ViſtinctioVIII

iuſte viuebat ⁊ peccat. morit̉ iuſticie. Si peccatrix erat ⁊ iuſtificat̉ morit̉ pctō. Ut alias eiꝰ muN parte iſta ad euidentiā duaꝝ primaꝝ ꝓprietatuꝫ quas magiſter pͥmo aſſignat. ſcꝫ veritatis¶ ⁊ incōmutabilitatis. duo pͥncipal̓r queruntur.Primo de ip̄a veritate. Scd̓o de īmutabilitate. De veritate iteꝝ querūtur duo. Primo vtꝝ veritas ſit ꝓprietasdiuini cē. Secūdo vtrū ſit eius ꝓprietas in ſūmo id eſtadeo ꝙ non poſſit cogitari nō eſſe¶ MeſtioꝘ veritas ſit p̄prietas diuini eē oſtenditur autoritatibus et rōnibꝰ. Primo mō ſic aucͣte Hicro. ad marcellaꝫet habet̉ in lr̄a. Solus deꝰ vere eſt. cuiꝰ eēntie cōꝑatumnr̄m cē. non eſt. ſed qd̓ alicui ſoli cōuenit eſt ꝓpriū illi. cigo veritas eſt ꝓprium diuini eē ¶ Itē Aug. de vera religi. Falſitas eſt ex illis rebus q̄ imitant̉ illud vnū quo ovnū. quicqͥd ē. inqͣꝫtum illud implere nō pn̄t. Si gͦ nulla creatura pōt illud ſūme vnū implere. veritas nō ē inaliqua creatura ſed in oībus falſitas ¶ Itē Aug. in ſeliloquijs. ⁊ de vera religione dicit ꝙ lux increata ē rō cognoſcendi. ⁊ ſola lux increata ē veritas. gͦ veritas ē ꝓpͥetas dei ſolius ¶ Item Anẜhel. in li. de veritate dicit ꝙoīa ſunt vera pͥma veritate. aut ergo intelligit effectiueaut formaliter. Nō effectiue. qꝛ ſil̓r oīa pn̄t dici bona pͥma bonitate. gͦ intelligit̉ formal̓r. gͦ nō eſt alia veritasqͣꝫ veritas increata. gͦ ſi illa ē. eſt in deo ⁊cͣ. ergo veritaseſt ſolius dei ꝓprietas ¶ Item rōnibus ꝓbatur ſic. vertas ⁊ vanitas opponunt. ſed oīs creatura habꝫ vanitatē ⁊ ꝑmixtionē cūnō eē. cuꝫ ſit ex nihilo et ſolꝰ deꝰ hac caret omīno. ergo in ſolo deo eſt veritas ¶ Item veritasopponit̉ vmbre. Qd̓ em̄ eſt vmbra rei nō habet veritatēſed creature ſunt vmbre illiꝰ ſūmi eſſe. gͦ non habet veritatem in eē ¶ Item veritas ē qͣ aliqͥd ē verum. ſed veritas eſt vera. cū ſit cognoſcibilis. ſed cōſtat ꝙ nō alio qͣꝫſe. qꝛ al̓s eēt abire in infinitū. ſed qd̓ eſt veꝝ ſeip̄o. ē veꝝꝑ eſſentiā. gͦ oīs veritas eſt vera ꝑ eſſentiā. ſed ſola veritas increata ē vera per eſſentiā. gͦ veritas ē ꝓprietasdei ſolius. ¶ Qontra. Si veritas eſt dei ꝓprietas. autgº veritas cōplexa aut incomplexa. Non complexa. qꝛtalis eſt cum cōpoſitione. In deo aūt non eſt cōpoſitioaliqua. Nō incōplexa. quia hec cōuertit̉ cum ente. ergocum entitas non ſit dei ꝓprietas pari rōne nec veritaserit. ¶ Itē verū eque cōe eſt vt bonū. ⁊ quodāmō magꝭſed bonitas non eſt dei ꝓprieras. gꝰ. pari rōne nec veritas Item veritas eſt rō diſcernēdi creatorē a creaturaet creaturā a creatura. ſed qd̓ eſt ratio diſcernēdi ⁊ diſtīquendi eſt diuerſum in diuerſis. ergo alia ꝟitas ē ī deo

ciſſitudinis obumbratio. Et dauid. Mutabis ea⁊ mutabūt̉. tu aūt idē ip̄e es. Ideo Aug. ſuꝑ Gen̄dicit ꝙ deꝰ nec ꝑ loca nec ꝑ tēꝑa mouet̉. creaturaꝟo ꝑ loca ⁊ tꝑa. Et ꝑ tꝑa moueri. eſt ꝑ affectionescōmutari. Deꝰ aūt nec loco nec affectiōe mutarpōt. qͥ ꝑ ꝓphetā ait. Ego deꝰ ⁊ nō mutor. qͥ eſt immutabilis ſolꝰ vn̄ recte ſolus dr̄ hr̄e īmortalitatiIn oī em̄ mutabili natura. vt ait Aug. ꝯtra maximi. Nō nulla mors eſt ip̄a mutatio. quia facit aliquid in ea nō eſſe qd̓ erat. Un̄ ⁊ ip̄a anima humana q̄ ideo dr̄ immortalis. qꝛ ẜm modū ſuū nunqͣꝫdeſinit viuere. habet tn̄ quādā mortē ſuā. quia ſiiuſte viuebat ⁊ peccat. morit̉ iuſticie. Si peccatrix erat ⁊ iuſtificat̉ morit̉ pctō. Ut alias eiꝰ mu-

tatiōes taceā. de qͥbus mō longū ē diſputare. Etcreaturaꝝ natura celeſtiū mori potuit. qꝛ peccare potuit. Nā ⁊ angeli peccauerūt ⁊ demones facti ſunt. qͦꝝ ē dya bolus pͥnceps. ⁊ qͥ n̄ peccauerūtpeccare potuerūt. ⁊ cuicūqꝫ rōnali creature p̄ſtatur vt peccare nō poſſit. nō ē hoc nature ꝓprie ẜdei gr̄e. Et iō ſolꝰ d̓s vt ait apl̓is. hꝫ īmortalitateqͥ nō cuiuſqꝫ gr̄a ẜꝫ natura ſua. nec potuit nec pōtaliqͣ ꝯuerſiōe mutari. nec potuit nec poterit aliqͣmutatiōe peccare. Proinde vt ait Aug. ī. j. li. detrini. Subſtantiā dei ſine vlla cōmutatiōe mutabilia faciēteꝫ. ⁊ ſine vllo ſuo tꝑali motu tꝑalia creantē ītueri. ⁊ noſſe (licet ſit difficile) oportet ꝟo gͦac ꝓprie īmutabilis eſt ſola diuinitatis eſſentia q̄ſine ſui mutatione cunctas condidit naturas.qͣꝫ in creatu a. ⁊ in vna creatura qͣꝫ in alia. ergo non ē ꝓprium ſolius dei ¶ Item Augꝰ. in ſolilo. Uerum eſt idqd̓ ē. gͦ ꝟitas ē ip̄a entitas. gͦ nō ē ꝓpriū eēntie. qꝛ ſi ſicqrōe d̓r ꝟitas ē ꝓprietas eēntie. poſſit dici ecōuerſo. cuꝫoīno idē ſint ¶ ℟º. dd̓m. ꝙ ꝟitas hꝫ triplicē cōꝑatōem.Habet em̄ cōꝑari ad ſubiectū qd̓ informat. ad pͥncipiuꝫqd̓ repn̄tat. ⁊ ad intellectū quē excitat. In cōꝑatione adſubiectū ꝟitatꝭ d̓r veritas actꝰ ⁊ potētie in dinis. In cōꝑatōe ad principiū d̓r ꝟitas ſūme ꝟitatis ⁊ prīe repn̄tatio ſiue imitatio. In cōꝑatiōe ad intellectū d̓r ꝟitas ratōdiſtinguendi Et in oībus illis cōꝑationibꝰ dupl̓r p̄t accipi veritas. Uno mō ꝓut diſtinguit̉ contra falſitatem.Alio mō ꝓut diſtīguit̉ ꝯtra ꝑmixtionē ẜm ꝙ veꝝ d̓r prrū ⁊ imꝑmixtū. Prout ꝟitas diuidit̉ ꝯtra falſitatē quapriuatio indiuiſiōis. imitatiōis. exp̄ſſiōis. ſic cū in creatura ſit aliqͦ mō īuenire. ⁊ indiuiſionē. ⁊ imitatōeꝫ. et exp̄ſſionē. ſic ē veritas nō tm̄ in creatore. ſed etiā in creatura. ⁊ ſic n̄ aſſignat̉ dei ꝓpͥetas. Alio mō ꝓut veritas diindit̉ cōtra ꝑmixtionē ſiue impuritatē. ſicc̄ in ſolo deo.Nā in ſolo deo ē indiuiſio pura nō ꝑ mixta alicui diuerſitati. In ſolo deo eſt imitatio ⁊ ſimilitudo pura. non ꝑmixta. alicui diſſimilitudini Et in ſolo deo ē exp̄ſſio lumīs non ꝑmixti obſcuritate. In creatura aūt eſt indiuiſio cū actꝰ ⁊ potētie diuerſitate. ⁊ imitatio cū diſſimilitudine Eſt vlteriꝰ in ea exp̄ſſio cū obſcuritate. ⁊ id̓o hocmō ē ꝟitas dīni eē ꝓpͥetas. ⁊ ſic accipit mgr̄ ⁊ aug. ⁊ hie.Uocāt em̄ veꝝ eē qd̓ nihil hꝫ d̓ poſſibilitate. nihil hꝫ devaītate. nihil d̓ n̄ entitate. ⁊ iō in deo n̄ cadit p̄t̓itio et futuritio q̄ aliqͦ mō n̄ ētia ſūt ⁊ ſic ꝓcedūt due pͥme aucͣtes⁊ rōes ¶ Ad illd̓ ꝟo qd̓ obijcit̉. ꝙ n̄ ſit alia ꝟitas qͣꝫ eterna. qꝛ ip̄a ſola fac̄ ītelligere. dd̓m. ꝙ ſic̄ colorē obiectū viſus. ⁊ motiuū viſus. tn̄ n̄ ſine actu lucis. ⁊ differt ab ip̄alucc Sic dd̓m. ꝙ ꝟitas creata qͣꝫuis n̄ poſſit mouere ſine ꝟitate īcreata. nihilominꝰ ē motiua ſuo mō. ⁊ alia veritas ē ab illa ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ d̓ Anẜhel. ꝙ oīa ſūt ꝟaꝟitate pͥma. dd̓m. ꝙ verū de ſui īpoſitōe dicit cōꝑatōemad cām exēplarē. ſic̄ bonū ad cām finalē Sic̄ eī d̓r bonūrōe ordīs. ſic veꝝ rōe exp̄ſſiōis ⁊ rō expͥmēdi ē ip̄iꝰ exēplaris. ſicut gͦ cū d̓r d̓ bonis creatis ꝙ ſūt bona bonitate īcreata. bonitas p̄dicat finē ī abltīo. nō formā. qꝛ boītasnulliꝰ crcati ē forma. Sil̓r cū d̓r ꝙ oīa ſūt ꝟitate īercataꝟa ablatiuꝰ dicit cām formalē exēplarē. Oīa em̄ ꝟa ſūt⁊ nata ſūt ſe expͥmere. exp̄ſſiōe illiꝰ ſūmi lumīs. qd̓ ſi ceſſaret īfluere. cetera deſinerēt eē ꝟa. iō nulla ꝟitas creataeſt ꝟa ꝑ eēntiā. ſed ꝑ ꝑticipatōem. ⁊ ꝑ hͦ patent vltima-

Psͣ. cj.

Mal̓. iij.

j. Thi. vj.

12

13

14

16