Druckschrift 
Urkunden zur Geschichte der Universität Tübingen aus den Jahren 1476 bis 1550
Entstehung
Seite
427
Einzelbild herunterladen
 

Statuten des Contuberniums 1530.

427

Diese drohenden Wolken hatte C. aufsteigen sehen, denn er schreibtam 17. August 1540 : salutis me® ac meorum interdum obliuisci cogunt qu®-dam änoupjTn mala publica, illa quidem non tarn sua natura quam culpa quo-rundam. Verum nihil audeo horum literis committere. Epp. libri V. Erancof.1595. S. 105. Wirklich erfolgte die Entlassung Försters kurze Zeit darauf.

Derselbe Glossator der Matrikel, welcher oben erwähnt ist, schreibtdarüber : Hoc anno lues cepit ac pestis Tnbingse grassari, propter quam dis-sipatio scol® magna facta est. (Die Bursen flohen nach Iiirsau, die oberenFacultäten nach Rottenburg, wo 1542 der Rector gewählt wird.) Eodemanno grauibus caussis inducti D. Camerarius et Doctor Ludw. Grem-pius discessere a scola, quod fuisset D. D. Johannes Forsterus parumhonorifice a principalibus consiliariis dimissus. Förster scheidet als guterFreund von der Universität und gibt seinen Collegen ein valete und1 Ötzi ge, wovon wir aus den Rechnungen hören, weil die Universität sei-ner Frau 8 Batzen in die Kuchin schenkt.

Camerarius gibt seine Stelle auf, ohne eine andere in bestimmter Aus-sicht zu haben. Aber schon in Hall, wo er auf dem Wege nach Nürnbergeine Zeit verweilt, und von wo wahrscheinlich auch der folgende Brief ge-schrieben ist, trifft ihn der Antrag des Herzogs Moritz, der ihn nachLeipzig führte. Sein Abscliiedsb-rief an die Universität lautet:

S. D. Etsi coram plane exposui nobis sententiam meam, quemadmo-dum et uos maxime uelle et me dignum esse existimaueram, neque credidiopus esse uel uobis dato uel mihi accepto responso, cognoui tamen me po-stero die quam discesserim a ministro publico requisitum esse. Hoc interpre-tor in partem optimam et ascribo humanitati ac benenolenti® erga me uestr®.

Atque ego, si nihil obstaret, istuc redire meosque abducere cupiebanqVerum cum alia tum ortus motus , etsi, ut dicitur et ego gaudeo, inaniorTubingam quoque impetentis pestilenti® in caussa fuit, ut et meos ad meaceerserem neque reuertendum istuc mihi hoc tempore putarem, unde, cumibi uel uti hospes aliquot annis perbenigne tractatus fuissem nec inofficiosedimitterer, secundum notam uobis, doctissimi uiri, sententiam homericam:

yj>i] tiivov 71 afif-ovra i pUeiv fdilo> rn df tiiutifiV.

Visum autem est significare uobis non malam mihi conditionem a prin-cipe Moricio, ut Lipsi® doctrinam et cultum exerceam studiorum meo-rum, ante paucos dies literis ad me missis oblatam meque illa usurum esse,quod mihi meisque bene uertat, decreuisse. Quamquam autem et ante hoctempus a diuersis expetita fuerit opera mea, nunc tamen primum non re-cusandam mihi occasionem meliores, ut spero, faciendi res meas putavi.

Me istic et fuisse libenter et grauatim recessisse, obscurum esse speroposse nemini, cum null® unquam ex me quere!® de meis rebus a quoquamaudit® sint, et quantam molestiam quantaque detrimenta migratio meacomplexura esset, me etiam pr®uidisse credere uos omnes arbitror. Sedquia hoc negotium diuinitus et motum esse et gubernari persuasum mihiest, peto a uobis , ut, eum in Academia uobis uestra operam mihi dareposthac non magis concedatur, primum desertionem necessariam loci mei,