Druckschrift 
2 (1876) Enthaltend Capitel IV, V und VI
Entstehung
Seite
51
Einzelbild herunterladen
 

Duk PmiiSTEit Johannes.

ß-l

cognomenlum 0 eins, nomen eins vocatur Romanzur 1 (?), (Hins Mosladi' 1 ;umle) et diflidavir euin. Caliplias 3 vero t magno timore ducltis, quiavires habere non poteral", nt resisteret ei, consulnit super hoc" lidelessuos. Sh. Qui x dixerunl ei y , nt rogaret laphelit K , palriarcham a Ne-storinorum b , qui in civitale Ihilducli morabalur c , quod d mitteret e regiDavid, nt lreugas f frangeret Chavarsmisan 8 , et" sic cessarel all in-lestacione sua. 3/. Praetalus ergo 1 chaliphas nocte equitavit cum[quibusdam de) suis, (piia k die equilare non consuevit 1 nisi stalulisdiebus, et ivit ad donnim patriarchae, qui morabatur intus in Ral-dacii [, quem stalini" ul vidit patriarcha, honoritice suscepit eum° etlaetatus est valde de adventu suo]. Tune allocutus est eurn cali-phas p dicens [ei q ]. »ln maximo articulo 1 pelo auxilium tuuin, et sfidus amicus in necessitate probatur. S8. Ecce, nequain iste Cha-varsmisan super nos 1 potenter advenit, et si occupaverit" terram istam,omnes Chrislianos luos * * * * v niorli tradet [, cpiia" eos valde odio habet!«.SD. De quo respondit si bi x patriarcha y verum Tore. Tandem dixil eicaliphas, quod* »hoc a modo me 1 ' iuvare poteslis. Rex David et om-nes alii d , qui cuslodiunl 0 legem veslram, obediunt vobis f . Rogo m/o 8

°) cognotncn C. r ) Homangur C, ltaraasiic. q ) Monthadi A, Moucadi II.

r ) aedilicavit II.) Caliphus C und so fort, nach der zweiten Declination, wie auch I),

während caliphas, ae decliniren, wie damals die gewöhnliche Form icar und wie

auch Jacob v. Yitrxj in schien Briefen und Schriften hat. 4 ) in D. n ) cjinim A.

v ) h. ii. pot.] uo n habebat D. w ) sup. hoc fehlt AB. 36 . x ) sibi zugesetzt C.

y ) fehlt BC. 2 ) [aflblclh C, Iali'elecb A, Aplielecli B. Es ist dies der einheimischeName für den Catholicus der Nestorianer, vgl. Assemmi Bibi. Orient. 5, 2, 626,

wo er lacelieh lautet. Unten § 58 lauten die Varianten Iapheles und Iafelyo, bei

Alberich zum Jahre 1257 und bei Matth. Paris, wird er Iakclinus genannt, in denAnnales Colon, max. zu dems. Jahre Iafeiinus und Iaphelinus; bei Bicoldus de nionteCrucis (cd. Laurent, p. 150) iafelie, cpiod interprclatur »universalis«; Burchard denionte Sion (ebenda p. 91) Iaselich. I gl. über ihn Quciif und Echard, Script, ord.Praedicat. I, 105. wo (akelikns (= Catholicus) für die richtige Lorm erklärt, wird.a ) id est p. AB. b ) Nesloliiiorum B, In dorn in 11, Iudacoruni A. c ) m AB, com-morabatur B. d ) q n i AD. °) nuuciarel D. f ) Ireugvas I). g ) Cavarmisa B.h ) nt vel V. 37 . ') in D. k ) ipiod A.) c o n s u e ve ra 1 D. m ) fehlt AB.

") fehlt A. °) fehlt AB. >') Tune bis caliphas] et rogavit eura D. q ) fehlt auchin A. ') in inaxima necessitate 1). s ) quia D. 38 . 4 ) sup. n . fehlt 11.u ) occupat 11. ') in AB. , w ) (piod A. 39 . x ) fehlt A. y ) De quo patriarcharespondente I). 7) quia II. für Tandem d. ei c. q. steht calyplius dixil 1).

Ta I i 1). b ) fehlt 11. c ) potes 11, poleris D. d ) fehlt 1). e ) cuslodiebanl A,

conl'identer und hinter vestrain : observanl 1). f j nobis 11, I i bi 0. «) in J).

4 *