PrimusAlber

tm̄ diceret̉ erit. putaret̉ nō eſſef mō.ᶠ dicat̉ gͦ ꝙ ſꝑ fuit ē. ⁊ erit vtintelligat̉. qꝛ nec cepit. nec deſijt. nec deſinit. nec deſinet eſſede hoc aug. ſuꝑ Ioh̓. ita ait Cūde ſempit̓na re ꝓprie dicat̉ eſt.ẜm nos bn̄ d̓r. fuit ⁊ erit. Fuitqꝛ nūqͣꝫ deſijt. Erit. qꝛ nūqͣꝫ deerit. Eſt. qꝛ ſꝑē. nō p̄terijt quaſi qd̓ nō maneat. n̄ orie t̉ qͣſi qd̓nō erat. Cū gͦ nr̄a locutio ꝑtꝑvariet̉. de eo ꝟe dicunt̉ ꝟba cuiuſtibet tꝑis. qͥ nullo tꝑe defuitvel de eſt. vel deerit. ⁊ iō nō eſtmirū ſi de ſpū ꝟitatis ꝟitas loquēs dixit. ꝑ futuꝝ. Quecurqꝫaudiet loq̄t̉. Audiet ſcꝫ ab eo aqͦ ꝓcedit. Audite illiꝰ ē ſcire idietiā eē. A qͦ gͦ ille ē eēntia. ab illo audiētiā .i. ſcīa q̄ nō ē alid̓ q̄eſſētia. audiet gͦ dixit de eo qd̓audiuit ⁊ audit .i. ꝙ ſꝑ ſciuit. etſcit ⁊ ſciet Ecce h̓ dic̄ aug. ꝟbꝫcuiuſlibꝫ tꝑis dici d̓ deo. ſ tn̄ ꝓprie. ē. Illd̓ gͦ ꝙ Hiero. dicit itaintelligendū ē Nō nouit fuiſſevel futuꝝ eē. ſꝫ tm̄ eſſe .i. cū d̓r d̓deo ꝙ fuit vl̓ erit. n̄ ē ītelligēdūꝙ p̄terierit vl̓ futurꝰ ſit. ſꝫ ꝙ exiſtat ſimpl̓r ſine aliqͦ tꝑali motuLicet em̄ ꝟba ſubſtātiua diuerſoꝝ tꝑm de deo dicant̉. vt ſuit.erit. eſt. erat. nō tn̄ tꝑales motus eē diſtinguūt .ſ. p̄teritū l̓ ſutuꝝ. vel p̄teritū imꝑfectū. vl̓ p̄teritū ꝑfectū. vel p̄teritū pluſqͣꝫꝑfectū. ſꝫ eſſentiā ſiue exiſten

tiā ſue diuinitatis ſimpl̓r īſinuant. deꝰ gͦ ſolꝰ ꝓprie d̓r eſſentiavl̓ eē. Un̄ hyla. in. vij. li. de tri.ait.ᵍ Eſſe nō ē accn̄s deo. ſꝫ ſubſiſtens veritas ⁊ manēs cā ⁊ naturalis generis ꝓprietas.¶ De incōmutabilitate eēntiedine ⁊ ꝓbat aucͣte auguſti. qDei etiā ſoliꝰ eēntia incōmutabil̓ d̓r ꝓprie. qꝛ nec mutat̉ necmutari pōt. Un̄ aug. in. v. li. d̓tri. Alie inqͥt eſſentie vel ſub̓ecapiunt accidētia. qͥbꝰ in eis fat vel magna. vel qͣꝫtacūqꝫ mutatio. Deo aūt aliqͥd hmōi accidere nō pōt. ⁊ iō ſola ſub̓a vl̓ eſſentia q̄ eſt deꝰ incōmutabil̓ eſtcui ꝓfecto maxīe ac veriſſimecōpetit eſſe. Qd̓ em̄ mutat̉ nōſeruat ip̄m veꝝ eſſe. ⁊ qd̓ mutari pōt. etiā ſi non mutet̉. pōt qd̓fuerat nō eſſe Iōqꝫ illud ſolumꝙ n̄ tm̄ n̄ mutat̉ veꝝetiā mutari oīno n̄ p̄t. veriſſime d̓r eē. id ēubſtantia pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī.¶ Cōfirmat qd̓ iam dixit autoritate apoſtoli.Ideoqꝫ apl̓s loquēs de d̓o. ait.Qui ſolus hꝫ īmortalitatē. Utem̄ ait aug. in li. j. de tri. Cū aīaquodāmo īmortalis eē dicat̉ ⁊ſit. non diceret apoſtolusʰ ſolꝰ hdeus habet īmortalitatem. niſiqꝛ ꝟa īmortalitas incōmutabilitas ē quā nulla p̄t hr̄e creat̉aqm̄ ſoliꝰ creatoris ē. vn̄ Ia. ai.Apd̓ quē n̄ ē trāſmutatōˡ nec viˡ

f ¶ Dicat̉: gͦ ꝙ ſemꝑ fuit ē. ⁊ erit. Uident̉ hec ꝟba nō dici de deo. qꝛ dicūt diuerſa tꝑa. ſed in deo nō cadit diuerſitas tempoꝝ. ℟º. Quidā voluerūt dicere ꝙ actꝰ iſti nōp̄dicāt de deo diuerſa tꝑa ẜm eēntiā. ſed ẜm cōcomitartiā. qꝛ diuinū eē oīno iniuriatū omne tp̄s cōcomitat̉. ſedhec poſitio nonſoluit plene. d̓rcm̄ vere ꝙ deusfuit ante oē tp̄stūc gͦ cōcomitātiā n̄ pōt dicereIō dicunt alij.tp̄s cōſignificatū non eſt diſpoſitio rei acceptſiue ītellecte. qn̄d̓r de deo ſed ſolū modi intelligendi. qn̄ ꝟo dere mobili. vtroqꝫ mō. Exēplupꝫ d̓ maſculinegn̄e in lapideviro. qm̄ ī vireſt vt diſpoſiterei accepte. in lapide. vt modusintelligēdi ſoluꝫSed hec poſitōnō vr̄ ſufficiensqꝛ intellectꝰ nonponit p̄teritū circa ſuū ītelligereqn̄ ītelligit deuꝫfuiſſe. gͦ oꝑtꝫ qponat circa remPropter hͦ nōtandum ꝙ verba diuerſoꝝ tepoꝝ aliter dicitur d̓ eterno. aliter de temporali. Nā reſpectutꝑalis importātmutabilitateꝫ etſucceſſionē ⁊ diratōem. Scd̓mvero ꝙ d̓ euiternis dicunt̉. duotm̄ importāt ſueceſſionē ⁊ durationē ſic̄ vult Hiero. ⁊ Aug. ⁊ Anẜ. Secundū vero ꝙ dicunt̉ de deo important ſolū durationeUnde dicit̉ deus fuit. quia eius duratio non cepit Deus eſt. quia duratio eius non interrumpitur. Deuserit. quia non deſinit nec corrumpitur. Propͥe ergo loquendo non dicunt̉ de deo. vt dicit Hiero. Large aūtloquendo dicunt̉. vt dicit mgr̄ ⁊ Augu. ⁊ ad hoc vaditopinio magiſtri g ¶ Eſſe nō ē deo accidens ⁊cͣ. Queritur. quia cū eē nec creature ſit accidēs (nulli em̄ omnino rei accidit eē) quomō ergo ꝑ hoc notatur deus differre a creatura. ℟º. dicendū. ꝙ accidens dicit quid natumin alio eē. ab alio exire. ⁊ ab alio recedere. Accidēs eniꝫdicitur quod ineſt ſubiecto. et ab illo trahit ortum. ⁊ pro

pterea poteſt adeē et abeē. In his tribus proprietatibꝰcōmunicat eē creatum. licet non codem modo omninoNam eē noſtrum pendet ab alio ſuſtinente. orit̉ ab alioefficiēte. Creatura etiā natā ē ſuū cēꝑdere. iō eē ciꝰ ē quaſi accidēs nō tn̄ vere accidēs. qꝛ cū pendeat a deo nō pēdet ſicut a ſubiecto. ecōuerſo eſtin dc̄o. ⁊ iō dicitHyla. ꝙ eē nō ēaccn̄s deo. ⁊ hͦ ꝓpt̓ cōtrarias ꝓprietates. Oꝛ accidēs natū ē alijincē. ꝓpter hͦ dicit ſubſiſtēs veritas. Qꝛ natū ēab alio exire. dimanens cā. Onatū eſt etiaꝫ abalio r̄cedere contra hͦ dic̄ naturalis generis proprietas. q̄ nō dimittit eē. hSolus deus hꝫīmortalitatem.Querit̉ quē hicītelligat̉ īmortalitas. cum hic dicat Auḡ. ꝙ accipit̉ ꝓ incōmutabilitate. ſed hocnō videl̓ cōueniens. Mors em̄non dic̄ oēm mutabilitate ſꝫ ſolūcorruptibilitatoviuētiū gͦ nō idēc̄ dicere. ℟º. ſicvita accipit̉ cōiter ⁊ ꝓprie. ita ⁊mors. ita ⁊ īmotalitas Uno em̄mō d̓r vita actꝰcōtinuꝰ ⁊ internus qͥ a for̄a ſpūali. ⁊ ſic d̓r ꝓprie⁊ ſic mortalitasdicit vitā talemcuꝫ poſſibilitatead eiꝰ pͥuatiōem. Alio mō d̓r vita actꝰ cōpletꝰ potētie qͥeſt ẜm rei naturā ſic̄ d̓r aqͣ viua q̄ hꝫ oꝑatōem aqͥ cōuenientē. et hͦ mō importat repugnantiā ad corruptōem ⁊ iodebet dici ẜm hac vitā īmortalē qd̓ ē ita ī actu cōpleto.ꝙ nullo mō p̄t aliqͣꝫ ꝑeioratitōꝫ reciꝑe. ⁊ ſic accipit apl̓s⁊ exponit Aug. i ¶ Nec viciſſitudnis obumbratio.Querit̉ q̄ dr̄ia ē inter viciſſitudinē ⁊ obumbratiōem et q̄cōuenientia rōne cuiꝰ dicat̉ viciſſitudo obumbrare. Etdicendum ꝙ viciſſitudo importat numerum vicis. Etiſte eſt numerus cum interruptione. Sed obumbratiobratio d̓r ꝑ pͥuatōeꝫ actꝰ lucis. Qm̄ gͦ actꝰ forme lux eſt.pͥuatio eiꝰ recte d̓r obūbratio. ⁊ qꝛ viciſſitudo rōne nūeridic̄ int̓ruptōꝫ ⁊ rōe int̓ruptōis dic̄ pͥuatōꝫ ⁊ rōe pͥuatōis16obūbratōeꝫ

S

Qugꝭ.

Augꝰ

Ioh̓. xvj.

Hic aperitquō ſint intelligendaverba Hierony.

j. Thi.AugQue ſit oīmortalitatque in ſolacreatore ē.

Ieco. j.

li