſpectu conuenittis. Reſpectuboni ꝓprij eſt inqͣꝫtū non ſolū diſtinguitur ab alijs affectionibꝰſꝫ etiam inqͣꝫtuꝫdiſtinguitur abalijs ꝟtutibꝰ. vtpote a credulitate fidei. ip̄a eniꝫſpes ꝓcedit exgr̄a ⁊ meritis.Et qm̄ meritumnō aſſecurat debeatitudine niſieū qͥ meretur. qͥavnicuiqꝫ r̄tribuetur ẜꝫ merita ſuahinc ē ꝙ ꝑ ꝟtutēſpei. nemo ſperat niſi ſibi. ⁊ ẜꝫhͦ ptꝫ ꝙ illa dr̄iaquā aſſignat auguſtinꝰ. inter fidem ⁊ ſpeꝫ recte⁊ ꝯuenienter aſſignatur Sumitur em̄ ſpes proprie ꝓ ip̄a ꝟtute.Si aūt accipiatur ſpes cōiter pro ipſa ſuſpitione. ſic poteſt eſſe nō tm̄boni ſed etiam mali. ⁊ ſic accipit poeta. Et ꝑ hͦ patet reſponſio ad pͥmū obiectū. Ille em̄ ē extenſus ⁊ improprus modus accipiendi ip̄am ſpem. Si vero ſpes dicat̉minꝰ cōit̓ d̓ qͦcūqꝫ expectatiōe boni. ſic pōt eē expectationō ſolū ꝓprij boni ſed etiam cōis. Et ſic accipitur Luc̄.vltꝭ. ⁊ etiā ab Augꝭ. Et ꝑ hͦ ptꝫ rn̄ſio ad illas duas autoritates. Prout aūt accipitur ꝓprie ꝓ ipſa ſpe que ē expectatio veniēs ex gr̄a ⁊ meritꝭ. ſic nō ē niſirſpectu proprij boni. qꝛ nemo redditur ſecurꝰ de ſalute niſi ꝑ merita ꝓpria. ideo nō ē ſimile de fide ⁊ charitate. Et ꝑ hͦ pꝫ reſponſio ad vltimū obiectū. Ad illud vero qd̓ obijciturꝙ ſi ſpes ē tm̄ futurarū rerū. ſic p̄ſciens nō hn̄s ſpem.dd̓m ꝙ futurū d̓r dupl̓r. vel qͣꝫtū ad euentū. vel qͣꝫtū adordine. Quātū ad euentū d̓r futurū qd̓ euenit. Quātuꝫad ordinē dicitur futurū quod ē ordinatū ad veniendūvel futurū dic̄ euētū ſimpl̓r nō reſpectu expectationis.Et hͦ vltimo modo dicitur ſpes eē futurorū. ip̄e autemobijcit ꝓut accipitur primo modo. ⁊ ideo nō valet.e Quibuſdā nō indocte videtur fidē virtutē ⁊ ſpemīco nō fuiſſe. ⁊c̄. Ob̓r ꝯͣ pͥmū. qꝛ in p̄s. In te dn̄e ſperaui.⁊cͣ. ditur in glo. hͦ dr̄ in ꝑſona xp̄i. ergo xp̄s habuit ſpeꝫItē hͦ vr̄ rōne. quia xp̄s fuit ſimul viator ⁊ cōprehēſor.⁊ inqͣꝫtū viator defic̄ ſibi ſtola corꝑis. ſi ergo xp̄s fuit ꝑfecte viator ſicͣ ⁊ ꝑfectꝰ cōprehēſor. vr̄ ꝙ debuit hr̄e oīadona gr̄aꝝ ⁊ oēs ꝟtutes q̄ reſpiciūt ſtatū vie. Itē obijcitur ꝯͣ ſecūdū de ſanctis iā beatificatis. qꝛ dr̄ Apoc̄. vj.

4

5