ertiusLiber

ſit adoptiuus ẜm ꝙ hō vel aliocmō. Et determinat ꝙ nō.¶ Si vero querat̉ an̄ xp̄s ſit adoptiuus filiꝰ ẜm ꝙ hō ſiue aliomodo. Reſpōdemus chriſtuꝫnon eſſe adoptiuū filiū aliquomodo ſed tm̄ naturalē. qꝛ natura filius dei eſt non adoptōnisgratia. Non autē ſic dicit̉ filiusnatura vt dicitur deus natura.non eniꝫ eo filius eſt quo deuseſt. qꝛ natiuitate diuinitatis filius eſt. Et cum dicitur naturavl̓ nature filius. qꝛ naturalitereſt filius eandē ſcꝫ habens naturā quā ille qui genuit. Adoptiuus autē filius nō eſt qꝛ prius nō fuit ⁊ poſtmodū adopteb tus eſt in filium. ſicutᵇ nos dicimur adoptiui filij. qꝛ cum natifuerimus ire filij. per gr̄am facti ſumus filij dei. Chriſtus vero nunqͣꝫ fuit nō filius dei. et iōnō eſt adoptiuus filius.Opponit̉ ꝙ ſit adoptiuus filius.¶ Sed ad hoc opponit̉ ſic. Chriſtus filius homīs eſt. id eſt virginis. aut gratia. aut natura.vel vtroqꝫ modo. Si vero natura. aut diuina. aut humana.ſed diuina non. ergo aūt humana natura. aut non natura eſtfilius hominis. Si non naturaergo gratia tm̄. Et ſi etiam natura humana non. ideo minusper gratiā. Si ergo gratia filiꝰhominis eſt. adoptiuus filiuseſſe videt̉. vt ideꝫ ſit naturalisfilius patriſ. ⁊ adoptiuus filiusvirginis Ad quod dici pōtᶜ chriſtum filiū virginis eſſe et natura vel naturaliter ⁊ gratia. nec

ꝫ filius virginis ē.qꝛ non ꝑ adoptionē ſed ꝑ vnionem filius virginis eſſe diciturFilius enī virginis dicit̉. eo ꝙin virgine hoīem accepit in vnitatem ꝑſone. et hoc fuit gratieet non nature. Unde Aug. ſuper Ioh̓. ait. ꝙ vnigenitus eſtequalis patri. nō eſt gratie ſednature. Ꝙ autē in vnitatē ꝑſone vnigeniti aſſumptus eſt hōgratie eſt nō nature. Chriſtꝰ ergo nec dei nec hoīs eſt adoptiuus filius. ſed dei naturaliter.et hoīs naturaliter ⁊ gratia filius. Ꝙ vero naturaliter ſit hominis filius Aug. on̄dit in li. defide ad petrū. Ille ſcꝫ deus factus eſt naturaliter hoīs filiusqui eſt naturaliter filius vnigenitus dei patris. Ꝙ aūt nō ſitadoptiuus filius. ⁊ tn̄ gr̄a ſit filius. ex ſubditis ꝓbat̉ teſtimonijs Hiero. ſuꝑ epl̓am ad ephe.ait. De xp̄o ieſu ſcriptuꝫ eſt. qꝛſemꝑ cuꝫ patre fuit. ⁊ nunqͣꝫ eūvt eſſet volūtas paterna p̄ceſſit. ⁊ ille qͥdem natura filius eſtnos vero adoptōe. Ille nunqͣꝫnō fuit filius. Nos anteqͣꝫ eſſemus p̄deſtinati ſumꝰ. ⁊ tūc ſpiritū adoptōis accepimꝰ qn̄ credidimꝰ filiū dei. Hyla. qͦꝫ in lib̓.iij. de trini. ait. Dn̄s dicēs clarifica filiū tuū nō ſolo noīe cōteſtatus eſt ſe eſſe filiū dei. ſꝫ etiāꝓprietate. Nos ſumus filij deiſed nō talis eſt filius. hic enī verus ⁊ ꝓpriusᵈ eſt filius origine dnō adoptōe. veritate nō nūcupatōne. natiuitate nō creatōeAugꝰ. etiā ſuꝑ Io. ait. Nos ſumus filij gr̄a nō natura. vnige

Si dicat̉ xp̄s ẜm ꝙ deus creauit mūdū. et ẜm ꝙ homopredicauit diuinū verbū. ſic importat cauſam efficientem. Si dicat̉ xp̄s ẜm ꝙ deus ē ſuppoſitū diuine nature. ⁊ ẜm ꝙ homo eſt animal rōnale. ſic importat cauſaꝫformalē. Si dicat̉ xp̄s ẜm ꝙ deus ⁊ homo eſt premiuꝫnoſtrū ſic importat cauſam finalem Poyſunt autem ml̓ta huiuſmodi exēpla cōgruentia inuenri De cauſa autēmateriali ẜm diuinaꝫ naturā nōcōtingit inuenire. ẜm aūt humanam cōtingit vtſi dicat̉ xp̄us ẜmꝙ homo ꝯceptifuit d̓ puriſſimiſanguinibꝰ virginis. b ¶ Nosdicimur adoptiui filij. qꝛ cuꝫ narti fuerimꝰ ire filij. ꝑ gratiā factiſumus filij dei.Contra Si hocverū eſt. tunc angeli beati et homo in ſtatu īnocentie non fuiſſent filij adoptiui. gͦ nec ius habuiſſent in hereditate regni. qꝛabſurdum eſt.¶ Pº. dd̓. ꝙ magiſter loquit̉ deadoptōe ẜm plenam ratōnem. ⁊ſic ponit extraneitateꝫ que ẜmactum eſt. quedeꝫ extraneitaeſt elongatio. etabalienatio a deo per culpam. ⁊hec quodam modo non conuentret angelis ratōne filiationis.Largius tn̄ accipiendo extraneitatē ſiue quātum ad culpamque ineſt. ſiue qꝛpotuit īeſſe ſe extendit ad om̄esfilios adoptōis. Et hoc quidem modo angeli poſſuntdici filij. c¶ Chriſtū filiū virginis eſſe ⁊ natura velnaturaliter ⁊ gratia. Contra. videt̉ ꝙ iſta duo nō ſuntincōpoſſibilia. Si enim hoc eſt naturale. iam non eſtgratuitū. ⁊ ecōuerſo ¶ ℟º. dicendū ꝙ gratia vnionis

Terinon repugnat nec incōpoſſibilis eſt cum ꝓprietate naturali. immo facit eam cōmunicari. Et magiſter loquitur h̓ de gratia vnionis. Uel pōt dici ꝙ gratia ⁊ natura bene poſſunt de eadem re dici per cōparationem addiuerſa. ⁊ ſic eſt in ꝓpoſito. Nam chriſtus inqͣꝫtum homo eſt naturalis filius virgnis. Inquantautē deus. eſt fi.us virginis nonper naturā. neper adoptioneſꝫ ꝑ araꝫ vnid ¶ Eſt filiꝰ one nō adꝟitate nō nunciꝑatōe ⁊c̄. Cōtroiſta vba Hyſarob̓r. videt̉ eninꝙ ſit ibi verꝭinculcatio. ⁊enim eſt eſſe filiūorigine ⁊ natiuitate. ¶ Item videtur ꝙ ſit ſuꝑcrfluitas. Nā ornis filiatio aueſt naturaliſ argratuita. ergooriginē vel adoptionē. ergo ſuꝑluunt alia merbra. ¶ Item qͥeſt ꝙ dicit̉ aliq̓filius nuncupetione. Aut enivera eſt nūcuptio. aut falſa?vera. ergo vel ꝑadoptionē velgenerationē Sifalſa. ergo nō debet īter membradicta poni.¶ Item ſi ob creationem dicuntur filij. cum ergo aſini ſint ado creati. erūt etam filij dei quoabſurdum eſt.¶ ℟º. dicendūꝙ in p̄dicto verbo Hylarius innuit nobis quetuor filiatōis diferentias quarūſufficiētia haberi poteſt ſic Illeenim dicitur filius alicuius qui ab ipſo eſt ⁊ ei conſormatur. hoc autem poteſt eſſe dupliciter. Aut emanatione naturali ⁊ in vnitatē eſſentie. et ſic eſt filius vnigenitus patris. quem dicit Hylarius eſſe filium origine contra fotinum. Ueritate contra ſabellinum.

Quare nōſit adoptiuus filius.

Augꝰ. deapetrun

Hiero ſuperad Epl

Oiectō

Hhllariꝰ cōtra fotinūcōtra ſabelIliū ꝯͣarriū.

34

3