PARIS OENONAE. 337

Sed quod natalove est, minimum me tangit iu illa:Quod non est facios pulcrior ulla, nocet.

Atque utinam fonnae iudex iucallidus essem 55Creditas Idaeis, Pegasi Nymplia, iugis!

Non milii lunonis, nec obesset Pallados ira;

Laudata est oculis quod Cytherca mcis.

Dividit haec aliis ilammas celeresque parcsque:

Vt libitum est, nati temperat ipsa faces. Oo

Non tarnen evaluit vitare domestica tela,

Quos aliis arcus, et sibi dura tulit.

Deprensam coniux illam in Mavorte dolebat.

Tcstibus hic Divis cum love questus erat.

Iam dolet et Mavors, terras ultroque reliquit: G5

Praetulit Anchisen buic habitura suum.

Anchisen propter voluit formosa videri:

Visaque post latam iacuit ulta Deam.

Quid mirumest, potuisseParinsuccumbereAmori,Immunis sub quo non fuit ipsa parens? 70

Quam laesus Menelaus amat, non laesus amavi.

Adiice, non laeso quod comes ipsa fuit.

Et magnos, Video, cogit mihi rapta tunuiltus:Armataeque petunt Pergama mille rates.

Non vcreor belli ne non sit caussa probanda: y5

Est illi facies dignamovere duces:

Si milii nulla lides; armatos respice Atridas.

Quam sibi sic repetunt, sic retinenda milii est.Quod si vertendae spem mentis concipis huius;

Cur cessant herbae, carmina curve tua? 8'>

Nam te nec Phoebi sollertior artibus ulla est;

Plioebeaeque Hecates somnia vera vides.

Xe cum sideribus, te cum deducere LunaniNubibus, et memini surripuisse diem.

Pascebam tauros: interque arnienta leones 85

Obstupui placidos vocibus ire tuis.

Quid retro Xanthum, retro Simoenta rocatumAdiiciani cursus non tenuisse suos?

Ov. X, I. Y