LiberTertius
et eſt quid creatū. hinc eſt ꝙ cuꝫ virtus ponat̉ in ſpecievl̓ genere formali ex parte obiecti qd̓ habꝫ rōnē forma⁊ motiui. ⁊ ꝙ latria eſt in genere virtutis cardinalis.cut obedientia. Ꝙ gͦ ob̓r ꝙ virtus theologica eſt illareſpicit obiectū increatū. Dd̓m ꝙ obiectū pͥncipale vtrtutis theologice non ē aliqͥd creatū. ſed ē bonū increatūſub conditōnibus increatis. q̄ quidē ſūt ſumma bonitas ⁊ ſūma veritas. Hec aūt nō ē reꝑire in ꝓpoſito. etideo non tenet ratio illa. Hec igit̉ dcā ſūt de latria ẜmꝙ ꝓpͥe accipitur ꝓ habitu dirigente ad cultum exteriorem. qͥ ꝓpͥe dicit̉ ſeruitus dei ⁊ adoratio. Et hoc modonō ē idē latria ⁊ theoſebia. vt a pͥncipio dcm̄ eſt. Si aūtlatris dicat̉ cultus interio:. cū ille cōſiſtat ī credendo ⁊diligēdo ⁊ ſperādo deū. ſicut dicit Aug. in encher. ſicnō ponitur eē virtus cardinalis ſꝫ theologica. non inqͣꝫ ab his diſtincta. ſed cōſequēs ad om̄es illas. ⁊ hͦ mōnon accipitur ita ꝓpͥe ſicut mō p̄dicto. cū latria ꝓpͥe loquendo ſit ſpecies religionis ſicut dulia. ⁊ nomē eiusimpoſitū fuit a ſeruitute. ſicut dictuꝫ fuit a principio.Utroqꝫ tamen modo cōuenit reꝑiri eam dici. ⁊ ẜm hocdoctoꝝ poſitiones diuerſificari. vt quidē ponant eamſpeciem ꝟtutis cardinalis .ſ. iuſticie. quidā vero trestheologicas circūplecti. ⁊ vtrūqꝫ veꝝ p̄t dici ſine cōtrarietate ꝓpter diuerſum modū accipiendi. ⁊cͣ.QueſtioIIII¶ Utrū latria ſit ꝟtus diſtincta a dulia. Et ꝙ noͣ. vr̄ ꝑilld̓ psͣ. Dn̄e deus meus in te ſperaui. glo. Dn̄e omnijꝑ potētiā cui debet̉ dulia. deꝰ aūt ꝑ creationē cui debelatria. gͦ ſi dn̄o deo nō debet̉ niſi vna ſpecies adoratōisvicꝫ latria. gͦ latria ⁊ dulia nō ſūt diuerſe ſpēs virtutisItem. eadē ē ſpēsˡ virtutis qua credit̉ eſſe credenduſcꝫ ip̄a fides. ergo eadē ē ſpēs virtutis qua colitur eē colendū. ſed huiuſmodi ſūt latria ⁊ dulia. gͦ. ⁊cͣ. Itē e adeeſt ſpecies virtutis qua amatur eē amanduꝫ. vicꝫ ipſacharitas. gͦ eadem rōne eſt ſpecies virtutis qua adoratur eſſe adorandū. ſed huiuſmōi ē latria ⁊ dulia. gͦ. ⁊cͣ.Si tu dicas ꝙ nō eſt ſimile. qꝛ ſic nō ē vna ratio adorabiliū ſicut amabiliū. Obijcitur contra. qꝛ ſicut ꝓximusnon ē amandus niſi inqͣꝫtū imago dei. ſic etiā nō ē adorandus niſi inqͣꝫtū eſt dei imago. gͦ ſicut ē vnꝰ amor ſui⁊ ſue imaginis ẜm ſpeciē. ſic ⁊ vnus honor ¶ Item magis ⁊ minus nō diuerſificāt ſpeciem. ſed latria ⁊ duliadifferūt ſicut maior honor ⁊ minor honor. gͦ vr̄. ꝙ n̄ ſindiuerſe ſpecies virtutis ¶ Sꝫ cōtra ſuꝑ illud psͣ. Adorate ſca. pe. e. ⁊cͣ. latria ē adoratio que ſoli deo debetur.Dulia ē adoratio q̄ etiā creature exhibet̉. Que duas habet ſpēs. vnam q̄ exhibetur om̄ibus indifferēter. aliamque exhibet̉ ſoli humāitati chriſti. ſi gͦ dulia habet duaſſpecies adoratōis que creature debentur. multo fortiꝰlatria ⁊ dulia que ſūt ſpecies virtutis diuerſe. ¶ Itemhabitus diuerſificātur ꝑ actus. ⁊ actus ꝑ obiecta. ergoſi latria ē cultus que debet̉ deo. ⁊ dulia q̄ debet̉ creature vt creatura eſt. videtur ꝙ latria ſit ſpēs virtutis diſtincta a dulia. ¶ Item ſapientia ⁊ ſcientia ſūt diuerſa dona ẜm que dirigimur ad tꝑalia ⁊ eterna. ſi gͦ latriaeſt cultus debitus eterne maieſtati. ⁊ dulia ⁊ honor etreuerentia debita creature temporali. videt̉ ꝙ ſint diuerſi habitus in genere ꝟtutis. ¶ Item ſi ꝑ eū modumfiat honor creature qͦ fit creatori. iā nō erit actꝰ virtutꝭſed potius vitij. Si quis enī ſacrificaret homī. crimenydolatrie cōmitteret. ⁊ vituꝑaret̉ potius de ydolatriaqꝫ cōmendaretur de actu latrie vel dulie. ergo ſi diuerſitas modoꝝ in actibus virtutū introducit diuerſitatēin habitibus. videtur ꝙ latris ⁊ dulia differāt ſpecifica
differētia. ℟º. dd̓m. ad p̄dictoꝝ intelligentiā ꝙ ⁊ ſi nomen latrie ẜm aug. x. de ciui. dei imꝑtat cultū debitā maieſtati diuine. nomē tn̄ dulie tripliciter dr̄. Uno mō dr̄dulia ẜm quādā analogiā. Alio mō ẜm anthonomaſiam. ⁊ tertio mō ẜm ſignificatōnē ꝓpͥam. Cū āt dr̄ ſcd̓mānalogiā. tūc importat cultū debitu nature ſuꝑiori. ſiuecreature ſiue creatori ẜm aliquā rōnem ẜm quam creator coīcat creature. vtpote ẜm rōnē dominij. ⁊ hͦ mō accipit̉ in glo. ſuꝑ illud psͣ. In eccleſijs be. do. glo. deo.cui debet̉ latria. dn̄o cui debet̉ dulia. Cū aūt accipiturẜm anthonomaſiā ſic dicit debitā reuerētiā creat̉e vnite vl̓ aſſūpte. ꝑ quē modū accipit̉ ſuꝑ illd̓ psͣ. Adorateſca. pe. e. vbi dr̄. ꝙ yꝑdulia maior debet̉ ſolū lāitarixp̄i. Cū āt accipit̉ dulia ẜm ſignificationē ꝓpriā. ſic pͥrdulia honor vel reuerētia debita rōnali creature ⁊ ēbita. ⁊ illo mō cōſueuit dulia accipi ẜm cōem vſū. Et hͦmō ē q̄ſtio. vtꝝ latria vel dulia ſint diuerſe ſpēs ꝟtutis⁊ ad hoc cōuenient̓ reſpōdet̉ ꝙ ſic Et rō huiꝰ c̄. qꝛ latria⁊ dulia cōfiderāt ext̓iores cultꝰ qͥ formalē habēt drn̄iaꝫẜm ꝙ creature ⁊ creatori exhibet̉. Alius enī eſt modusadorādi creatorē. ⁊ aliꝰ adorādi creaturā. ⁊ alia rō motira. ⁊ iō alia virtꝰ directiua in hac ⁊ in illa. Et iueo concedendum eſt ꝙ latria et dulia ſunt diuerſe virtuteConcedende ſunt etiā rationes ad hoc inducte. ¶ Aillud ꝟo qd̓ ob̓r in cōtrariū de glo. dd̓m ꝙ dulia accipitur ibi ẜm generalē ſignificationē ⁊ analociā ẜm quaꝫcoīs ē ad latriā ⁊ ad duliā ꝓpͥe dictā. Et ſi tu q̄ras qͣremagis dicit latriā deberi deo ⁊ duliā dn̄o. cum tamenidē ſit deꝰ ⁊ dn̄s. Dicēdum ꝙ dominꝰ coīcatur creature. ⁊ de creatore et creatura dr̄ analogice. deus aūt nōita coīcat̉. ſed ſi dicat̉ de creatura ⁊ creatore dicit̉ eqͥuoce. ⁊ ꝓpterea dicit latriā deberi deo. ⁊ duliā creature.vt non ſignificetur ꝙ alia ſpē adoratōis adorandꝰ ſit.inqͣꝫtū deus. alia inqͣꝫtū dominꝰ. ſed vt innoteſcat differentia hoꝝ vocabuloꝝ. ⁊ ſimul cum differentia innuit conuenientiā. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ vna eſt virtuqͣ credūtur oīs credēda. Dd̓m ꝙ veꝝ eſt de credēdis qhabēt vnā rōem mouētē ad credēdū ſe. vt pote veritatēſūmā. cuiuſmōi ſūt articult fidei. Sed ſi credenda haberent rationes diuerſas. vtpote cum credo homini qverax eſt. ⁊ ideo qꝛ verax eſt. hec fides ⁊ illa nō ſūt neceſſario eiuſdē rōis nec ſpēi. Una enī ē fides q̄eſt ꝟtus theologica. Alia q̄ magis ſpectat ad genꝰ virtutis cardinalis. q̄ qͥdeꝫ magis ꝓpͥe appellāda ē fidelitas qͣꝫ fidesEt qꝛ latria et dulia diuerſas cōſiderāt rōes honorādin creatore et creatura. hinc ē ꝙ potiꝰ ſi bn̄ attēdat̉ ſundiuerſe ꝟtutes qͣꝫ vna ¶ Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ eadē chartate diliguntur oīa diligibilia. dd̓m. ꝙ hͦ ē. qꝛ charitashꝫ vnū obiectū qncipale vicꝫ ſūmū bonuꝫ. qd̓ quidemamat ſiue diligēdo deū in ſe. ſiue optādo bonū ꝓximoqui eſt dei imago. Latria aūt et dulia aliū ⁊ aliū reſpiciūt cultū ⁊ modū. ⁊ iō nō eſt ſimile de dilcōe ⁊ adoratone. nec de rōne imaginis hinc ⁊ inde. ⁊ illud meliꝰ manifeſtabitur infra. cū agitur de charitate. ¶ Ad illiqd̓ ob̓r ꝙ magis ⁊ minꝰ nō diuerſificāt ſpēm. Dd̓m.illud hꝫ inſtātiā. ⁊ nō habet ꝟitatem qͣꝫtum ad ſpem ingenere moris. Preterea nō habet ꝟitatē niſi qn̄ non eſtalia drn̄tia qͣꝫ ꝑ magis ⁊ minꝰ. ſic aūt nō eſt in ꝓpoſitoqꝛ latria ⁊ dulia n̄ differūt ſolū qͣꝫtū ad intenſionem etremiſſionē. ſed etiā qͣꝫtū ad aliū ⁊ aliū colēdi modū. Deqͦ inqͣꝫ mō plura poſſent adhuc queri. ſed iſta ſufficiantne nimis elongemus nos ab intentione magiſtri. ī omnibus enim predictis ſatis poteſt ſumi rō diſcutiēdi exhis que dicūtur in littera.
2z
64
T
6j
66