LiberMIMus
¶ Itē ex qͣſta ſic. Si ē ibi ſūma cōpletō. gͦ nata ē diuinitas al̓s cōplere. cū cōpletio ꝑſonaꝝ ſit ī btītudīe. nata ē alias .ſ. aīa btīficare. ſꝫ ſi cent ꝑſone īfinite. īpoſſibile eēt aliquē btīficari a deo. cognitio em̄ cuiuſlibꝫ ꝑſone eſt de ſubſtantia beatitudinis cum tota bonitas queeſt de ſubāle p̄miū. ſit in qͣlibꝫ ꝑſonaꝝ. gͦ aūt aīa oēs cōgnoſceret. aut nō eēt btā. ſꝫ īpoſſibile eēt oēs cognoſcere cū virtꝰ eiꝰ ſit finita. gͦ ⁊c̄. ℟ºº. dd̓ꝫ ꝙ ī diuīs ꝑſōis qͣꝫtū ad nūeꝝ nō ē ponere īfinitatē ſꝫ finitatē. Rō āt huiꝰē. qꝛ infinitas nueral̓ repugnat ꝑfectōi ⁊ ordini. qꝛ ē ꝑ receſſū ab vnitate. ſiue a ſua origine. Sil̓r īfinitas molis⁊ iō neutra ē ī deo. Infinitas aūt virtutis ē ꝑ acceſſumid vnitatē. ⁊ iō iſta cū ſit ꝑfectōis. ponēda ē in deo.¶ Ad illud gͦ qd̓ obr̄. ꝙ qͥcqͥd ē in deo ē: infinite. Dd̓mꝙ veꝝ ē īfinite. ſꝫ nō qͣlibꝫ infinitate. ſꝫ illa q̄ deꝰ ē infinitas. ⁊ hec ē īīfinitas īmēſitatis. ⁊ tali mō ē trinitas infinita. nō īfinitate nūerali q̄ nō cōgruit deo. Et ꝑ hͦ pꝫRº. ad ſcd̓m .ſ. qͣre īfinitas nūeral̓ nō ē ponēda ī deo ſicut ꝟtualis. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ īfinita ꝟtꝰ. infinitate emanās ꝓducit īfinita. Dd̓m ꝙ diuine ꝟtuti nō cōuenit ꝓductio niſi ꝑfecti. ⁊ iō nō cōuenit ei ꝓductio alicuius īfinitatis. niſi illiꝰ q̄ ſtat cū ſūma ꝑfectōe. hec āt nōē īfinitas nūeral̓. ⁊ iō nō ē ī deo. ¶ Ad vltimū qd̓ obr̄ꝙ potētie ē ſe multiplicare. Dd̓m ꝙ nō oī mō ē potētieſed ꝑfecte ml̓tiplicare ſe potētie ē ⁊ cōuēit deo. nō ſeqͥt̉gͦ magis ſe ml̓tiplicare ē maior ꝑfectio. niſi ītelligat̉ ꝑfecte. ſed infinite ſe multiplicare ẜm numerū eſt imperfecte. ideo non conuenit deo.¶ Queſtio quarta et vltima.Utrū in diuinis ꝑſonis ſit ponere trinitatē. Et ꝙ nonīmo magis dualitatē on̄dit̉ ſic. Pr̄ totū qd̓ p̄t dat filioſꝫ qͥ dat totū qd̓ p̄t. n̄ p̄t ampliꝰ dare. gͦ nec aliā ꝑſonaꝫꝓducere. cū illud ſit dare. ¶ Itē pr̄ generat filiū tāqͣꝫ ꝟbū ꝑ oīa eqͣle. ⁊ ꝑ oīa dicēs ⁊ expͥmēs ip̄m. ſꝫ multiplicatio ꝑſonarū ē ad declaratiōem ꝟtutis. gͦ vr̄ ꝙ ſuꝑfluaaliū ꝓducere. ¶ Itē on̄dit̉ ꝙ ibi debeat eē qͣternitas perrōne emanatōis. Quia em̄ filiꝰ emanat ꝑ gn̄atiōeꝫ nō ꝑꝓceſſionē. iō qͣꝫuis nō generet. tn̄ ſpirādo ꝓducit eadeꝫrōne vr̄ ꝙ ſpūs .ſ. qͣꝫuis nō ꝓducat ſpirādo poſſit generare ſiue generet. cū nō generet̉. ¶ Itē cū ī diuīs ſit duplex modꝰ ꝓducēdi. ſcꝫ vnꝰ ꝑ modū nature. aliꝰ ꝑ modū volūtatis. ⁊ ibi debeat eē cōpleta rō ꝓductōis. vr̄ ētꝙ ibi debeat eē modꝰ ꝓducēdi tertiꝰ ꝑ modū artꝭ. ⁊ ſi ſicerit ibi ponere qͣrtā ꝑſonā. ẜm hūc modū ꝓducēdi. Sꝫcōtra. ꝙ ſit ibi trinitas tm̄. on̄dit̉ ex ſuppoſitōibꝰ ſuꝑifactꝭ. qꝛ neceſſe ē ī illa trinitate eē btītudinē. ꝑ fectōꝫ ſimplicitatē pͥmitatē. ¶ Ex pͥma ſuppoſitōne on̄dit̉ ſic. Sꝫē ibi ſūma btītudo. gͦ ſūma cōcordia. gͦ ē ſūma germanitas. ſūma charitas. Sꝫ ſi eēt plures qͣꝫ tres. nō eētibi ſūma germanitas. ſi pauciores. nō eēt ibi ſūma chartas. gͦ ſūt tres tm̄. Probatio mīoris. Si ē ibi qͣrta ꝑſona. aut procedit ab vna. aut a duabꝰ. aut a tribꝰ. Si abvna vel duabꝰ tm̄. tūc nō ꝑfecte ⁊ eqͣl̓r cōuenit cū oībusSi āt a tribꝰ. tūc due ꝑſone ītermedie magis conueniūtad inuicē qͣꝫ cū extremis. qꝛ ꝓducūt̉ ⁊ ꝓducūt. ⁊ ita nō ēibi perfectꝰ nexꝰ. Itē ſi eſſent pauciores qͣꝫ tres. nō eſſetibi ꝑfecta charitas. qꝛ perfectꝰ amor. ⁊ ē liberal̓ ⁊ ē cōisQuia liberal̓. iō tēdit ad alterū. Quia cōis. iō vult aliūdiligi ab altero. ⁊ diligere alteꝝ ſicut ſe. ⁊ a ſe. gͦ ē ibi dilectio ⁊ cōdilectio. hoc aūt nō p̄t eē minꝰ qͣꝫ ī tribꝰ. ¶ Exſcd̓a ſuppoſitōe ſic. Si ē ibi ſūma ꝑfectio. gͦ ꝑſona ꝓducēs ꝑfecte ꝓducit. ⁊ qͣꝫtū ad modū ꝓducēdi. ⁊ qͣꝫtū adeū qͥ ꝓducit̉. Sꝫ nō reꝑit̉ niſi duplex modꝰ ꝓducēdi nobilis. Om̄e em̄ agēs. aut agit ꝑ modū nature. aut ꝑ modū volūtatꝭ. ſic̄ vult ph̓s gͦ his duobꝰ modis. et tm̄ his
ꝓduc̄. ſꝫ ꝑſona p̄ducta qͦlibꝫ iſtoꝝ modoꝝ ē ꝑfectiſſimagͦ ſi vltra ꝑfectōꝫ ē oē qd̓ ſuꝑfluit. ⁊ qd̓ oitra defic̄. nōceſſe ē eē tm̄ duas ꝑſonas emanātes ⁊ n̄ plures nec parciores. et vnā a qͣ emanāt. gͦ tm̄ tres. ¶ Itē ex tertia ſicSi ē ibi ſūma ſimplicitas. pr̄ totū dat cuilibꝫ gͦ ꝓcedētes ſiue emanētes nō diſtinguūt̉ penes ea q̄ accipiūt. ſꝫpenes modū accipiēdi et emanādi. ſꝫ duo tm̄ ſūt mōaiemanādi. gͦ nō vnt eē niſi due ꝑſone emanātes ⁊ tertiaꝓducēs. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē ex qͣrta ſic. Si rōne pͥmitatis ē ibiſūma fecūditas. nulla ꝑſona p̄t ꝓducere aliqͦ gn̄e ꝓducēdi qͦ ꝓducit̉. qꝛ reſpectū illiꝰ n̄ ē pͥor. gͦ cū due ꝑſōe emanēt ẜm duos modos emanādi īpoſſibile ē ꝙ his modiſꝓducāt. ⁊ n̄ ſūt alij modi. gͦ n̄ p̄n̄t ꝓducere aliā ꝑſonaꝫgͦ ſūt tm̄ tres. ¶ ℟º. dd̓m. ꝙ ſic̄ fides catholica dic̄. p.nere ē tm̄ tres ꝑſonas. nō plures nec pauciores. et ad hͦſumit̉ rō neceſſitatis et cōgruitatꝭ. Rō neceſſitatꝭ qͣre n̄pn̄t eē pautioreſ qͣꝫ tres. ē ſūma btītudo ⁊ ſūma ꝑfectō.Nā ſūma btītudo exigit dilectōꝫ ⁊ cōdilectōꝫ ſūma ꝑfectio duplicē emanatōꝫ .ſ. nae ⁊ liberalitatꝭ ⁊ ad hͦ ad minꝰ exigūt̉ tres ꝑſōe. Itē rō neceſſitatꝭ qͣre n̄ pn̄t eē pl̓resē ſūma ſimplicitas q n̄ patit̉ ꝑſonas diſtingui. niſi ẜmmodos emanā di. Eſt iteꝝ pͥncipal̓ fecūditas. que nonmittit ꝑſonā ꝓducere aliqͦ gn̄e emanatōis. niſi ẜm rōeꝫītelligēdi ſit pͥorillo. Un̄ pͥma ꝑſona q̄ ē innaſcibil̓ ⁊ iſpirabil̓ generat et ſpirat. Scd̓a ꝟo ꝑ ſona. qꝛ īſpirabil̓ ſꝫgenita. n̄ gn̄at ſꝫ ſpirat. Tertia ꝑſōa. qꝛ ſpirat̉ ⁊ ꝓcedita generāte. nec gn̄at nec ſpirat. ⁊ iō īpoſſibile ē cēplureſꝑſōas qͣꝫ tres. Rō cōgruitatꝭ ſūit̉ ex ſufficiētia cōbinatōnū. ⁊ ex ꝑfectiōe nūeri trinarij. Ex ſufficiētia cōbinationū. qꝛ cū amor ſit ī oībꝰ ꝑſonis vt dicit Richar. ⁊ nō ſuniſi triplex amor. vicꝫ gratuitꝰ. debitꝰ. ⁊ ex vtroqꝫ ꝑmixtꝰ. tm̄ erūt tres ꝑſone. Una q̄ tm̄ dat in qͣ ē amorgͣtuūAlia q̄ tm̄ accipit. in qͣ ē amor debitꝰ. et media q̄ dat etaccipit. ī qͣ ē amor ꝑmixtꝰ ex vtroqꝫ. Itē alio mō pn̄t cōbinari. ẜm rōnē originis. ⁊ hmōi cōbinatōis ſufficiētia ītribꝰ cōſiſtit. Nā cōtingit ītelligere ꝑſonā q̄ ē pͥncipiū ꝑſone. et n̄ ē pͥncipiatū. et rurſū ꝑſonā q̄ ē pͥncipiatū et nopͥncipiū ꝑſōe. et t̓tio mō ꝑſona q̄ ē pͥncipiatū et pͥncipiū.Quartꝰ aūt modꝰ ꝙ nec ſit pͥncipiū nec pͥncipiatū ē oīno īpoſſibilis. nec ītelligibil̓. Rō cōgruitatꝭ ex ꝑte nūcri ē. qꝛ nūerꝰ iſte ſcꝫ trinariꝰ hꝫ ī ſe pͥmā ꝑfectiōeꝫ. qm̄ prmꝰ nūerꝰ ē qͥ cōſtat ex oībꝰ ꝑtibꝰ ſuis .ſ. vnitate ⁊ dualitate. q̄ ſil̓ iūcte faciūt tria. Senarius autē d̓r pͥmꝰ ꝑfectoꝝqꝛ cōſtat ex oībꝰ ꝑtibꝰ ſuis aliqͦtꝭ .ſ. tribꝰ. duobꝰ. ⁊ vnoItē ſūma ꝑfectio ē ī eo qꝛ vnitas q̄ ē pͥncipiū et cōpletiooīs nūeri. reflexa ſupra ſe reduplicatōe ꝑfecta qͣdrata. q̄lis in ſolido qͣdrato triplicat̉ ẜm rōnē. remanēs vna ẜmvnitatē. vt ſi dicat̉ ſemel vnū. ſemel. et iſtud ē valde ſil̓etrinitati īcreate. ī qͣ in vnitate ſubē ē trinitas rōnū. Nōtn̄ ē oīno ſil̓e. qꝛ ibi cū vnitate ſubē ē trinitas rōnū et rerū .ſ. ꝑſonaꝝ. hͦ tm̄mō rōnū. Sil̓r ſi cōſideret̉ nūerꝰ iſtein qͣntitate cōtinua. hꝫ ī ſe pͥmā ꝑfectōꝫ ⁊ ſūmā. Primāqꝛ oīs qͣntitas hꝫ pͥncipiū. mediū. et vltimū. Sūmā. qꝛꝑfectioqͣntitatis cōtinue ſup̄ma cōſiſtit in trina dimeſion .ſ. lōgitudīe latitudīe et altitudīe. et hͦ ē qd̓ dicit ph̓sin pͥmo de celo et mūdo. Oē em̄ ꝑfectū in tribꝰ dicimꝰ. ⁊hͦ nūero adhibuimꝰ noſmetip̄os magnificare deū vnuꝫcreatorē oīm. eminēteꝫ ꝓprietatibꝰ eoꝝ q̄ ſūt creata. Similiter ſi cōſideret̉ iſte numerꝰ ī creatura hꝫ ī ſe pͥmā ꝑfectionē et ſummā. Primā. qꝛ trinitatē veſtigij cōtingureꝑire in qͣlibet creatura qͣꝫtūcūqꝫ ꝑua. qͣꝫtūcūqꝫ minimaPerfectaꝫ. quia ẜm trinitatē imaginis reformatam etdeiformatā. attenditur ſumma et nobiliſſima perfectiꝰcreature .ſ. btītudo. ¶ Ad illud gꝰ qd̓ obr̄ ꝙ pat̓ dat filio totū qd̓ pōt. dd̓m. ꝙ verū eſt ſꝫ nō dat omi mō qͦ pōt
B
19
21
20
22
2