Druckschrift 
... in Primum librum .. (1493)
Entstehung
Seite
39v
Einzelbild herunterladen
 

LiberPrimus

tura ſit pl̓ibꝰcōicata. ſꝫ nō pn̄t eē pl̓es ab vna naturaqͥn vnꝰ ſit ab alio. vel ambo a tertio. gͦ cū an̄ dīnasꝑſonas nihil ſit oꝑtꝫ ꝙ vna ab alia. ⁊ qm̄ ſunt cōformes in natura. ⁊ gnatio ē emanatio ẜm cōformitateꝫnature iō credo ꝙ neceſſe ē in dīnis ponere gn̄atōemUt aūt intelligat̉ ꝑ quē modū. notandū ꝙ gn̄are d̓ ſuiꝓpria rōne. ē ſil̓em ſibi in ſubā ⁊ natura ꝓducere. Sibi ꝟo. ſil̓em in natura ꝓducere tripl̓r ē. Aut ꝑ imp̄ſſionē ſue ſil̓itudinis in alio. ⁊ ſic gnat̉ caracter a ſigillo. lumen a lumīoſo. ſpēs ab obiecto. Alio mō ꝑ eductōeꝫ ſpeciei ꝯſil̓is ab alio. ⁊ ſic gn̄at̉ elemētū ab elem̄to. Tertio mō ꝑ ꝓductōeꝫ ſil̓is de ſil̓i. ſiue de ſcipſo⁊ ſic gn̄at̉ aīatu ab aīato. ⁊ iſte tertiº modꝰ ē ꝑfectiorvn̄ nō reꝑit̉ niſi in ſubſtantijs hn̄tibꝰ formā nobilē q̄eſt vita. Et iſte modꝰ gn̄atiōigē ẜm naſcentiā. ⁊ eſt indeo ⁊ creaturis. ſꝫ dīnter. qꝛ ꝓducere aliū ex ſeip̄o pōteſſe dupl̓r. vel ex ſe toto. vel ex ꝑte ſui. Ex ſe toto nōpōt ꝓducere niſi ille cuiꝰ eēntia p̄t eē in pl̓ibꝰ vna ⁊ tota. Nā ſi n̄ p̄t eē in pl̓ibꝰ vna ⁊ tota. ſi generās dat totā ſuā ſubām gn̄ato. tūc ſubā tota trāſit in gn̄atū. etgn̄ans ꝑdit ſubām totā gn̄ando. qd̓ eē nō p̄t. ideo adhūc neceſſe c̄ ꝙ talē hēat ſubām q̄ vna ⁊ tota ſit ī pluribꝰ. talis aūt ſubā nō ē niſi ſubā hn̄s ſūmā ſimplicitatē. hec aūt ē ſola diuīa eēntia. in qͣ ꝓpt̓ ſūmā ſimplicitatē ſuppoſitū nō addit ad eēntiam. vn̄ nec ip̄e coartat. nec limitat. nec formā multiplicat. ⁊ iō in eo p̄t eēgn̄atio. cōicans eandē ſubſtātiā totaꝫ. ⁊ talis gn̄atio ēoīmode ꝑfectiōis ⁊ in ſolo deo reꝑit̉. rōne iam dicta.Alio mō ꝯtingit aliquē ex ſe ꝓducere qͣꝫtū ad ꝑtē ſui.ſic pr̄ naturalis gn̄at filiū. ꝑtem ſubſtātie trāſmitterdo ⁊ deſcendēdo. ⁊ hec gn̄atio neceſſario ē cū trāſmiſione. qꝛ eī ꝑs deciſa nō hꝫ actū totiꝰ. neceſſe ē ꝙ ꝑ mutatōem acqͥrat. ſꝫ qd̓ acqͥrit qd̓ nō hꝫ variat̉. iō hec generatio ē mutatio. ⁊ hꝫ variationē ꝯiunctā. ⁊ etiā cuꝫcorruptione annexa. Quia em̄ aliqͣ ꝑs generantis deperdit̉. gn̄ans ē a qͦ p̄t fieri ablatio. ⁊ ita corruptō Eſetiā cū coẜuatione adiūcta. qꝛ em̄ fit deꝑditio. neceſſeeſt ꝙ ꝑ nutrimentū fiat reſtauratio. ⁊ iō gn̄atio ī creatura ⁊ ꝑfectionis ⁊ imꝑfecitōnis ē. Perfectiōis a ꝑteꝟtutis ꝓducentis. imꝑfectiōis a ꝑte ſubiecti diuiſibilis. ⁊ ideo ē in ſolis aīatis qͥ hn̄t formā ꝑfectiōis. ip̄mſcꝫ corpꝰ ⁊ aīam defectibile ⁊ reſtaurabile. Generatioꝟo in diuinis ē oīmode ꝑfectionis. Ꝙ em̄ nō ē ex ꝑteiō eſt. qꝛ hꝫ actu ſpēm. Et iō nec ibi ē in natura imꝑfectio. nec variatio. qꝛ nihil nouū acqͥrit̉ Nec corruptōqꝛ nihil adimit̉. Nec nutritio. qꝛ nihil reſtituit̉. ⁊ ex hͦpatet ſol̓o obiectoꝝ. qꝛ gn̄atio de toto ē tante ꝑfectionis ꝙ nō p̄t eē in creatura aliqͣ. generatio ꝟo ex ꝑte tātam hꝫ imꝑfectionē adiunctā vt nō poſſit eē circa ſulſtantiā inuariabilem ⁊ incorruptibilem ⁊ ſimplicem.non ſolū in natura verū etiā īcreata in natura creata.Alie rationes ꝓbant de generatione que eſt ex ꝑte. ⁊cͣ. Queſtio. ij.Utꝝ gn̄atio in diuinis ſit ꝑſonaꝝ diſtinctiua. ⁊ ꝙ ſiton̄dit̉ hoc mō. Augꝰ. dicit circa pͥncipiū de tri. Nullares eſt q̄ ſeip̄am gignat vt ſit. ſi ergo gignit. aliam gitit. ſed inter aliam rem ⁊ aliā ē diſtinctio. ergo ⁊c̄ Ite gn̄atio ē emanatio. ſed vbi eſt emanatio ibi eſtmultiplicatio ſiue plurificatio. vbi aūt multiplicatioibi ⁊ diſtinctio. ergo vbi gn̄atio. ibi neceſſario ē diſtīctio Itē gn̄atio in diuinis ē relatio. ſed relatio īporat reſpectu ⁊ ordinē ſed vbi reſpectus ⁊ ordo ibi ſuꝑoſitoꝝ et relatoꝝ ſiue ordinatoꝝ diſtinctio. ⁊ ſic ⁊c̄. Ite mīor diuerſitas ſuſtīet̉ a ſuppoſito vl̓ ī ſuppo

ſito ꝯpoſito ⁊ ml̓tiplici. qͣꝫ ſubā ſimpliciſevniformiſed relatiua oppoſita non ſtant ſimul in codē indiuiduo creato. ergo nec in ſimplici hypoſtaſi. Probatōmedie. Bn̄ ſequit̉. ſortes ē pr̄ platōnis. ergo nō ē filiꝰeius. vel ē diſtinctus ab eo. ergo multo fortiꝰ in diuinis Cōtra Pr̄ gn̄ando filiū dat ei totū qd̓ hꝫ. ſꝫ hꝫ eēntiā ⁊ ꝑſonā. gͦ dat ei cēntiā ⁊ ꝑſonā. gͦ ſic filiꝰ n̄ diſtīguit̉ a pr̄e eēntial̓r ita nec ꝑſonalit̓ vt vr̄. Irē pr̄ cōicatfilio eēntiā ſuā ꝓpter ſūmā ſuā ſimplicitatē. ſed equeſimplex eſt ꝑſona ⁊ eēntia. gͦ q̄ rōne cōicat eēntiā. cōcat ⁊ ꝑſonā Itē in pr̄e idē ē natura ⁊ ꝑſona. gͦ īpoſſibile ē ꝙ cōicet vnū qͥn cōicet alid̓. ergo ſi dat naturā⁊ ꝑſona Itē vr̄ ꝙ relatio nō diſtinguat aliqͣ rōe. qͥavnus ⁊ idem punctꝰ ē pͥncipiū ⁊ finis reſpectu diuerſarum lineaꝝ. ergo ſi iſte relatōes non ſunt diſtinctiue. vr̄ ſil̓r ꝙ nec pr̄nitas ⁊ filiatio. Si dicas ꝙ n̄ oēsrelatōes diſtinguūt ſꝫ ſolū mutue. vt pͥncipiū ⁊ principiatū finis ⁊ finitū. Cōtra. pr̄ ⁊ filiꝰ ſe hn̄t vt ītelligēset intellectū. vt dicit Anẜhel. ſꝫ idē nō p̄t eē ītelligēset intellectū. gͦ. Itē maiorē repugnantia in cōtrarijs qͣꝫ in relatiuis. ſed albedo ⁊ nigredo qͣ ſunt contraria nō faciūt. diſtinctōem circa petꝝ. qꝛ idē pōt mō eēalbꝰ. mō niger. ergo multi fortiꝰ vnꝰ in diuinis. modoerit pr̄. mō filiꝰ Itē q̄rit̉ qͣre potiꝰ relatiōes faciunt diſtinctionē ꝑſone qͣꝫ eēntie. cū eqꝫ bn̄ poſſint eē pl̓es eſſentie vel nature in vna ꝑſona ſicut ecōuerſo. ℟º.dd̓m. ꝙ generatio in diuinis ſicut on̄ſuꝫ ē facit realēdiſtinctōꝫ int̓ gn̄antē ⁊ gn̄atū n̄ rōnalē vel ītellectualēſolū. ſic̄ dixit ſabelliꝰ. ⁊ tealē qͣꝫtū ad ꝑſonā n̄ qͣꝫtū adeſſentiā. ſicut dixit arriꝰ. Qd̓ ſic pꝫ. Gn̄atio ī creat̉.dicit emanatōem ꝑ modū actiōis ſiue mutatōis. ī deoemanatōem ꝑ modū relatiōis inqͣꝫtū talis emanatiodicit diſtinctionē in ꝑſona. Rōne emanatiōis ē diſtīctio. qꝛ ſicut dicit Anẜhel. Nec intellectus capit. necnatura ꝑmittit. illū qͥ ē ab alio. eē illū a qͦ c̄. ẜm ꝙ poſitiue d̓r aliqͥs eē ab alio. Nā pr̄ pͥuatiue d̓r eē a ſe .i. nōab alio. inqͣꝫtū talis emanatio ponit diſtinctōem in ꝑſona. Gn̄atio em̄ ē ꝓductio ꝯueniētis ī natura Rōnnature n̄ p̄t eē diſtinctio. gꝰ vel erit rōne ſuppoſiti vꝓprietatis. Si ꝓprietatꝭ aut abſolute. aut reſpectiueNō abſolute. qꝛ tūc eēt diſtinctio ī natura. Nec reſpectiue. vtputa relatōis. qꝛ in relatiōe ẜm ſe nō eſtmotin creaturis nec origo in diuīs. vn̄ filiatio nō gn̄at̉ niſi in alio. ergo neceſſe ē ꝙ ſit diſtīctio ī ſuppoſito Similit̓ rōe relatiōis ē diſtinctio qꝛnihil ad ſe refert̉ necordinat̉ Rōne ꝟo talis relatiōis ē diſtinctio ꝑſonalisqꝛ gn̄are ⁊ generari. cū dicāt relationē ꝑ modū actōis⁊ paſſiōis. dicūt eā ī ſuppoſito ⁊ reſpectu ſuppoſiti.⁊ iō qꝛ relatio ē int̓ extrema. notat diſtinctōeꝫ. pꝫ ꝙ dſtinctio ē ibi ſuppoſitoꝝ His viſis pꝫ facile ſolue acobiecta Qd̓ gͦ obr̄ pr̄ cōicat filio totū qd̓ hꝫ. veꝝ ē p̄tergn̓atiōem ⁊ gn̄atiōis diſtinctiōeꝫ Ip̄a cm̄ rō cōicandidat intelligere diſtinctionē. qꝛ nullꝰ cōicat ſibi ſꝫ alijet iō id in qͣ diſtinguit nō cōicat. Ad illud qd̓ obr̄oeqꝫ ſimplex ē ꝑſona vt eēntia. Dd̓m ꝙ ſimplicitas centie ē ꝙ ſit in pl̓ibꝰ. ſꝫ ſimplicitas ſuppoſiti ē ꝙ n̄ ſit inpl̓ibꝰ. Nā ſuppoſitū ſiue indiuiduū qͣꝫtū ē de ſe d̓r cōꝙ ē ī vno ſolo. iō nō ē ſil̓e Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ idē ē̄ eēitia ⁊ ꝑſona. dd̓m. ꝙ qͣꝫuis ſint idē. nō tn̄ ſunt ad idemqꝛ ꝑſona ē ad aliū. iō generat̉ ⁊ refert̉. cēntia ꝟo nō. iōeſſentia cōicat̉. ⁊ ꝑſona diſtinguit̉. Sic̄ gꝰ ꝙͣuis ideſit in pr̄e eēntia ⁊ ꝑſona. tamē ꝑſona generat. eſſentinō. ſic ecōuerſo. centia cōicat̓. ⁊ ꝑſona nō Ad illncqd̓ obr̄de pͥncipio ⁊ fine in pūcto. pꝫ rn̄ſio. qꝛ ille nō

20

21

⁊2

⁊ 3

24

25

26

27