428

Burs se.

in quo magno fauore uestro collocatus fui, boni consulere et istic etiam,quo iam tendo, me habere pro nestro uelitis.

Ac fortasse utrorumque e re discessio hsec eucntura est. Ego quidem,quamuis a conuictu et usu consuetudinis uestrse separer, alienari tamenme a nobis neque publice neque priuatim patiar unque. Cumque ut fasest beneficiorum et amoris erga me uestri recordatus fuero, quantum uobisdebeam neque obliuiscar. Et cum nullo modo possim omnia, quantumquoque tempore licebit, cupide persoluam.

Nullius me iniuria istinc repulit, quin etiam fateor ingenue, mihi pub-lice plus honoris habitum, quam mereri potuisse uidear, singulos etiam mecoluisse, cum quidam et iudiciis clarissimis et grauissimis testimoniis meornarent et eximi» dilectionis affectu prosecuti officiis etiam amicitias sum-mte praesto mihi fuerint.

Audio sparsos fuisse rumores me conspirasse cum quibusdamad disce dend nm, quod, qui animaduertere uolet, qua diligentia quan-dani copiolam rei domesticas prteparauerim, et quse damna in hac repen-tina migratione me facere neeesse sit, refutatione mea nequaquam indi-gere, hocque consilium subito me coepisse facile perspiciet.

Quodsi post nonnullam assiduitatem operae fideliter nauatas Academiaeuestrai non censui me ac meos negligendos, cum etiam ut hanc curam sus-ciperem non lenibus caussis impellerer ac res ipsa non tam mouere quamcogere uideretur, neniam datum iri huic facto meo confido ab iis, qui inconsideratione horum temporum non malitiose facta commode interpretari,ut omnes bonos decet, noluerint. Vulgo fortasse alii alias suspiciones col-ligent. Vtinam uero abessent maximae et urgentissimae caussae discessionismeae, ego uobiscum mihi remanere concedi inprimis laetarer. Nunc in mo-lestia gaudeo sic me nos relinquere, ut et uoluntas praeclara erga me uestraet studium debitum a me uobis firmum et immobile consistat.

Reliqua utrique permittamus Deo. Vos uelim, si qua in re opera con-silioue meo aut publice aut priuatim recte usuros putaueritis, ita a meomnia parata fore petentibus uobis statuatis, ut a minime ingrato ac im-memore optime meritis esse debeant. Vicissim de uestra beneuolentia ipsemihi omnia policebor.

Quod si quid forte de absente, ut fit, ad uos delatum fuerit, epio ue-strum quilibet offendi posse uideatur, peto ab vniuersis et singulis, id quodaequissimum uidetur et quod Tragcedia sapienti» praeceptum esse ait, utuelitis etiam orationem contrariam audire atque ita demum re cognitasententiam ferre. Nam ego, si quid forte obiectum sit, in eo nel defen-dendo uel inficiando , uel ad extremum deprecando satisfacturum me om-nibus confido. Valete IIII Cal. Octobris An. MDXLI.

Joachimus Camerarius Tab.

Magnifico D. Rectori et ampliss. Consilio Academi» Tubingcnsis Domi-nis suis benignissimis.

Fach XV, 1. Der Registrator bemerkt auf der Rückseite: JoachimusCamerarius ex improuiso ab vniuersitate discedit.