DiſtinctioIX
ſunt mutuerclatōes. qd̓ ꝓpͥe reqͥrit̉ ad diſtinctionē vn̄nō valet Qd̓ obijcit d̓ intelligēte ⁊ ītellecto. dico ꝙ nōē ibi relatio. ſꝫ ẜm eē. ſꝫ ẜm dici. ad hͦ aūt ꝙ relatio diſtinguat. oꝑtet ꝙ ſint relatōes mutue. qꝛ alit̓ nō diſtirguūt. oꝑtet etiā ꝙ dicūt relationē ẜm ce ¶ Ad illd̓ qd̓obr̄ de albedine ⁊ nigredine. Dd̓m. ꝙ nulla eſt oppoſtio formaꝝ niſi ſiderent̉ reſpectu eiuſdeꝫ tꝑis. ⁊ impoſſibilec ꝙ idē ſubiectū eodē tꝑe ſit albū ⁊ nigꝝ. relatiōes aūt in diuinis ſil̓ ſunt ¶ Ad illud qd̓ vltīo q̄ruqͣre magis relatiōes faciūt diſtinctiōem in ꝑſonis ꝙͣin eēntia pꝫ ex iā dictis rn̄ſio. Pōt etiā alia rō reddiquia pluralitas. naturaꝝ impedit ſimplicitateꝫ ꝑſone. ſed nō ſic ecōuerſo. qd̓ pꝫ ſic. Pl̓es nature ſunt invna ꝑſona. aut gͦ ꝑ gr̄am. aut ꝑ naturā. Si per gr̄amvnionis. ſic qꝛ natura vnica cōſequit̉ vnitate ꝑſoneiimpedit. Sed ſi natural̓r. vt in petro ē pl̓alitas eſſettiaꝝ ſiue naturarū. tūc cū intellectꝰ nature p̄cedit ꝑſonam. ⁊ non natura exꝑſonis. ſed ꝑſona ex natura. ſineceſſe ē ꝑſonā eē cōpoſitā: ⁊ inde c̄ ꝙ in diuinis magis eſt vnitas nature cū pl̓alitate ꝑſonaꝝ qͣꝫ ecōuerſo¶ Queſtio. iij.Utrū diuina generatio ſit eterna. Ꝙ ſic on̄dit̉ hͦ mōIn creaturis oꝑans naturaliter oꝑat̉ qͣꝫ citiꝰ pōt. ⁊ deꝑfectiōe agentis ē ꝙ citiſſime poſſit oꝑari. gꝰ cū ꝓductio filij a pr̄e ſit ꝑ naturā ⁊ ſūmā potentiā. qͣꝫ cito fiit pr̄. genuit. ſed fuit ab eterno. gͦ ⁊c̄. ¶ Itē de ꝑfection generatiōis eſt. vt qd̓ generat̉ equet̉ generāti. gͦͦcū diuina generatio ſit ꝑfectiſſima. filiꝰ erit pr̄i ꝑ omnia ēqͣlis. ſed pr̄ ē infinitꝰ duratiōe gͦ ⁊ filiꝰ ¶ Itē īteligere ſe coeternū ē mētis diuine. Nunqͣꝫ em̄ ē ponereꝙ de nō intelligēte. ſit deꝰ factꝰ intelli gens. ſed ꝟbumeſt coeteruū menti intelligēti. ex hͦ em̄ ꝙ mens ſe intelligit verbū gignit. Si gꝰ ꝓprijſſime filiꝰ ē verbū ē cōeternū pr̄i. ⁊ hoc ē qd̓ dicit btūs Ioh̓. In pͥncipio eratverbū. ¶ Itē idem on̄dit̉ ꝑ impoſſibile. om̄e qd̓ cepiteē eſt mutatū ẜm ſubſtantiā. ſꝫ om̄e qd̓ incipit generari incipit eē. ergo om̄e qd̓ incipit generari eſt mutatuꝫẜm ſubſtātiā. ſꝫ generatio ē de ſubā generantis. gͦ vbiincipit eē generatio ſubā generātis mutat̉. ſꝫ ſubſtantia dei pr̄is ẜm eē ē īmutabilis. ergo generatio non incipit in diuinis ¶ Cōtra. ſicut ſe hꝫ corruptio ad noneē exꝑte finis. ſic generatio ex ꝑte pͥncipij. ſꝫ omne qd̓corrupit̉ deſinit eē. gͦ om̄e qd̓ generat̉ incipit eē. ſꝫ nullū tale ē eternū gꝰ ⁊c̄. ¶ Itē qͥcquid ꝓducit diuina cōntia ē ip̄i poſteriꝰ tꝑe ſiue duratiōe gͦ pari rōe qͥcqͥd producit diuina ꝑſona. cū eēntia ⁊ ꝑſona ſint idē. ¶ Iteꝫin deo idē eſt ſuū eē. ⁊ ſua duratio. ſed filiꝰ hꝫ pͥncipiūeēndi. gͦ hꝫ pͥncipiū duratiōis. ſꝫ qd̓ hꝫ pͥncipiū eſſendi īcipit eē gͦ ⁊c̄. Itē pr̄ caret pͥncipio ⁊ caret initio. ergo q̄ rōe cōicat filio nō habere initiū. eadē rōne cōicatei nō habere pͥncipiū aūt ſi nō hͦ nec illud Pᵐꝰ. dd̓m. ꝙgeneratatio filij ē eterna. tum rōne generātis. tū rōnegeniti. Rōne generātis ꝓpter ſūma ⁊ ꝑfectā fecunditatē. Rōne geniti ꝓpter ſūmā ⁊ ꝑfectā equalitatē. qͣꝝvtraqꝫ ꝯditio tollit ne filiꝰ ſit poſteriꝰ pr̄e. ſicut viſuꝫeſt in opponendo. Alia rō ē ꝓpter ſummā in vtroqꝫactualitatē. in qua nō diſtat actus a potentia. nec poſſe an̄cedit eē ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ corruptio ponit terminū finalē. dd̓m. ꝙ corruptio ſemꝑ dicit variatōemet mutationē. ⁊ ita ꝯuerſionē entis in nō eē. ⁊ iō ponitterminū finalē. Sꝫ gn̄atio aliqn̄ dicit mutationeꝫ viin creaturis. ⁊ ſic ponit t̓minū initialē. ſed in diuinisnō dicit mutationē ex nō ente. ſꝫ emanatiōe ab ente¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ eēntia nihil ꝓducit niſi ex temꝑe
Dd̓m̄. ꝙ ſicut ꝑſona ꝓducit aliā ꝑſonā. ſic eēntia aliācōntiā. Aliā aūt creaturā eēntia ex ſcip̄a nō ꝓducit cūip̄a ſit īmutabilis. Nec ex alia. qꝛ ſil̓r eēt q̄rere. vn̄ producit illā aliā. ⁊ ſic neceſſe ē in ꝓductiōe pͥma creatureꝙ ꝓducat ex nihilo. ⁊ oē ſic ꝓductū habet eē pꝰ nō eſſe⁊ ita initiū. Perſona aūt nō de nihilo ꝓducit ꝑſonaꝫ.⁊ iō non facit de nō ente ens. ⁊ iō nullū ponit initiū talis ꝓductio ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ filiꝰ hēat pͥncipiuncendi. Dd̓m. ꝙ pͥncipiū d̓r duplex. ſcꝫ originale ⁊ initiale. Scd̓m ꝙ pͥn̄cipiū d̓r originalit̓. ſic filiꝰ tam qͣꝫtuꝫad cē. qͣꝫ qͣꝫtū ad durationē hꝫ pͥncipiū. qꝛ vtrūqꝫ habetab alio. Si aūt pͥncipiū dicat̉ initiū. ſic dico ꝙ nec hꝫpͥncipiū eēndi. nec durādi. Primū pͥncipiū nō aufertrōnem eterni. ſcd̓m ꝟo ſic. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ vltīo q̄re pr̄ cōicat filio carētiā initij nō pͥncipij. ptꝫ iā rn̄ſioqꝛ tꝑale ⁊ eternū dr̄nt de neceſſitate ꝑ eēntiā. pͥncipiū⁊ principiatū nō ſic. iō nō ē ſil̓e de hͦ ⁊ illo. qꝛ gͦ qd̓ habet initiū ē tꝑale. qd̓ caret ē eteruū. iō cū pr̄ ⁊ filiꝰ ſintvniꝰ cēntie. pꝫ ⁊cͣ. Rurſum cū hr̄e principiū ⁊ nō habere dicāt dr̄iam ꝑſone. ⁊ hec ē inter pr̄em ⁊ filiū. id̓oſicut pr̄ nō cōicat filio ꝑſonā ſꝫ tm̄ naturā ſiue eſſentiam. ſic cōmunicauit ei non habere initiū. ſed nō cōicauit nō habere principiū¶ Queſtio. iiij. ⁊ vltimaUtrū generatio filij ſit terminata. Et ꝙ ſic vr̄ Augꝰ.in li. lxxxiij. q. qͥ ſemꝑ naſcit̉ nunqͣꝫ ē natꝰ. ac ꝑ hͦ nūqͣꝫeſt filiꝰ. Nullꝰ gꝰ ꝑ generationē dicendus ē filiꝰ quouſqꝫ generatio ſit termīata ſꝫ ꝟbū pr̄is recte d̓r ꝑfectꝰfiliꝰ. gꝰ gn̄atio eiꝰ ē t̓mīata. ¶ Itē rōne on̄dit̉ ſic Produci tmiat̉ ad ꝓductū cē. gͦ gnari ad generatū eē ſedfilius dei eſt generatꝰ ⁊ natus. gͦ eius ꝓductio ſiue generatio eſt termīata. ¶ Itē nobiliꝰ ē ce generatū qͣꝫ generari. qꝛ gn̄ari ē via ad gn̄atū eē. ⁊ nō ccōuerſo. ſꝫ qd̓nobiliꝰ ē deo ē attribuēdū. gª magis debet ei attribuign̄atū eē qͣꝫ gn̄ari. gͦ gn̄atio filij d̓r in t̓mīatiōe ¶ Itagn̄atiōe q̄ ſꝑ c̄ in gnando. ſꝑ aliqͥd vel aliqͥs ꝓducit̉ ſꝫnō ꝓducit̉ id qd̓ ꝓductū ē. ẜm id qd̓ eſt ꝓductū. gꝰ oꝑtet vel ꝙ īteret̉. vel qd̓ ſuccedat generatū in tali gn̄ation. ſꝫ in filio dei nec ē ſucceſſio nec ibi iteratio. ergonec ꝯtinua generatio. gͦ filij dei gn̄atio ē terminata.¶ Cōtra. Dara. deus infinite ⁊ ſine tꝑe ens. infinite ⁊ inqͥeſcibiliter gn̄at. gͦ generatio nunqͣꝫ t̓minatur¶ Itē rōne vr̄ hͦ idē poſſe mōſtrari. eternū nō habꝫ ſealiter nūc qͣꝫ prius. ſed ſꝑ oīno vni formiter. gͦ ſi ſemper pr̄ a pͥncipio gn̓at adhuc an̄at. alioqͥn alit̓ ſe hr̄etnūc qͣꝫ prius. ⁊ ita generatio eterna mutaret̉. ¶ Itemſimplex ⁊ infinitū caret om̄i termio. ſꝫ gn̄atio filij eſtſimꝑ lex ⁊ infinita. gꝰ gn̄atio filij caret om̄i termino.Ꝙ ſit infinita pꝫ. qꝛ filiꝰ ē infinitꝰ. ⁊ iteꝝ ip̄a generatio ē eterna. ⁊ eternū eſt duratiōe infinitū. ¶ Itē ꝑfectio eſt potētia ſꝑ actui ꝯiūcta qͣꝫ q̄ nō ſꝑ. gͦ ꝑfectiorēfecūditas ſꝑ actui gn̄atiōis ꝯiūcta. maxime fecunditas gn̄andi nō ꝑdit̉ ſꝫ ꝑficiat̉. ſi gͦ in deo ē fecūditasꝑfecta. ſꝑ q gn̄at. ſꝫ nō gn̄at aliū niſi filiū. gͦ filiꝰ ſꝑdenerat̉ ¶ ℟ꝰ. ad p̄dictoꝝ ītelligentiā notādū ꝙ q̄dāfunt̉ in qͥbꝰ idē ē ce ⁊ factū eē. differt tn̄ fieri ⁊ eē. vt ſūtilla qͦꝝ eē ē ꝑmanēs nec depēdet oīno a prīcipio ꝓducēte. ⁊ hͦ ꝓxīo ꝓducēte in facto eē. īmo hn̄t rōnem ſubſiſtendi aliqͣꝫ intra ſe. ſiue ꝑ principia ꝓpria ſui ſubiecti. vt ſubſtātia ⁊ accidētia inata. Quedā ſunt in qͥbꝰdiffert eē ⁊ factū eē. idē tn̄ ē fieri ⁊ ce vt ſunt ſucceſſiua. quoꝝ eē depēdet oīno a principio ꝓducēte exn̄te īſua actualitate. vt ſunt motꝰ ⁊ mutatiōes Quedā ſūtin qͥbus eſt idē fieri. ⁊ eſſe. ⁊ factū eē. vt ſunt illa que
29
34
36
35
31
36
j