Ottos Regierungsantritt.
569
bezeugen Rnotger (Vita Leun. e. 5): Otto tilius eins maior »atu bens-äietione äoinini auetus et oleo laetieias unetus, mnAna voluutats et von-ssnsu prineipum rsKuars eoepit eentssimo oetogesimo ootavo lustro(935 -940), ssxaKssimo tereio inäiotionum eireulo (93o—945) ab inearn.äoin. oostri Issn Obristi; Hrotsvith v. 130: Dt voto euueti iai» rsspon-äsnte popslli un^uitur in regem. Die Wahl allein bezeugen Oontin. Lsgiu.938: Otto voussnsu primorum rsgni sueesssor sligitur; Xuu. Oueälinb.937 : Otto paeitieus, Laxoniae äseus, iure baersäitario patsrnis eligitursneeeäsre rsgnis. Die Nachfolge bentcrken entweder mit Hinweisung auf dieErhebung oder ganz allgemein: Vita Ouäalriei o. 3: Ottoni ülio eins inregnum sublimato; /tun. Xugisns. (.latks Ilibl. III, 705): Otto tilius einsin rsgnum eonstituitur; .-Vir,. blettens. brsviss. 936 (88. III, 155): Ottoprimus augustus statuitur; Tpnn. 8angali. mal. 936: Otto tilius eius sue-eessit ei i» rsgnum; Xnn. IVeingart. 936: Otto Xczuisgrani rsgnumsusespit. Xnn. 8. blaxiinini 937 >88. IV, 7): Otto tilius eins sueeessit.Ebenso Xnn. Ilerstslä. (Ililässb., lVeisseukurn., Dambsrti, Xltak. 935),Oolonisns. 935: Deinrious magnus oliiit et Oeto sueeessit; llatispon. 936(88. XVII, 583), 8pirsn8. 937 (cbd. 80); Dobisns. 938: Dominus nosterOtto sueesäit; Xnn. 8. Lonikaeii: Otto tilius eius rsguars eoepit; Xnu.Daubisns., Deoä. 936; 8tabulsns. (lieittsnberg blonuments äs XamurVII, 202) 935: Ileinrious rex obiit et Oääo ülius eius aä Xizuasgranipalatii regnum susespit; Xnn. 8. Ilenigni Divio». 934, DIanäiniens. (88. V,25), Vorbei. 936 : IIsg»Lvitc;us Oääo tilius eius pro so; Ileriinan». Xug.936 : Otto tilius eius rsgni gubernaeuia aeeipieos 38 terms annis streunuerexit; Xäam. I e. 64, Dunäatio inouast. lirunvilar. e. 4 (Pcrtz ArchivXII, 154); Xnn. Wireiburg. (8. Xlbani) 937, 8. Vinesntii Nett. 936.Viräun. 957 >88. IV, 7): Otto regnuin sortitur.
Die großen Compilationen bieten hier nichts Eigenthmnlichcs. Lgl. auchdie gesammelten Stellen bei Pfeffinger Vitriarius illustr. I. 90, Waitz Hein-rich S. 180.