VI.XXVI
quia per ſpeciem videbat ea q̄credebat.¶ Inquirit vtruꝫ ſpes ⁊ fidesfuerit in iſtis patribus qui fuerunt in limbo.ſ ¶ De antiqͥs vero pr̄ibꝰ qͥ apd̓inferos vſqꝫ ad paſſionem tenebantur non incongrue dici
poteſt ꝙ fidem ⁊ ſpem virtutēhabuerint. quia credebant etſperabant ſe viſuros deuꝫ perſpeciem qualiter eum tunc nōvidebant. qꝛ non patuit eis cōgnitio dei per ſpeciem an̄ paſſionem chriſti. Qua cōſūmata afide tranſierunt ad ſpeciem.
Idictū eſt eis ꝙ expectarēt adhue modicū tp̄s. gͦ ſi ſpeſeſt expectatio. vr̄ ⁊c̄. Itē aīe ſctē in patria expectāt glo.rificatōꝫ ſuoꝝ corpoꝝ q̄ ē q̄dā ꝑs btītudinis. reſumēdocm̄ corꝑa ꝑfectiꝰ cōtemplabunt̉. Quia ſic̄ dicit Augꝰ&aīe ꝓpter deſideriū corꝑm retardant̉ ne oīno ferant̉ iniūmuꝫ celū. Iteꝫod̓r ꝯtertiuꝫ. qꝛvr̄ ꝙ āgli hēantſpem. drem̄ prima Pet̓. jͣ. ī quēdeſiderāt angeliꝑſpicerę. Deſideriū aūt eſt reſpectu nō habiti. gͦſi de eodē p̄t eſſeſpes de qͦ et deſirium. vr̄ ergo ꝙangeli ſperēt. Itē angeliſ accreſcet gloria q̄dā ⁊ decor deglorificatōe nr̄a ⁊ btītudinē. ſi ergo hāc expectāt ⁊ nōdūhn̄t. vr̄ ꝙ habeāt ſpem. ¶ ℟º. dd̓ ꝙ ſic̄ dicit mgr̄. nec criſtus nec aīe btē nec angeli ꝓprie loquēdo hn̄t ſpem. Rōhuiꝰ eſt. qꝛ ſpes ē expectatio p̄mij ſb̓alis. omēs auteꝫ hijp̄dicti ſb̓ale p̄mium hn̄t ⁊ id̓o carēt ſpe ꝓprie dicta. Aliaaūt ratio ē qꝛ ſpes hꝫ annexā fidē. fides aūt eſt cognitioenigmatica. Et qꝛ claritas viſionis diuīe tollit ome enigma. ꝑ ꝯn̄s euacuat fidē. ⁊ euacuādo fidē euacuat ipſaꝫſpeꝫ. ⁊ ob hāc duplicē rōem ſicut ml̓tipl̓r d̓r in lr̄a ꝯuenient̓ vr̄ ꝙ nec xp̄s nec ſctī nec angelibti hēant ſpē. Ad rationes aūt ad oppoſitū rn̄det̉ facilit̓ ꝓ eo ꝙ lꝫ in eis nonponat̉ ſpes ꝓprie dicta ẜm ꝙ eſt expectatio p̄mij ſb̓alis.pōt tn̄ large accipiēdo ſpem ꝓ quacūqꝫ expectatiōe vicꝫſtole ſcd̓e ⁊ alicuiꝰ gaudij accn̄talis poni in xp̄o ⁊ angelis ⁊ aīabus btīs. Sed qͣre ſpes virtꝰ nō eſt reſpectu jmij accn̄talis ſꝫ ſb̓alis. et qͣre etiā in ſctīs euacuat̉. hͦ melius infra manifeſtabit̉ cū aget̉ de euacuatōe virtutum7 ¶ Ad illud tn̄ qd̓ ob̓r d̓ deſiderio. dd̓ ꝙ nō eſt ſil̓e de deſiderio ⁊ ſpe. qꝛ ſpes ē reſpectu nō habiti. ſꝫ deſideriū pōteſſe reſpectu habiti vt ꝯtinuet̉ ⁊ tollat̉ faſtidiū. ⁊ ſic ē inafgelis. Sil̓r ad illud qd̓ obijcit̉ de aucͣte p̄s. ꝯſueuit dici ꝙ hoc dicitur de xp̄o rōe mēbroꝝ. Alia ſatis patēt.¶ ¶ De antiqͥs ꝟo patribꝰ qͥ apud īferos vſqꝫ ad paſſione tenebāt̉. nō incon. dici pōt ꝙ fidē ⁊ ſpem habuerūtS intelligētiā huiꝰ ꝑtis incidit hic qō de ꝟtute ſpeiEt circa ipſiꝰ inqͥſitōeꝫ dupl̓r ꝓcedendū eſt ẜmꝓceſſum ipſiꝰ mgr̄i. Primo em̄ querit̉ de ip̄a ſpeſcd̓m ꝯſideratōeꝫ abſolutā. Sd̓o qr̄ de eadē ẜm ꝯſideretionē relatā. Circa primū querunt̉ qͥnqꝫ. Primo querit̉vtrū ſpes ſit ꝟtus gͣtuita. Secūdo vtrū ſpes ſic ꝟtutisgenus an ſpēs ſpecialiſſima. Tertio querit̉ vtruꝫ ſpesſit ꝟtus cardinalis an theologica Quarto vtruꝫ aliqn̄ſit virtꝰ informis an ſemꝑ formata. Quinto querit̉ vtꝝin actu ſuo ſit certitudīalis an dubia.Queſtio. I.Utrū ſpēs ſit virtus gratuita? Et ꝙ ſic vr̄ Ro. viij. ſpeſalui facti ſumꝰ. Qd̓ aūt nos fac̄ ꝑuenire ad ſalutē illudp̄cipue tenet rōnem ꝟtutis gͣtuite. ſi ergo ſpes eſt hmōiergo eſt ꝟtus gͣtuita. ¶ Itē in p̄s. Bn̄placitū ē dn̄o ſuꝑtimētes eū ⁊ in eis qͥ ſpe. ſuꝑ mi. eiꝰ. ſꝫ qd̓ reddit acceptudeo vel eſt ꝟtus gͣtuita vel habitꝰ excellētior ipſa. ſic̄ habitus doni vel habitudīs. Si gͦ ſpes nō ꝯputat̉ int̓ habitus donoꝝ ⁊ btītudinū. ncc̄e eſt eā ꝯputari inter habtus ꝟtutū gͣtuitaꝝ. ¶ Itē habitꝰ directe repugnās culpe hꝫ in ſe nomē ꝟtutis. ſꝫ ſpes vndiqꝫ repiugnat culxqꝛ repugnat p̄ſumptiōi ⁊ deſperatōi. gͦ ⁊c̄. ¶ Itē fic̄ diſ
Cōtra. ſpes ſe ꝯmetit̉ ſtatui vie. ſꝫ illi nō erant in ſtatuvie. ergo nō habebāt ſpem. Itē ſpes dat̉ homini ad hͦ ꝙmereat̉. gͦ ſi illi erāt extra ſtatū meriti. nō vr̄ ꝙ habuerūtſpem. Iuxta hͦ querit̉ de aīabꝰ q̄ ſunt ī purgatorio. Utꝫhē ant ſpē. Et ꝙſic videtur. qꝛ adhuc nō hn̄t aꝑtāviſionē ꝑ ſpem.ergo ſpes nō eſteuacuata in eis.Sed ꝯͣ hoc eſt qꝛipſi certi ſūt ꝙ n̄pn̄t dānari. gͦ videt̉ ꝙ ipſi nō īdīgeāt fulcimentoſpei. Iuxtah̓ q̄ritur vtrū demones aliqͦ mō habeāt ſpem? Et ꝙ ſic videt̉Quia d̓r Iob. xl. de bcemoth. Ecce ſpes eius fruſtrabit̉ergo hꝫ ſpem. Sed ꝯͣ. ſciūt pctm̄ ſuū eſſe irremediabile.gͦ deſperāt gͦ nō hn̄t ſpem. Et Aug. dic̄ de dyabolo. Ead cumuluꝫ dānatōis ſue deſꝑauit. ℟º. dd̓m ꝙ ſpes nōtollit̉ niſi ꝑ ſb̓ſequēs p̄miū et ꝑ ꝯͣriū habitū. Et ſctī ī lymbo. et aīe in purgatorio nec erāt aſſecuti p̄miū. nec inciderāt in ꝯͣrium habitū ſiue ī defectū. hinc eſt ꝙ ſpem habebāt ſicut dic̄ Beda. ⁊ habet̉ ī. iiij. di. jͣ. ꝙ pr̄es ī lymbofelici ſpe īgreſſū ianue celeſtis expectabāt. Demōes ꝟo⁊ alij dānati qͥ hn̄t ꝯͣrium habitu ſpei .ſ. deſperationemſpem habere non pn̄t. Sil̓r fctī ⁊ btī aſſecuti ſūt p̄miumꝑ qd̓ ſpes euacuat̉ ſic̄ īfra manifeſtabit̉. Ad illud ꝟo qd̓ob̓r ꝙ ſpes ꝯmetit̉ ſe ſtatui vie ⁊ dat̉ ad merendū. dd̓ ꝙſancti pr̄es qͦdāmō erāt in via ⁊ nōdū ꝑuenerāt ad patriā. p̄tereta meritū nō reſpicit ipſā ſpcꝫ vl̓iter ſꝫ ẜm ſtatum. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ aīe in purgatorio certe ſūt ꝙ nōpn̄t dānari. dd̓ ꝙ hoc nō eſt ꝓpt̓ aſſecutōeꝫ glorie. ſed ꝓpter ꝯfirmatōeꝫ li. ar. ꝙ ē extra ſtatū merēdi ⁊ demerēdiet illa ꝯfirmatio nō euacuat ſpeꝫ qͣꝫuis ponat extra ſtatū v̓tibilitatis ipſiꝰ li. ar. gͦ ⁊cͣ. Ad illud ꝙ obijcit̉ de beemoth. dd̓ ꝙ ſpes ibi accipit̉ īpropͥe ⁊ ꝓ expectatōe dilatōis iudicij. in qͦ acriꝰ qͣꝫ mō puniedus ē. ⁊ ꝓ expectatōedilatōe iudicij diutiꝰ cōſtituēdi ſuꝑ pctōres. qͦꝝ vtroqꝫfruſtrabit̉ dyabolꝰ ī die iudicij. ⁊ cicius qͣꝫ vellet iudicabit̉. Et ex hijs patēt illa dubia q̄ sͣ de ſb̓iecto ſpei q̄rebāt̉ficile ē credere qd̓ eſt ſup̄ rationē. ſic difficile eſt expectere qd̓ eſt ſupͣ omnē eſtimationē. Sed ꝑ ſpem expectat̉ illud bonū quod necloculus vidit. nec auris audiuit. necin cor hoīs aſcendit. ergo ſicut fides eſt ꝟtus qua credūtur inuiſibilia. ſic vr̄. ꝙ ſpes eſt ꝟtus qua expectanturīeſtimabilia. hoc ē bona ſpūalia et eterna. ¶ Itē qd̓ maxime firmat aīam ⁊ rectificat et delectat. illud potiſſimehabet rōnem ꝟtutis gratuite. Uirtus em̄ eſt habitꝰ potentie regulatiuus ⁊ ꝯfirmatiuꝰ qͥ facit ip̄am aīam gaudere circa ea q̄ recta ſunt ẜm ꝙ vult ph̓us. Sed ſpes eſthmōi. ipſa em̄ ꝯfirmat et delectat ẜm qd̓ dicit̉. Heb̓. vjFortiſſimū habemus ſolaciuꝫ per qd̓ ꝯfugimus ad ꝓpoſitā nobis ſpeꝫ quā ſicut anchorā ⁊c̄. Et ad Roma. xij.Spe gaudētes. videt̉ ergo manifeſte ꝙ ſpes ſit in genere vtutis gratuite. ¶ Sed ꝯtra. nulla paſſio eſt virtusſꝫ ſpes eſt vna de qͣttuor paſſionibꝰ. ẜm ꝙ dicit Boetiꝰde ꝯſola. ergo ſpes nō eſt ꝟtus. Preterea ꝓbatur ꝑ illd̓qd̓ dicit ph̓us. ꝙ cū tria ſint in aīa. potentie. paſſioneset habitꝰ. ꝟtꝰ n̄ eſt in genere paſſionis ſed in genere habitus ¶ Si ergo ſpes non eſt virtus. conſtat ꝙ nec ꝟ̓tus gratuita Item ſicut contingit expectare futura ſicꝯuenit rememorari p̄terita. ſꝫ rememoratio de p̄teritis