336 PARIS OENONAE.

Sed non est rationis amor. te consule, Nympha.Laesa es: sed laesam scribis amare tarnen.

Cumque petant Satyri connubia, cum tua Panes;20 Reiectae memor es tu tarnen usque i'aeis.

Adde, quod hic fatis amor est adiutus, et illumPraescia renturi riderat ante soror.

Nondum Tyndaridos nomen mihi sederat aure,

Et cecinit Graios illa vocare toros.

26 Omnia vera vides; superant mea vulnera tantum;Ytquc tuam supplex posccre cogar opem.

Te penes arbitrium nostrae vitaeque necisque:Victuri iavn nunc pectora sume tibi.

Flevisti, niemini, tarnen hac in voce cancntis:

3o Et, Mala, dixisti, sint precor ista procul.

Nee sie fata ferant, tulerint sic caetera quamvis,Yt possim Oenone perdere laesa Parin.

Tot superare metus, qui me, nee crcdere cogit,Ignoscas, idem te quoque fallit Amor.

55 Imperat ille Deis: cum vult, in cornua tauri,

Cum vult, in pennas destruit ille Iovem.

Non foret in terris tanto miranda decoreTyndaris; heu! llainmis nata puella ineis!

Si sua non eyeno mutasset Iupiter ora.

40 Fluxerat in Danaes aureus ante sinus:

Piniferamque Iden falsus lustraverat ales:

Inter Agenoreas eonstiteratque boves.

Victoren! Alciden dominae quis pensa tenereCrederet? at lanas nere coegit Amor.

45 Dicitur et Coasedisse in veste puellae.lila Clconaeo tecta leone fuit.

Te niemini Phocbum, Oenone, mea crimina dico,Fugisse, etnostros praeposuisse toros.

Non ego pracstabam Phoebo: sed tela Cupido5o His in te voluit legibus ire sua.

Consolare tarnen digna tua pellice damna:

Quam tibi praetulimus, nata puella love est.