DESCRIPTIO INSULARUM AQUILONIS.

161

10. a ‘Nunc autem, quoniam locorum se praebuit oc- - P . 372.casio, ad rem b videtur aliquid de natura Baltici maris dicere. Scho1115,Cuius freti mentionem cum supra in° gestis Adaldagi pon-tificis 1 ex scriptis Einliardi d . 2 fecerim, explanationis moreutor e , ea quae ille per compendium dixit f plenioris calamonostris scienda proponens 11 . ‘Sinus,’ inquit 1 , ‘quidam aboccidentali occeano orientem versus porrigitur. Sinus illeab incolis appellatur Balticus, eo quod in modum balteilongo tractu per Scithicas k regiones tendatur usque in 1 Gre-ciam nl , idemque mare Barbarum seu pelagus Scithicumvocatur a gentibus quas alluit barbaris. Occidentalis autemocceanus ille videtur, quem Romani Britannicum scribunt,cuius latitudo immensa, terribilis et periculosa complectiturab occasu Britanniam, quae nunc Anglia dicitur, a meridieFresos" tangit, cum ea parte Saxonum 0 , qui nostrae i’ diocesipertinent 1 Hammaburgensi. [In hoc oceano insula est modicaHeiligland, de qua supra dictum est r .] A solis ortu habetDanos ostiumque Baltici maris et Nordmannos, qui ultraDaniam consistunt; ab aquilone vero idem occeanus insulaspraeterlabitur Orchadas, deinde s infinitis orbem terrae spaciisambit, sinistrorsum habens Hyberniam 3 , Scotorum patriam,quae nunc Irland dicitur, dextrorsum vero scopulos Nord-manniae, ulterius autem insidas Island 1 , Grönland; ibi ter-minat" occeanus qui dicitur caligans 4 .

Schol. 115. Mare orientale seu mare Barbarum sive mare Seithi-cum vel mare Balticum v unum et idem est' v mare, quod x Marcianus etantiqui Romani Scithicas vel Meotliieas Y paludes sive deserta Getarum zaut Scitbicum littus appellant 5 . Hoc igitur mare ab occidentali oceanointer Daniam et Nordvegiam 3 ingrediens, versus orientem porrigiturlongitudine incomperta. (8b. 9.)

a) Incipit hoc capitulum in codd . 8. 9 hoc titulo: De mari Baltico et insulis in eoet regionibus circa illud. b) ad rem pertinere 4. c) in g. a. p. desunt 7c.

d) ex scripturis 7. Einchardi 9. e) utar 2. 9. 10. utens 4. f) ea quae percomp. dicta sunt 7. g) planiori 7. h) proponere 6. 7. proponam 5. pre-ponam 4. i) deest 7c. k) Citbicas 7c. ’ 1) ad 7c. m) eo quod — Grae-

ciam desunt 2. 4, 8. 9. 10. JReperiuntur in codd. 1. 6 c« 7 et etiam apud Hehnolduml. I, c. 1. init. n) Frisos 7. 6) Saxonie 4. p) nostrae deest 7. q) que

pertinet 4. 7c. r) Uncis inclusa in solo cod. 7 leguntur. s) demum 7ab. t) acaddit 2. et 4. Islandiam et Gronlandiam 9. 10. u) terminatur 4. 5. v) mareBalticum seu Barbarum sive Scythicum 9. w) est deest 9. x) et quod 9. y) Meo-ticas 8b. z) Getbarum 8b. a) Norwegiam 9. Codices 8b et 9 hic addunt scho -lion 3, quod vide supra .

1) Supra 1. II, c. 16. 2) Vita Karoli Magni c. 12. 3) Hyberniam.

Rectius dixisset Scotiam. Similis error est Otheri in periplo §. 8.

4) Mare glaciale arctoum, nomine vetustissimo mytliologico Dumbsbofindeque scriptoribus Arabicis mare Tumi dictum. Cf. I. C. Rasmussen,

De orientis commercio cum Russia et Scandinavia medio aevo p. 27.

5) V. infra c. 20.

11