LiberSecundus
Ceteris autē bonis .i. medijset minimis nō ſolū bene ſꝫ etiāmale qͥſqꝫ vti pōt. Et iō ꝟtutenemo male vtit̉. qꝛ opꝰ ꝟtutiseſt bonꝰ yſus iſtoꝝ qͥbꝰ etiā nōbn̄ vti poſſumꝰ. Nemo aūt bene vtēdo male vtit̉. Nō ſolū ātmagna. ſꝫ etiā media ⁊ minimabona eē p̄ſtitit bonitas dei. Ecce habes tria gn̄a bonoruꝫ diſtincta.¶ In qͥbꝰ bonis ſit lib̓um. ar. cQuerit̉ aūt in qͥbꝰ bonis contineatur libeꝝ arbitriuꝫ. De hͦAugꝰ. in. j. li. retracta. ita ait.In medijs quidē bonis inuenitur libeꝝ volūtatis arbitrium.qꝛ ⁊ male illo vti poſſumus. ſedtn̄ tale eſt vt ſine illo recte viuere neq̄amus. Bonꝰ autē vſuseiꝰ iā virtus eſt q̇ in magnis reperit̉ bonis. qͥbus male vti nullus pōt. ⁊ quia bona ⁊ magna ⁊media ⁊ minima ex deo ſūt. ſeqͥtur ꝙ ex deo ſit etiā bonꝰ vſuslibere volūtatis. qͥ ꝟtus eſt. ⁊ inmagnis numerat̉ bonis. Attēde diligēter q̄ dicta ſūt ⁊ cōfer īvnū. Sic em̄ aꝑiet̉ qd̓ ſupra q̄rebat̉. Dixit equidē opꝰ virtutis eſſe bonū vſum. illoꝝ bonorū qͥbus etiā nō bene vti poſſumus .i. mediorū in qͥbus poſuitliberū arbitriū. cuiꝰ quoqꝫ bonum vſū dixit eſſe virtutē. Qd̓ſi eſt. nō eſt opus virtutis qd̓ ſupra dixit. qꝛ aliud eſt virtus. aliud opus eius.¶ Determinat q̄ſtionē qua q̄ritur de cōꝑatione gr̄e ad virtutē ſoluens ẜm opinionē cōmuniorem.Hic vidēdū ē qͥd ſit ꝟtus. ⁊ qͥdſit actꝰ vl̓ opꝰ eiꝰ. ꝟtꝰ eſt (vt aitAug.) bona qͣlitas mētis q̇ re
cte viuit̉. ⁊ qͣ nullꝰ male vtit̉. qͣꝫdeꝰ ſolꝰ ī hoīe oꝑat̉. Iōqꝫ opusdei tm̄ ē. ſicut de virtute iuſticieAug. docet ſuꝑ illū locū p̄s. Feci iudiciū ⁊ iuſticiam. ita dicēs.Iuſticia magna ꝟtus animi eſtquā nō fac̄ ī hoīe niſi deꝰ. Iōqꝫcū ait ꝓpheta ex perſona eccl̓iefeci iuſticiā. nō ip̄am ꝟtutē (quānō fac̄ hō) ſꝫ opꝰ eiꝰ intelligi voluit. Ecce aꝑte īſinuat̉ hic ꝙ iuſticia ī hoīe nō ē opꝰ hoīs ſꝫ deiqd̓ ⁊ de alijs ꝟtutibꝰ itidē intelligendū eſt.¶ De fide itidē dic̄ ꝙ nō eſt exhoīe ſꝫ ex deo tm̄.¶ Nā de gr̄a fidei Epheſis ſcribes apl̓us. ſil̓r fidē nō ex hoīe ſꝫex deo tm̄ eſſe aſſerit inquiens.Gr̄a eſtis ſaluati ꝑ fidē. ⁊ hͦ nonex vob̓. dei em̄ donū ē. Qd̓ a ſāctis ita exponit̉. hͨ ſcꝫ fides nonē ex vi nature nr̄e. qꝛ donū deipure ē. Ecce ⁊ hic aꝑtę tradit̉ꝙ fides nō eſt ex lib̓. ar. ſiue exarbitrio volūtatis. qd̓ ſuꝑioribꝰꝯſonat. vbi dictū eſt gr̄am p̄uenientē vl̓ oꝑantē eē ꝟtutē q̄ volūtatē hoīs liberat ⁊ ſanat. Un̄Aug. in li. de ſpū ⁊ lr̄a ait. Iuſtificati ſumꝰ nō ꝑ liberā voluntatē. ſꝫ ꝑ gr̄am xp̄i. nō ꝙ ſine volūtate nr̄a fiat. ſꝫ volūtas nr̄a on̄dit̉ īfirma ꝑ legē. vt ſanet gr̄avolūtatē. ⁊ ſana volūtas impleat legem.¶ De gr̄a q̄ liberat volūtatē. q̄ſi virtꝰ ē nō ē ex libero arbitrioet ſic nō ē motꝰ mētis.Si igit̉ gr̄a q̄ ſanat ⁊ liberat volūtatē mētis hoīs ꝟtus eſt. velvna vel plures. cū ip̄a gr̄a nonſit ex arbitrio volūtatis. ſꝫ eampotius ſanet ac p̄paret vt bonaſit. conſequitur vt virtus nō ſitex libe. ar. ⁊ ita nō ſit motus vel
Si tu dicas ꝙ ſub magnis boniī bonat quisſūt vt dicit qͥbus nō contingit mai.male vti. ſicut cū diligit̉ ꝓpter aliud. gͦ nō cōtint ſubmagnis bonisItē arguit̉ ex hoc. ſi deo ꝯtingit male vti.vicꝫ eū refert̉ ad alid̓. ⁊ deus ē optimꝰ īter oīa bona. gͦ oībꝰ bonis ꝯtīgitmale vti. gͦ nll̓aſūt bona magnafalſum igitur dicit cū dicit ꝙ bona magna ſūt qͥbus non contiuit male vti.¶ Item videturmale exemplificare de virtutibus. nā aliquispōt de ꝟtutibꝰ ſiꝑbire pōt etiamꝟtutes ꝓpt̓ laudē hūanā amar⁊ hͦ ē abuti. gͦ videt̉ ꝙ ꝟtutibuspoſſit abuti. ergo ſub magnisbonis nō ꝑnt cōtineri. ¶ ℟. dcendū ꝙ Augcū diuidit boniꝑ iſtas tres differentias ſcꝫ perbonū maximū etminimū ⁊ īfimūnō gn̄aliter accpit diuiſionē boni. ſꝫ eiꝰ boni qd̓eſt bonū alicuis et hͦ ē bonū ꝑ qꝛs ꝯtingit aliqͦ mōin finē ordinari.et iō diuidit hiᵗ bonū vtile. Etpter hͦ cū triplexſit dr̄ia boni vtilis ꝑ qd̓ qͥs ordinat̉ ī finē tripcē boni pōit diferentiā. Aliqͥem̄ ſic ē vtile?finē. vt tn̄ ſinelo poſſit ad finꝑueniri ſicut ſūbona corꝑalia.Aliqͥd aūt ē itavtile ad finē. vtn̄ ſine illo n̄ poſit ad finē ꝑuenri. ꝑ ip̄m tn̄ pōqͥs a fine deordinari. ſic̄ ē li. arb̓.qͦ cōtingit malevti. Aliqͥd ē itavtile ꝙ ſine ip̄o ad finē nō pōt perueniri. nec ꝑ ip̄m contingit aliqͦ mō a fine deordinari. ſicut eſt ꝟtus gratuita.Et qm̄ in pͥmo bono mīma ē vtilitas. In ſcd̓o ꝟo maior. in t̓tio maxima. hinc ē qd̓ diuidit bonū ꝑ has tres
dr̄ias. ſcꝫ ꝑ bona minima. media. ⁊ magna. Et ptꝫ diuiſionis ſufficiētia. ⁊ rn̄ſio ad illud qd̓ obr̄ de ſūmo bonoqd̓ deꝰ ē. ¶ Ad illd̓ ꝟo qd̓ obr̄ ꝙ virtutibꝰ ꝯtingit malevti. dd̓m ꝙ vti aliqͦ eſt multis modis. ſicut dictū fuitpͥmo li. vicꝫ ſicut inſtrumēto. ⁊ habitu directiuo. vl̓ ſic̄obiecto. Primomō nullo mō cōtingit male vtiꝟtute. qꝛ ꝟ̓tusqͣꝫtū eſt de ſe ſemꝑad bonū diriginec vnqͣꝫ ꝑ ꝟtutē aliqͥd ordinat̉ad malū. qꝛ ꝟ̓tuseſt bonꝰ vſus volūtatis ſicut dic̄Aug. Scd̓o mōꝯtingit male vtiꝟtutibus. nec ēaliqͥd ita bonuꝫcirca qd̓ nō poſſit ſe li. ar. deordinari inordinate amādo illudc ¶ Uirtus eſtvt ait Aug. bona qͣlitas mētis⁊c̄. Uidetur hecnotificatō pͥmor̄dargui poſſe amō p̄dicādi. Nihil em̄ qd̓ p̄dicatur de altero ī abſtractiōe. p̄dicari hꝫ de altero incōcretione. ſicutdicit ph̓s. ſi gͦ ꝟtus eſt bonitasnullo mō ꝟtꝰ dicēda ē bona. Itēredarguitur predicta diffinitioa defectu cōuertibilitatis ī p̄dicādo. qꝛ hec totarō cōuenire pōtgratie ⁊ donis ⁊alijs habitibꝰ aīeItē redarguia falſitate ī hͦ ꝙdic̄ quā deꝰ ī nobis ſine nob̓operatur. hͦ em̄ ē cōtra Aug. qͥ dic̄ꝙ qͥ creauit te ſine te. nō iuſtiſicat te ſine te. etBern̄. dic̄. ꝙ edopus nr̄e ſalutiſduo cōcurrunt.ſcꝫ deꝰ ⁊ liberuꝫarbitriū. Iuxtahoc queritur cum vnius rei vna ſit diffinitio. ⁊ differeter diffiniatur a diuerſis ip̄a virtus. qūo ille diffinitiones diſtinguant̉. ¶ ℟º. dd̓m. ꝙ virtus accipitur communiter. et ꝓprie. ⁊ magis ꝓpͥe. Scd̓m ꝙ cōiter accipit
p̄s. cxxi.
z
Eph̓j.
Premiſſasautoritatesconſiderari⁊ cōferri iubet vtpoſſitſolui qd̓ q̄reba-
qu
A