Di.X

¶ Querit vtrū cōditio ꝑſonalitatis cōueniat xp̄o ẜm ꝙ homo ſiue ẜm humanā naturam.Ul̓ an chriſtus ẜm ꝙ homo ſitperſona vel aliquid. aO Iet etiam inqͥri a quibuſ-dam vtrū xp̄s ẜm ꝙhomo ſit ꝑſona vl̓ etiā ſit aliqͥdEx vtraqꝫ parte huius queſtionis argumēta ꝯcurrūt. Ꝙ enīꝑſona ſit his diſſerūt rōnibus.Si ẜm ꝙ homo aliqͥd eſt. vel ꝑſona. vel ſubſtātia. vel aliud ē.Sed aliud nō. ergo ꝑſona velſub̓a. Si ſub̓a eſt. vel rōnalisvel irrōnalis. ſed nō eſt irrōnalis ſub̓a. ergo rōnalis. Si vero ẜm ꝙ homo eſt rōnalis ſubſtātia. ergo ꝑſona. qꝛ hec eſt diffinitio ꝑſone Perſona ē ſb̓a rōnalis īdiuidue nature Si gͦ ẜmꝙ hō ē aliquid. ⁊ ẜm ꝙ homo ꝑſona eſt. Sed ecōuerſo. Si ẜmꝙ homo ꝑſona eſt. vel tertia intrinitate vel alia. ſed alia nō. ergo tertia in trinitate ꝑſona. Atſi ẜm ꝙ homo ꝑſona ē tertia intrinitate. ergo deus. Propterhec incōuenientia ⁊ alia quidādicūt chriſtū ẜm hoīem nō eſſeperſonā nec aliqͥd niſi forte ẜmſit expreſſiuuꝫ vnitatis ꝑſone.Scd̓m enim habet multiplicērationē. Aliquādo enim exprimit cōditionē vel ꝓprietate diuine nature vel humane. aliqn̄vnitatē ꝑſone. aliquādo notathabitū aliquādo cauſam. Cu-

ius diſtinctiōis rationē diligēter lector aīaduertat. atqꝫ in ſinū memorie recōdat. ne eiusꝯfundant̉ ſenſus cū de xp̄o ſermo occurrerit. Illud tn̄ nō ſeqͥtur qd̓ in argumētatōe ſuꝑioriinductū eſt. Ꝙ ſi xp̄s ẜm ꝙ hōeſt ſb̓a rōnalis. gͦ ꝑſona. Namet modo aīa xp̄i eſt ſb̓a rōnalisnō tn̄ ꝑſona. qꝛ nō eſt per ſe ſonans. īmo alij reicōiuncta. Illa tn̄ ꝑſone deſcriptio nō eſt data ꝓ illis tribus ꝑſonis.¶ Diſſoluit rōnem ſophiſticāque veritatē ꝙ chriſtus ſit ꝑſona impugnat.¶ Sed adhuc aliter nitunt̉ ꝓbare chriſtū ẜm hoīem eſſe ꝑſonam. qꝛ xp̄s ẜm ꝙ homo p̄deſtinatus eſt vt ſit dei filius. Sed illud eſt qd̓ vt ſit p̄deſtinatus eſtergo ſi p̄deſtinatꝰ eſt ẜm ꝙ homo vt ſit filius dei. et ẜm ꝙ homo eſt filius dei Ad qd̓ dici pōtchriſtū eſſe id qd̓ vt ſit p̄deſtinatus eſt. Eſt enī p̄deſtinatus vtſit filius dei. ⁊ ipſe vere ē filiusdei. ſed ẜm hoīem p̄deſtinatuseſt vt ſit filius dei. qꝛ per gratiāhabet hoc ẜm hoīem. nec tamēẜm hoīem eſt filius dei. niſi forte ẜm vnitatis ꝑſone ſit expreſſiuum. vt ſit ſenſus. Ipſe qui ēhomo eſt dei filius. vt autē ipſeens homo ſit dei filius per gratiā hꝫ. ſed ſi cauſa notet̉ falſumeſt. Nō enim quo homo eſt. eodei filius eſt.¶ Querit̉ vtrum filiatio adoptionis ẜm humanā naturamcōueniat chriſto. Uel an̄ xp̄us

a ¶ Scd̓m enimhabet multiplicem rationeꝫ ⁊cͣ.Contra videturilla diſtinctio etſe inartificialis.⁊ ſuperflua. ⁊ diminuta. Inartificialis. qꝛ membra iſta nullā vidē̄tur habere cōuenientiā. Suꝑflua videt̉. quiaeadeꝫ vi qua importat ꝓprietatēnature. importat vnitatē et ꝓprietatē perſoneDiminuta etiaꝫvidetur. qꝛ ſicupoteſt importare habitū. ita etiam poteſt īportare noueꝫ gerra accidentiū.go videtur ꝙ hilmēbris octo mbrabuerūt atem quritur. vbi ſic d̓uerſimode accpiat̉. cum videtur hr̄e tot intellectus. ℟º dd̓nꝙ hec diſtinctie⁊ ſi videat̉ eſſe ridis tn̄ eſt multirōnalis. Et hocſi attēdat̉ ſuꝑerqͥd fundat̉. Naprima diuiſiorhec prepoſitio.ſcd̓m poteſt imortare conconitantiā vl̓ cauam. Si cauſanmportet. tunc ēquartum membrum. Si conco

niat cidem. ibi. Si vero querit̉ an̄ xp̄s ⁊c̄. Utrūqꝫ autēhorum dignitate ⁊ nobilitatē importare videt̉ .ſ. tamꝑſonalis cōditio qͣꝫ adoptōis filiatio. ¶ Prima ꝑs habet ꝑtes duas. In pͥma mouet queſtione ⁊ determinatIn ſcd̓a vero diſſoluit rōnem ſophiſticā que veritateꝫdeterminatā impugnat. ibi Sed adhuc aliter nitunt̉ ꝓbare ¶ Sil̓r ſcd̓a pars pͥncipalis habet duas. In prima determinat queſtionē qua querit̉ vtrū chriſtus ſit filius adoptiuus ẜm humanā naturā. In ſcd̓a ꝯtra hocopponit et determinat. ibi. Sed adhuc opponit̉ ſic ⁊c̄.Subdiuiſiones aūt partiū manifeſte ſunt in lr̄a. Generalis autē intellectus diſtinc. circa duo verſat̉. ſcꝫ inoſtendēdo ꝙ nec ꝑſonalitatis cōditio nec adoptōis filiatio cōuenit chriſto ẜm ꝙ homo.mitantiā. ſic tripliciter pōt importare. aut ẜminherētiam. autẜm vnionē. autẜm adiacentiaꝫſiue aſſiſtentiaꝫSi ẜm inherentiam. ſic importat proprietateꝫnature. nam ꝓprietas inheretei cuius eſt proprietas. Si ẜmvnionem. ſic importat proprietatem perſone.Si ẜm aſſiſtentiam ſiue adiacētiam. ſicut dicithabitum. Quartum autem mēbrum quod ē ẜmprincipalis diuiſionis. magiſter non ſubdiuidit. Poteſt tam̄diuidi ẜm quatuor genera cauſarum. Omnibꝰeniꝫ modis hecdictio ẜm cōſueuit accipi. ſicutpoteſt per exempla monſtrari.Si enim dicatur chriſtus ẜmꝙ hō fuit paſſibilis. ſic importat conditioneꝫnature. ſi dicat̉xp̄s ẜm ꝙ hō creauit ſtellas ſic īportat vnitatēſone. Si dicaxp̄s ẜꝫ ꝙ hō fuitveſtitꝰ ⁊ calciatꝰ⁊ vt hō inuētusſic imꝑuꝫ

DI.X

jxur.

Rō in ꝑteꝫuā.

ꝯcd̓m haet variatturā et ꝑinc deit̉ vernis.

H 4