Deu Priester Johannes.
63
guter Einrichtungen schafft (so, der Geschichte durchaus entsprechend,die Einteilung in Decaden) und brechen in das Land des KönigsDavid ein. Rex indem David adventuni eorum audiens improvise neeullalenus valens resislere, cum ab una parle exercitus effugere veilel abaltera praevcnlus esl cl oppressus, tandemque cum lala familia sua praelerunicam fdiam membralim delruncatus, quam videlicel mperslilem jjrae-diclus Cingiscam sibi tixorem accepil ct de ea, ul dicilur, film generavil.
Diese christliche Gattin des Dschingiskhan erscheint auch spaternoch wieder. Ich muss es Anderen überlassen festzustellen, was fürhistorische Vorglinge der nachfolgenden Erzählung zu Grunde liegen.Vinc. 30, 70: Rabbanala vero, monachus chrislianus, seil tarnen Neslo-rianus, quia viventc David rege [uil ei familiaris el forlasse quancloqueconsiliarius, posl morlem ipsius David a filia eins , uxore Cingiscam, län-dern esl evocalus , el eklem , occasione anliquae palris sui amicitiae elquia chrislianus eral, consiliarius ac poenilenciarius eins factus esl, Tar-larisque familiaris esl effeclus, ipsa lamen dunlaxal vivenle Cingiscampermittenle. Al illa moiiuii faclus esl idem monachus Tartaris exlraneuset ab eis elongalus. Ipse aidem Rabbanala, lum medianle regis Davidfilia, lum eliam medianle curiae frequentia, mulla de consiliis el facl-isTarlarorum noverat mullaque divinando eisdem revelabal. Die Domini-caner (s. u.), die Innocentius IV an die Tartaren sandte, hatten auchan ihn Empfehlungsbriefe, aber der Berichterstatter spricht verächt-lich Uber ihn: mcrcalor eral cl usurarius . . . el haerelicus, dem katho-lischen Glauben feind; moriens, sicul credere tlignum el iusluni esl, ad•infernum descendil.
Noch einmal kommt Vincenlius Cap. 87 auf den König David zu-rück: Rege itaque David cum Omnibus suis necalo, ul praediclum esl, aTartaris, Cingiscam celerique Tartari de perpelralis supra modum glorianiesjlagiciis in lanlam amenliae exarserunt superbiam, ul insligaule diaboloconeiperent animo, sicul domini sui lerrani, ila tolum paulalim mundumsuo subiugare doniinio. Und Cap. 88: Itaque posl vicloriam de ln dis,ul praediclum esl, crigenles cervicem superbiae ac de lolius mundi sub-■iectione praesumenles, ad Corasminos transmiserunt nuncios . . .
Es fragt sich nun, aus welcher Quelle Vincenlius seine Nachrichtentnahm. Es ist wohl kaum einem Zweitel unterworfen, dass ihm hierdas Werk des Simon von St. Quentin vorlag, der 1247 mit Anselm(Ascelin' im Heere des mongolischen l'eldherrn Baidju sich autge-