FRIEDRICH Zarncke,
Meiuoires de l’acad. royale de Belgiquc 1849, Jkl. XXIII, S. 39). Frist zwar übel zu sprechen auf die vielen ketzerischen Ansichten, mitdenen das Christentlnun dieser zwischen den Saracenen Wohnendeninlicirt sei, er wendet namentlich seinen ganzen Zorn gegen die Neslo-
riancr, die über die Naturen in Christo anders urlheilten als die iömische Kirche, und zu ihnen gehörte ja leider auch der Priester Jo-
hannes: El laliier erranl (so zu lesen) omnes, qui sunl in terra pres-bgleri loliunnis, sicul mihi dixil quidam mercalor, cum nuper hule ve-ntral, quod omnes de novo facti siml lacobilae, qui dicunt unum tanlumin Christo esse naluram (ebenda S. 43). Aber das schmälerte seineHoffnung auf ihre Hülfe nicht, ja sein lebhafter Geist sah sie schonhoranmarschiren: Credo aulem quod Chrisliani * habil anles inler Sarra-cenos populos (I. non ) sunt minorcs quam Sarraceni. Multi aulem regesChrisliani hubilanles in parlibus Orienlis usque in lerram presbgleri Jo-hannis, audienles adventuni crucesignalorum, ul eis venianl in uuxilium,movent querram cum Sarracenis. Sarraceni aulem, quia mullas et va-rias habent seelas, valde inler se sunl divisi■ (ebenda S. 42).
Indessen, so schnell kam die Hülfe nicht, und als Jacob imJahre 1220 oder Anfang des Jahres 1221 die zwei ersten Bücher„ seiner Historia Hierosolvmitana abfasste, scheint er ziemlich resiguirlzu haben. Er handelt von jenen Christen im Osten, er spricht vonihrer grossen Anzahl, von der .Macht des Priesters Johannes, aber erwagt es nicht mein', in seiner Schilderung einer Hoffnung auf sie Aus-druck zu gellen: Sunl aliae naliones, non solum in terra sancla vel inlerSarracenos, sed seorsim per se in uuiiori parle Jndiae habilanles. Ilosaulem Neslorims seu Neslorianos appellanl, a quodam haeresiarcha Ne-slorio, qui perversa doclrina sua ex magna parle orientalem regionemletaliter infecil et maxime illos, qui in terru polenlissimi principis, quempresbglerum loannem vulgus appellal, commoranlur. Ui omnes Neslorianisunl cum rege suo, qui cum Iacobinis longe plures esse dicunlur quamLalini vel Ciaeci. hl enim de Iris, qui seorsim habiluni, quorum in/i-rutus esl numerus, taceamus, inler Sarracenos non puueiores, ul dicilur,sunl Chrisliani infidelibus coniuncli cl eorum dominalioni subiecli, quamsinl tpsi Sarraceni. Qui licel Machometi legem pesliferam recipere uo-luissenl, ab liaerelicis turnen miserabililer sunl corrupti, IMiedielus au-lem perdilionis fdim iXestorius u. s. w. (Hist. Hier, bei Bongarsius,Gesta Dei per Francos, Hanoviae 1611, S. I 092 f^ >
* ö’/ '