DI.XXVI
¶ De ſpe quid ſit. aCAutemeo virtus qua ſpūaliaeterna bona ſperaturidē cū fiduciā expectant̉.ʰ Eſtetiā ſpes certā expectatio future beatitudinis veniens ex deigratiā ⁊ ex meritis p̄cedētibusvel ipſam ſpem quā natura p̄itcharitas vel rem ſperatā .i. beatitudinē eternā. Sine meritisem̄ aliqͥd ſperare nō ſpes ẜ proſumptio dici pōt.¶ Comꝑat ſpem ad fidē ẜm cōuenientiam.C Et ſicut fides ita ⁊ ſpes ē de inuiſibilibus. Un̄ Augꝰ. fidē appellamꝰ earū rerū que nō vide̓tur. De ſpe qͣꝫ d̓r. ſpes que videtur nō ē ſpēs. Qd̓ em̄ videt̉ qͥs
quid ſperat? qͦd attinet ad nonvidere. vel quecreduntur velq̄ ſperātur fidei ſpetqꝫ cōe eſt.¶ Comꝑat ſpem ad fidem ẜmdifferentiam.¶ Diſtinguitur tn̄ fides a ſpeſic̄ vocabulo ita rōnabili differentia. Eſt em̄ fides malarū rerum ⁊ bonaꝝ. qꝛ ⁊ bona credūtur ⁊ mala. ⁊ hoc fide bona nōmala. Eſt etiam fides ⁊ preteritarum rerum ⁊ p̄ſentium ⁊ futurarū. Credimus em̄ mortemxp̄i qui iā p̄terijt. credimꝰ ſeſſionem q̄ nūc ē. credimꝰ venturūad iudicādū quod futurum eſtItē fides ⁊ ſuarū rerū ē ⁊ alienarū. Nam ⁊ ſe ouiſqꝫ credit eēcepiſſe nec fuiſſe vtiqꝫ ſempiternum. Et alia atqꝫ alia nonmodo de alijs homībus multa
¶ Diſtinctio. xxvj. de ſpeIt aūt ſpes virtus. ⁊c̄. In p̄ceden̄. determīaſuit mgr̄ de pͥma virtutū theologicarū vicꝫ de fide. in hac ꝑte intendit agere de ſcd̓a. vicꝫ de ſpeDiuidit̉ aūt ꝑs iſta ī duas ꝑtes. in quarū pͥma mgr̄ determīat de ip̄a ſpe ẜm cōſideratōnē abſoluta oſtēdēs qͥdip̄s ſit. In ſcd̓a ꝟo dctermīat de ip̄a ẜm cōſiderationemrelatā ibi. Et ſicut fides ita ⁊ ſpes. ⁊c̄. Prima ꝑs poſſꝫdiuidi in duas ẜm duas notificatōes quas ponit Prima ponit̉ ibi Eſt aūt ſpea ibi. Eſt etiama ¶ Eſt aūt. ſpeſvirtꝰ ⁊cͣ. Ob̓r. ſi gbonū eternuꝫ eſtvnū ſolum. vr̄ ꝙmale dicat pl̓aliter qua et̓na bona ſeꝑant̉. Itemnullū eternū eſttꝑale. ſꝫ oē futurū eſt tꝑale. gͦ cīꝑ ſpē expectanifatura bona. ſic̄dr̄ ī alia diffinive vr̄ ꝙ ꝑ ip̄aꝫ īexꝑcānt et̓nana ꝓpter hͦſit drīa inter iliduo mēbra. vic:int̓ ſpūalia bōa.⁊ eterna. ℟º. dd̓ꝙ ſpes diffinit̉ꝑ cōꝑatōꝫ ad obctu ꝓpriū Obiectu ā tei ēip̄ꝫ bortnūglioſū. h̓ āt ē duplex ſcꝫ creatū et increatū. ⁊ reſpectu vtriuſqꝫ eſt ſpes.ipaliter tn̄ reſpectu boni increari Et ẜm hoc duplicit̉ p̄t ītelligi p̄dcā diffinitō. Et ſi ītelligat̉ de bono īcreato tūc ſpes dr̄ expectare eterna bona. que qͥdē qͣꝫtū ē inſe currūt ſine prīcipio ⁊ fine Si āt ītelligat̉ de bono crcato. tūc dr̄ expectare bōa et̓naͣ .i. ꝑpetua. Utroqꝫ tn̄ mōpl̓ariter dr̄ expectare bona eterna. nō qꝛ pl̓a ſūt bona ſūma. ſꝫ qꝛ bonū eternū qd̓ eſt ip̄a īmēſa bonitas oīa bōaexcellit ꝑ ſui eminētiā. ⁊ bonū ꝑpetuū qd̓ ē btītudo creata oīa bona cōprehēdit ꝑ eqͥpollētiā. Iō pl̓aliter dic̄ et̓.na noꝓpt̓ eternitatis ml̓citudinē. ſꝫ ꝓpter boni expectati om̄imodā plenitudinē. Ad illad qd̓ ob̓r ꝙ ē expectatio boni futuri. dd̓. ꝙ nihil impedit aliqd̓ bonū eē eternū in ſe ⁊ tꝑalit̓ ab aliqͦ hr̄i in pͥmio. ⁊ ſic ē in mercede q̄expectat̉ ꝑ ſpē ꝙ eterna eſt ī ſe. ⁊ tn̄ furura ē expectantqͥ ad eā nodū ꝑuenit. Ad illd̓ qd̓ qn̄ que drīa ſit int̓ illaduo mēbra. dd̓. ꝙ primū mēbꝝ explicat̉ ꝑ ſecūdū qd̓ ibiponit̉ vt ſit ſentꝰ ſꝑūaliā .r. eterna Uel p̄t dici ꝙ ꝑ hancrn̄iam ſpūalia. diſtinguit̉ ſpes ab affectōe naturali. ꝑhāt ꝙ dr̄ et̓na diſtīguit̉ a ꝟtute cardinali. ⁊ tāgit̉ ꝓpriaratō ſpei q̄ eſt ī bonū ſub rōe et̓ni Ul̓ p̄t dici ꝙ ꝑ hͦ ꝙ diſpūalia tāgit̉ obiectū generale qd̓ hꝫ rōꝫ materialis. ẜꝫcōſueuit dici ꝙ ſpes qdā ē venie qͥdā gr̄e q̄dā gl̓e Perhͦ at ꝙ dicit̉ eternū tangit̉ obiectū ꝓpͥum ⁊ formale ſiue2motiuuꝫ. ⁊c̄. b ¶ Eſt etiā ſpes certa expectatio future btītudīs veniēs ex dc̄i gr̄a. Cōira. qꝛ ẜmꝙ dic̄ ph̓usPeccat qͥ diffinit qd̓ ē in motū ꝑ id̓ qd̓ ē in quiete ⁊ ccōuerſo. ſꝫ expectare ē quieſcere. ſꝑaro qͦdāmō ē tēdere ī rē
ſpes certa expectatio ⁊c̄. Scd̓a ꝟo ꝑs pͥncipalis diuidit̉ in ꝑtes duas. In quarū pͥma determinat de īa ſpeꝑ comꝑationē alteriꝰ virtutis habitū. In ſecūda determinat de ip̄a ī cōꝑatōne ad ꝓpͥum ſubiectū ibi. Poſt hͦſuꝑeſt inueſtigare. In pͥma ꝑte duo facit. Primo cōꝑarat ſpem ad ip̄am fidē ẜm ꝯueniētiā. ſcd̓o ꝟo ẜm drn̄aꝫibi. diſtinguit̉ tn̄ fides a ſpe. Sil̓r ⁊ ī ꝑte reliq̄ duo fac̄.Primo inqͥrit. vtꝝ ſpes ⁊ fides fuerit ī xp̄o Secūdo inquirit. vtrū fuerit ī illis pr̄ibꝰ qui fuerūt in lymbo. ibi.De antiqͥs vero patribꝰ qui ad inferos. ⁊cͣ.ſꝑatā gͦmale diffinit̉ ꝑ expectationē. Itē oīs notificatio dꝫ dariꝑ ꝓpria. ſꝫ btītudo ⁊ gr̄a ⁊ merita ſūt ceteris virtutibꝰ cōia. gͦ incōueniēter ſpesdiffinitur ꝑ illa.Iuxa hͦ qꝛ̄ Cumvniꝰ rei ſit vnuꝫeſſe ⁊ ita vna diffinitio. qūo differt p̄dicta notificatio ab alijsnotificatiōibꝰ q̄ꝯ ſueuerūt aſſigͣri de ſpe. ℟º. doꝙ ſpes ē nom̄ afiectōis ⁊ ē nomēvirtutis Scd̓mꝙ ē nomē affectōnis ſic diffinit̉ aph̓o. Spes ē ſuſꝑitio luturi bōiScd̓m aūt ꝙ eſt nomē virtutꝭ ⁊ noīat̉kabitū. ſic hꝫ diffiniri et notificari ꝑ ſuū actū. Actus āt ille dupl̓r p̄t cōꝑari. Uel ad obiectū tm̄. Et ſic ē illa diffinitō magiſtriSpes ē virtꝰ qua ſpūalia ⁊ et̓na bona ſperantur. Uelad obicm̄ vl̓ ad principiū. Et ſic illa haymodis. Spesē certa expectatio future btītudīs venies ex gr̄a ⁊ meritis. vl̓ ad obitm̄ ⁊ bītū pābulū. ⁊ ſic c̄ illa Aug. d̓ ci. d̓i.Spes c̄ ꝟtꝰ qͣ qͥs ſe ad illd̓ qͦd credit ꝑuētuꝝ p̄ſūit. Al̓rāt p̄t aſſigͣri diſtīctō int̓ iſtas tres notificatōes. ꝙ prīaſit formal̓ data ꝑ genꝰ ⁊ drīas. ſcd̓a cal̓ data ꝑ actu ⁊ cāꝫTertia ꝟo ꝑtī cal̓. ꝑtī formal̓. qꝛ dat̉ ꝑ obiem ſpei ⁊ aliāp̄ābulā v̓tutē .ſ. fidē q̄ tāgit̉ ī v̓bo credēdi. Ad illd̓ gͦ qd̓ob̓r. ꝙ exꝑcātū ē qͥes. dd̓. ꝙ qͣꝫuis ſit qͥes corꝑiſ. tn̄ ē q̄dāſolli itatō. mētꝭ Qui eī expectat. aduētū deſiderat expectati. exꝑcātō ꝟo ẜm ꝙ poit̉ ī diffi. ſpei ſi ē ex p̄cātō corꝑal̓. ſꝫ magꝭ metal̓. q̄ ē q̄dā imagīatō ⁊ ꝓtēſio ripeū finiſaſſeq̄ndi. Ad illud qͥd ob̓r ꝙ hͨ notificatō data ē ꝑ cōia.di. ꝙ illa cora ẜꝫ ꝙ h̓ ponūt̉ ſt̓ appriata. nā btītuº appristur ſpei rōe vltīe dotꝭ q̄ qͥdē ē ꝑfcā tc̄tō corrn̄dēs ip̄i ſper⁊ ea rōe qͣ n̄oīe btītuoīs ītelligimꝰ bonū excellēs ⁊ īdieficiēs. Silr merita ⁊ gr̄a eidē aꝓpriāt̉ ꝓut iūgūt̉ inſimul.Gr̄a cirſpic dei benignitatē ⁊ mīaꝫ. merita ꝟo dei eqͥtate ⁊ iuſticiā. qm̄ ꝟo ꝟtutꝭ ſpei ꝓprie ē vtrūqꝫ r̄ſpicer̄ vt liberet a deſperatōe ⁊ p̄ſūdtōe q̄ ſolūmō alteꝝ intuēt̉. iō ꝓprie ꝯuēit ip̄i ſpei qͦd dr̄ veniēs ex gr̄a ⁊ neritꝭ. merutꝭ īqꝫ p̄ceden̄. vel ī ꝓpoſito .ſ. ī radice vel vſu ſic̄ ī p̄ceden̄.on̄ſū fuit. c Et ſic̄ fides. ita ⁊ ſpes ē de īuiſibili vr̄ fim̄dicer̄. qꝛ ſi fides ⁊ ſpes cōicāt ī obiecto. gͦ
DI.XXVIlina d̓ntio ſpei.
Scd̓a difi
.in
2
z