IElitteraD

Deum nobis eſſe preſentem quomodo intelligitur. libo. ij. diſtin. x. 5.Deum videre dicimur tripliciter. li. ij. diſt. x. 17.Deus qua comparatione dicitur loqui per angelum.libro. ij. diſtin. x. A1.Deuꝫ ⁊ angelū aliter ⁊ aliter nobis loqui quō intelligitur. li. ij. di. x. 42.Deus in ꝓductōe declarat potentiā in formatōe ſapitiam. lib. ij. di. xij. 16.Deus quō dicit̉ eſſe in luce. li. ij. di. xij. 29Deus quomō in omni operatōe operatur intime ⁊ immediate. li. ij. di. xij. 25.Deus quomodo eſt motor primi orbis. libro. ij. diſtin.xij. 26. et. 27.Deus quomō ceſſat facere et quō facit nouam creaturam. lib. ij. diſ. xv. 4Deus anpriuſqͣꝫ aīalia ꝑduxerit ab omni opere quieuit. li. ij. di. xv. q. iij. f. ℟. 43Deus quomodo dicitur operari vſqꝫ modo. libro. ij. diſtin. xv. 45.Deus quomodo dicitur requieſcere. libro. ij. diſtī. xv.47. Et eadem. diſtin. gͦ.Deum quieſcere die ſeptimo non excludit creationemanimarum que fit quotidie lib. ij. diſtī. xv. 48. Necgeneratio ex putrefactōe vt vermes. ⁊ ex ſpecierumcōmixtione vt mulus. 49.Deum ſolum eſſe per naturam īmortalē quomō intelligitur. li. ij. di. xviij. 15. et diſ. xix. 8Deus quare ex vno homīe omnes hoīes producere voluit. li. ij. diſ. xviij. 2.Deus qn̄ operat̉ ẜm rōnes cauſales ⁊ qn̄ ẜm rōnes ſeminales. lib. ij. di. xviij. 14.Deum mortem non feciſſe quomodo intelligitur. lib.ij. diſtin. xix. 16Deus an faccre debuerit homineꝫ impeccabilē ſiue inexpugnabilē. li. ij. diſt. xxiiij. q. j. a. ℟. 9.Deus an permittere debuerit hominem impugnari. libro. ij. diſ. xxiiij. q. ij. b. ℟º. 14.Deus an videatur in patria per medium. an ſine medio. li. ij. di. xxiij. 44Deus quare nō potuit dare naͣture quod dedit gratie.Deum non debuiſſe ꝑmittere hoīem impugnari ſi quelibro. ij. di. xxiij. 11.probatōes vident̉ cogere quomodo ſunt reuellendeli. ij. di. xxiiij. 15. et ꝑ totū.Deus quare magis in viſitat in ſomnis qͣꝫ vigilijs. li.ij. diſtin. xxv. 76Dcus nō ꝑducere nos ad gloriaꝫ noſtris meritis quomodo intelligit̉. li. ij. de. xxvij. 48Deum poſſe delere culpā abſqꝫ gratia quomodo intelligit̉. lib. ij. di. xxviij. 77Deus quō acceptat aīam. li. ij. di. xxix. 6º.Deus an̄ poſſet talē naturā facere ꝙ eēt ei accepta ſinemunere gratie. li. ij. di. xxix. i0.Deum non punire bis in idipſum quomodo intelligitur. li. ij. di. xxxvj. 9Deuꝫ non punire ſupra condignū quomodo intelligitur. li. ij. diſ. xxxvj. 10.Deus ſi ſtatim punit peccatorē cū peccat an punit ſufficienter vel nō. li. ij. di. xxxvj. 22Deus ⁊ homo diſſimiliter ſe habent in cōdonando offenſam. li. ij. di. xxxvj. 23Deū malis non inferre penā cum eos punit quō intelligitur. li. ij. di. xxxvj. 32.

Deus quomodo facit ⁊ non facit contra naturam. lib.ij. diſtin. xxxvj. 33.Deum non facere contra ſuam prohibitōem quō intelligitur. li. ij. di. xxxvij. §.Deum facere omnia propter ſe quomodo intelligiturlibro. ij. diſt. xxxvij. 11.Deus cū cooꝑat̉ peccatori in praua actōe laudabiliterfacit. ſed nō ſic hō. lib. ij. di. xxxvij. 29.Deum poſſe ꝙ vnum agens vnum aſſequatur ⁊ aliudintendat ita ꝙ vtrunqꝫ ſit a deo quomodo intelligitur. lib. ij. di. xxxvij. 39Deus cū dicit̉ nō eſſe autor mali de peccato nō de penaintelligit̉. li. ij. diſt. xxxvij. c.Deū non cōſiderare quantū ſed ex quāto offeras quōintelligit̉. li. ij. di. xl. 33.Dcū ⁊ ſtudioſum poſſe mala facere quomō intelligit̉.lib. ij. di. xliiij. 7.Deus comparatur ad creaturam dupliciter. libro. iij.diſtin. j. 16.Deuꝫ inhabitare in aliquo ⁊ vniri alicui differenter ſehabent. li. iij. di. j. 20.Deum humiliari poteſt intelligi dupliciter. libro. iij.diſtin. j. 35.Deus aliter eſt humiliatꝰ in incarnatōe. aliter hō elatꝰin p̄uaricatōe. li. iij. di. j. 36.Deus quomodo dicitur habere effigiem humanam. libro. iij. diſtin. j. 39.Deus inuiſibilis quare in humana natura factꝰ eſt viſibilis. li. iij. di. j. 45.Deus nō aſſumit quālibet naturā in vnitatē ꝑſone qͣꝫuis ſit in omnibus naturis eēntialiter potētialiteret p̄ſentialiter. li. iij. di. ij. 4o.Deus quomodo equaliter vnitur anime ⁊ carni. libroiij. diſtin. ij. 41.Deus an formauerit carnem chriſti mediāte anima annon. lib. iij. diſ. ij. 43.Deus poteſt dici genitor hominis. ſed non eſt conſuetum. li. iij. di. iiij. 45.Deus quō maxime diſtat a creatura ⁊ quō maxime approximat. li iij. di. vj. 39Deus et homo qͣꝫuis habeant diuerſas diffinitionestamen poſſunt concurrere in vnum ſuppoſitum. libro. iij. diſtin. vj. 24.Deus factus eſt homo. deus eſt homo. an his locutōibus dicat̉ deus factus eſſe aliqͥd. vel eē aliqͥd vel nōcē aliqͥd. li. iij. di. vj. a. et ꝑ totuꝫDeus an aſſumpſit humanam naturam. libro. iij. diſ.v. q. j. f. ℟º. 24.Deꝰ an aſſumpſit hūanā ꝑſonā. li. iij. di. v. q. ij. g. ℟.30. Hic ponitur in ſecūdo argumēto nō admittit rationem. ponat̉ non adimit.Deus aſſumpſit homineꝫ an hec ſit concedenda. libroiij. diſtinct. v. q. iiij. i.Deū aſtumpſiſſe hoīcꝫ ſi alicubi legunt̉ aucͣtes ſonarequō ſunt exponēde. li. iij. di. v. 44.Deum aſſumpſiſſe animam corpori coniunctam quare conceditur. ſed iſta non concedit̉ deus aſſumpſithominē. li. iij. diſ. v. 46.Deus eſt homo an illa propoſitio ſit vera. libro. iij. diſtin. vij. q. j. a. ℟. 5.Deus et homo qua de cauſa dicantur de ſeinuiceꝫ qͣꝫuis in abſtractione de ſeinuicem non predicentur. libro. iij. diſtinc. vij 7.Deus ille terminus partim habet naturam termini cō