Reichsversammlung zu Worms, August 966.
409
(15. August) nach Worms, um dort eine allgemeine Reichsversamm-lung zu halten. Die Reichsverwesung und die Leitung seinesSohnes, des jungen Königs Otto, übertrug er wiederum dem inWorms anwesenden Erzbischöfe Wilhelm von Mainz. 2) Von denVerhandlungen des Reichstages wissen wir nur, daß daselbst zweiBrüdern, Konrad und Eberhard, nach dem Urtheile der Franken wegenunehelicher Geburt ihr Erbe im Maienfelde, Nahegau und Speier-gau abgesprochen und von Otto hernach an St. Moriz und das zu-künftige Erzbisthum in Magdeburg verliehen wurde.") An Stelledes am 11. Februar verstorbenen Bischofs Starchand von Eichstedt,eines Freundes des h. Ulrich, den Otto mehrfach ausgezeichnet hatte,wurde in Worms Reginold, ein vorzüglicher Dichter und Musiker,der sogar Hebräisch verstanden haben soll, zum Bischöfe geweiht.H
0 Lontin. llsAin. 966: Impsrstor itsrum in Itslism irs disponsns,sssumptionsm ssnstss Nsriss VVormstiss sslebrsvit ivigus Valuta eumomnidus rsAni msiorivus ecmsilio. . .
lViäulrinü. III e, 74: I'lo tsmpors, guo Vasa intra ltalism Asrs-bsntur, summus xontilvx Wilvslnins . . a xstrs sivi sommsnästumrSASdat VVansorum impsrium.
^) llrk. vom 24. Aug. (Beyer Mittelrh. tlrkb. I, 283): intsrvsntn üilsstsssoniuAis nostrss 2l.6slvsi6is kt tiüslis srsvisplseopi nostri lVillivsImimonsstsrinm pusllsrium Xsssslsuvsim nominstum ;Kesselheim bei Koblenz),in pSAo st eomitstu Nsinslolt situm, guo6 iuciisio optimstum lsransorninin nostrum impsrisls ins äsvenit, guonism Ouonrsclus st lüvsrvardus,gui illnci liaetenus possiilsrs visi sunt, sxvsrsdss st iuIsAslss suntsdiuäissti . . clso sanetoqus iVlaurioio blnAg.cis.vurK psrpstusvter ssr-viturum . . iiverslitsr oü'srimus . . ut srel>is;iissopus ivi s nobis in-stitusnäus suigus sueosssorss . . inotlsnss tsnssnt, vgl. die fast gleich-lautende llrk. vom 25. (Ixrsinsr OriAA. Xsss. ll, 75), in der es statt inonsst.Lass. u. s. w. sivirstsin Wisills (d. i. Oberweseli heißt, und eine dritte vom27. (ebd. 77, 8k. 409—411), worin Otto an Magdeburg schenkt tsls prsäiumqusls in nostrum ins iuciisio proesruin nostrarum VVormsoiss cliiuäisstumest, icisirso guis 1>i vici. Ouonrsäus st lübsrvsrdus, czui icisin prsdiumvsvusrint, gutes iuciisio oinninin primstum Xrsnsorum noi> IsKitims ssssprodsti sunt sioqus liseo nostro lsAslitsr sciciistuin 6smum z,sr acl-monitivnsin tiiü nostri IVillsvsImi illsAonoisoensis sseei. von. arsvisp.psilsm iilins prsüii totum czuod sitnm sst in p>SA 0 XavASevs ssii. intranrvsin üloAUnsism monastsrium gnocl voostur llsASnsnmunistgr sowieihre Güter zu Jugenheim (bei Ingelheim) und Speierdorf (bei Haßloch), vgl.Wedekind Noten ll, 378. Diese Aberkennung mir Stein (Gesch. des KönigsKonrad S. 326) schon vor 948 zu setzen, scheint mir nicht zulässig. Den Todeines Grafen Eberhard zum I. 966 meldet der Oontin. llsZiu., Xssr. I?uI6.mgi. (VI 16. illsi.) und min. 966, lVIsrisni 8eotti Lvronis. 988, den Wil-mans lKaiscrurk. 1, 434 n. 1) für den Vater des Bischofs Theoderich vonMetz hält, doch starb dieser nach Sigeberts Vits llsoclsrioi s. 22 (88. IV,482) am I. Mai; jener ist vielmehr Graf Eberhard vom Niederlahngan, s. SteinKonrad S. 327.
0 Oontin. llsAin. 966: Ltsrolisrnlus Ruvilossnsis sosississ spisoopusovüt, eni llsAinolcius suoesssit in spisaopstu; Xssrol. I?u16. msi., min.966; IVisinA. (Forsch. XV, 162); 8t. Xmmsrammi so6. LlsiliinA.: III16. Isst»'. 8rsiuvsn spiseopus. Seinen Todestag III 16. Xsvr. mit demfalschen Todesjahre 965 hat auch Gundechar (88. VH, 244. 215. 248). Vgl.über beide Bischöfe. iVnon^m. Ilsssrsnsis s. 11—14 (ebd. 257). Auf ihn bezieheich eine Notiz bei lVimpkslinAi OstsloA. spiss. iVrAsntin. p. 33: Oum prss-